i fucking love em...

i sometimes wonder that what's the point of waking up at 5 in the morning if im gonna stay in bed till 8

me not listening to the words that are coming out of my mouth: oh wow ur legs look fantastic how long have u been dancing ballet?
new dancer in the class: uhhh thanks ig...

forget about forever, can you get me through tonight?

i feel like i had this conversation w my therapist

okay so u know the 5 love langues?
so i just learned that the thing that's your love language is the thing u lacked the most in your childhood!!!!

im not even gonna tell u whats my love language cause that's just sad, so sad

that's so me:"

so i just watched HOS fiona ep and i knew that it was gonna be a “shit on Fiona” fest the entire episode, but I didn’t think it was gonna be that damn bad. I know she wasn’t perfect, but I don’t understand why everyone (except for Kev and v) had nothing but bad shit to say about her. tbh she doesnt deserve this.

i wonder what nick kroll is doing rn. is he taking a nap? plotting world domination? who knows

me every 5 seconds "god i hope im not annoying"

how am i supposed to teach a class when im having my 3rd mental breakdown of the day?

روز جهانی زن برای تبریک نیست. می‌دونم کمی خشن به نظر میاد ولی واقعیته. روز جهانی زن برای گل و هدیه دادن، «زنان الهه‌ی لطوفت و مهر هستند.»، «زنان به ما عشق رو یاد دادن، روزتون مبارک باد.» نیست. روز جهانی زن به مثابه‌ی روز یاداوری هولوکاست یا حادثه ی هیروشیما یا ماه تاریخ سیاهپوستان و فرهنگ های بومی، تکرار اهمیت مبارزه با ناعدالتی و نابرابریه؛ که هر بار اجازه دادیم افراد مختلف به دلایل مختلف برای زندگی، مرگ یا آینده‌ی دیگران تصمیم بگیرند چه شد. روز هشتم مارس بخاطر تلاش “مادرانه” یا “لطیف” زنان به وجود نیومد، اتفاقاً این روز نتیجه‌ی تلاش نسل ها فمنیست (چه بسا افراطی) در کشور های مختلف جهانه. فمنیست هایی که مجبور به خشونت شدن، زن هایی که حد و مرز “زن بودن” رو تغییر دادن تا حق رای، حق کار، حق تحصیل و ... رو بتونن پس بگیرن. زنان کارگر، زنان سوسیالیست، زنان مطالبه‌گر. پس هشتم مارس، جشن نیست. هشتم مارس یاداور زندگی هاییه که در راه برابری و آزادی از بین رفتن و می‌رن و متاسفانه، خواهند رفت. روز هشتم مارس متعلق به زنان ایرانی در حاشیه، بی خانمان، بی اسم و بی رد و پاست. مادرانی که بدون هیچ حق و حقوقی نیروی کار کشور هارو تربیت می‌کنن. زنانی که در چهارچوب از قبل ساخته شده ی “زن بودن” جا نمی‌شن. هشتم مارس برای سپیده قلیان، عزیزا الیوسف، گولالای اسماعیل و باقی فعالین ساخته شده. مردمی که به جرم نگرانی برای حقوق زنان و حقوق بشر در زندان و بندن. هشتم مارس، روز شکلات و گل نیست. روز یاداوری این فداکاری ها و تلاش برای پاک نشدن این نام ها و تلاش هاشونه.
@nokingdomtocome

one hot mess of bleach blonde hair

i just turned 21 and im already done w my twenties.

mood rn