هر طلوع
هزار سوال بی‌پاسخ
در من دمیده می‌شود
و زیر بارانی نگاه
هیچ امیدی
زیر پای افکارم
طلوع نمی‌کند
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

وقتی تو نیستی
همه جا پر از دلتنگی ست
تمام ساعات را
در انتظاری جانکاه
به دیوارها خیره می مانم
راه ها
تنها پاره خط های موربی ست
میان در و دیوار
ک مفهومش
گنگ و نامعلوم است
وقتی که تو از آن نمی آیی !


@puzzel

#فریبرز_مقدسی

پیله احساسم
پروانه می‌پوشد
وقتی نگاهت
بر دایره دل‌تنگی ام
پیله می‌بافد

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

واج هایم
آبرو بر باد می‌دهند
وقتی از جان خشکیده ام
واژه واژه بوسه
بر پرنیان آسمانی پیراهنت
واج آرایی می‌کنند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

زیستن را
شهد هیچ گلی
به ارمغان نخواهد آورد
عاشق باید بود
و به اندازه قرنی سکوت
در ترنم موزون نگاهی زیست

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

شعرهایم
آبرو بر باد می‌دهند
وقتی از روح خشکیده ام
واژه واژه بوسه
جاری می‌شوند
بر حریر آسمانی پیراهنت

@puzzel
#فریبرز_مقدسی

تنگنای آغوشت
آتشکده ی دم
و بازدم های من است
به دیرینگیِ نخستین بوسه
و سرخ ترین پدیده
که به یادبود نیاکانمان
در آغوش زمین نهفته است


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

دل بی‌تاب دلبر
تابش لب سرخت را
در گوش ماه
پچ پچ می کند
و دم به دم شب را
دلبرانه شکار می‌کند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکوپارسی

باران
با خود می‌آورد
یادهای کِلک خورده ای را
که در انبوه دلتنگی‌ها
به نم نم بارانش سپرده‌ایم

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

بال به بال
برگ می‌خورد آسمان
تا آواز دل‌انگیز
سهره‌های شیدا
از چشمان تو
بال بگشایند


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

نخ به نخ
به تحریر می‌کشد
زیبایی اندامت را
تن‌پوشی ارغوانی
که در شلوغی
چهارراه تنهایی
نخ‌نما شده‌ است

@puzzel

#فریبرز_مقدسی

عشقی را
در جوخه ی مژگانی گُماردم
که در چشمخانه هایش
آغوش آغوش ترانه
از عشق سروده بودم

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

آدم به آدم نمی‌رسد
وقتی که کوه‌ها
ماه را دزدیده‌اند
از نگاه مردمان
و حوا
واژه‌ای واژگون
بر لب آدمیان است

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

سنگ به سنگ
گم شده‌ام
در رودخانه‌ای
که ماهی سرخ لبانت
دل سنگش را آب می‌کند


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

پنجه ی شب
گونه‌ ماه را می‌نوازد
وختی شکوه لبخندت
بازتاب واژه‌های سپید است
و دم و بازدمهایت
پنجه در پنجه اندوه می‌ اندازد

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

کولاک کرده‌اند
ملودی دستان باد
در پس جان پناه ها
یک موسیقی تازه
از تار موهایت نواخته اند
که کولاک به پا می‌کند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

پیش‌آمدی تازه نیست
سال‌هاست
که خاطره‌ای کهنه
گلوی آسمان را می‌فشارد
و با باران‌های گلوگیر 
داغ دل را
تازه می‌کند

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

کولاک کرده‌اند
ملودی دستان باد
در پس جان پناه ها
یک موسیقی تازه
از تار موهایت نواخته اند
که کولاک به پا می‌کند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

رگ خواب چشمانت را
آفتاب خوب می‌داند
که در جاودانه‌ترین چهره هستی
نخش می‌زند روشنایی را
بر زمینی
که از خواب بیدار نشده است

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

سپید پوش واج هایم
زنی است
که با لب‌های شرابی
بارور می‌کند
سپیدی هر ابر را

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

ساز ناکوک نگاهت
من را
به گردش سد کوچه‌ می‌برد
و در تکه‌ای آزاد
به رامشگری می‌خواند
در ساز بادهای مست
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو