از این تکنیک امروزه در همه رشته ها و بخصوص در صنعت پزشکی برای مدلسازی قطعات مصنوعی بدن استفاده میکنند.
یکی دیگر از جذابیتهای این تکنولوژی پرداختن به نحوه عملگرهای چشم و تولید قرنیه و مردمکهای مصنوعی است.
این دستگاه جالب قرار است که در سپتامبر امسال به بازار عرضه شود و قیمت تقریبی آن حدود US$235 است. شاید اگر واژه مناسب فارسی برای آن بخواهیم انتخاب کنیم، پهپاد آبفون نامی مناسب است :)
اینکه ما از موجودات ریز هیدروکربنی فرگشت یافته ایم شکی نیست. حال اینکه همه آنها بصورت میکروبهای ریزی بودند که در میلیاردها سال با جهش و نرکیبات ژنی بطور کاملا تصادفی موجودات امروزی را شکل داده اند. حال در دانشگاه UCLA دانشمندان دوباره پروژه ای را شروع کرده اند که به بررسی چگونگی کنش و بر هم کنش میکروبها میپردازد. مدانید که بدون خیلی از این میکروبها و باکتریها که در سلامت و البته بیماری موجودات نقش اساسی دارند، تقریبا همه موجوات از بین رفته بودند. خیلی از این میکروبها یا باکتریها در دهان، معده، روده و حتی در هوا زمین هستند که کنترل کننده همه چیز هستند. یکی از جالبترین مباحث در این دانشگاه بررسی انتقال مایعات از خاک به ریشه گیاهان توسط همین موجودات کوانتومی است.
گروهی از دانشمندان دانشگاه Caltech در حال بررسی حالت خاصی از ماده هستند که با دستکاری مکان الکرتونها قادر به ساختن سوپر رساناها بشوند. سوپر رساناها معمولا در دمای (over -173 °C ,-279.4 °F) براحتی قابل بررسی هستند ولی کار در آن دما محدودیتهای خود را دارد. حال این گروه از دانشمندان با بررسی اکسید اریدریوم strontium-iridium oxide (Sr2IrO4) سعی دارند که قابلیتهای این ماده را زیادتر نماییند. یکی از جالبترین کاربردهای سوپر رساناها، انتقال انرژی و امواج بدون اتلاف شدن انرژی است. جالب نیست!!!!! یعنی شرایطی که انرژی هدر نرود. این در دنیای معمولی ما امکان ندارد ولی کاملا وجودش علمی است اثبات میشود و البته کاربردهای جالبتری هم بهمراه دارد.
چقدر جالب است که همه گونه های موجودات در روی کره زمین از گونه های اولیه و کاملا یکسان شکل گرفته و در اثر فرگشت و احتمالات فیزیکی و شیمیایی به این دوران جدید رسیده اند. کلیپی زیبابب برای دوستان قرار داده میشود ، ولی توجه کنید که همه موجودات امروزی ( البته در روی کره زمین) محصولات کربنی هستند که میلیاردها سال پیش بتدریج رشد و توسعه یافته اند و شاید در زمانهای آینده شاهد موجودات جدید یا انقراض همین موجودات فعلی باشیم.
اجسام جامد در دنیای ما یا یصورت منظم و بلور هستند یا بصورا آمورف و بی شکل. همه این حالتهای جامد مواد ببر اساس شرایط محیطی شکل گرفته اند. پس میتوان دوباره با تغییر محیط اطراف شکلهای اولیه را تشکیل داد.
هنگامی که ستاره ای بیش از اندازه یه یک سیاهچاله نزدیک می شود، گرانش سهمگین سیاهچاله به نیروهایی کشندی می انجامد که می توانند ستاره را پاره پاره کنند. در این رویدادها که به نام "گسست کشندی" (tidal disruption) شناخته می شوند، بخشی از آوار ستاره با سرعت هایی بسیار به بیرون پرتاب شده ولی بقیه ی آن با ساختن قرصی به درون سیاهچاله کشیده می شوند. این روند به یک درخشش آشکار پرتو X می انجامد که می تواند تا چند سال به درازا بکشد. ( برگرفته از سایت یک ستاره در هفت آسمان)
و بدین سان همیشه این سوال پیش میاید که انسانها و موجوداتی که در زمان مرگ ستاره ما یعنی خورشید چقدر مرگ دلخراشی خواهند داشت، مگر اینکه قبلا بشر به این امکان دست یافته باشد که خودش را به خارج از منظومه شمسی برساند. پس از اینجا معلوم میشود که چرا دانشمندان اینقدر به فکر بیرون رفتن از این کره خاکی بسیار آسیب پذبر هستند.