‍ هوشیاری از مسیر آفرینش خود را ابراز می‌دارد. دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، رقص خالق است. رقصنده‌ها در یک چشم برهم زدن می‌آیند و می‌روند؛ اما رقص، پابرجاست. در بسیاری از مواقع که درحال رقصیدن هستم، حس می‌کنم چیز مقدسی مرا لمس می‌کند. در آن لحظات احساس می‌کنم روحم به پرواز در می‌آید و با تمامی موجودات هستی یکی می‌شود. من به ماه و ستاره‌ها تبدیل می‌شوم. عاشق و معشوق می‌شوم. فاتح و مغلوب می‌شوم. ارباب و برده می‌شوم. آوازخوان و آواز می‌شوم. داننده و دانسته می‌شوم.
من به رقصیدن ادامه می‌دهم و سپس، این رقص ابدی آفرینش است. خالق و مخلوق در سرمستی یکپارچه‌ای با یکدیگر می‌آمیزند. من به رقصیدن و رقصیدن... و رقصیدن ادامه می‌دهم؛ تا آن هنگام که تنها رقص باقی بماند...

قلم: #رقصاندن_رویا | #مایکل_جکسون
نقش: #Maryam_Mughal | #Saatchiart
#فروردين_97
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

‍ بعد از سی و هفت سال زندگی حالا دیگر می دانست هرچه کمتر درباره دیگران بداند، شناختش نسبت به آنها کامل تر است. او حد و مرزها را رعایت می کرد. می دانست اگر از حد و مرز شناخت فراتر برود، دیگر در پیرامونش چیزی برای کشف و شهود باقی نمی ماند. دوست داشت همیشه دور و اطرافش را در هاله ای از ابهام ببیند، خصوصاً آدم ها را. در زندگی اش فقط دو بار سعی در شکستن این حد و مرز کرده بود که هر دو بار هم با نومیدی مواجه شده بود. بعدها به این نتیجه رسید که شناخت کامل و دقیق هر انسانی که خود نام آن را شناختی رئالیستی گذاشته بود، به ویران کردن تصاویر زیبا و مقدسی که می توانیم از آن ها در ذهن خود بسازیم، نمی ارزد. آدم ها همین که هستند، خودش کافی است.
چه شناختی بالاتر از این؟...!

قلم: بارداری بی هنگام آقای میم/ #محمدرضا_مرزوقی
ويزور: #resa_rotv| #saatchiart
#مانى_منجمى | #فروردين_٩٦
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

#كينزوگى: فلسفه و‌هنر مرمّت زندگى هاى شكسته
چگونه از نو شروع كنيم…

آوا: #ايمان_فانى
#فروردين_97
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

#آغوش_خالى #همايون_شجريان @Psychonstruct