دست نُغُز نسیم
لای تره ی موهایت
رگ به رگ شد
وقتی آفتاب نگاهت
بر چشم خیس و ابری ام
دست تکان می‌داد

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

فرسنگ‌ها فاصله
تا لمس گدار چشمانت
پارو زده‌ام
از سیب خنده
تا چال گونه‌ات
چند فرسنگ مانده است

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

بداهه گفتنت را
شعر نمی‌دانم
اما شعور نگاهت
لحظه‌های تب‌دار را
بداهه می‌نوازد
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

دوری اما نزدیک
مثل یک موج
که از رفتن بازمانده است
و در توالی ساعات دیرگذر
حجم سنگین نعره‌ها را
برصخره‌های نزدیک می‌کوبد

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در نگاه خیس کوچه
لبخندم
بر خاکستری چشمانم
ریسه می‌رود
و بوسه‌های سرخ را
کل می‌کشد
بی آنکه خیس شوند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در نبض زمین
چه چیز تپنده تر
از چکامه‌های سینه‌چاک
که در عطش دیوان شدن
فرسنگ‌ها راه می‌آیند
تا در ضمیر سبز چشمانت
زمین‌گیر شوند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

هر طلوع
که پرده آسمان را می‌درد
کاراکتورها
با پیمانه ای شعر
از چشمان خواب زده ات
طلوع می‌کنند

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در کوچه‌های پرسه
آفتاب نگاهت را
آوازه کردند
سایه‌های پنهان
تا پای رقیبان پا شکسته
به کوچه باز شد
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در پس داستان رفتنت
سکوتی سنگین
واژه‌ها را
به بند کشیده است
من اما
در خلوت ذهن مبتلا
لحظه لحظه یِ زندگی را
سنگسار می‌شوم
و از مجال آبی چشمانت می‌نویسم
که در ویرانه‌های تنم
سمفونی اشک می‌نوازند
@puzzel

#فریبرز_مقدسی

در مسیر گره‌های کور
قطب‌نمای نگاهت
مسیر شعرهایم را می‌گشاید

@puzzel

#فریبرز_مقدسی

به رسم تمام سورهای آتش
مرا سرخ برقص
و از این پیکر نیمه‌جان
زردی عاشقانه‌ها را
بیرون بِکِش
تا غزل غزل باران
بر نگاه آتشین ات ببارد

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

آسمان شب را
سپید نوشتم
و زایش آفتاب نگاهت را
افزودم
بر قامت هفت آسمان


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

شهری
فانوس به دست
چامه‌هایم را گام می‌زند
و روی سنگفرش اندوه
تلخابه ی چرخ گردون را
در بستر شهر می‌ریزد

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

سوار بر نسیم نوروز
در قاف ها می‌کاومت
و برهان بهار را
با شاه بیتی از چشمانت
نوروز می‌خوانم

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

شاید نوروز
جایی در تکاپوی دلهره
نشاندن دو خط لبخند باشد
بر دهانی
که نوروز در آن نروئیده است


@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در قدمگاه بهار
متنی بی چتر
هوای باران می‌پوشد
و در امتداد نفس‌های نمناک
به وسعت آفرینش
بهاری جاودان می‌سراید

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

دست چامه‌هایم
به دامنت نرسید ولی
دلتنگ که شدی
بلند بلند بخوان
واج هایم را
که روی جامه ی دریا
چامه کرده‌ام
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو_پارسی

قرار بر جام بود
در وادی عشق
تا اینکه سیلی صاعقه
در مشام کوچه‌های کلافه
تیر کشید
و در دفادف گرگ و میش
قرار بی قراری مان شد

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

هر طلوع
هزار سوال بی‌پاسخ
در من دمیده می‌شود
و زیر بارانی نگاه
هیچ امیدی
زیر پای افکارم
طلوع نمی‌کند
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

وقتی تو نیستی
همه جا پر از دلتنگی ست
تمام ساعات را
در انتظاری جانکاه
به دیوارها خیره می مانم
راه ها
تنها پاره خط های موربی ست
میان در و دیوار
ک مفهومش
گنگ و نامعلوم است
وقتی که تو از آن نمی آیی !


@puzzel

#فریبرز_مقدسی