#تازه_های_کتاب
روشنفکر حرفه‌ای (پایانی بر روشنفکری کافه‌ای و چریکی)
دکتر غلامرضا خاکی
نشر همرخ
چاپ اول۱۴۰۲
قطع رقعی
جلد نرم
۲۰۰صفحه
۱۹۰۰۰۰تومان
@ketabeshahr578

https://www.instagram.com/ketabeshahr578?r=nametag

📚 کتاب‌شناسی جامع ساخت‌واژهٔ زبان فارسی (۱۴۰۲)

✍🏻 مهدیه آروین و نگار داوری اردکانی

«کتاب‌شناسی جامع ساخت‌واژهٔ فارسی» اثری مرجع است که مجموعه آثار منتشرشده در حوزۀ ساخت‌واژۀ زبان فارسی از سال ۱۳۴۲ تا ۱۴۰۲ را دربردارد. در این اثر، منابع ساخت‌واژه فارسی به تفکیک زیرحوزه‌های ساخت‌واژه تنظیم و طبقه‌بندی‌شده‌اند و شامل مقدمه‌ای است پیرامون ضرورت تهیهٔ کتاب‌شناسی‌ها و نیز اهمیت حوزۀ مطالعاتیِ علم‌سنجی و کتاب‌سنجی در پیشبرد و اعتلای حوزه‌های علمی با تمرکز ویژه بر اهمیت تولید چنین کتاب مرجعی در حوزۀ ساخت‌واژه فارسی. شاید بتوان گفت که مهم‌ترین ضرورت تهیه و انتشار چنین اثری فراهم‌آوردن امکان برنامه‌ریزی و توسعۀ ساخت‌واژه فارسی است . نگارندگان مؤخرهٔ کتاب را به پیشنهادی برای تدوین کتاب جامع ساخت‌واژه فارسی اختصاص داده‌اند. این اثر برای پژوهشگران حوزۀ ساخت‌واژه این امکان را فراهم می‌آورد تا با سهولت و اطمینان بیشتری پا بر شانه‌های اسلاف خود گذاشته، آثار منقح‌تری را در این حوزه خلق کنند. به بیان کوتاه، این کتاب اثری آینده‌نگرانه است که مرور زمان قدر آن را آشکارتر می‌سازد. (نشر لوگوس)

#️⃣ #کتاب #زبان‌شناسی #زبان_فارسی

🍁 شماره جدید نشریه نیم‌روز باعنوان «شکوه هرات» منتشر شد

نشریه نیم‌روز در شماره ۵۳ ــ۵۴ (اسفند ۱۴۰۲) با همراهیِ گروهی از نویسندگان و فعالان فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایران و افغانستان به شهر تاریخیِ هرات پرداخته و تلاش کرده‌ است تا از رهگذار نگاه‌های متفاوت این کهن‌شهر تاریخی را مورد شناخت و واکاوی قرار دهد.

علاقه‌مندان جهت دریافت این ویژه‌نامه (در ۲۱۲ صفحه) می‌توانند به دفتر نیم‌روزمراکز فروش معتبر نشریات در تهران مراجعه نمایند.

#️⃣ #درباره_افغانستان #نشریه #فرهنگ

🍁 شماره جدید نشریه نیم‌روز با عنوان «شکوه هرات» منتشر شد

نشریه نیم‌روز در شماره ۵۳ ــ ۵۴ با همراهیِ گروهی از نویسندگان و فعالان فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایران و افغانستان به شهر تاریخیِ هرات پرداخته است.

📝 یادآوری: نشریه نیم‌روز این شماره را خود به‌ رایگان در دسترس عموم قرار داده است.

#️⃣ #درباره_افغانستان #نشریه #فرهنگ

🔶سیزدهمین شمارهٔ مجلهٔ تقریرات با پروندهٔ ویژهٔ زنان و روحانیون منتشر شد

در این شماره به این پرسش‌ها پرداخته‌ایم:
1️⃣زنان ایران چگونه توانستند به حق رأی و نمایندگی مجلس دست یابند؟
2️⃣استدلال‌های فقهی مخالفان حق رأی زنان چه بود؟
3️⃣کتاب «زن و انتخابات» در چه فضایی و با چه استدلال‌هایی نوشته شد؟
4️⃣آیا امام علی(ع) هم زنان را ناقص‌العقل می‌دانست؟
(گزارشی از بازتاب‌های مقالهٔ جدید محمد قندهاری)

همچنین این مقالات و یادداشت‌ها را می‌توانید در شمارهٔ ۱۳ تقریرات بخوانید:
✔️محمدرضا لبیب یادداشتی دربارهٔ ناکامی‌های فلسفه تطبیقی در ایران نوشته
✔️مرتضی معراجی هم از اهمیت سیاسی محیط زیست سخن گفته
✔️مصطفی سلیمانی از چالش‌های اخلاقی تبلیغ دین نوشته
✔️بهجو خزاعی به جای خالی پژوهش در باب ریشه‌های زرتشتی گنوسیزم پرداخته
✔️علیرضا دهقانی نیز تلاش حیدر حب‌الله برای نزدیک کردن فقه به زندگی را روایت کرده

🔸نسخه الکترونیکی شمارهٔ جدید تقریرات را می‌توانید به صورت ریالی و ارزی از طاقچه (اینجا) خریداری و مطالعه کنید.

📖نحوهٔ تهیهٔ نسخهٔ کاغذی مجله را نیز روزهای آینده در همین‌جا به اطلاع‌تان می‌رسانیم.
@taqriraat

به بهانه دریافت یک جایزه
ندا رضوی زاده

مجموعه «دقیقه» اخیرا رقابتی تحت عنوان «جایزه دیتاژورنالیسم» برگزار کرد که نمونه خوبی از تجربه بخشِ غیردولتیِ غیرسمنی برای ترویج و حمایت از نوع خاصی از تولیدات رسانه‌ای بود. اختتامیه در ۱۷ اسفند برگزار شد و خوش‌حالم که من هم بخشی از این رویداد هیجان‌انگیز بودم و خوش‌وقتم که تلاشم برای انتقال بینش و تجربه پژوهشی‌ام به مخاطب عام (در هر دو اثر ارسالی‌ام) به ثمر رسید و توسط داوران بی‌طرف تایید شد.

🔹 ویژگی‌های مسابقه دیتاژورنالیسم

دیتاژورنالیسم رویکرد و ژانر نوظهوری از تولید محتواست که طبق آن مولف با تلفیق روزنامه‌نگاری، علوم آمار و تحلیل داده، و تصویرسازی داده‌ها، تفسیر و تحلیلی جذاب و همه‌فهم از یک موضوع ارائه می‌کند. امروزه رسانه‌های معتبر دنیا به کرّات از این رهیافت در ارائه ایده‌ها «بر پایه داده» استفاده می‌کنند و انواع مکتوب، تصویری، ویدیویی و تعاملی آن به شدت در حال رواج است.

مجموعه دقیقه ابتدا با انتشار مقالات متنوع و جذاب در قالب دیتاژورنالیسم این رویکرد را به‌طور جدی و پیگیر معرفی کرد. سپس برای طرح گسترده تر این ژانر، با برگزاری رویداد «جایزه دیتاژورنالیسم» کوشید عقب‌ماندگی اغلب رسانه‌های فارسی‌زبان و فعالان آن‌ها را جبران کند.

«دقیقه» مسابقه دیتاژورنالیسم را با نظم و معیار‌های داوریِ مشخص و از پیش‌اعلام‌شده و داورانِ ازپیش‌معرفی‌شده برگزار کرد. همچنین در سال سخت 1402، نهایتا توانست حمایت دو شرکت خصوصی استارتاپی مشهور «دیوار» و «رسمیو» را برای این جایزه جلب کند. بدین‌ترتیب نشان داد، فارغ از کانال دولتی، همچنان می‌توان از فعالیت‌های اصیل تخصصی حمایت معنوی و مادی کرد و علاقه‌مندان و فعالان را ترغیب کرد. در فضای به شدت سیاست‌زده، عامه‌پسند، غیرسنجشگرانه و سرشار از لفاظی بسیاری از رسانه‌های فارسی‌زبان و صفحات پرمخاطب شبکه‌های اجتماعی ایرانیان، معرفی دیتاژورنالیسم برای مخاطبان اهل دقت و جویای حقیقت غنیمتی است. چنین رویکردی استاندارد‌های تولیدات فرهنگی و رسانه‌ای را ارتقا خواهد بخشید و مخاطبان را نیز با محصولات سطح بالاتری آشنا خواهد کرد، و بدین ترتیب در افزایش دانش عمومی و خصوصا رواج تفکر نقادانه و استدلال مبتنی بر شواهد (evidence-based) مؤثر خواهد بود.

علاوه بر این، حضور پررنگ‌تر، متکثرتر و پردوام‌تر بخش مستقل «غیردولتی» در برگزاری جشنواره‌ها و اعطای جوایز تخصصی در حوزه‌های مختلف می‌تواند‌ امید‌ها را برای گذار از ارزیابی‌های صرفا دولتی، مستقل و حرفه‌ای‌تر شدن ارزیابی‌ها -و طبعا آثار- تقویت کند. به‌نظرم قوام و دوام این فعالیت‌ها به نوبه خود مسیر را برای نسل نو و نوگرا در تخصص‌ها و حرفه‌های مختلف هموارتر می‌کند. حضور بعضی از پژوهشگران متمایل به دیتاژورنالیسم از میان دانش‌آموختگان جامعه‌شناسی، ‌اقتصاد،‌ حقوق و زبان‌شناسی در این رقابت سنگین گواه این نکته است.

من به دلیل بعد مسافت امکان حضور در اختتامیه را نیافتم. بنابراین، همین‌جا به سهم خودم از تیم خوش‌فکر شرکت دقیقه و حامیان رسمی رویداد تشکر می‌کنم، و به سایر برندگان و به برگزیدگان گرامی تبریک می‌گویم.

🔹پی‌نوشت
اگرچه شرکت در این مسابقه برای من که در حرفه پژوهشی و دانشگاهی مشغولم بیشتر نوعی ذوق‌آزمایی شخصی بود، و در عین حال، کسب رتبه یک مقاله‌ام به‌عنوان برنده رقابت و برگزیده شدن مقاله دیگرم «طبیعتا» مایه خوش‌حالی شد، اما انتظار داشتم کسی از اهالی رشته و حرفه ارتباطات جزو برندگان رتبه‌های نخست باشد. شاید اگر فضای روزنامه‌نگاری ما به رویکردهای سنت‌گرا اکتفا نکرده بود، و روزنامه‌نگاران و دانش‌آموختگان ارتباطات آموزش غنی‌تری دیده بودند، و با تحلیل داده، استناد به داده و رجوع به پژوهش و روایت‌ شواهدمحور آشناتر بودند، نتایج متفاوتی به دست می‌آمد!

🔺اسامی برندگان و برگزیدگان و آثار برنده و برگزیده در مسابقه دیتاژورنالیسم دقیقه ۱۴۰۲

🍀 @NedaRazaviChannel

سیمای گردشگری داخلی ایران: کمینه‌گرا و غیرسازمان‌یافته
ندا رضوی‌زاده

گردشگری غالبا به عنوان حوزه‌ای معرفی می‌شود که آورده‌های چشمگیر اقتصادی به همراه دارد: هم نرخ اشتغال و هم تولید ناخالص داخلی را افزایش می‌دهد. به علاوه، از آن جا که در این حوزه فعالیت اقتصادی، واحدهای کوچک و میان مقیاس امکان فعالیت دارند، منافع اقتصادی حاصل از توسعه گردشگری در لایه‌های اجتماعی-اقتصادی متنوعی توزیع می‌شود، و این امر به کاهش نابرابری در جوامع می‌انجامد. اما مشخص نیست گردشگری ایران چنین ظرفیتی را واقعا تا چه حد فعال می‌کند؟

ادامه این مقاله را در وبسایت دقیقه بخوانید.
این مقاله‌ام به عنوان برنده جایزه دیتاژورنالیسم دقیقه ۱۴۰۲ شناخته شد.

روشنفکران فرانسه علیه چپ / برهه ضد توتالیتر دهه۱۹۷۰
مایکل اسکات کریستوفرسن
ترجمه وحید موسوی داور
چاپ اول۱۴۰۲، انتشارات شیرازه
قطع رقعی، ۴۶۳صفحه، جلد سخت
قیمت: ۴۲۵۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/روشنفکران-فرانسه

نگاهی به تاریخ هندسه در دوره اسلامی
سیدمحمدرضا فاطمی دزفولی
چاپ اول ۱۴۰۲، ارمغان تاریخ
قطع وزیری، ۲۸۲صفحه، جلد سخت
قیمت: ۳۳۰۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/تاریخ-هندسه/

زنان امروز شماره ۴۹ منتشر شد.
قیمت: ۱۵۰۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/زنان-امروز۴۹/

.

ممنوعیت آتش شب نوروز
(چهارشنبه سوری)
توسط خلفای بنی عباس

در تاریخ هزار و چهارصد سالۀ ایران پس از اسلام، خلفای مسلمان در بغداد و قاهره، با جشنهای ایرانی از در مخالفت درآمدند و مردم را دچار منع و زجرهای بسیار کردند؛ اما آیینهای نوروزی هیچگاه از تب و تاب نیفتاد و در شرایط دشوار همچنان پای بر جای و پر رونق ماند. در برخی از گزارشهای تاریخی چنین آمده است:


ممنوعیت آتش شب نوروز در بغداد (سال ۲۸۲ -۲۸۴ هجری)
طبری در رخدادهای سال ۲۸۲ هجری می‌نویسد:
"فرمان نوروزی معتضدی: و در این سال [ 282 ق خلیفه المعتضد] مردمان [بغداد] را از کارهایی که در نوروز عجم انجام می‌دادند یعنی آب‌پاشی و افروختن آتش و مانند آن منع کرد".
(تاريخ الطبري - سنه اثنتين وثمانين ومائتين. ج ۱۰ ص ۳۹).
--------
بار دیگر طبری در رویدادهای سال ۲۸۴ قمری زمان معتضد بالله می‌گوید:
"روز چهارشنبه ... در بازارها و کویهای شهر بغداد جار زدند در نهیِ افروختن آتشِ شبِ نوروز و منع آب‌پاشیِ روز نوروز. و روز پنج‌شنبه نیز همین جار را زدند. و روز جمعه بر جانبِ شرقی مدینة السلام، بر درِ سعیدبن یسکین، رئیس پاسبانان، ندا دادند که امیرالمومنین برای مردم افروختن آتش و آب‌پاشی را آزاد کرده‌ است. عامه مردمان آتش بیفروختند و آب‌پاشی کردند چندان‌که بیرون از اندازه شد و آب بر پاسبانان پاشیدند."
(تاریخ طبری، ج ۱۰ ص ۵۳)


ممنوعیت آتش شب نوروز و آب‌پاشی در مصر قرن چهارم

ابن زولاق می‌گوید: در این سال یعنی سال 363 هحری، المعزُّ لدین الله [خلیفۀ مصر] افروختن آتش شبِ نوروز در کوچه‌ها و پاشیدن آب در روز نوروز را ممنوع کرد.

و نیز گفت: «در سال 364 هجری، در روز نوروز آب‌بازی نوروزی و آتش افروزی بسیار گشت و بازاریان چرخ می‌زدند؛ و فیل ساختند و با اسباب بازیهای خود به سوی قاهره بیرون آمدند. سه روز تمام بازی کردند و تزئینات و جواهرات را در بازارها به نمایش گذاشتند، سپس المعز لدین الله دستور داد که آشکارا جار زنند تا مردم آتش نیفروزند و آب نپاشند. گروهی را گرفتند و زندانی کردند؛ گروهی را گرفتند و بر پشتِ شتران [در شهر] گردانند.
(المقريزي، کتاب المواعظ والاعتبار بذكر الخطط والآثار، ج 2 ص 443).

آیین نوروز چنان بود که در شامگاه آخرین روز سال آتش نوروز به پا می کردند و بامدادان روز بعد با آب‌پاشی به پیشواز نوروز می رفتند:
شاعر عرب گوید:

ولمّا أتَى النَوروزُ يا غايةَ المُنى
وأنت على الإعراض والهَجر والصَدِّ

بعثتُ بنار الشوقِ ليلاً إلى الحَشَى
فنورزتُ صُبحاً بالدمُوعِ علىِ الخَدِّ

ای نهایت آرزوهای من! آنگاه که نوروز درآمد
تو بر شیوۀ روگردانی و هجرت و منع بودی.

آتش شوق را شبانه در درون برافروختم
بامدادان با اشکِ بر گونه، به نوروز برآمدم.
(مقریزی، الخطط، 2/ 443)

#کاروندپارسی
#محمودفتوحی

@karvandparsi

.
نوروز ۱۴۰۳ بر همگان خجسته باد

با نشاط‌ و رامش و پیروزی و نیک‌اختری
همچنین نوروز صد نوروز دیگر برگذار
«امیر معزی»

پاره‌ای از جشن‌های باستانی ایران به دو دلیل با زیستمان پسامدرن کاملاً همخوان‌ است:
۱. خاستگاه زمینی دارد و گردش طبیعی زمین است:
نوروز برابری روز و شب و آغاز جامه‌نوکردن زمین است و مهرگان آغاز جامه‌افکندن طبیعت. یلدا بلندترین تاریکی است و تیرگان داغترین روز سال.
این رخدادها برساخت ایدئولوژی‌ها یا افسانه‌‌پردازان نیست، بلکه یک انتخاب از گردش طبیعی زمین است. همگان از هر کیش و کشوری می‌توانند واقعیت آن را با حس خود بی نیاز به راز و رؤیا دریابند.

۲. بنیاد جشن‌های پایدار ایرانی را شادی و سرور می‌سازد:
یسنا (جشن) یا آیین ستایش با سرود و شادی و ستودن روشنایی و پدیده‌های ارجمند هستی انجام می‌گرفته.
اینک انسان دیجیتالیدۀ در حصار کدها و سیستمها بیش از همیشه نیازمند شادی و رهایی و بازگشت به طبیعت است.
بیایید گرامی بداریم آیین‌های گیتیانه را و بستاییم جلوه‌های ناب هستی را، چرا که این همه «یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد».





پ.ن.
واژۀ جشن همان یسن yasna در زبان پارسی باستان است.

یادداشت رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در دیباچۀ سال ١۴٠٣

♦️دبا: «کاظم موسوی بجنوردی»، رئیس مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در شادباشِ آغازِ سالِ ١۴٠٣ یادداشتی نوشت.
متن این نوشتار از این قرار است:

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید
وظیفه گر برسد، مصرفش گُل است و نَبید
 
🔹سال ١۴٠٢ با همۀ فرازها و فرودهایش گذشت؛ سالی که مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی به چهل سالگی رسید و در راه اهداف خویش گام‌های بلند برداشت: بیست‌وپنجمین مجلّد «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی» منتشر شد و اگر آن طرح نخستین یعنی پنجاه‌جلد را در نظر بگیریم، حالا به نیمۀ راه رسیده‌ایم. همچنین، هفتمین جلد «دانشنامۀ فرهنگ مردم ایران» به دست علاقه‌مندان رسید و مجلّد تازه‌ای از «فهرستوارۀ کتابهای فارسی»، سال‌ها پس از فقدان استاد احمد منزوی مجال انتشار یافت و نیز نخستین مقالات از «دانشنامۀ زبان‌ها و گویش‌های ایرانی» به‌صورت برخط در دسترس دلبستگان فرهنگ ایران قرار گرفت. انتشار «دانشنامۀ حقوق ایران» در آیندۀ نزدیک، ادامۀ تألیف و تدوین دانشنامه‌های تخصّصی را نوید می‌دهد. این‌ همه اندک نیست و مایۀ سربلندی این نهاد دانشنامه‌نگاری است.

🔸برای مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از هر جهت مایۀ خرسندی است که در سال سپری‌شده، برای دوتن از اعضای شورای عالی علمی، دکتر محمّدعلی موحّد و دکتر محمّدحسن سمسار به پاس یک عمر کوشش فرهنگی مجلس بزرگداشت برگزار کرد.

◾️در واپسین روزهای این سال، سوگوار آیت‌الله سیّدمحمّد موسوی بجنوردی شدیم که یکی از یاران نخستین و از اعضای شورای عالی علمی مرکز بود.

♦️در آستانۀ سال نو، یاد ایشان را گرامی می‌دارم، و
برای استادان و پیشکسوتان این مرکز که چراغ‌داری می‌کنند تا راه را گم نکنیم و همگی همکاران ارجمند آرزوی سلامت و سعادت دارم و برای مردم ایران‌زمین و همۀ فارسی‌زبانان، سالی سرشار و آکنده از لحظه‌ها و روزهای خوب و خوش و خجسته آرزو می‌کنم.

کاظم موسوی بجنوردی
یکم فروردین ١۴٠٣
@cgie_org_ir

🔻فرامرز اصلانی، خواننده ایرانی به دلیل ابتلا به بیماری سرطان در ۶۹ سالگی درگذشت.
مرجان اصلانی، همسر این خواننده سرشناس موسیقی پاپ در صفحه اینستاگرامی خود نوشت: «در شامگاه روز اول فروردین ۱۴۰۳، سرطانی جانسوز فرامرز اصلانی، شاعر، خواننده، آهنگساز، روزنامه‌نگار و یک انسان خوب را همراه با نسیم بهاری با بدرودی همیشگی را با خود برد، در‌حالیکه دستانش در دستان عزیزانش بود.»

چند هفته پیش فرامرز اصلانی خبر از ابتلایش به سرطان داده بود و اعلام کرد که قصد دارد باقیمانده سال ۱۴۰۲ را به درمان و مراقبت از روحیه‌اش اختصاص دهد.

آقای اصلانی در پستی اینستاگرامی به زبان فارسی و انگلیسی نوشته بود: «همانند یک مسافر در این راه پیچیده، من نیز سایه سرطان را لمس کردم. بنابراین اعلام می‌کنم که قصد دارم باقیمانده این سال را به درمان و مراقبت از روحیه‌ام اختصاص دهم. با هر سپیده‌دم، قلب من شجاعت بیشتری پیدا می‌کند و جان را با اندیشه و انرژی بیشتری برمی‌انگیزد تا گامی در مسیر بهبودی بردارم.»

https://bbc.in/4aFJo8H
@BBCPersian

روایت فرامرز اصلانی از ساخت قطعه‌ی ماندگار "اگه یه روز"

فرامرز اصلانی امروز در سن شصت و نه سالگی بر اثر سرطان درگذشت.

کانال موسیقی سنتی "کرن موزیک"  @koronmusic 🎶

با یاد فرامرز اصلانی (۲۲ تیر ۱۳۳۳ - ۱ فروردین ۱۴۰۳)
ــــــــ

در غروب

باری آن‌همه دیر نمی‌پایید. تجربه‌ی سالها
نشان می‌دهدم. اما سرنوشت در رسید
به‌شتابی و آن‌همه را درنگ داد.
عمر زیبا دراز نبود.
اما چه پُرتوان بود عطرها،
در چه بستری باشکوه غنودیم،
به چه کیفی تن دادیم.

طنینی از روزهای خوشی،
طنینی از روزها نزدیک راند،
کمی از آتش جوانی‌ی ما هر دو؛
دوباره نامه‌یی به‌دست گرفتم،
و خواندم و بازخواندم تا فروغ رفته بود.

و افسردگی، آمدم بیرون بر مهتابی ــــ
آمدم بیرون تغییر حال دهم آخر
به‌تماشای کُنجی از شهر که دوست می‌داشتم،
تحرک اندکی به خیابانها، و در مغازه‌ها.

ــــــــــــــــــــ

در غروب
کنستانتین کاوافی
ترجمه‌ی فرامرز اصلانی و ا. بختیار (شاید ب.الهی)
اندیشه و هنر، شماره ۸‌م، کتاب ششم، شهریور ۱۳۵۰
ـــــــــــــــــــ
روایتِ روانبُد

◼️ فرامرز اصلانی خواننده و آهنگساز درگذشت.

فرامرز اصلانی، آهنگساز و خواننده مطرح ایرانی به دلیل ابتلا به بیماری سرطان در ۶۹ سالگی درگذشت.

مرجان اصلانی، همسر این خواننده سرشناس موسیقی پاپ در صفحه اینستاگرامی خود نوشت: در شامگاه روز اول فروردین ۱۴۰۳، سرطانی جانسوز فرامرز اصلانی، شاعر، خواننده، آهنگساز، روزنامه‌نگار و یک انسان خوب را همراه با نسیم بهاری با بدرودی همیشگی با خود برد، در‌ حالیکه دستانش در دستان عزیزانش بود.

◾️ «خانه‌ی شجریان»
🆔 @Shajarian_Home

فرامرز اصلانی و یاسمین لوی

https://www.instagram.com/akbarganji60/