Forwarded from بی قانون
✅ فاجعه خود ماییم
مهرشاد مرتضوی | بی قانون
@bighanooon
شاید زمین لرزه حادثه باشد، آنقدر ناگهانی که ستاد حوادث غیرمترقبه هم غافلگیر شود! شاید آنقدر بدموقع اتفاق بیفتد که پیش از بیدار شدن، دیگر هیچ وقت طعم بیدار شدن را نچشیم. شاید آن قدر قوی باشد که دنیا بچرخد، دنیایمان بچرخد و خوشبختیمان را بچرخاند.
اما باور کنیم ایراد از زمین و زمان نیست که غمگینترین منطقه دنیا، هر روز غم جدیدي را تجربه میکند. زمین در همه دنیا میلرزد. حادثه همه جا اتفاق میافتد. ولی هیچکجا به اندازه ما از بیمسئولیتی رنج نمیبرند. هیچکجا به اندازه ما نمیگویند «پیشگیری» و «نوسازی»، آنقدر که وقت نکنند معنای این واژهها را بفهمند و تازه بعد از فاجعه پیدایشان شود.
هیچکجا زیر سقفی که با راه رفتن هم گچ از آن میریزد به کودکان درس انسانیت نمیدهند. هیچکجا بهخاطر شندرغاز بیشتر، جان دیگران را به خطر نمیاندازند و خانهای نمیسازند که حتی موقع ساختنش هم خطر ریزش دارد. هیچکجا بهخاطر خانه ساختن زیرمیزی و شیرینی نمیدهند و نمیگیرند. هیچکجا آنقدر زندگی برایشان بیمعنی نشده که همه چیز را با پول قابل معاوضه بدانند.
باور کنیم زمین لرزه نیست که تعادل ما را به هم میزند بلکه خودمان همدیگر را هل میدهیم. باور کنیم همدردی فقط هشتگ و ارسال کمک و اشک ریختن بعد از حادثه نیست. همدردی، انسان بودن است. همدردی حس مسئولیتی است که پیش از حادثه داریم، برای تبدیل نشدنش به فاجعه.
شاید زمین لرزه حادثه نباشد. شاید خشم زمین است از ما که اینقدر نسبت به زندگی و به انسان، بیتفاوت شدهایم. شاید مردهایم، پیش از آنکه فاجعهای اتفاق بیفتد. شاید فاجعه خود ماییم. کاش از حالا مراقب هم باشیم.
🔻🔻🔻
روزنامه طنز بی قانون (ضمیمه طنز روزنامه قانون)
👇👇👇
@bighanooon
مهرشاد مرتضوی | بی قانون
@bighanooon
شاید زمین لرزه حادثه باشد، آنقدر ناگهانی که ستاد حوادث غیرمترقبه هم غافلگیر شود! شاید آنقدر بدموقع اتفاق بیفتد که پیش از بیدار شدن، دیگر هیچ وقت طعم بیدار شدن را نچشیم. شاید آن قدر قوی باشد که دنیا بچرخد، دنیایمان بچرخد و خوشبختیمان را بچرخاند.
اما باور کنیم ایراد از زمین و زمان نیست که غمگینترین منطقه دنیا، هر روز غم جدیدي را تجربه میکند. زمین در همه دنیا میلرزد. حادثه همه جا اتفاق میافتد. ولی هیچکجا به اندازه ما از بیمسئولیتی رنج نمیبرند. هیچکجا به اندازه ما نمیگویند «پیشگیری» و «نوسازی»، آنقدر که وقت نکنند معنای این واژهها را بفهمند و تازه بعد از فاجعه پیدایشان شود.
هیچکجا زیر سقفی که با راه رفتن هم گچ از آن میریزد به کودکان درس انسانیت نمیدهند. هیچکجا بهخاطر شندرغاز بیشتر، جان دیگران را به خطر نمیاندازند و خانهای نمیسازند که حتی موقع ساختنش هم خطر ریزش دارد. هیچکجا بهخاطر خانه ساختن زیرمیزی و شیرینی نمیدهند و نمیگیرند. هیچکجا آنقدر زندگی برایشان بیمعنی نشده که همه چیز را با پول قابل معاوضه بدانند.
باور کنیم زمین لرزه نیست که تعادل ما را به هم میزند بلکه خودمان همدیگر را هل میدهیم. باور کنیم همدردی فقط هشتگ و ارسال کمک و اشک ریختن بعد از حادثه نیست. همدردی، انسان بودن است. همدردی حس مسئولیتی است که پیش از حادثه داریم، برای تبدیل نشدنش به فاجعه.
شاید زمین لرزه حادثه نباشد. شاید خشم زمین است از ما که اینقدر نسبت به زندگی و به انسان، بیتفاوت شدهایم. شاید مردهایم، پیش از آنکه فاجعهای اتفاق بیفتد. شاید فاجعه خود ماییم. کاش از حالا مراقب هم باشیم.
🔻🔻🔻
روزنامه طنز بی قانون (ضمیمه طنز روزنامه قانون)
👇👇👇
@bighanooon
Forwarded from 🔐 مرکز بازیهای رایانهای دانشگاه اصفهان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‼️دانشگاه اصفهان در حوزه گیم چه میکند؟!
✅آموزش مدون
✅کمپ تابستانی
✅رشتهی بازیسازی
✅پژوهشهای کاربردی
✅کنفرانس بینالمللی
✅رویدادهای بازیسازی
✅مرکز رشد تخصصی
✅آزمایشگاه بازیهای جدی
uicvgame.ir
✅آموزش مدون
✅کمپ تابستانی
✅رشتهی بازیسازی
✅پژوهشهای کاربردی
✅کنفرانس بینالمللی
✅رویدادهای بازیسازی
✅مرکز رشد تخصصی
✅آزمایشگاه بازیهای جدی
uicvgame.ir
سلام و روز پاییزی زیباتون بخیر 🍁
ماریان ولف استاد رشته عصب شناسی دانشگاه تافت ایالت ماساچوست آمریکا كتابي منتشره كرده است به نام
Reader, Come Home: The Reading Brain in a Digital World
او معتقد است وقتی ما داستان میخوانیم، مغز فعالانه وجدان فردی دیگر را مشابهسازی میکند، از جمله افرادی را که در غیر این صورت حتی نمیتوانیم تصورشان کنیم. این امر به ما امکان میدهد، اگر شده برای چند دقیقه، ببینیم واقعاً دیگری بودن به چه معناست، با تمام احساسات و درگیریهای مشابه و گاه بسیار متفاوتی که زندگی دیگران را در بر میگیرد. مدار خواندن با چنین تشابهاتی بسط داده میشود؛ زندگی روزمرۀ ما نیز همینطور است و همچنین زندگی کسانی که دیگران را هدایت میکنند.
ادامه معرفي كتاب:
http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9202/
ماریان ولف استاد رشته عصب شناسی دانشگاه تافت ایالت ماساچوست آمریکا كتابي منتشره كرده است به نام
Reader, Come Home: The Reading Brain in a Digital World
او معتقد است وقتی ما داستان میخوانیم، مغز فعالانه وجدان فردی دیگر را مشابهسازی میکند، از جمله افرادی را که در غیر این صورت حتی نمیتوانیم تصورشان کنیم. این امر به ما امکان میدهد، اگر شده برای چند دقیقه، ببینیم واقعاً دیگری بودن به چه معناست، با تمام احساسات و درگیریهای مشابه و گاه بسیار متفاوتی که زندگی دیگران را در بر میگیرد. مدار خواندن با چنین تشابهاتی بسط داده میشود؛ زندگی روزمرۀ ما نیز همینطور است و همچنین زندگی کسانی که دیگران را هدایت میکنند.
ادامه معرفي كتاب:
http://tarjomaan.com/barresi_ketab/9202/
YekAdamCheghadrZaminMikhahad(www.irebooks.com).pdf
1.1 MB
کتاب یک آدم چقدر زمین میخواهد؟!
نوشته لئو تولستوی
ترجمه وحید نیکخواهآزاد
برای دانشجویان عزیز درس #بینایی_ماشین
نوشته لئو تولستوی
ترجمه وحید نیکخواهآزاد
برای دانشجویان عزیز درس #بینایی_ماشین