چالش کوانتومی، نگاهی نو به زندگی

✅بسیاری از تجهیزات #دیجیتال این روزها برای احراز هویت کاربران و اطمینان از این‌که کسی غیر از صاحب دستگاه نمی‌تواند وارد آن شود، از داده‌های #بیومتریک استفاده می‌کنند. مثلا ورود به آی‌فون یا دیگر گوشی‌های هوشمند با اثر انگشت‌هایی که پیش‌تر به گوشی معرفی شده، یا ورود به لپ‌تاپ از طریق آنالیز #چشم یا چهره کاربر با #دوربینی که روی آن نصب است.

✅اما بهره‌گیری از داده‌های یکتای بیومتریک برای ارتقای امنیت، آسیب‌پذیری‌های امنیتی یکتا و جدیدی هم پدید آورده که کار #هکرها را برای نفوذ به سیستم‌های شما آسان می‌کند. مثلا اگر احراز هویت از طریق رویت صورت کاربر انجام شود، چطور باید مطمئن شد آنچه در برابر دوربین قرار گرفته واقعا صورت کاربر است یا تصویری از صورت او؟

✅تجهیزات دیجیتالی که رمزشان با مشاهده صورت کاربر گشوده می‌شود، اخیرا حسگرهای حرکتی مخصوصی تعبیه کرده‌اند تا مطمئن شوند آنچه در برابر دوربین قرار گرفته صورت «زنده» یک کاربر است و نه تصویری ساکن از او. برخی از این سیستم‌ها حتی از کاربران می‌خواهند که حرکت خاصی از خود نشان دهند: مثلا رو به دوربین با چشم چپ چشمک بزنند، یا ابروی راست خود را بالا دهند.

✅هکرهایی که این پژوهش را انجام داده‌اند می‌گویند: «حرف ما این است که نوع کاملا تازه‌ای از حملات سایبری به زودی به راه خواهد افتاد که تهدیدی جدی برای همه سیستم‌های احراز هویت دوربین‌محور است و محور این حملات #تکنولوژی واقعیت مجازی و مدل‌سازی سه‌بعدی است.»

✅به اعتقاد آنها تنها در صورتی #امنیت این سیستم‌ها ارتقا می‌یابد که داده‌های بررسی‌پذیر دیگری هم برای احراز هویت از کاربران خواسته شود تا مطمئن شوند آن کسی که در برابر #دوربین #چشمک می‌زند خود کاربر است، نه مدلی سه‌بعدی از او که از عکس‌های عمومی خودش ساخته شده. یکی از راه‌های پیشنهادی آنها بررسی #داده‌های #حرارتی است که از پوست کاربران ساطع می‌شود(دویچه)

"چالش کوانتومی، نگاهی نو به زندگی"
فیس بوک کانال:
"چالش کوانتومی“
https://telegram.me/joinchat/BJHZaTueK2dJYBamcjyIkA

1.24K viewsedited 01:09