تایپم‌تاابدآدمیه‌که٫وقتشوبرام‌خالی‌کنه‌نه‌اینکه‌وقت‌خالیشوبخوادباهام‌پرکنه.

چشم‌های‌تو‌فرمول‌همبرگرآقای‌خرچنگ‌بودومن‌پلانگتون.

بهشتو‌انگار‌دیدم‌من٫وقتی‌که‌چشمات‌می‌خندن.

چشمات‌اگه‌ابری‌بشن٫بزن‌به‌من‌صاعقشو...

حتی‌اگه‌لازم‌شه،‌اکسیژن‌می‌شم‌جاری‌می‌شم‌تورگات.

درتاریکی‌چشم‌هایت‌رایافتم‌وشبم‌پرستاره‌شد…

قلبی‌که‌بوی‌توروگرفته ؛
مگه‌دیگه‌میتونه‌چیزی‌جزتوروحس‌کنه ؟!

هنوزحسی‌که‌نخستین‌باردستم‌را‌گرفتی‌را‌به‌یاددارم.

کاش‌میشدهمه‌قشنگیاتوقاب‌کنم‌بزنم‌به‌دیواراتاقم‌تاهرروزببینمشون.

ازروزایی‌که‌همه‌چی‌خوب‌پیش‌میره‌بیشترمیترسم!

خیانت؟من‌میبوسمت‌جلوی‌هرکی‌که‌فکرمیکنی‌ازمن‌خوشش‌میاد.

‏بهم‌چاقوبزن‌ولی۱٪حس‌بی‌توجهی‌بهم‌نده.

کاش‌انسان‌مثل‌شمع،فقط‌یک‌شب‌زندگی‌میکرد،امادرکنارپروانه‌اش…

برگشتن‌ازراهی‌که‌باذوق‌رفتم،بدترین‌چیزیه‌که‌تجربه‌کردم.

کاش‌به‌جای‌هرآدمی‌که‌میمیره،یه‌گربه‌متولدبشه.

خوشحالی‌مافقط‌تودوران‌بچگی‌بود؛
وقتی‌برای‌خندیدن‌بهانه‌نمی‌خواستیم،برای‌خوابیدن‌غصه‌نداشتیم‌وبزرگ‌ترین‌دغدغه‌مون‌این‌بودکه‌فرداباکی‌بازی‌کنیم.
بزرگ‌که‌شدیم،خنده‌هامون‌کوتاه‌ترشد،فکرهامون‌بلندترودلامون‌خسته‌تر.
انگارهرسال‌که‌گذشت،یه‌تیکه‌ازاون‌بچه‌ی‌بی‌خیال‌توی‌وجودمون‌جاموند؛
وحالاهرچی‌بیشتردنبال‌خوشحالی‌می‌گردیم،بیشترمی‌فهمیم‌که‌بعضی‌حس‌هافقط‌توی‌بچگی‌واقعی‌بودن.

ترس‌ازدست‌دادنش‌خیلی‌بده!
امیدوارم‌به‌این‌نوع‌ترس‌دچارنشید.