📃به بهانه‌ی پنجمین گردهم‌آیی بزرگ پژوهشگران بازی‌های رایانه‌ای - ۳۰ بهمن ۱۳۹۸ - دانشگاه اصفهان

ـ👨‍⚕️🥳👩‍⚕️نگاهی دیگر به دنیای سرگرمی!

بازی‌های رایانه‌ای و موبایلی علاوه بر جذابیت ذاتی و سرگرم‌کنندگی می‌توانند بسیار جدی باشند! از بازی‌های جدی (Serious Games) چه می‌دانید؟!

✅ بازی‌های درمانی (Therapeutic Game) برای توانبخشی بیماران روحی (مانند کودکان مبتلا به ADHD یا اوتیسم و بزرگسالان در آستانه‌ی آلزایمر و کسانی که از ترس‌های موقعیتی رنج می‌برند و ... ) یا برای بیمارانی که نیاز به توانبخشی جسمی، کاردرمانی، فیزیوتراپی، ارتوپدی و ... دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند.

✅ بازی‌های ورزشی (Exergame) برای جذاب‌ کردن تمرینات ورزشی و نیز ثبت و ارزیابی میزان آمادگی ورزشکار به‌کار می‌روند.

✅ بسیاری از روش‌های سنتی آموزش به‌کمک بازی‌های رایانه‌ای می‌توانند دستخوش دگرگونی‌های عمیق و مثبت قرار گیرند.

ـ🧐طراحی این بازی‌ها به‌گونه‌ای است که ضمن حفظ ظاهر جذاب و سرگرم‌کننده، سناریویی هدفمند داشته باشد. ساخت این بازی‌ها دو هدف مشخص دارد؛ یکی اینکه روند خسته‌کننده‌ی تمرینات ورزشی یا درمانی یا آموزشی جذاب گردد و دیگر اینکه در پشت صحنه، گزارش دقیقی از روند درمان یا تمرین یا یادگیری بازیگر ثبت شود تا متخصص مربوطه بتواند از وضعیت او مطلع شود و برای تمرینات بعدی او برنامه‌ریزی کند.

🖊📖 در پنجمین کنفرانس بین‌المللی «بازی‌های رایانه‌ای؛‌ فرصت‌ها و چالش‌ها» مانند ادوار پیشین، مقالات مربوط به حوزه‌ی بازی‌های جدی به‌ویژه بازی‌های درمانی جایگاه ویژه‌ای خواهند داشت.

📆 مهلت ارسال مقالات: ۲۵ آذر ۹۸

جزییات در http://cgco2020.ui.ac.ir

‼️سندروم «نتیجه فوری»

✍️ موفقیت نا‌محدود در ۲۰ روز!
چاقی و لاغری در سه روز!
بدون زحمت پولدار شوید!
یادگیری ۳۵ زبان دنیا در ۱۰ روز!
ترک اعتیاد فوری بدون درد در ۴۵ روز!
و...
سندروم «نتیجه فوری» گریبان جامعه ما را گرفته است.
آنقدر درگیر «جنون سرعت» برای رسیدن به خواسته‌هایمان هستیم که دوست داریم همه این تبلیغات عجیب را یکجا باور کنیم!
این پیام‌های تبلیغاتی همگان را دچار نوعی بیماری به نام «سندرم نتیجه فوری» کرده است.
جدای از تاثیرات آن در تمام حوزه‌های زندگی، این نوع نگرش تاثیر بسیار بدی بر روی تمرکز و نحوه مدیریت ما بر زندگی می‌گذارد.

هیچ کدام از اینها واقعیت ندارد.
موفقیت آسان، ساده و سریع! فقط در کتاب‌های علمی تخیلی یافت می‌شود.

حتی گاهی می‌بینیم که در کتاب‌های موفقیت یا مدیریت، بیان می‌کنند که موفقیت یک سازمان حاصل یک ایده خلاقانه سریع بوده و سازمان یک شبه ره صد ساله را طی کرده است. حتی اگر سازمان در کوتاه مدت به منفعت‌های اساسی برسد، پشت آن تصمیم سال‌ها تجربه و دانش خوابیده است و در ضمن حفظ نتایج آن در بلندمدت خود کار دشواری است.

واقعیت آن است که موفقیت‌های چشم‌گیر و پایدار حاصل سخت کوشی، تلاش، تداوم، نظم و انتخاب‌های دردناک است.

#جامعه_مدنی👇
https://t.me/jamey_e_madani

📜 "فرهنگ سه خطی"
ویژه دوستان کم‌حوصله

●روزی "فرانتس کافکا" نویسنده مشهور چک تبار، در حال قدم زدن در پارک ، چشمش به دختر بچه‌ای افتاد که داشت گريه می کرد. کافکا جلو می‌رود و علت گريه ی دخترک را جويا می شود .
دخترک همانطور که گريه می کرد پاسخ می‌دهد : " عروسکم گم شده ... "
کافکا با حالتی کلافه پاسخ می‌دهد : " امان از اين حواس پرت ... گم نشده ، رفته مسافرت ! "
دخترک دست از گريه می‌کشد و بهت زده می‌پرسد : " از کجا می‌دونی ؟! "
کافکا هم می گويد : " برات نامه نوشته و اون نامه پيش منه ... "
دخترک ذوق زده از او می پرسد که آيا آن نامه را همراه خودش دارد يا نه ، کافکا می‌گويد : " نه ، توی خونه‌ست . فردا همينجا باش تا برات بيارمش "
کافکا سريعاً به خانه‌اش بازمی‌گردد و مشغول نوشتنِ نامه می‌شود و چنان با دقت که انگار در حال نوشتن کتابی مهم است !
اين نامه‌ نويسی از زبان عروسک را به مدت سه هفته هر روز ادامه می‌دهد و دخترک در تمام اين مدت فکر می‌کرده آن نامه ها به راستی نوشته‌ ی عروسکش هستند !
در نهايت کافکا داستان نامه‌ها را با اين بهانه‌ ی عروسک که « دارم عروسی می کنم » به پايان میرساند .
اين ماجرای نگارش كتاب « کافکا و عروسک مسافر » است .
اينکه مردی مانند فرانتس کافکا سه هفته از روزهای سخت عمرش را صرف شادکردن دل کودکی کند و نامه ها را ( به گفته ی معشوقه اش دورا ) با دقتی حتی بيشتر از کتاب ها و داستان هايش بنويسد ، واقعا تأثيرگذار است .
او واقعا باورش شده بود. اما باورپذيری بزرگترين دروغ هم بستگی به صداقتی دارد که به آن بيان می شود .

" امّا چرا عروسکم برای شما نامه نوشته ؟! "

اين دوّمين سوال کليدی دخترک بود! و او (کافکا) خود را برای پاسخ دادن به آن آماده کرده بود . پس بی هيچ ترديدی گفت : " چون من نامه رسان عروسک ها هستم "

( کافکا دارای دکترای حقوق بود اما هرگز به وکالت نپرداخت؛ از آن رو که روحیات لطیفش این اجازه را نمی داد ومتاسفانه دنیا خیلی زود و در جوانی او را از دست داد.)
جامعه‌ای که در آن راه‌های طولانی ، راه‌های کم ‌رفت و آمد و خلوتی شده ،

جامعه‌ای که در آن هیچ‌کس حوصله‌ی صبر و شکیبایی برای به دست آوردنِ هدفی را ندارد،
جامعه‌ای *استتوسی* ست.
جامعه‌ای که برای رسیدنِ به هدفش فقط به اندازه‌ی خواندنِ همان سه خطِ بالای استتوس‌ها زمان می‌گذارد !

*جامعه‌ی مبتلا به «فرهنگِ سه‌خطی» است !*

ما مردمی شده‌ایم لنگه‌ی پینوکیو، که دوست داریم طلاهای‌مان را بکاریم تا درختِ طلا برداشت کنیم !

مردمی که دنبالِ گلد کوییست و پنتاگون و شرکت ‌های هرمی مشابه می‌افتند، یک جای کارِشان *لنگ* می‌زند.
آن جای کار هم اسم‌اش *«فرهنگِ شکیبایی»* است .

"فرهنگ سه‌خطی" به ما می‌گوید اگر نوشته‌ای بیش‌تر از سه سطر شد ، نخوان !

فرهنگِ سه‌خطی به ما می‌گوید راهِ رسیدن به هدف چون درست است، طولانی است پس یا بی‌خیال‌اش بشو یا سراغِ میان‌بُر بگرد!

فرهنگِ سه‌خطی است که نزول‌خوری دارد، اختلاس دارد، دزدی دارد، بی‌سوادی دارد، رشوه دارد، تن‌فروشی دارد، حق‌خوری و هزار جور دردِ بی‌درمانِ دیگر دارد.
فرهنگِ سه‌خطی است که اینهمه آدمِ بی‌کار دارد.
آدم‌های بی‌کاری که توقع دارند یک ساعت در روز کار کنند و ماهی چند میلیون درآمد داشته باشند!

برای درکِ عمقِ فاجعه‌ای که بر سرِ فرهنگِ ما آمده، نیازی نیست خیلی جای دوری برویم. به همین فیس‌بوک یا اینستاگرام که نگاه کنیم، همه چیز دست‌مان می‌آید. وقتی که کسی می‌نویسد: «اوه ! طولانی بود، نخوندم !» یا «سرسری یه نگاه انداختم، با کلیّتش موافقم!» یا «چه حوصله‌ای دارید!» یا «لایک کردم، ولی نخوندم!» و ...
یعنی یک پُلی در جایی از مسیرِ فرهنگِ ما شکسته است که هیچ رفتنی به هدف نمی‌رسد. آن پُل، همان فرهنگِ شکیبایی است.

جامعه‌ای که همه چیز را ساندویچی می‌خواهد، در مطالعه؛ سه خط استتوس برایش بس است.
در ازدواج؛ بین عشق و نفرت‌اش ده ثانیه زمان می‌برد.
در سیاست؛ بینِ زنده‌باد و مُرده‌بادش، نصفِ روز کافی ست.
در کار؛ از فقر تا ثروتش یک اختلاس فاصله دارد.
در تحصیل؛ از سیکل تا دکترایش یک مدرک آب می‌خورد.
در هنر ؛ از گم‌نامی تا شهرت‌ش به اندازه‌ی یک فیلم دو دقیقه‌ای در یوتیوب است !

فرهنگِ سه‌خطی به من اجازه می‌دهد چیزی را نخوانده، بپسندم.
موضوعی را نفهمیده، تحلیل کنم.
راهی را نرفته، پیشنهاد بدهم.
دارویی را نخورده، تجویز نمایم.
نظری را ندانسته، نقد کنم و ...

فرهنگِ سه‌خطی به من اجازه می‌دهد به هر وسیله‌ای برای رسیدن به هدف‌ام متوسل شوم. چون حوصله‌ی راه‌های درست را "که طولانی‌تر هم هست" ندارم!

( فرهنگ سه خطی: تحلیلی بر کردار و رفتار بسیاری از ایرانیان در عصر حاضر)

دوستان عزیز سلام
اهل هر هشتگی هستید (#مدار_منطقی، #میکروکنترلر، #برنامه_نویسی و #بینایی_ماشین و ...)

اول که روزتان مبارک! می‌شنوم و می‌بینم که نق می‌زنید و غر می‌زنید که: «ای بابا! کدوم دانشجو؟ دیگه حالی به آدم می‌مونه؟ احوالی به آدم می‌مونه؟»

روز دانشجو، یکی از روزهای جوانی و سرزندگی و شور و شوق و خواستن و توانستن و سقف آسمان را دریدن و به رؤیاهای دست‌نیافتنی رسیدن هست.
به همین اعتبار روزتان مبارک!

دیر زمانی نیست که از آن سوی میزها به این سو منتقل شدم (البته از 16 سال پیش پیوسته در رفت و آمد به دو سوی کلاس بوده‌ام! اما از انتقال کامل سال‌های زیادی نمی‌گذرد).

باید این بالا بایستی تا چیزهایی رو ببینی که خود دانشجوها هم باورشون نمی‌شه ما می‌بینیم! از گوشه‌ی چشم به هم نگاه کردن‌ها، چرت زدن‌ها، چشم بسته شدن‌ها، خیره شدن‌ها به ناکجایی در کلاس و غرق در بحر تفکر شدن‌ها، یواشکی به گوشی ور رفتن‌ها، نقاشی کردن‌ها، تتو روی دست بغل‌دستی کشیدن‌ها و ... (همه رو لو نمی‌دم!)

و باید این بالا بایستی تا بفهمی چقدر بچه‌ها دوست‌داشتنی هستند و چقدر بچه هستند و چقدر باید دستشان را بگیری و حرص‌شان را بخوری و با اینکه از ته دل نیست تشرشان بزنی و تنبیهشان کنی و بداخلاقی کنی و ... تا به راه بیایند و عمر و جان و جوانیشان را هدر ندهند.

گاهی در خلوت خودم خسته می‌شوم. مثل جلال که در «مدیر مدرسه» می‌گوید: «مثل نردبانی شده‌ایم که از دوشمان بالا می‌روند و به جایی می‌رسند و خستگی فقط به تنمان می‌ماند». فقط و فقط و فقط، برق «فهمیدم» نگاه بعضی‌ها در بعضی کلاس‌ها دوباره زنده‌ام می‌کند و جوان می‌شوم و باز روز از نو و روزی از نو!

و اما بعد!
دو نکته

اول اینکه برای یک تحقیق به تعدادی دانشجوی باحال احتیاج داریم که از بازی آن‌هم از نوع واقعیت مجازی لذت می‌برند! کار ساده‌ای هست و بیش از 15 دقیقه وقت شما را نمی‌گیرد. به مرکز بازی‌های رایانه‌ای دانشگاه اصفهان تشریف می‌آورید و از شما یک تست ساده‌ی توانایی‌های شناختی گرفته می‌شود. بعد هدست واقعیت مجازی را به سر می‌گذارید و یک قطار هوایی باحال را تجربه می‌کنید. بعد از بازی هم دوباره همان تست از شما گرفته می‌شود تا میزان تغییر توانایی‌های شناختی شما ارزیابی شود. تجربه‌ی جالبی هست و نتایج ارزیابی هم به خودتان منعکس می‌شود و هم در مقاله‌ی نهایی می‌توانید ببینید که داستان به کجا رسیده. آقایان با سینا ورمقانی (09353299286) و خانم‌ها با زهرا عباسی (09394456103) برای هماهنگی تماس بگیرند. دوستان‌تان را هم خبر کنید و دسته‌جمعی بروید و لذت دیدن بقیه در حال VRبازی (که بعضی وقت‌ها از بازی کردن هم بیشتر لذت دارد 😅) را از دست ندهید.

دوم
رویداد باحالی به نام ایده‌شو در پیش داریم. فرصتی برای ارائه و ارزیابی ایده‌هایی که ممکن است مدتها ذهنتان را به خود مشغول کرده باشد و می‌تواند به یک کسب‌وکار درآمدزا منجر شود. هم می‌توانید به‌عنوان ایده‌پرداز در این رویداد شرکت کنید و هم تماشاچی باشید و کسب تجربه کنید. برای اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام به سایت https://evand.com/events/ui-ideashow98 مراجعه کنید و در کانال @ui_ideashow هم عضو شوید. حتی اگر نخواستید در این رویداد شرکت کنید هم مطالب این کانال را دنبال کنید.

خوش باشید

منحنی قامتم تابع ابروی توست
خط مجانب بر آن طـرّۀ گیسوی توست

حد رسیدن به تو مبهم و بی انتهاست
بازه تعریف دل در حرم کوی توست

بی تو وجودم بود یک سری واگرا
ناحیه همگراش دایره روی توست

مهر تو چون می دهد سمت به بردار دل
هر طرفی رو کنی هم جهت و سوی توست

پرتوخورشید شد مشتق از آن چشم تو
گرمی و جانبخشیش جزئی از آن خوی توست

چون به عدد یک تویی، من همه صفرها
آنچه که معنا دهد قامت دلجوی توست

گر شود آن دم که ما زوج مرتب شویم
سر به رهت می نهم، چونکه سرم گوی توست

هجر و فراقت شکست قائمۀ “قائمی”
نقطۀ پرگار عشق واله و پی جوی توست

شاعر :محمد حسین قائمی

*همه کتاب های الکترونیکی دانشگاه تهران رایگان شد*

🔹با توجه به مشکلات ناشی از شیوع ویروس کرونا و عدم دسترسی پژوهشگران، دانشجویان و استادان گرامی به منابع علمی، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران *همه کتابهای الکترونیکی خود را از ابتدای فروردین ۱۳۹۹ به صورت رایگان در اختیار همه علاقه مندان قرار می دهد.
🔹برای دریافت کتابها میتوانید به *اپلیکیشن فیدیبو* یا به
*کتابخوان الکترونیکی مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران* مراجعه فرمایید.
🔹آدرس صفحه کتابخوان الکترونیکی برای دانلود نسخه اندروید و نسخه ویندوز اپلیکیشن کتابخوان
https://press.ut.ac.ir/help?menu=14

دوباره حالمان خوب می شود
دوباره بلند بلند و بدون ترس خواهیم خندید
دوباره همدیگر را در آغوش میگیرم
دوباره دست در دست هم خیابان های شهر را بدون ترس قدم خواهیم زد
دوباره بر گونه های همدیگر بوسه خواهیم زد
دوباره نه از پشت تلفن و از فاصله دور،از نزدیک و رو در رو احوال همدیگر را خواهیم پرسید اما،
اما باید یادمان بماند که دوباره مثل همین روزها حواسمان بیشتر به عزیزهایمان در زندگی باشد
دوستشان داشته باشیم
بیشتر وقتمان را با آنها بگذرانیم
باید بدانیم که زندگی چقدر کوتاه است و
می تواند حسرت یک خنده بی دلیل ،یک بوسه ساده،یک دست گرفتن و قدم زدن با آرامش و یک دوست داشتن بی منت را از ما بگیرد

#جامعه_مدنی👇
@jamey_e_madani

نوبهار است، در آن کوش که خوش‌دل باشی...

وقتی دانشجو استاد را تضمین می‌کند 😁:

«نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشی»
نه که استاد دهد درس و تو خون‌دل باشی

این بهارست که در خانه خود لم داده
نکند رفته به مکتب و تو ناقل باشی

خوش کلاسی است مجازی و نبودِ استاد
شد سر ظهر و تو در زیر پتو وِل باشی

گر سوالی کند از درس، سریع خارج شو!
پس بگو قطع شدم، کاش که عاقل باشی

در کلاسش به حضور هیچ نمی‌فهمیدی
در مجازش هیچ‌تر، باش که عادل باشی