گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود
گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود

انقدر آسیب می‌بینی تا یاد بگیری به هر چیزی بیش از حد اهمیت ندی.

میخوام که فرار کنم‌ و برم
از همه جا
از همه کس

من فقط به يه بغل نياز داشتم.

«تقصیر کسی نیست، روزگار نکبتی شده؛ آنقدر که آدم دلش می‌خواهد مدام به خاطره‌هایش چنگ بی‌اندازد و آن جاها دنبال چیزی بگردد.»
• عباس معروفی.

‏رفتارهای "به‌موقع" آدمارو برای من جذاب میکنه.
‏کسی که بدونه کِی محبت کنه، کِی بحث کنه، کِی منطقی عمل کنه و کِی از دایره منطقش بیاد بیرون، کی یچیزی رو سفت بچسبه و کی رها کنه...

احتیاج دارم بگذره؛ خیلی بگذره، اون‌قدر که اگه یه روز برگشتم و پشت سرم رو نگاه کردم، باورم نشه یه زمانی توی این فصل از زندگی گیر کرده بودم.

‏بابتش ناراحت نیستما، ولی حیف شد واقعا.

«هرچند مُفلسم، نپذیرم عقیق خُرد»

بهم گفت
"تقصیر تو نبود، خودت رو ببخش."

هربار که کیک درست میکنم
یک قدم به زندگی نزدیک تر میشم.🥲

در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند

و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها
ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند

من رو ببخش عزیزم. زیادی دستت رو محکم گرفته بودم، می‌دونم. می‌خواستم ازت مواظبت کنم اما فکر نکردم وجودت هنوز همونقدر کوچیک و ظریفه. تو رو با قدم‌های بزرگ و ممتد کشوندمت تمام عمر و یادم رفت یه جاهایی پاهات دیگه جون نداره. ببخش که وقت غصه‌های تو، خندیدم که قضاوت نشم. ببخش اگر موفقیت‌های دیگران رو مدام برای تو دیکته کردم، اگه یک وقت‌هایی برای چهره‌‌ی زیباتر دیگری، به صورتت با عشق نگاه نکردم. ببخش من رو که همه‌ی زندگیم، جای گوش کردن به تو، به آرزوها و رویاهای تعریف شده ی دیگران فکر کردم. ببخش اگر از تو زدم، تا که دیگران رو خوشحال کنم. که میون تصورات ایده‌آل خودم از زندگی، فرصت خندیدن و زندگی کردن تو لحظه رو از تو گرفتم. ببخش که سالها تو تاریکی گذشته رهات کردم، و بچگی و بی‌تجربگی تو رو ندیدم و نبخشیدم و تو رو بارها و بارها به ملاقات اشتباهات گذشته‌ات بردم. ببخش که هربار به جسم خسته و کلافه ی تو با صدای بلند گفتم: صبر کن! صبر، ببخش که هربار به جای فهمیدنت و یه آغوش طولانی و محکم، گمِت کردم میونِ صدای همهمه‌ی تحسین‌ها،
تا شاید اون‌جا، بین نگاهِ دیگران بهونه‌ای برای دوست داشتنِ خودم پیدا کنم
• امیرعلی_ق

نامه ای به خود

دنیا برای آدم‌هایی‌ست که ساده گرفتند و ساده گذشت.

برای من هیچ اهمیتی ندارد که دیگران باور کنند یا نکنند، فقط می‌ترسم که فردا بمیرم و هنوز خودم را نشناخته باشم.

-صادق هدایت

وصف حُسن تو چه گویم؟ که ز اسباب جمال
هر چه باید همه در حد کمالست تو را.

درون توست اگر خلوتی و انجمنی ست
برون ز خویش کجا می روی
جهان خالی است!

"دردی که انسان را ب سکوت وا میدارد
بسیار سنگین تر از دردیست
ک انسان را ب فریاد وا می‌دارد!
و انسان ها فقط به فریاد هم میرسند
نه به سکوت هم.."

فروغ