انواع ایمونوتراپی
داروهای موسوم به 'مهارکننده های کنترلی' پرمصرف ترین داروها در ایمونوتراپی برای درمان سرطان هستند و مانع از مکانیسمی می شوند که سلول های سرطانی برای از کار انداختن سیستم ایمنی استفاده می کنند.
همین امر موجب می شود که سلول های 'تی' -- یک بخش بسیار مهم در سیستم ایمنی -- برای حمله به تومور آزاد شوند.
اداره نظارت بر دارو و غذای آمریکا چهار مهار کننده کنترلی را تایید کرده است که به صورت وریدی تزریق می شوند.
شکل دیگری از ایمونوتراپی سلول درمانی نامیده می شود. در این روش سلول های ایمنی از بیمار گرفته می شود، تغییراتی به صورت ژنتیکی روی آنها برای کمک به مبارزه با سرطان صورت می گیرد و پس از تکثیر سپس در آزمایشگاه، به صورت تزریقی به بیمار منتقل می شوند.
این نوع درمان به صورت فردی (شخصی) برای هر بیمار انجام می شود و هنوز در مرحله آزمایشی قرار دارد.
اما آنتی بادی ها با فعالیت دوگانه ( Bispecific antibodies) جایگزینی برای سلول درمانی هستند و به کارگیری ان مستلزم شخصی سازی درمان برای هر بیمار نیست.
این آنتی بادی ها پروتیین هایی هستند که می توانند به یک سلول سرطانی و سلول تی بچسبند، به طوری که آنها را به هم نزدیک می کنند تا سلول های تی بتواند به سرطان حمله کنند.
یک داروی ارائه شده که Blincyto نامیده می شود، برای درمان یک نوع نادر سرطان خون مورد تایید قرار گرفته است.
نوع دیگر ایمونوتراپی استفاده از واکسن است اما میزان موفقیت آن کمتر از سایر روش ها است.
برخلاف واکسن های دوران کودکی که هدف از آنها پیشگیری از ابتلا به بیماری هایی مانند سرخک و اریون است؛ هدف از واکسن های سرطان درمان این بیماری پس از ابتلای فرد به سرطان است.
ایده استفاده از واکسن های سرطان تقویت سیستم ایمنی برای حمله به سلول های سرطانی از طریق روبه رو کردن آن با یک مورد کوچک سرطان است.
https://telegram.me/psycho_plus

کاربردهای ایمونوتراپی
برخی مهارکننده های کنترلی برای درمان سرطان پیشرفته پوست (ملانوما)، لنفوم، سرطان های ریه، کلیه و مثانه تایید شده اند؛ مطالعه اثربخش بودن این داروها روی بسیاری از دیگر انواع سرطان ادامه دارد.
کاربرد سلول درمانی نیز تاکنون بیشتر برای سرطان های خون مانند لوسمی و لنفوم بوده است.
https://telegram.me/psycho_plus

میزان تاثیرگذاری ایمونوتراپی
با وجود کارایی فوق العاده ایمونوتراپی در برخی موارد، اما تاثیر ان هنوز به اقلیتی از بیماران محدود مانده است.
به طور کلی مهارکننده های کنترلی به 20 تا 40 درصد بیماران کمک می کنند، هر چند تاثیر این داروها در افراد مبتلا به ملانوم می تواند بیشتر باشد.
برخی بیماران در مرحله پیشرفته سرطان نیز با استفاده از مهارکننده های کنترلی، بهبودهایی به دست آورده اند که چند سال طول کشیده است.
در برخی موارد ترکیب دو داروی مهارکننده کنترلی تاثیر مضاعف دارد، اما در برخی افراد، این داروها کاملا بی اثر هستند و یا تاثیر موقت دارند.
سلول درمانی هم می تواند در 25 تا 90 درصد بیماران مبتلا به لنفوم و لوسمی بهبودی کامل ایجاد کند که تاثیر آن به نوع سرطان بستگی دارد.
در برخی موارد، این بهبودها می تواند سال ها طول بکشد اما در موارد دیگر بیماری در عرض یکسال عود می کند.

عوارض جانبی ایمونوتراپی
مهار کننده های کنترلی می توانند مشکلات جدی ایجاد کنند که اساسا بیماری های 'اتو ایمن' (خود ایمن) هستند که در آنها سیستم ایمنی به هر دو بافت سالم و سرطانی حمله می کند. از عوارض آن بروز التهاب است و در ریه ها می تواند مشکلات تنفسی ایجاد کند و در روده موجب بروز اسهال شود.
درد مفصل و عضله و آرتریت روماتوئید از دیگر عوارض جانبی ایمونوتراپی است؛ سیستم ایمنی همچنین می تواند به غده های حیاتی مانند تیروئید و هیپوفیز حمله کند.
گرچه این واکنش ها خطرناک هستند، اما اغلب می توان آنها را با داروهای استروئیدی کنترل کرد.
سلول درمانی همچنین می تواند به واکنش های جدی و بالقوه کشنده ای منجر شود که تحریک بیش از حد سیستم ایمنی را در پی دارد. این واکنش ها را معمولا می توان کنترل کرد اما ممکن است بیماران به درمان در واحدهای مراقبت ویژه نیاز داشته باشند.

مجله اینترنتی آزمایشگاه آمثبت

منبع:ایرنا به نقل از نیویورک تایمز
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
https://telegram.me/psycho_plus

https://telegram.me/psycho_plus
تفاوت مصرف مواد مخدر سنتی با صنعتی😂😂😂

برنامه‌ریزی عصبی کلامی
https://telegram.me/psycho_plus
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
«برنامه‌ریزی عصبی کلامی» (به انگلیسی: Neuro-linguistic programming) و(مخفف انگلیسی: 'NLP')، یک رویکرد ارتباطی، رشد فردی و یک روش روان‌درمانگری است که توسط «ریچارد بندلر»(به انگلیسی: Richard Bandler) و «جان گریندر» (به انگلیسی: John Grinder) در سال 1970 و در کالیفرنیای آمریکا، ایجاد شد. ایجادکنندگان این رویکرد، مدعی بودند که بین فرایندهای عصبی؛ «عصبی»، پردازش‌های زبانی؛ «زبانی» و الگوهای رفتاری، ارتباطی وجود دارد که می‌تواند از طریق تجربه؛ «برنامه‌ریزی» کرد و آنها را یادگرفت و به این روش از این رویکرد برای هدف ویژه‌ای در زندگی، بهره گرفت و حتی به این طریق بتوان مسیر زندگی را تغییر داد.

برنامه‌ریزی عصبی کلامی یا برنامه ریزی به زبان عصبی رویکردی منظم است
https://telegram.me/psycho_plus
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
که هدف از آن افزایش اثر بخشی فردی است. اصل اساسی در برنامه ریزی عصبی کلامی این است که افراد به شیوه‌های خاص خود در مورد جهان فکر می‌کنند. آن را می‌بینند، می‌شنوند، لمس می‌کنند و می‌فهمند. برنامه ریزی عصبی کلامی با ساختار تفکر و قالب‌های فکری سرو کار دارود و نه افکار خاصی که در ذهن وجود دارد.[۲]

«برنامه‌ریزی عصبی کلامی»، با الگوبرداری از انسانهای موفق و شناخت عملکرد دستگاه‌های ذهنی و مغزی انسان، مهارتهای کاربردی و مؤثری را در بهبود روش فکر کردن و زندگی کردن معرفی کرده است، به‌ویژه این یافته‌ها، بیشتر با مطالعات حرکات چشم و رابطۀ آن با عملکرد مغزی و ذهنی مرتبط بوده است. اینکه مردم در زمان فعالیتهایی مانند یادگیری و فکر کردن، به چه نقاطی نگاه می‌کنند و حرکات چشم آنها به چه صورت است و رابطۀ آن با بخشهای مختلفی از مغز چگونه است که البته همۀ این موارد بستگی دارد به کشف اطلاعاتی که از فرایندهای فکری دیگران به دست می‌آورید که بنابر باور NLP ها سر نخ این اطلاعات، در حرکات چشم است.

«برنامه‌ریزی عصبی کلامی» یا NLP، به انسان درباره کارایی مغز می آموزدو این که چگونه با استفاده از الگوهای موفق جهان بیرون، زندگی خود را با کیفیت بهتر شکل دهند. این دانش، کاربردهای بسیار متنوعی دارد و بهره گیری از آن به شغل و حرفه هر فرد بستگی دارد. همچنین در بسیاری از موارد به ما کمک می کند تا از محدودیت های فردی رهایی یابیم و با واقعیات بیشتر مانوس شویم. با آموختن این علم می توان بیشتر در سطوح ناخودآگاه تغییراتی ایجاد کرد تا در راستای این تغییر و تحول، زندگی ما نیز به راحتی دستخوش تغییر قرار گیرد.

همچنین برنامه ریزی عصبی کلامی به شما این اجازه را می دهد که دقیقاً تعیین کنید که کدام تغییر و تحولات ذهنی لازمند تا نتیجه ای تحقق یابد".

تاریخچه
#NLP
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
جان گریندر و ریچارد بندلر پایه گذاران اصلی NLP هستند که با بررسی فعالیت های «میلتون اریکسون» - هیپنوتیزور معروف و نابغه امریکایی و همچنین بررسی روش های کسب موفقیت بازرگانان بزرگ، «ویرجینیا ساتیر» که برای نخستین بار خانواده درمانی را در سطح جهان انجام می داد و «فریتز پرلز»، مبتکر روانشناسی گشتالت به این نتیجه رسیدند که " انسان پیوسته در حال برنامه ریزی شدن برای زندگی اش است و این برنامه ریزی را ضمیرناخودآگاه وی انجام می دهد و موفقیت یا عدم موفقیت در هر کاری را خود فرد برای خودش برنامه ریزی می کند و با ایجاد و به کارگیری سیستم های خاصی می توان این برنامه ریزی را به سمتی که مایل است، تغییر دهد". بنابراین در دهه هفتاد میلادی بود که NLP شکل گرفت و بنیانگذاران آن، «ریچارد بندلر» و «جان گریندر» بودند؛ البته از آن جایی که برنامه ریزی عصبی کلامی شامل ابزار گوناگونی برای تغییر در رفتار است و اشخاص دیگری همچون: «رابرت دیلتز»، «تاد جیمز»، استفان گلیگان، لسلی کامرون بندلر، استیو کونرا، دیوید گوردون، جودیت دولوزیر و ... هر کدام با نوآوری های خود نیز به نوعی به قوی تر شدن NLP که امروزه دارای بیش از 300 تکنیک برای تغییر در رفتار است، کمک کردند. برنامه ریزی عصبی کلامی در اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 میلادی با کمک رابرت دیلتز، فرم استاندارد گرفت و در طول سال های دهه 80 دسته بندی شد تا بتوان آن را به صورت یک رشته تحصیلی به علاقه‌مندان معرفی کرد و در اختیار آنان قرار داد.

#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
#NLP
https://telegram.me/psycho_plus

ادامه دارد..

الگوهای تخریب گر در گفتگو:
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
https://telegram.me/psycho_plus
عواملی وجود دارند که می تواند باعث انحراف گفتگو از مسیر اصلی اش بشود. حال بر الگوهایی که گفتگوی موثر را تخریب می کنند متمرکز می شویم. لازم است به جای جنگیدن علیه یکدیگر، علیه این روش ها مبارزه کنید. وقتی تعارض ایجاد می شود، چه چیزی بین همسران یا دوطرف مکالمه اتفاق می افتد؟

ادامه در کانال سایکو پلاس
https://telegram.me/psycho_plus

🍀تشدید: الگویی که در آن یکی از طرفین چیزی می گوید، و طرف دیگر با لحن و کلام بدتری پاسخ او را می دهد، درمقابل او هم منفی تر می شود و به تدریج بحث بالا می گیرد تا بالاخره یکی دیگری را از میدان به در کند. در این شرایط، جرو بحث های منفی و تلافی جویانه اغلب تبدیل به پلکانی به سمت افزایش خشم و ناکامی می شوند. تقریبا همه زوج ها گاهی خشم را در مقابل خشم مبادله می کنند، اما تشدید هنگامی رخ می دهد که همسران از خشم و ناکامی به سمت نشان دادن نفرت به یکدیگر حرکت می کنند، که این کار بیشترین آسیب را به رابطه می زند. تشدید هنگامی کوتاه می شود که معمولا یکی از طرفین عقب گرد کرده و کارهایی را برای کاهش تشدید انجام می دهد. بنابراین چرخه منفی شکسته می شود. این کار نیاز به تواضعی ساده برای انتخاب نرم تر کردن تن صدا و پایین آوردن سپر دارد. با آرامش صحبت کردن و تایید کردن دیدگاه همسر، ابزارهای قدرتمندی هستند که در متوقف ساختن تشدید موثرند. برای از بین بردن تشدید باید بر "میل به برنده شدن" غلبه کنید.

🍀بی اعتبار سازی (تحقیرهای دردناک): در این الگو یکی از طرفین به طور مستقیم یا غیرمستقیم افکار، احساسات یا شخصیت طرف مقابل را تحقیر می کند. به احساسات، گفته ها و شخصیت همسرتان احترام بگذارید. اعتبار بخشی به معنی این نیست که الزاما با همسرتان و احساساتش موافق باشید، بلکه به این معناست که نگرانی همسرتان را بشنوید و به آن احترام بگذارید.
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
https://telegram.me/psycho_plus

#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
🍀تفسیر منفی: این الگو زمانی اتفاق می افتد که یکی از طرفین همواره معتقد است انگیزه های طرف دیگر منفی تر از آنچه در واقعیت هست، می باشد. این الگو می تواند بسیار مخرب باشد و مانع از حل تعارض می شود. همه ما تمایل قدرتمندی به سمت سوگیری تایید داریم – تمایل به جستجوی شواهدی جهت تایید آنچه در مورد دیگران و موقعیت ها می اندیشیم. وقتی تفاسیر منفی شکل گرفتند، به راحتی تغییر نمی کنند. به همان میزانی که تفسیر منفی داشته باشیم، آن چیزی را می بینیم که انتظار دیدنش را داریم!

تفسیر منفی، نوعی ذهن خوانی است. وقتی فرض می کنید میدانید همسرتان به چه چیزی فکر می کند یا اینکه چرا فلان کار را انجام می دهد، در حقیقت ذهن خوانی می کنید. اگر این ذهن خوانی مثبت باشد آزرده نمی شوید، اما هنگامی که ذهن خوانی شما شامل قضاوت های منفی یا غیرمنصفانه در مورد افکار و انگیزه های همسرتان باشد، ممکن است شروع کننده یک حادثه وحشتناک در رابطه تان شوید. چنانچه پیوسته از تفاسیر منفی در مورد همسرتان استفاده می کنید، فکر می کنید برای آزار دادن همسرتان محق هستید. اگر هر یک از طرفین از روی قصد کارهایی را فقط برای ناکام کردن دیگری انجام دهد، این کار باعث بدتر شدن تنش بین شما می شود.

🍀کناره گیری: در این الگو یکی از طرفین نسبت به ادامه مذاکرات بی میلی نشان می دهد. کناره گیری می تواند مثل "بلند شدن و ترک کردن اتاق" آشکار، یا مثل "سکوت کردن، طفره رفتن، و پشت گوش انداختن" ظریف باشد. در جریان یک بحث، فرد کناره گیر اغلب تمایل دارد که خاموش باشد یا سریعا با برخی پیشنهاد ها فقط برای خاتمه مکالمه بدون هیچ قصد واقعی برای پیگیری آنها، موافقت کند. در اجتناب به طور مشابهی فرد یا اجازه نمی دهد مکالمه شروع شود و یا از ادامه آن امتناع می کند. فردی که اجتناب می کند، ترجیح میدهد موضوع شروع نشود و اگر آغاز شد کنار می کشد. در مورد کناره گیری و اجتناب، اولین و بهترین کار این است که بدانید از دیگری مستقل نیستید و اعمال شما باعث واکنش دیگری می شوند و بالعکس. به همین دلیل، اگر با هم برای تغییر این الگوهای منفی و پیشگیری از آنها کار کنید، موفقیت بیشتری خواهید داشت. چگونگی شروع گفتگو از جانب شما، روند بعدی گفتگو را تعیین می کند. این بدان معناست که اگر شما با خشم شروع کنید، احتمالا نتیجه گفتگو خشم طرف مقابل خواهد بود، و هر دوی شما به احتمال زیاد از دور باطل آن خارج نخواهید شد. اما اگر با تن صدای آرام تر و لحن مثبت تر گفتگو را شروع کنید، به احتمال زیاد می توانید مکالمه را در همان سطح ادامه دهید.
https://telegram.me/psycho_plus

🔵 موتور کشتی بزرگی خراب شد.
https://telegram.me/psycho_plus
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
مهندسان زیادی تلاش کردند تا مشکل را حل کنند
اما هیچکدام موفق نشدند!
سرانجام صاحبان کشتی تصمیم گرفتند مردی را که سالها تعمیر کار کشتی بود بیاورند..
وی با جعبه ابزار بزرگی آمد و بلافاصله مشغول بررسی دقیق موتور کشتی شد!
دو نفر از صاحبان کشتی نیز مشغول تماشای کار او بودند.
بعد از یک روز وارسی کامل و سپس خلوت کردن،
فردا صبح مرد از جعبه ابزارش آچار کوچکی بیرون آورد
و با آن به آرامی ضربه ای به قسمتی از موتور زد
بلافاصله موتور شروع به کار کرد و درست شد.
یک هفته بعد صورتحسابی ده هزار دلاری از آن مرد دریافت کردند. صاحب کشتی با عصبانیت فریاد زد :
او واقعا هیچ کاری نکرد!
ده هزار دلار برای چه میخواهد بگیرد؟
بنابر این از آن مرد خواستند ریز صورتحساب را برایشان ارسال کند؟
مرد تعمیر کار نیز صورتحساب را اینطور برایشان فرستاد :

ضربه زدن با آچار : ۲دلار
تشخیص اینکه ضربه به کجا باید زده شود : ۹۹۹۸ دلار

♨️ و ذیل آن نیز نوشت :
تلاش کردن مهم است اما دانستن اینکه کجا باید تغییر کند میتواند همه چیز را تغییر بدهد.


🍁 قرار نیست همه زندگی ما تغییر کند تا زندگی مان متحول باشد. از خودمان بپرسیم کدام بخش از زندگی من نیاز به ضربه دارد؟ مهارت ارتباطاتی ام را باید بهبود دهم؟ مدرک دانشگاهی باید داشته باشم؟ یک شریک تجاری خوب باید داشته باشم؟ شبکه روابطم را باید گسترش دهم؟ کجاست آن نقطه ای که باید با چکش کوبیده شود تا تحولی بزرگ در زندگی ام رخ دهد؟
#ویژه_نسل_سومی_ها
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی

https://telegram.me/psycho_plus

مدل دهگانه مهارتهای زندگی
@psycho_plus
تقسیم ده‌گانه مهارتهای زندگی از سوی سازمان جهانی بهداشت انجام شده و اغلب شامل مهارت‌های زیر می‌شود:
#محمدرضا_مهدوی_روانشناس_بالینی
توانایی تصمیم‌گیری
توانایی حل مسئله
توانایی تفکر خلاق
توانایی تفکر نقادانه
توانایی برقرای رابطه مؤثر با دیگران
توانایی برقراری روابط بین فردی سازگارانه
توانایی خودآگاهی
توانایی همدلی با دیگران
توانایی رویارویی با هیجان‌ها (غم، خشم، شادی، …)
توانایی رویارویی با استرس‌ها
@psycho_plus

آغاز دوره جامع مهارتهای زندگی

https://telegram.me/psycho_plus

📝 چرا فراگیری مهارت های زندگی مهم است؟
ارسال از شهین نوعی
روانپژوهشگر

💠 امروزه با ظهور فناوری‌ های جدید و صنعتی شدن جامعه، زندگی انسان‌ها دستخوش تغییر و تحول شده است و با انبوهی از مسائل و مشکلات روبرو شده‌اند که حل آن‌ها مستلزم کسب مهارت ‌های فردی و اجتماعی است که در این میان نقش #مهارتهای_زندگی به عنوان یک روش پیشگیری از آسیب‌های فردی و اجتماعی اهمیت زیادی دارد. ‏

💠 به تعریف سازمان بهداشت جهانی ‏WHO‏ مهارت‌های زندگی عبارت است از «توانایی انجام رفتارهای سازگارانه و مثبت، به‌گونه‌ای که فرد بتواند با چالش‌ها و ضروریات زندگی روزمره خود کنار بیاید».

💠 آموزش مهارت ‌های زندگی در سال ۱۹۷۹ میلادی با اقدامات «دکتر گیلبرت بوتوین» آغازشد. وی مجموعه‌ای از آموزش مهارت‌های زندگی برای دانش آموزان کلاس‌های هفتم تا نهم دبیرستان را تدوین کرد که با استقبال فراوان متخصصان #بهداشت_روان مواجه شد.

💠 بعضی از مهمترین مهارت های زندگی شامل: مهارت تفکر نقاد، مهارت تصمیم گیری، خودآگاهی و ... است.

عضویت در گروه های تخصصی روانشناسی با ارسال پیام به آیدی
@psycho_researcher

نوروپلاستیسیته چیست؟👇🏾

https://telegram.me/psycho_plus