برگشتن‌ازراهی‌که‌باذوق‌رفتم،بدترین‌چیزیه‌که‌تجربه‌کردم.

کاش‌به‌جای‌هرآدمی‌که‌میمیره،یه‌گربه‌متولدبشه.

خوشحالی‌مافقط‌تودوران‌بچگی‌بود؛
وقتی‌برای‌خندیدن‌بهانه‌نمی‌خواستیم،برای‌خوابیدن‌غصه‌نداشتیم‌وبزرگ‌ترین‌دغدغه‌مون‌این‌بودکه‌فرداباکی‌بازی‌کنیم.
بزرگ‌که‌شدیم،خنده‌هامون‌کوتاه‌ترشد،فکرهامون‌بلندترودلامون‌خسته‌تر.
انگارهرسال‌که‌گذشت،یه‌تیکه‌ازاون‌بچه‌ی‌بی‌خیال‌توی‌وجودمون‌جاموند؛
وحالاهرچی‌بیشتردنبال‌خوشحالی‌می‌گردیم،بیشترمی‌فهمیم‌که‌بعضی‌حس‌هافقط‌توی‌بچگی‌واقعی‌بودن.

ترس‌ازدست‌دادنش‌خیلی‌بده!
امیدوارم‌به‌این‌نوع‌ترس‌دچارنشید.

صدای‌خندت‌
آتیش‌نورشو‌میتابه‌توی‌جنگل…

بله‌میگذره‌ومیره‌ولی‌روح‌وذوقت‌کشته‌میشه.

‏پسرامیگن‌دوستت‌دارم
ولی‌لیتومیگه‌ارزومه‌بندازم‌دستت‌حلقه.

دوس‌دارم‌گوشیموخاموش‌کنم‌
بپیچم‌لای‌لباسام‌بزارم‌تو‌کمدم‌
آسوده‌ازکل‌آدماودنیا...

پرسیدند‌آیا‌اوراتاحدمرگ‌دوست‌داری؟
گفتم:بالای‌قبرم‌ازاو‌سخن‌بگوییدوببینیدچطورمرازنده‌میکند…

وقتی‌بهم‌پیام‌میدی‌دلم‌میخوادگوشیموبغل‌کنم.

کم‌کم‌یادگرفتم‌حرف‌نزنم٫چون‌یا‌اشتباه‌فهمیدن‌٫یااهمیت‌ندادن‌٫یایادشون‌رفت.

:)