ویرگو وقتی خسته‌ای دنیا خصمانه‌تر به نظر می‌رسه با تو، ادم‌هاشم که بدتر.

لیبرا تو همین الانش هم یک قدرت ماورایی داری. یه جورایی نامرئی‌ای برای دیگران.

کتاب بخون اسکورپیو.

پایسیز همیشه سعی می‌کنی موقرانه حد و مرزهات رو مشخص کنی برای دیگران اما واجدِ صفت ”موقر” نیستی.

این صفت‌های کت و کلفت رو به خودت نچسبون چون رفتارت مدام نقضشون می‌کنه. لطافت خودت رو حفظ کن جای ابهت ساختگی.

عجیب و عجب سماجتی داری در نادرست بودن لئو. این اشتباه انسانی که می‌گن تویی؟

در اصطلاح ما به جمنای می‌گیم ”مخل اعصاب و روان”

چقدر باید پول بدیم که دیگه تورو نبینیم مخل اعصاب و روان.

خوب ننه من غریبم بازی در میاری همیشه لئو ولی ما که خوب‌تر می‌دونیم تو مارمولک‌تر از این حرفایی.

هرجا سفره پهنه توام می‌ری راحت بساط دلقک کردن خودت رو پهن می‌کنی پایسیز. معلومه که هیچکس جدیت نمی‌گیره.

اکواریس نمی‌شه تورو دست کم گرفت چون خیلی بیشتر از اون‌چه که نشون می‌دی بی‌عقلی.

خودت رو باهوش‌تر از چیزی که هستی تصور می‌کنی و این موضوع فقط تورو از واقعیت دور می‌کنه کپریکورن.

مخلوقی به نام لئو. تماماً وراج. سیاستی شبیه به سیاحت. وقاحت. یا حقارت.

باشه تو هفت خط و زرنگ روزگار پایسیز. اونی‌ام که هرشب بغل عروسکاش گریه می‌کنه تو نیستی اصلاً.

اریس می‌دونستی که خیلی بامزه‌ای؟ به طرز بامزه‌ای کرینج و رو نروی.

خیلی بی‌کلاس‌وارانه اصرار به بودن چیزی که هیچوقت نبودی و هیچوقت هم قرار نیست باشی. مگه نه جمنای؟

سجتریس ابیوزری بیش نیستی با اون عقل کمت. حالا من اغراق می‌کنم می‌گم کم عقل وگرنه تو کلاً فاقد عقلی.

ما که می‌دونیم لیبرا همیشه گند می‌زنه به روز و روزگار ادم.

ویرگو بوی بدِ دردسر می‌دی.

خودت رو دست کم نمی‌گیری تورس اما متاسفانه خیلی بیش از حد جدی می‌گیری.