مرکزمشاوره رنگین کمانی
648 subscribers
1.98K photos
119 videos
38 files
854 links
هر سوالی دارید، در کنار شما هستیم.

تماس با مرکز مشاوره رنگین کمانی:
@Rainbow247
Download Telegram
آیا به خودکشی فکر می کنید؟ (قسمت دوم)
🔻چرا من افکار خودکشی دارم؟
انواع مختلفی از دردهای روحی می توانند باعث افکار خودکشی شوند. دلایل این دردها می توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. ولی بعضی از دلایل در بیشتر افراد با افکار خودکشی مشترک هستند.

🔻چرا خودکشی می تواندتنها گزینه به نظر بیاید؟
اگر شما جز به خودکشی نمی توانید به راه حل های دیگر به عنوان راه چاره نگاه کنید به این معنی نیست که راه حل های دیگری وجود ندارند بلکه به این معنیست که در حال حاضر شما نمی توانید آنها را ببینید. فشار و درد روحی ای که هم اکنون احساس می کنید باعث می شود تفکرتان به گونه ای تحت تأثیر قرار گیرد که دیدن راه حل های دیگر برای مشکلات یا ارتباط گرفتن با افراد حمایتگر  برایتان بسیار دشوار شود. روان درمانگرها، مشاورها، دوستان و بستگانتان می توانند در این مواقع توجه شما را به این راه حل ها جلب کنند. به آنها این فرصت را بدهید که به شما کمک کنند.

زمانی که حس و افکار خودکشی دارید معمولاً گذراست
با اینکه به نظر می رسد درد و ناراحتی شما پایانی ندارد، این مهم است که بدانید که این زمان های بحرانی معمولاً زودگذر هستند. راه حل ها نمایان می شوند، احساسات تغییر می کنند، اتفاقات غیر منتظره ی مثبت پیش می آیند. به یاد داشته باشید که خودکشی یک راه حل نهایی برای یک مشکل گذراست. به خودتان زمان لازم را بدهید که شرایط تغییر کند و درد کاهش پیدا کند.

حتی مشکلاتی که به نظر غیر قابل حل به نظر می آیند راه حلی دارند
اختلالات روحی مانند افسردگی، اسکیزوفرنیا، اختلال دوقطبی، از طریق تغییر در سبک زندگی، تراپی، و مصرف دارو قابل درمان یا کنترل هستند. بسیاری از کسانی که دنبال کمک از متخصص باشند می توانند وضعیت خود را بهبود بخشند. حتی اگر در گذشته برای اختلالی که دارید تحت درمان بوده اید یا در گذشته سعی کرده اید که برای مشکل خود راه حلی پیدا کنید، بدانید که معمولاً پیش از پیدا کردن راه حل هایی که مناسب شما باشد، پزشک باید روش های مختلف را امتحان کند. به عنوان مثال برای پیدا کردن دوز مناسب دارو برای شما، پزشک باید ابتدا دوزهای مختلفی از دارو را برای شما تجویز کند. تا زمانی که راه حلی که مناسب شماست را پیدا نکرده اید دست از تلاش برندارید.

🔹هنگامی که به خودکشی فکر می کنید این کارها را انجام دهید:
قدم اول- قول بدهید که در حال حاضر دست به هیچ کاری نزنید
با اینکه الان درد می کشید، سعی کنید بین افکارتان و عملتان فاصله بیندازید. به خود قول بدهید: "من بیست و چهار ساعت صبر می کنم و کار بدون بازگشتی انجام نمی دهم." یا یک هفته صبر کنید.
افکار و اعمال دو پدیده ی مجزا هستند - افکار خودکشی شما نیازی نیست که به عمل تبدیل شوند. هیچ زمان ضرب العجلی وجود ندارد، هیچ کس شما را مجبور نمی کند که افکارتان را به عمل تبدیل کنید. صبر کنید. بین افکار خودکشی و عمل خودکشی فاصله بگذارید.
قدم دوم- از مشروبات الکلی و مواد دوری کنید
افکار خودکشی می توانند با مصرف الکل و مواد تشدید شوند.
قدم سوم- محل زندگی خود را عاری از وسایل خطرناک کنید
وسایلی را که می توان برای ضربه زدن به خود استفاده کرد، مانند قرص، چاقو، تیغ، اسلحه ی گرم را در خانه نگهداری نکنید. اگه امکان این کار را ندارید بروید جایی که امن باشد. اگر ممکن است از داروهایتان برای اوردوز کردن استفاده کنید آنها را به کسی بدهید که بتواند موقع نیاز واقعی آنها را به شما برگرداند.
قدم چهارم- احساسات خودکشی را پیش خود نگه ندارید
بسیاری از ما فهمیده ایم که اولین قدم برای مقابله با افکار و احساسات خودکشی این است که آنها را با فرد مطمئنی در میان بگذاریم. این فرد می تواند از اعضای خانواده، روان درمانگر، معلم، پزشک خانوادگی یا مربی ورزشی ما باشد. کسی را پیدا کنید و به او بگویید که چقدر حالتان بد است. اجازه ندهید که احساس ترس، شرم، یا خجالت شما را از کمک گرفتن بازدارد. و اگر اولین فردی که به او می گویید حرف شما را درک نمی کند، سعی کنید به فرد دیگری بگویید. تنها صحبت کردن در مورد اینکه چگونه به این حال رسیدید می تواند مقدار زیادی از فشار را کم کند و به شما کمک کند که راه حلی برای کنار آمدن یا مقابله با مشکل پیدا کنید.
قدم پنجم - امیدتان را از دست ندهید، بسیاری از افراد افکار خودکشی شان از بین می رود.
بسیاری از افرادی در وضعیت کنونی شما قرار داشته اند توانسته اند از افکار خودکشی خلاص شوند. پس امیدوار باشید، شانس بالایی وجود دارد که با وجود احساس ناامیدی، غم و تنهایی که در حال حاضر احساس می کنید، بتوانید زندگی خود را بعد از این تجربیات ادامه دهید. فقط باید به خودتان زمان بدهید و سعی کنید به تنهایی این راه را طی نکنید.
#افکار_خودکشی
#ال‌جی‌بی‌تی
#سلامتی_روان
#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی
🔻 آیا به خودکشی فکر می کنید؟ (قسمت سوم)
تقاضای کمک کردن
حتی اگر در حال حاضر به نظر شما نمی رسد، بسیاری از افراد هستند که حاضرند در این راه به شما کمک کنند. احوالتان را با یک فرد معتمد در میان بگذارید. همین حالا این کار را انجام دهید. حالا که به خودتان قول داده اید تا بیست و چهار ساعت یا یک هفته دست به کار بی بازگشت نزنید از این فرصت استفاده کنید و با یک نفر صحبت کنید. با کسی حرف بزنید که می دانید با شما در مورد احساساتتان بحث نمی کند، قضاوتتان نمی کند، یا نمی گوید که احساستان را از سرتان بیرون بیندازید. کسی را پیدا کنید که بتواند فقط به حرف های شما گوش کند و کنارتان باشد. تا زمانی که شما به او اعتماد دارید و می دانید که با همدلی و پذیرش به شما گوش می کند مهم نیست که این شخص چه کسی باشد.

چگونه راجع به افکار خودکشیمان با افراد صحبت کنیم.
حتی زمانی که فرد مناسبی را برای حرف زدن پیدا می کنیم. اعتراف کردن به اینکه افکار خودکشی داریم کار سختیست.

به آن فرد دقیقاً آن چیزی را بگویید که به خود می گویید. اگر نقشه ی دقیقی برای خودکشی دارید این را به آنها توضیح دهید.

جملاتی مثل "دیگه نمی تونم ادامه بدم" یا "دیگه تحملم از زندگی تموم شده." جملات مبهمی هستند و نمی توانند به شنونده نشان دهند ماجرا چقدر جدی است. به آن فرد بگویید مطمئن هستم که دارم به خودکشی فکر می کنم.

اگر گفتن این مسئله برای شما خیلی دشوار است، سعی کنید آن را جایی بنویسید و به فرد مورد اعتمادتان بدهید. یا برایشان ایمیل، مسیج بفرستید و در حالی که آن را می خوانند کنارشان بنشینید.

اگر درکتان نکردند چه؟
اگر اولین فردی که به او مراجعه کردید شما را درک نکرد به فرد دیگری بگویید یا به خط تلفن های صدای مشاور 1480، خط تلفن اورژانس اجتماعی 123، یا مراکز خدمات جامع سلامت تماس بگیرید. اجازه ندهید یک تجربه ی بد باعث شود از پیدا کردن افرادی که می توانند به شما کمک کنند صرف نظر کنید.
#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی
#سلامتی_روان
#افکار_خودکشی
#ال‌جی‌بی‌تی
🔻 آیا به خودکشی فکر می کنید؟ (قسمت چهارم)
🔻 چگونه با افکار خودکشی کنار بیایم؟
در حالی که ممکن است به نظر برسد این افکار و احساسات خودکشی پایان ناپذیرند، بدانید که این وضعیت دائمی نیست. شما قادر خواهید بود که احساس بهتری داشته باشید. تا به آن نقطه برسید راه هایی هست که بتوانید با افکار خودکشی خود کنار بیایید یا تحمل پذیرش کنید.
هر روز با یک نفر حرف بزنید، ترجیحاً رو در رو. هر وقت احساس کردید دارید از ارتباط گرفتن عقب نشینی می کنید از دوستان و آشنایان مورد اعتمادتان بخواهید که با شما زمان بگذرانند.
یک نقشه برای زمان های بحرانی بریزید. یک برنامه برای خود داشته باشید که بتوانید آن را قدم به قدم در زمان های بحرانی اجرا کنید. این برنامه باید شامل شماره ی پزشک یا درمانگرتان و شماره ی دوستان و آشنایانی که به شما هنگام بحران کمک خواهند کرد نیز باشد.
یک برنامه ی روزانه را به طور نوشته داشته باشید و صرف نظر از اتفاقات حاشیه ای، زمان خود را بر اساس آن تنظیم کنید. تا جایی که می توانید یک روتین ثابت را دنبال کنید، حتی زمان هایی احساسات شما از کنترلتان خارج می شوند.
هر روز سعی کنید حداقل سی دقیقه از خانه خارج شوید و در معرض آفتاب قرار بگیرید.
تا جایی که توانایی بدنتان اجازه می دهد ورزش کنید. برای اینکه بیشترین فایده را ببرید، زمان ورزش را به سی دقیقه در روز برسانید. ولی می توانید از زمان کم شروع کنید. مثلاً روزی سه بار و هربار به مدت ده دقیقه ورزش می تواند بر روحیه ی شما اثر مثبت داشته باشد.
برای چیزهایی که به شما شادی و لذت می دهند زمانی را در نظر بگیرید. حتی اگر چیزهای کمی وجود دارند که در حال حاضر شما را خوشحال می کنند، خودتان را مجبور کنید که کارهایی را انجام دهید که در گذشته از آنها لذت می بردید.
اهداف شخصی خود را به یاد داشته باشید. ممکن است در گذشته همیشه به این فکر می کردید که به جای خاصی سفر کنید، کتاب خاصی را بخوانید، یک حیوان خانگی داشته باشید، محل زندگی خود را تغییر دهید، یک سرگرمی جدید یاد بگیرید، کار داوطلبانه انجام دهید، و غیره. اهداف شخصیتان را روی کاغذ بنویسید.
#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی
#سلامتی_روان
#افکار_خودکشی
#ال‌جی‌بی‌تی
دنیارو از وجود خودت محروم نکن! چون وجود تو یک هدیه به این دنیاست
🌻🌼🏵🌿
🏳️‍🌈#سوال_از_شما جواب از #مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی
من همجنسگرا هستم و مدتیه روی یکی از همکاران همجنسم که نسبتا ً صمیمی هم هستیم کراش شدیدی دارم. خیلی مردد هستم که بهش بگم یا نه؟ درباره گرایش من چیزی نمیدونه. منم درباره گرایش او چیزی نمیدونم یعنی شک دارم چون در ظاهر کسی توی زندگیش نیست. از طرفی نگرانم رفاقت مون خراب بشه یا توی محل کار باعث ایجاد مساله بشه . از شما راهنمایی می خوام.
☘️پاسخ مشاور : سوالات مشابه پرسش بالا، به کرات از سوی مخاطبان مرکز مشاوره مطرح می شود. به همین دلیل در پاسخ سعی خواهیم کرد که به نکاتی کلی اشاره کنیم که برای همه مفید باشد. وقتی شما میخواهید علاقه یا کشش تان را به فردی همجنس ابراز کنید که نه او از گرایش شما خبر دارد و نه شما درباره گرایش او چیزی می دانید، در واقع شما قصد دارید همزمان دو کار انجام دهید: 1- آشکارسازی 2- ابراز علاقه.
به همین دلیل، این مساله پیچیده تر از آشکارسازی برای دوست یا همکاری است که شما کششی به او ندارید .
باید برای سناریوهای مختلفی آماده باشید. به طور مثال، باید بدانید که او ممکن است گرایش شما را بپذیرد ولی ابراز علاقه شما را بی پاسخ بگذارد (چون گرایش او معطوف به همجنس نیست یا چون او با فرد دیگری در ارتباط است یا حتی ممکن است او نیز گرایش به همجنس داشته باشد اما کشش متقابلی به شخص شما حس نکند). ممکن است او درباره گرایش شما واکنش منفی نشان دهد ( که در این حالت به طور منطقی، احتمالا ابراز علاقه شما را نیز نسبت به خودش پس خواهد زد) .
از آنجا که بسیار احتمال دارد با وضعیتی غیرقابل پیش بینی مواجه شوید؛ توصیه ما این است که هیچ گاه این دو کار ( آشکارسازی و ابراز علاقه ) را همزمان انجام ندهید. ابتدا مدتی را زمینه سازی کنید( بحث های مرتبط با موضوع گرایش های جنسی را مطرح کنید. به طور مثال پیشنهاد دیدن یک فیلم رنگین کمانی را به همکارتان بدهید یا مطلبی درباره روابط همجنسخواهانه برای او در شبکه های اجتماعی ارسال کنید و غیر مستقیم نظرش را بپرسید. از واکنش او میتوانید تا حدی بفهمید که چه موضعی دارد. مثلا ممکن است بگوید « چه باحالن» یا « اصلا ً نمیتونم درکشون کنم!» این واکنش به شما کلید می دهد و باب بحث و گفتگوهای بعدی را باز می کند. در جریان بحث ها ممکن است او را حامی یا کنجکاو برای دریافت اطلاعات بیشتر بیابید یا حتی متوجه شوید تعصبات او به اندازه ای است که هنوز برای آشکارسازی زود است. اگر این روند به شکل مثبتی جلو رفت و بدون دردسر آشکارسازی کردید و در عین حال، مطمئن شدید که فرد دیگری در زندگی طرف تان نیست، با فاصله یکی دو ماه، علاقه تان را ابراز کنید.
⚠️نکته مهم : معمولا ً وقتی برای فردی آشکارسازی می کنید ، اگر او هم تمایلات مشابهی داشته باشد، احتمال دارد که در جریان همان مکالمه، به این تمایلات اشاره کند. مثلا ً ممکن است بگوید « راستش منم گاهی فکر میکنم ممکنه بای باشم»( این جمله این نوید را می دهد که بعدتر میتوانید به او ابراز علاقه کنید!) گاه نیز در جریان آشکارسازی شما، او جملاتی را میگوید که پیشاپیش شما را مطمئن می کند که ابراز علاقه تان به او بی نتیجه است. مثلا ً « من توی نوجوونی م یه بارسعی کردم امتحانش کنم ولی اشتباه بود. اصلا دلم نمی خواد دوباره تجربه ش کنم. دیگه مطمئنم که من فول استریتم!» . مراحلی که باید طی کنید در تصویر زیر خلاصه شده است👇
🌈دل نوشته شما : من ویدیوی فرهاد پدر ایرانی را در جریان رژه افتخار در امریکا بیشتر از صد بار دیدم و از اون موقع تا الان همش دارم حسرت می خورم. از خودم می پرسم که چرا مادر وپدر من نباید مث او باشن؟ من به مامان و بابام هیچی نگفتم ولی میدونم که شاید هیچ وقت هم نتونم بگم...»
#دل_نوشته
#تو_هم_بگو
☘️کامنت مشاور: دوست عزیز! این ویدیو احساسات زیادی را در جامعه ال جی بی تی برانگیخت و بسیاری را دچار حسرت کرد. در اینکه همه ی ما لایق احترام ، پذیرش، درک شدن و رفتار انسانی هستیم هیچ شکی وجود ندارد. اما نباید فراموش کنیم که محیط و فرهنگی که افراد در آن زندگی میکنند در شکل دادن به شناخت آنها موثر است. خوب است هریک از ما در هنگام مقایسه والدین خودمان با «فرهاد» پدر ایرانی مقیم امریکا، به این فکر کنیم که والدین ما از کدام نسل هستند؟ در چه جامعه ای زندگی کرده اند؟ چه پیشینه ای دارند و چقدر دسترسی به رسانه و امکان آموختن برای آنها فراهم بوده است؟ آیا اساساً کلمه همجنسگرا یا ترنس به گوش شان خورده؟ تا به حال در دنیای واقعی چند فرد از جامعه اقلیت های جنسی را از نزدیک دیده اند؟ آیا حتی در یک فیلم یا داستان با چنین شخصیتی رو در رو شده اند؟ از همه مهم تر، منابع آنها برای شناخت یک پدیده یا دانستن درباره آن، چه منابعی هستند؟ به طور مثال ما نمیتوانیم یک پدر از نسل قدیم با سواد اندک در یک شهرستان کوچک که مسایلش را با مشورت امام جماعت مسجد محله حل میکند، با فرهاد مقیم امریکا مقایسه کنیم. شاید اگر به محدودیت هایی که والدین مان به عنوان یک انسان از نسلی متفاوت در جامعه ایران با آنها مواجه بوده اند فکر کنیم، دید واقع بینانه تری پیدا کنیم. البته که این محدودیت ها ، این مجوز را نمی دهد که والدین ما از خشونت یا آزار و تحقیر علیه ما استفاده کنند. اما نا آگاهی بسیاری از آنها را قابل درک می کند. آن هم در جامعه ای که هنوز حتی درمیان روانشناسان و روانپزشکان و دانشگاهیانش( که امکانات لازم برای دانستن و آموختن، به نسبت بقیه مردم برای انها فراهم بوده است) تعصب و ناآگاهی به وفور دیده می شود. واقعیت این است که در جامعه ایران، والدین، برای چنین موقعیتی( داشتن فرزند همجنسگرا یا ترنس ) آمادگی نداشته و متاسفانه مهارتی هم کسب نمی کنند.
#مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی امین و همراه شماست!
🌈#سوال_از_شما جواب از #مرکز_مشاوره_رنگین_کمانی

من ترنس جندر هستم و اینو به خانواده م گفتم چون دلم نمیخواست که بهشون درباره خودم دروغ بگم ولی با واکنش خیلی بدی مواجه شدم. مادرم منو چند روز توی اتاق حبس کرد و نگذاشت مدرسه برم و خلاصه اینکه خیلی آزارم دادن... دوس داشتم این تجربه م رو با مخاطبای شما درمیون بزارم و خواهشی که دارم اینه که درباره آشکارسازی بیشتر بنویسید.
☘️پاسخ مشاور:
دوست عزیز. از اینکه تجربه ات را با ما مطرح کردی متشکریم. برخی درست مثل شما، دچار این فکر اشتباه می شوند که همیشه باید به والدین و خانواده شان همه چیز زندگی و احساسات شان را بگویند وگرنه به آنها خیانت کرده اند یا به قول شما دروغ گفته اند. این تفکر اشتباهی است. ما به والدین مان این را بدهکار نیستیم که در مورد جزییات احساسات و مسایل شخصی مان حرف بزنیم. به ویژه زمانی که میدانیم آنها از این اطلاعات برای آزار یا تحقیر ما استفاده خواهند کرد این حق ماست که با پنهان نگه داشتن برخی موضوعات، از خودمان محافظت کنیم. بنابراین، این ایده که برون آیی کنید فقط به این دلیل که میخواهید با اطرافیان تان صادق باشید، ایده جالبی نیست. صادقانه و اصیل زیستن زمانی معنا پیدا میکند که شما با ابراز خودتان، در معرض خطر قرارنگیرید. امنیت جانی یا روانی تان تهدید نشود، از خانه طرد نشوید، حبس نشوید یا با خشونت یا تنبیه نامنصفانه روبرو نشوید. اگرکسی احتمال می دهد که با آشکار کردن هویت یا گرایشش، ممکن است با این سطح از آزار روبرو شود بهتر است موقتا ً دست نگه دارد تا زمانی که یا 1- یک فرد حامی درخانواده پیدا کند که این قدرت را دارد تا سپربلای او شود و یا 2- استقلال مالی پیدا کند و بتواند بدون خانواده از پس مسوولیت زندگی بر بیاید.
همچنین اگر فردی به سن قانونی ( 18 سال) رسیده باشد میتواند در خارج ازخانواده یک حامی پیدا کند که حاضر باشد فضای دایمی امنی را در صورت طرد شدن از خانه یا خشونت والدین در اختیارش قرار دهد( این فرد میتواند به طور مثال خاله یا مادربزرگ یا دوست شما باشد). اما این گزینه به افراد زیر سن قانونی توصیه نمی شود چرا که والدین میتوانند تحت عنوان فرار از خانه برای خود فرد و حامی او ایجاد دردسرکنند.
⚠️نکته مهم : اولین قدم برای آشکارسازی اصولی، حفظ امنیت است⚠️
ما بزودی سلسله مطالب ویژه و جدیدی درباره آشکارسازی در شبکه های مرتبط با مرکز مشاوره منتشر خواهیم کرد. مطالب خوب دیگری نیز درباره این موضوع قبلا ً در فضای مجازی منتشر شده اند که خواندن آنها مفید است از جمله :
مقاله « برون آیی چیست» در وبسایت رادیو زمانه :
https://www.radiozamaneh.com/361473
مقاله « سطوح آشکارسازی: هشت خوان شش رنگی ها» در وبسایت شش رنگ:
http://6rang.org/2511
مرکزمشاوره رنگین کمانی pinned «مقاله‌های برون‌آیی و آشکارسازی مرکز مشاوره رنگین کمانی : روند برون‌آیی (بخش اول) https://t.me/rainbowhelp/1908 روند برون آیی (بخش دوم) https://t.me/rainbowhelp/1909 با برون‌آیی اجباری، توسط شخص دیگر، چه کنیم؟ https://t.me/rainbowhelp/2138 برون‌‌آیی…»
🌈معرفی سینمای رنگین کمانی🌈
نام فیلم: پوست گربه
نام اصلی :Cat skin
محصول :2017
سبک: درام
مدت زمان:97 دقیقه
زبان: انگلیسی
کشور سازنده: امریکا
خلاصه: فیلم درباره یک دختر دانشجوی عکاسی با شخصیتی درونگرا و خجالتی است که مواجهه لنز دوربینش با یک دختردیگر، به زندگی او جهت تازه ای میدهد...
🔻 آیا به خودکشی فکر می کنید؟ (قسمت پنجم)