‍ بریده هایی از پیشگفتار زرتشت ▪️انسان بندی‌ست میانِ حیوان و ابراِنسان؛ بندی بر فرازِ مَغاکی.* ▪️دوست می‌دارم آن را که روان اش خویشتن بر_باد_ده است و نه اهلِ سپاس خواستن است و نه سپاس گزاردن؛ زرا همواره بخشنده است و بدور از پاییدنِ خویش. ▪️دوست می‌دارم آن را که روان اش در زخم پذیری نیز ژرف است و پیشامدی کوچک او را نا بود تواند کرد... ▪️دوست‌ می‌دارم آن را که چون چکّه هایِ گران اند و یکایک از ابرِ تیره‌یِ آویخته بر فرازِ بشر فرو می‌چکند. اینان بشارتگرانِ آذرخش اند و همچون بشارتگران فنا می‌شوند.
هانريال من یک بشارتگرِ آذرخش و چکّه ای گران از ابر! و اما آذرخش را نام اَبَراِنسان است.

پ.ن: زرتشت انسان را به بند و شخص را به بندباز تشبیه می‌کند که در حال پیمودن راه‌یست که مبدا اش حیوان و مقصدش ابر انسان است. و چنان چه شخص پایش بلغزد به جایگاهی سقوط خواهد کرد، پست تر از مقام حیوانی. —————— ▪️Mankind is a rope fastened between
animal and overman – a rope over an abyss. ▪️I love the one whose soul squanders itself, who wants no thanks and gives none back: for he always gives and does not want to preserve himself. ▪️I love the one whose soul is deep even when wounded, and who can perish of a small experience: thus he goes gladly over the bridge. ▪️love all those who are like heavy drops falling individually from the dark cloud that hangs over humanity: they herald the coming of the lightning, and as heralds they perish.
Behold, I ama herald of the lightning and a heavy drop from the cloud: but this lightning is called overman.

ترجمه: #امیرحسین_الهی
قلم: #چنین_گفت_زرتشت #فریدریش_نیچه ‏ #Friedrich_Nietzsche #نيچه
نقش: #Metamorphosis | #saatchiart
#اسفند_٩٦
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

‍ دستاوردی از مادر
هر کس از طریقِ مادر تصویرِ زنی را در خود دارد:
این تصویر معین می‌سازد که او اصلا بر زنان ارج گذارد یا آنان را خوار شمارد یا در برابر ایشان یکسره بی اعتنا باشد.
———————
From the mother
Everyone bears within him a picture of woman derived from his mother: it is this which determines whether, in his dealings with women, he respects them or despises them or is in general indifferent to them.

قلم: #فریدریش_نیچه #نيچه
#Friedrich_Nietzsche
نقش: #victor_tkachenko | #saatchiart
#اسفند_٩٦
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

‍ هر کس فقط می‌تواند با خود در هماهنگی کامل باشد، نه با دوست یا همسر خود، زیرا تفاوت های فردی و مزاجی هرچند اندک باشند، همواره به ناهماهنگی منجر می‌شوند. آرامش عمیق و حقیقی دل و راحت تمام عیار روح، که بعد از نعمت سلامت، بالاترین نعمت روی زمین است، فقط در تنهایی قابل دسترسی است و اگر آدمی خود، بزرگ و پرمایه باشد، لذت‌بخش ترین وضعیت ممکن را بر کره‌ی کوچک خاکی با این دو می‌تواند داشته باشد.

قلم: #آرتور_شوپنهاور | #در_باب_حکمت_زندگی
ويزور: #Naoki_Fuku | #Saatchiart
‏#without_you_i_do_not_exist
#فروردين_٩٧
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

هگل و فلسفه تاريخ#
ديالِكْتيك، از درخشان ترين ايده هاى فلسفى

آوا#ايمان_فانى
‏#hegel
#اسفند_٩٦
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct

‍ #درماندگى_آموخته_شده

#مارتين_سليگمن نظريه پرداز درماندگى آموخته شده اعتقاد دارد، درماندگى و قربانى بودن چيزى است كه ما از تجربيات زندگى خود مى آموزيم. وقتى تلاشهاى مكرر فرد در گذشته نتيجه مورد نظر او را به ارمغان نياورده او مى آموزد كه موفقيت و پيشرفت به تلاشهاى او ربطى ندارد لذا اين احساس درماندگى در جاى جاى زندگى ، در او خو ميگيرد و زين بعد تلاش چندانى براى رشد و پيشرفت و رهايى از شرايط نامطلوب نميكند زيرا اعتقاد دارد كنترلى بر شرايط زندگيش ندارد.
براى اثبات اين نظريه آزمايشهاى متفاوتى انجام پذيرفت از جمله ،در اکواریومی در دو بخش که با یک شیشه از هم جدا شده در یک طرف یک ماهی گوشتخوار و در طرف دیگه یک ماهی کوچولو می اندازند، ماهی گوشتخوار با دیدن طعمه لذیذ بارها و بارها به طرف دیگه اکواریوم برای خوردن ماهی کوچک هجوم می بره و پس از چند بار برخورد محکم با شیشه جداساز، دیگه از این کار دست بر می داره، بعد از مدتی شیشه جداساز برداشته می شه اما ماهی گوشتخوار ديگه به اون سمت نمی ره، چون هنوز تصور می کنه راه بسته است در حالی که طعمه لذیذی آزادانه در آن طرف برای خودش می گردد.

نگاهى به خودمون بندازيم،
ما اگر چند بار در راه رسيدن به اهداف خود به موانع زندگى برخورد كرديم، دست از تلاش ميكشيم و اين گونه معنا ميكنيم كه
"من از پسش بر نميام!!!"

موفقيت ، تحول ،رشد و پيشرفت در زندگى در گرو پشتكار و استقامت و حركته. اكثرا اوقات دربهاى بزرگ زندگى در بار اول گشوده نميشه، بلكه بارها و بارها تلاش و ممارست و تسليم نشدن ميخواد.
اينكه اثبات كنى شايسته ى آن موقعيتى و آنجا مال توست.

و به قول مولانا
هرکه رنجي برد، گنجش شد پديد...

گاهى موفقيتها و فرصتها از رگ گردن به ما نزديكترند، اما اگر نيافتيم و هنوز پشت درب بسته ايم، بدونيم كه يا آنجا جاى ما نيست و اشتباهى اومديم و يا هنوز زمانش نرسيده
كه دست از طلب برندار و صبور باش كه
بر اثر صبر، نوبت ظفر آيد...

زندگى حديث همان مَثل ساده است كه مى گويد:
كارِ هر.....
گاو نر ميخواد و مرد كهن

و زندگى براى حركت و پيشرفت مردِ كهن ميخواهد.

قلم: #حامد_حضرتى | #روانشناس_عمومى
‏#learned_helplessness
#اسفند_٩٦
#روانسازه ائتلاف روان، فلسفه و هنر @Psychonstruct