ایستاده‌ايم؛ نه به تكيه‌ قدرت، كه به جوشش معنا

ما در ميانهٔ‌ ميدان ايستاده‌ايم، بی‌سايهٔ چترهای ائتلاف و بی‌پشتوانهٔ‌ كنفرانس‌های پرزرق‌وبرق. آن‌چه داريم، نه محصول ميزهای چانه‌زنی است و نه هديه‌ محافل قدرت. آن‌چه داريم، تكه‌تكه از جان برآمده است؛ از شب‌های بی‌پايان آزمايشگاه‌ها، از خطوط توليد خاموش‌ناشدنی، از اميدهايی كه با دست خالی ساخته شده‌اند، نه با قراردادهای پرمهر و امضا.

در سوی ديگر ميدان، بلوك‌هايی ايستاده‌اند كه قرن‌هاست نقشه‌ تسلط ترسيم می‌كنند؛ با شبكه‌های به‌هم‌پيوسته‌ نظامی، مالی، رسانه‌ای و اطلاعاتی. چيزی فراتر از يك دشمن نظامی. اين‌جا با ساختارها می‌جنگيم، با سامانه‌های انباشته از سرمايه و تجربه، با الگوهای به‌ظاهر پيروزمند تمدن‌سازی غربی.

اما معادله ساده نيست. آن‌چه آن‌ها دارند، لزوماً كفه را سنگين‌تر نمی‌كند. آن‌چه ما داريم، در موازنه‌های متعارف نمی‌گنجد.
ميدان، فقط با عدد و آمار معنا نمی‌شود؛ گاهی دل‌هايی كه به راه افتاده‌اند، تراز معادله را برهم می‌زنند.

اين‌جا همه‌چيز دست‌ساز است؛ نه به معنای ابتدايی بودن، كه به معنای متكی بودن بر اراده‌ انسان. و اراده، هنوز هم چيزی نيست كه در هيچ آزمايشگاه غربی ساخته شود.

ما تنها نيامده‌ايم برای تماشا؛ آمده‌ايم برای برهم‌زدن معادله‌ٔ جهان. اگر آن‌ها به انباشت قدرت دل بسته‌اند، ما به جوشش معنا دل بسته‌ايم.

در جهانی كه آن‌ها با تصوير و روايت سلطه می‌سازند، ما بايد معنا بسازيم. توليد معنا، سلاح ملتی است كه نمی‌خواهد تسليم تفسير ديگران از خويش شود. ما موظفيم معنا را خودمان بسازيم، پيش از آن‌كه ديگران آن را بر ما تحميل كنند.

ما وارثان رنجيم، نه زائده‌ٔ نظم‌های ساخته‌شده برای تسليم.

@Ramezanali_com

روایت مقاومت، نه روایت بحران: راهبردهایی برای این روزها

محورها، رویکردها و راهبردهایی که شاید کمک کنه توی این اوضاع به روایت بهتر:

۱. اصل راهبردی: روایت مقاومت، نه روایت بحران
دشمن به‌دنبال القای «بحران بی‌پایان» و «فروپاشی قریب‌الوقوع» است؛ روایت ما باید بر حقانیت مقاومت، مشروعیت پاسخ نظامی، و انسجام ملی تمرکز کند.
بر ابتکار عمل ایران، عقلانیت تصمیمات، و محدود بودن جنگ به منافع امنیتی ملی تأکید شود.

۲. مدیریت هیجان: نه اغراق، نه تخدیر
از روایت‌های اغراق‌آمیز، وعده‌های زودبازده یا پیروزی‌های بدون پشتوانه خودداری شود.
در عین‌حال، روایت‌های مأیوس‌کننده، بزرگ‌نمایی آسیب‌ها، و تضعیف روحیه عمومی نیز نباید بازنشر شود. شجاعت همراه با بصیرت را القا کنید، نه ترس کور یا غرور بی‌پایه.

۳. تمرکز بر جنایات دشمن
رژیم صهیونیستی باید به‌عنوان رژیمی کودک‌کش، ناقض حقوق بشر، و عامل ناامنی منطقه‌ای تصویر شود.
روایت جنگ غزه و جنایات اکتبر تا کنون را به یاد مخاطب بیاورید و پیوند منطقی میان آن‌ها و اقدامات ایران برقرار کنید.

۴. ایران به‌عنوان حامی مردم، نه آغازگر جنگ
تأکید شود که جمهوری اسلامی در مقام دفاع و پاسخ به تجاوز و ظلم اقدام کرده و آغازگر جنگ نبوده است.
روایت ایران را در چارچوب دفاع مشروع و مسئولیت‌پذیری منطقه‌ای تنظیم کنید.

۵. حفظ وحدت ملی و اجتماعی
بر هم‌صدایی جریان‌های مختلف داخلی در برابر تجاوز خارجی تأکید شود.
از دامن زدن به شکاف‌های سیاسی و اجتماعی در این مقطع بپرهیزید. حتی مخالفان نظام باید احساس کنند در یک جبهه ملی قرار گرفته‌اند.

۶. تفکیک میان یهود و حاکمیت اسرائیل
از هرگونه توهین به ادیان الهی (مانند یهودیت) پرهیز کنید. تأکید شود که هدف ایران، ساختار نظامی-امنیتی رژیم صهیونیستی است، نه یهودیان.

۷. افق آینده: نظم جدید منطقه‌ای
نشان دهید که این نبرد می‌تواند به پایان دوران هژمونی رژیم صهیونیستی در منطقه بینجامد. مخاطب را به امید منطقی به تغییر ژئوپلیتیکی منطقه به نفع ملت‌های مستقل مجهز کنید.

۸. منبع‌دهی و راستی‌آزمایی
از نشر اخبار غیرموثق یا ویدئوهای جعلی پرهیز شود. بر پایه منابع رسمی جمهوری اسلامی و خبرنگاران معتبر محور مقاومت روایت کنید.

۹. زبان جهانی، قلب ایرانی
اگر مخاطب جهانی دارید، از ادبیات حقوق بشری، دفاع از کودکان، مقابله با اشغالگری استفاده کنید.
در عین حال، به هویت ملی، دینی و انقلابی در زبان فارسی وفادار بمانید.

#میثم_رمضانعلی

@Ramezanali_com

طی ساعات آتی، وضعیت جنگ تمام عیار فرض شده و تهاجماتی ویرانگر با موشک‌هایی سنگین و مخرب علیه تاسیسات دشمن آغاز خواهد شد.
با وجود حمایت کاملا آشکار سنتکام از تروریست‌های صهیونیست، در صورت ورود مستقیم آنها تمام منافعشان در تیررس خواهد بود.
تاکنون مقاومت اسلامی عراق و انصارالله یمن با وجود خواسته ورود به عرصه، اما حفظ شده‌اند تا در صورت گسترش منطقه‌ای تنش، برنامه‌های آنها نیز اجرایی شود.
لازم به ذکر است که باید خود را برای شرایط مختلفی آماده کرد.

دشمن فقط با موشک نمی‌جنگد؛ با داده هم می‌جنگد

در منطق جنگ ترکیبی، سلاح دشمن فقط انفجار و باروت نیست؛ داده و روایت هم در خط مقدم قرار دارند. پیام‌هایی که ما در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنیم—حتی اگر صرفاً واکنشی شخصی یا احساسی به وضعیت روزمره باشد—در معرض رصد مداوم اتاق‌های تحلیل دشمن است.

این اتاق‌ها نه‌فقط به‌دنبال شنیدن سخنان ما، بلکه در پی «سنجش روان جامعه»، «شناسایی گسل‌های فعال» و «پیش‌بینی‌پذیری رفتار عمومی» هستند. آن‌ها از همین محتواها برای تصمیم‌سازی در حوزه‌هایی چون عملیات روانی، مداخله رسانه‌ای، و حتی طراحی فشارهای دیپلماتیک و امنیتی استفاده می‌کنند.

هر بار که در کلام خود—ولو ناخواسته—نشانه‌ای از فروپاشی، ناامیدی، یا تفرقه مخابره می‌کنیم، در واقع به حریف سیگنال می‌دهیم: این نقطه، مستعد فشار بیشتر است.

از همین‌رو، مسئولیت رسانه‌ای فقط بر دوش نهادها نیست؛ شهروندان نیز، هرکدام در جایگاه یک گره ارتباطی در شبکه اطلاعاتی، حامل بار سنگینی هستند. تفکیک میان نقد آگاهانه با تولید یأس عمومی، و مرزبندی میان مطالبه‌گری دلسوزانه و تخریب‌گری رسانه‌ای، از ملزومات سواد رسانه‌ای در وضعیت جنگ شناختی است.

فراموش نکنیم: حتی کلمات روزمره در فضای مجازی، می‌توانند بخشی از نقشه عملیاتی دشمن شوند.

@Ramezanali_com

حماس ابوعبیده دارد.
انصارالله یحیی سریع دارد.
حزب‌الله اعلام الحربی دارد.
جمهوری اسلامی چرا با رسانه برخورد دهه شصتی دارد؟

@yakfiheleshareh

کسانی که هنوز در خواب هستند، به زودی متوجه می‌شوند که ما در وسط یک جنگ قرار داریم.
زد و خورد نیست؛ جنگ است.

@Ramezanali_com

رد دود موشک‌های ایران، کشیده بر آسمان نجف.
حرم امیرالمؤمنین علیه‌السلام؛ صحن حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها.
امروز؛ ساعت ۴:۲۰ بامداد به وقت عراق.

@Ramezanali_com

زمان؛ مؤلفه مغفول در معادله قدرت

در شرایطی که بازیگران متخاصم به الگوی حملات مقطعی و پرشدت روی می‌آورند، هدف آن‌ها معمولاً برهم‌زدن موازنه روانی و ایجاد تصور برگشت‌پذیری قدرت است؛ نه الزاماً تحقق یک دستاورد پایدار میدانی. این نوع کنش‌ها، برخاسته از استیصال در مواجهه با روندهای بلندمدت و تحولات ساختاری است.

در مقابل، مزیت راهبردی جبهه‌ی مقاومت نه در سرعت واکنش، بلکه در توانایی حفظ انسجام، سرمایه‌گذاری بر زمان بلندمدت، فهم عمیق از پویایی‌های تاریخی نزاع و امکان‌پذیری گسترده شدن میدان جنگ نهفته است. تاریخ نزاع‌های فرسایشی نشان داده که پیروزی نهایی، اغلب در اختیار بازیگرانی قرار می‌گیرد که به جای شتاب‌زدگی در پاسخ، به کنترل زمان و مدیریت فرسایش تسلط دارند.

درک صبورانه از زمان، جزئی جدایی‌ناپذیر از عقلانیت راهبردی است.

@Ramezanali_com

به دور و بر خودتان نگاهی بیندازید.
خوب گفت شهید مصطفی چمران که: هنگامی که شیپور جنگ نواخته می‌شود، شناخت مرد از نامرد آسان می‌شود! پس ای شیپورچی بنواز!

به صورت منظم، هر روز یک جاسوس اعدام کنید و روی خبرش مانور دهید.
اوضاع داخل بهتر می‌شود.

بازآرایی نظم اجتماعی در شرایط جنگی، با بهره‌گیری از تجربیات دفاع مقدس

در شرایطی که کشور با تهدیدات امنیتی یا جنگی مواجه است، بازطراحی نظم اجتماعی امری ضروری‌ است. یکی از مؤثرترین نمونه‌های تاریخی، تجربه دهه ۱۳۶۰ در دوران دفاع مقدس است؛ دورانی که بسیج مردمی با ایجاد ایست‌ و بازرسی‌های محلی، سهم بسزایی در کنترل تحرکات مشکوک و حفظ امنیت شهری ایفا کرد. اکنون نیز می‌توان با به‌روزرسانی آن مدل‌ها و بهره‌گیری از ظرفیت‌های مردمی، به بازآفرینی نظمی اجتماعی متناسب با شرایط جنگی پرداخت؛ نظمی که بر پایه مشارکت مردمی، چابکی اجرایی و اعتماد عمومی بنا شده باشد.

@Ramezanali_com

آنچه اکنون در جریان است، یک جنگ وجودیِ اعلام‌نشده علیه ایران و شیعیان است. مطالبی که خواهم نوشت، خوشایند بسیاری نخواهد بود.

اقدامی عمدی برای تخدیر (بی‌حس کردن) ملت‌ها در جریان است. ایران حملات دردناکی انجام داد، اما اسرائیل خود را برای چیزی بسیار بدتر آماده کرده و عمداً از طریق رسانه‌های صهیونیستی یا سازشکار، حملات ایران را بزرگ‌نمایی می‌کند.

فراخوان‌های ترامپ برای پایان دادن به جنگ، یک استاندارد دوگانه است برای حفظ راه بازگشت و متوقف کردن درگیری‌ها پس از آنکه اسرائیل به اهدافش برسد. این سیاست، پیش‌تر در لبنان ما را فریب داد، زمانی که یک پیشنهاد آتش‌بس فرانسوی-آمریکایی ارائه شد و در پی آن، با ترور فرماندهان نیروی رضوان، زمینه برای ترور سید حسن فراهم شد. آن پیشنهاد فریبی بود برای خریدن وقت.

عرب‌ها چهار تریلیون دلار به ترامپ پرداخت کردند تا کار ایران را تمام کند. ایران باید این وضعیت را به‌مثابه یک نبرد بقا ببیند، نه صرفاً یک درگیری.

آنچه اسرائیل انجام می‌دهد، یک عملیات نظامی محدود نیست، بلکه جنگی تمام‌عیار برای نابودی برنامه هسته‌ای و توانمندی‌های ایران است. تمام سخنان درباره تنش‌زدایی و بزرگ‌نمایی حملات ایران، ترفندی از سوی صهیونیست‌ها برای خرید زمان جهت انجام حملات گسترده‌تر است.

اسرائیل هرگز جرئت آغاز جنگ با ایران را نخواهد داشت، مگر آنکه اقدامات احتیاطی وسیعی را در داخل رژیم خود اتخاذ کند تا وحدت جبهه داخلی‌اش را تضمین نماید؛ جبهه‌ای که همان نقطه‌ضعف آن است.

این جنگ زاییده این لحظه نیست. آنچه اکنون رخ می‌دهد، بسیار بزرگ‌تر از آن چیزی است که رسانه‌ها به آن می‌پردازند. ما سرگرم جزئیات شده‌ایم و از درک تصویر کلان بازمانده‌ایم.

شکست ایران، به معنای ورود ما به عصری تاریک و دردناک برای صد سال آینده خواهد بود.

تکرار می‌کنم: این یک نبرد بقاست، نه صرفاً یک جنگ یا حمله. امید ما به خدای بزرگ است، و پیروزی هم‌پیمان مؤمنان خواهد بود.

منبع: https://x.com/xpmov/status/1934161411141157336
ترجمه از: https://x.com/mosbatboy

@Ramezanali_com

هر کسی که متجاوز به این خاک را صریح و روشن محکوم نکند، بخشی از پازل دشمن است در مشروعیت‌بخشی به تجاوز به ایران.

برادرانه و خالصانه ازتون خواهش میکنم خودتون رو در معرض اخبار صهیونیست ها و اذنابشون قرار ندید ، شدت جنگ روانیشون واقعا بالاست و روی روح و روان شما اثر میذاره
اینجا هرچی علیه اونها باشه رو میذارم لوگو هم نمیدانم که هرجا خواستید استفاده کنید ، اسم و منبع هم نمیخواد بگید

اگر یک لگد به رژیم صهیونیستی می‌زنید، ده تا به مزدورهای فارسی‌زبانش بزنید؛ همان‌هایی که با هزار دغل، مسیر تجاوز به این خاک و ملت را هموار می‌کنند.
خطرناک‌تر از بمب و موشک، زبانی‌ست که به جای مردم، به نفع ظلم و تجاوز حرف می‌زند.

زبان باز کنید و با هر کسی هر کسی رو که می‌تواند دل‌ها را قرص‌تر کند و مردم را کنار همدیگر نگه دارد، تشویق کنید که حرف بزند. در این روزها، ایران به صداهایی نیاز دارد که امید بدهد و به ایستادگی دعوت کند.

طرف نوشته است: «وقایع اخیر»!
کدام وقایع؟ درست و درشت بنویس: تجاوز و حمله به ایران.
با کلمات بی‌طرف و خنثی نمی‌شود واقعیت را پنهان کرد.
بی‌طرفی، بی‌شرفی در جنگ حق و باطل است.