خدا را
در پستوی خانه‌ها کشتند
مردمی که کودکانشان
دنبال تکیه‌گاهی
در ساحت خدا می‌گشتند


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

کجاست شانه‌ای
برای یک نفس گفتگو
از سیر هبوطانه آدم
بغض‌ها
مشق باران می‌کنند
روی شانه‌ای که نیست
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در سینه دشت
واژه‌ها را سربریدند
آنگاه
که اسب خیال
یورتمه می‌رفت
در دشت شعر

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

معشوقه همیشه ابری ام
نیستی اما
هر پگاه
از پشت کوه‌های اندوه
زیبا و بالنده
طلوع می‌کنی
بر گونه‌های ابری ام


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

و شایسته نبود
بعد از تو
باران
آنسوی پنجره ها باشد

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

شکوه عاشقانه‌هایم را
در قابی بزرگتر از امروز گذاشته‌ام
همان‌جایی
که سپیدی احساس
پا بر پارتیتورها میگذارد
در پاتیناژی با شکوه

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

در پیراهن آراسته شب
مهمان خوابهایم باش
تا در مهتاب بی کسی‌ها
هراس هیچ سایه‌ای
قواره ی پیراهنم نباشد


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

و هرشب
حوالی دلتنگی
یک دل سیر میبارم
پشت آسمان چشمانت

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

نت به نت
در بند می‌کشد
احساس رهیده را
و تصنیف‌ها در من
با نت نگاهت ترانه می‌شود
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

#مادر

دستان پر مهر مادر
زیباترین سکانس عشق
در قامت قنوت است
که اکران می‌شود
بر سپیدیِ بال‌ها
و گونه‌های روشنِ مادرانه‌اش

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

از دایره ی فنجان قهوه‌ات
مرا سر بکش
و تعبیر تلخ نیامدن‌هارا
خط بزن از سق سیاه
و منحوس فنجان‌های واژگون نشده

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

خواب‌هایم
با آوازی غریبانه
در روزنه‌ی سبز چشمانت
به اغما می‌روند
و در قاف عشق
که خط‌به‌خطش تعبیر طلوع است
از خواب برمی‌خیزند
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

آرامش هیچ ساحلی
گرمای آغوشت را ندارد
دست‌ در دست من بگذار
تا در این آشفته‌دریا
از گوهر وجودت
شعر آرامش ببافم

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

آرامش هیچ ساحلی
گرمای آغوشت را ندارد
دست‌ در دست من بگذار
تا در این آشفته‌دریا
از گوهر وجودت
شعر آرامش ببافم

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

و اینجا مادران
شعرگونه تن پوش می‌شوند
عاشقانه‌های منجمد را
تا شلاق هیچ نگاه‌ سردی
زخم نکند اندام لاله ها را
به وقت مادرانگی
@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

به صبح می‌سپارم
رویاهایم را
تا غوطه ور شود
گوی لغزان مردمکانم
در آبی بیکران چشمانت

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#چامک

در سکوتی باشکوه
آوای پرهیاهوی نفسهایت
حصار تن را می‌شکند
و چکامه‌هایم
با ریتمی عاشقانه
به سکوت می‌نشینند

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

ژاله‌ها را شستند
بر تن تشنه‌ی عروس‌ترین شقایق
هر گلبرگ
درس زندگی شد
هر ژاله آویزان گونه‌ها

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

همسنگ با تمام دلواپسی‌ها
چشم‌های به‌ راهم را
به دار آویخته‌ام
تا در تلاطم روزهای تار
لَهیب آتش انتظار
همسنگ تاریکی نباشد

@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو

خرناسه‌ی سنگین زمین
درهم می‌شکند
وقتی موسیقی نگاهت
بهانه‌ی شعرهایم
در دل زخمی زمین می‌شود

@puzzel

#فریبرز_مقدسی
#سپکو

خورشید یادت
بر فراز کوچه خاطرات می‌درخشد
و در بن‌بستی تو در تو
عشقی ست مدفون
که در تناسخی پی‌درپی
به خورشید ختم می‌شود


@puzzel
#فریبرز_مقدسی
#سپکو