شعرهایم
هر واژه‌اش
بوسه‌ای ست
پرچیده از لبانت
آبرو بَرند
عریانه هایی که
تا مغز استخوان
آلوده‌اند به تو


@puzzel

#فریبرز_مقدسی

کاش
هرصبح
در رگ احساس من
سبز شوی
و من
آغاز شَوَم
از گل لبخند تو

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

هر خروس خوان
گرگ و میش نگاهت را
به تن می‌کِشم
تا از بستر برهنه خیال
صبح پا به ماه
طلوع کند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

سهم من
از آغوش تو
یک وعده خیال بود
تن پوشی از عشق
برای
شبانه‌های سرد
@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

آنگاه که باران
باصدای گوارا
عقده‌گشایی می‌کند
و آرام آرام
درچشمان درشت تو
فرو می‌رود
تنها یک شب
تنها برای یک شب
مرا
میان بازوانت
پناه بده
@puzzel

#فریبرز_مقدسی

تنگنای آغوشت
آتشکده ی دم
و بازدم های من است
به دیرینگیِ نخستین بوسه
و سرخ ترین پدیده
که به یادبود نیاکانمان
در آغوش زمین نهفته است


@puzzel
#فریبرز_مقدسی

مجذور آینه میکُنم
نگاهت را
از هر گوشه اش
می چکد نگاهی دیگر

زیباییِ چَشمانِ تو
در هیچ قابی
محصور شدنی نیست !


@puzzel
#فریبرز_مقدسی

آغوش خیس خیالت را
می‌توان آذین بست
به شکوفه‌ها
چلچله ها
به مجال بال‌های سپید
من اما
شعر شدم
تا لبانت را تَر کنم

@puzzel

#فریبرز_مقدسی

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌

وعده گاه ما
ظهر آغوشت
به وقت پلک نیمه باز پنجره
میان جسم بی جان واژه ها
به صرف
یک وعده هم آغوشی
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در صدف وجود تو چیده ام
تن لطیف شعر را
و از آبادی ویران واژه ها
کوشکی ساخته ام
بر صدف گوهر عشق


@puzzel
#فریبرز_مقدسی

شاهکار کدام خلقتی
که تیر نگاهت
در بند بوم کشیده است
کبوتر خیالم را
زیر بارانی از رنگ‌ها

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

در سطر سطر عاشقانه‌هایم
با حادثه‌ای سرخ تر از بوسه
تکرار شو
من تو را
در برکه‌ی شعرهای ماه زده‌ام
نفس نفس می‌زنم هنوز

@puzzel
#فریبرز_مقدسی

شب آمد
و باز
از سطرهای فراموشی
نشت می کنند
بغض های تب دار

@puzzel

#فریبرز_مقدسی