پایتون برای چه کسانی خوب است؟
پایتون به دو دلیل اصلی یک ستاره در حال ظهور در دنیای برنامه نویسی است: طیف وسیعی از وظایف که می‌تواند از پس آن برآید، همراه با این واقعیت که در واقع یک زبان بسیار مبتدی و دوستانه است. نحو کد پایتون از کلمات کلیدی انگلیسی استفاده می‌کند و این درک و شروع کار با زبان را برای همه آسان می کند. برای مثال، به کدی که برای چاپ متن “Hello World” با استفاده از زبان برنامه نویسی جاوا استفاده می‌کنید ، نگاهی بیندازید:

کد چاپ
این کد برای چنین عملکرد ساده‌ای زیادی طولانی است.

اکنون نگاهی به همان تمرین نوشته شده در کد پایتون بیندازید:

hello world
سوالی در این‌که ترجیح می‌دهید با کدام یک کار کنید نیست، درست است؟ با اینکه نحو پایتون ساده به نظر می‌رسد ولی برای پروژه‌های پیچیده‌ای مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشین استفاده می‌شود. این بدان معنی است که پایتون برای طیف گسترده ای از کاربران مناسب است ، از جمله:

۱. رمزگذارهای آغازین

۲. توسعه دهندگان وب و برنامه‌های تلفن همراه

۳. مهندسین نرم افزار

۴. دانشمندان داده

و هر کس دیگری که برنامه نویسی کامپیوتر کار می‌کند یا در مورد آن یاد می‌گیرد!

Function

Keyworded Variable Length Arguments in Python

Global vs Local Variable

جنگو پایتون چیست؟
فریم ورکی که طرفداران بسیاری را به سمت خود جذب کرده است.
آیا می دانستید مرکز علمی فوق العاده ای مثل ناسا یا یکی از بهترین شبکه های اجتماعی دنیا مانند Instagram از جنگو استفاده میکنند؟
پس با ما همراه شوید تا در ادامه شما را با تاریخچه، ویزگی ها و دلایل استفاده از آن را بیان کنیم.
در همین ابتدا یک تعریف اجمالی از این ابزار را برایتان مطرح می کنیم:
جنگو، یک کتابخانه سطح بالا وجعبه ابزاری از کامپوننت هاست.
این فریم ورک برای وب است که امکان طراحی و ایجاد بسیار سریع وآسان برنامه های تحت وب رافراهم میکند.
نکته بسیار جالبی که برای جنگو وجود دارد این است که این کتابخانه ازخود زبان پایتون پیاده سازی شده است پس بسیاری از ویژگی های خود را ازپایتون به ارث برده است و هدفش، راحت کردن کار برنامه نویسان است یعنی به جای نوشتن کدهای تکراری برای کارهای تکراری، می توانند روی قسمت هایی از پروژه که مخصوص همان پروژه است کارکنند.

پروژه عملي ماشين حساب (قسمت دوم)

Fibonacci Sequence

پروژه عملي ماشين حساب (قسمت سوم)

اپلیکیشن دیکشنری
نخستین اپلیکیشنی که قرار است در این سری راهنماهای پایتون بنویسیم یک دیکشنری است. این دیکشنری از نوع تعاملی است. شاید این کار به نظر ساده بیاید؛ اما یک سفر هزاران کیلومتری هم از گام نخست آغاز می‌شود، بنابراین در این نوشته اولین گام خود را برمی‌داریم. اکنون سؤال این است که این دیکشنری چه کار خواهد کرد؟ دیکشنری ما چنان که انتظار می‌رود تعریف یک واژه را که کاربر وارد کرده است بازگشت می‌دهد. علاوه بر آن اگر کاربر هنگام وارد کردن واژه‌های مورد نظر خود، غلط املایی داشته باشد، برنامه ما نزدیک‌ترین کلمه را با بیان «آیا منظورتان این بود؟» (did you mean this instead) پیشنهاد می‌کند و اگر واژه‌ای بیش از یک تعریف داشته باشید، همه آن‌ها را بازیابی می‌کند. شاید ساخت این اپلیکیشن اکنون دیگر به نظرتان ساده نیاید. در هر حال با ما همراه باشید.

توجه کنید که هدف ما در این نوشته آن است که علاوه بر یادگیری روش ساخت اپلیکیشن، با روش کدنویسی نیز آشنا شویم، چون کد تمیز بسیار حائز اهمیت است.

داده‌ها
برای این که بدانید دیکشنری چگونه کار خواهد کرد، باید بدانید که از چه داده‌هایی برای اجرای اعمال فوق‌الذکر استفاده می‌کند. داده‌ها در این اپلیکیشن در قالب JSON هستند. اگر از قبل JSON را می‌شناسید، می‌توانید چند خط آینده را رد کنید و به ادامه مطالعه این راهنما بپردازید. با این حال اگر نخستین باری است که واژه JSON را می‌شنوید و یا به کمی یادآوری اطلاعات نیاز دارید، می‌توانید در ادامه نمونه‌ای از قالب JSON را ببینید:

پايتون

Factorial

_ Decorators.

JSON چیست؟
JSON اختصاری برای عبارت «نمادگذاری شیء جاوا اسکریپت» (JavaScript Object Notation) به طور عمده شامل دو بخش کلید و مقدار است که یک مقدار را به یک کلید انتساب می‌دهد.

اینک نوبت به بررسی کد رسیده است. ابتدا کتابخانه JSON را ایمپورت می‌کنیم و سپس از متد load این کتابخانه برای بارگذاری داده‌هایی که در قالب JSON هستند استفاده خواهیم کرد. نکته مهم آن است که ما داده‌ها را در قالب JSON بارگذاری می‌کنیم؛ اما این داده‌ها در متغیر data در قالب «دیکشنری» پایتون ذخیره می‌شوند. اگر در مورد نوع داده دیکشنری در پایتون اطلاع ندارید، باید بگوییم که این نوع داده یک قالب برای ذخیره‌سازی داده‌ها است که شباهت زیادی به قالب JSON دارد و از همان حالت «کلید-مقدار» (key-value) پیروی می‌کند.

pdv