چندکتاب و ویس دیگه هم درباره تفسیرنقاشی هست که امشب براتون قرارمیدم.

کتاب هنرتفسیرنقاشی

ویس کارگاه تفسیرنقاشی دکتربرجعلی کلینیک احیا
دوفایل صوتی

فایل اول

فایل دوم

@kariz.group
برای دریافت اطلاعات بیشتر با پیج بالا در اینستاگرام در ارتباط باشید.

سلام و درود فراوان. سال نو بر شما و خانواده محترمتان مبارک. آرزوی سلامتی و شادابی برای شما و خانواده محترمتان. موفق و پیروز باشید. التماس دعا

یک تبریک و گرامی داشت ویژه بابت روز جهانی اوتیسم خدمت تمام متخصصان و خانواده ها و کودکان درگیر با این اختلال🌷
شعار روز جهانی اوتیسم سال ۲۰۲۰ گذر از کودکی به نوجوانی است. به همین مناسبت تصمیم گرفتیم اطلاعاتی رو درباره علائم اوتیسم در بزرگسالی با شما به اشتراک بذاریم.
از جمله علائم اختلال طیف اوتیسم در بزرگسالی:
۱-داشتن دوستان اندک به دلیل محدودیت های زبانی در سخن گفتن، گوش دادن و رفتارهای غیرمتعارف در جامعه
۲-مشکلات در روابط عاطفی به دلیل ضعف در درک ارتباطات غیر کلامی و عدم توانایی شکل دهی به روابط عاشقانه و عاطفی
۳-اختلال در پردازش حسی در واقع همان ناتوانی در پاسخ گویی به محرک ها به دلیل عدم حساسیت نسبت به محرک های مختلف، مشکل جدی در اجتماعی شدن به معنای درک اطلاعات جدید، بوها،صداها و ورودی های مختلف ادراکی و دیداری.
۴-عدم همدردی با دیگران و به اشتراک گذاشتن احساسات. عدم توانایی در درک نقطه نظر دیگران و تعامل با دیگران و مشارکت گروهی.
۵-مشکلات زبانی به صورت عدم توانایی در پیگیری گفت و گوها، عدم ابراز نیازها و عدم پردازش افکار.
۶-دایره محدود علایق و طول مدت توجه کوتاه. آنها نسبت به یک چیز خاص علاقه ویژه دارند. همچنین تکرار واژه ها و حرکات در طول روز و پیش بینی پذیر بودن آنها
۷-اضطراب و مشکل خواب، مشکل در کنترل خلق و خو و افسردگی

🔴خبر خوب

🔰گفتگو صمیمانه کانون رویش بهار زندگی جوان با دکتر محمد حاتمی رئیس نظام روانشناسی و مشاوره کشور "به مناسبت روز ملی روانشناس و مشاور "
✅سه شنبه ۹اردیبهشت
ساعت ۲۲

🔴در لایو اینستاگرام صفحه
🆔️ @Bahare_zendegi_javan

میتوانید سوالات خود را برای ما ارسال کنید.

#جوانان
#روانشناسی
#نظام_روانشناسی_و_مشاوره_جمهوری_اسلامی_ایران
#کانون_رویش_بهار_زندگی_جوان

با سلام خدمت نویسندگان و همکاران محترم

تفاوت تشخیص افتراقی در دو سطح بالینی و مرضی:

در روان شناسی بالینی، تشخیص افتراقی به افتراق بین اختلال های مشابه گفته می شود؛ اما در روان شناسی مرضی، تشخیص افتراقی به افتراق بین نشانه هایی که در فرد مبتلا به یک شرایط یا اختلال خاص مشاهده می شود با آنچه که در مجموعه های تشخیصی مختلف مانند راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی یا دیگر متون علمی معتبر، برای آن اختلال ذکر شده است. برای مثال در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی، مجموعه ای از نشانه های تشخیصی مختلف برای اختلالات طیف اوتیسم، ناتوانی یادگیری خاص و یا دیگر اختلال ها ذکر شده است؛ ولی باید توجه داشت که الزاماً هر فرد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم یا ناتوانی یادگیری خاص نباید همه آن نشانه های ذکر شده برای این اختلال ها را که در مجموعه های تشخیصی ذکر شده است، دارا باشد و فرد مبتلا فقط ممکن است چند مورد از نشانه های ذکر شده برای تشخیص اختلال را داشته باشد (البته جهت دریافت برچسب مورد نظر، دارا بودن حداقل نشانه های مورد نظر ذکر شده در مجموعه های تشخیصی، الزامی است). بنابراین متخصص روان شناسی (به خصوص متخصص روان شناسی کودک) بعد از انجام تشخیص افتراقی در سطح روان شناسی بالینی باید به تشخیص افتراقی در سطح روان شناسی مرضی نیز بپردازد؛ زیرا هیچ دو فرد مبتلا به اوتیسم یا ناتوانی یادگیری وجود ندارند که نشانه های کاملا مشبابهی داشته باشند و اصولا تفاوت های درون فردی (تفاوت بین نمیرخ کنش ها و ویژگی های مختلف یک فرد، تفاوت های درون فردی نام دارد؛ یعنی فرد ممکن است از نظر شناختی، بسیار مطلوب عمل کند ولی از نظر اجتماعی در سطح پایینی باشد) و تفاوت بین فردی یا ناهمگنی (تفاوت در نشانه های بین دو فرد دارای اختلال مشابه)، از ویژگی های بارز اختلال های روان شناختی دوره کودکی است.
نتیجه این که تشخیص افتراقی در سطح بالینی که به تشخیص دقیق و نهایی اختلال فرد ختم می شود، مجموعه ای از فرض ها و طرح های کلی درمانی را در ذهن درمانگر، متبادر می سازد ولی تشخیص افتراقی در سطح مرضی دقیقاً مشخص می کند که فرد مبتلا به اختلال خاص از چه ویژگی هایی نسبت به سایر افراد مبتلا به همان اختلال، دارا است و فرمول بندی درمان را بر اساس نتایج این نوع تشخیص، استوار می سازد. مثلاً ممکن است از دو کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم، یکی در حس شنوایی، حساسیت بیش از حد (hypersensitivity) داشته باشد و واکنش افراطی نسبت به صداها (overreaction) نشان دهد، ولی کودکی دیگر کاملاً بالعکس باشد؛ یعنی نسبت به صداها، حساسیت کمتر از حد (hyposensitivity) داشته باشد و واکنش کمتر از حد (underreaction) نشان دهد. خلاصه این که تشخیص افتراقی در سطح روان شناسی بالینی مثلاً مشخص می کند که کودک مورد نظر دارای اختلال طیف اوتیسم است نه اسکیزوفرنی زودآغاز؛ ولی تشخیص افتراقی در سطح روان شناسی مرضی، ویژگی های خاص کودک مبتلا به اوتیسم را در سطوح مختلف با ارزیابی جامع مشخص می کند و تفاوت های درون فردی و بین فردی کودک مورد نظر را با سایر کودکان مبتلا به اوتیسم و نشانه های ذکر شده برای این اختلال در مجموعه های تشخیصی، تصریح می کند.

سردبیر نشریه سلامت روان کودک

📝نشانگر زیستی اصلی اوتیسم در کودکان کشف شد

در یک مطالعه که توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد انجام شد ، یک نشانگر بیولوژیکی در نوزادان که به نظر می رسد می‌تواند به آنها در تشخیص زودتر اوتیسم کمک کند را شناسایی کرده‌اند.

طی این مطالعه محققان با بررسی ۳۳ کودک دریافتند که نشانگرزیستی هورمونی به نام هورمون آنتی‌دیورتیک (ADH) یا وازوپرسین (Vasopressin) در دوران نوزادی در مایع مغزی نخاعی نوزادانی که بعداً اوتیسم در آنها تشخیص داده شده بود، در سطوح پایین تری وجود داشت. مایع مغزی نخاعی ( Cerebro Spinal Fluid)مغز و نخاع را احاطه می کند.

دکتر "کارن پارکر" (Karen Parker) دانشیار روانپزشکی و علوم رفتاری گفت: هنگامی که کودکان خردسال در اوایل زندگی به طور مناسب محرک های اساسی اجتماعی را پردازش نمی‌کنند این به آن معنا است که مغز آنها مسیر رشد متفاوتی را دنبال می‌کند. اگرچه علائم اوتیسم را می‌توان از رفتار در حدود دو سالگی تشخیص داد، کمبود متخصصان اوتیسم اغلب تشخیص این اختلال را تا ۴ سالگی یا بالاتر به تاخیر می اندازد و باعث می‌شود کودکان نتوانند زودتر مراحل درمان را آغاز کنند. اگر می‌توانستیم اوتیسم این کودکان را زودتر شناسایی کنیم ، می توانستیم زودتر درمان آنها را آغاز کنیم.

این بیماری بر رفتارهای اجتماعی در پستانداران نر نیز تأثیر می گذارد و تنها با دو اسید آمینه از هورمون پروتئین دیگری به نام اکسی توسین که با نقش های اجتماعی مرتبط است، متفاوت است.به نظر می رسد وازوپرسین نقش مهمی در اوتیسم دارد. در تحقیقات تیم پارکر دریافتند که سطح مایع مغزی نخاعی وازوپرسین در کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم کمتر از افراد بدون اختلال است و افراد با کمترین میزان وازوپرسین مایع مغزی- نخاعی شدیدترین علائم اوتیسم را داشتند.

اوتیسم یا درخودماندگی، نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته می‌شود.

ذهن زیبا. شماره 2.pdf

شماره دوم نشریه ذهن زیبا
موضوع:اختلالات بینایی و شنوایی

انجمن علمی روانشناسی کودکان با نیازهای ویژه دانشگاه گیلان

👌👌👌ممنووون

با سلام
نشریه ذهن زیبا شماره ۳
با تشکر فراوان از زحمات تمامی دوستان که در خدمتشون بودیم

💠 بعضی از ضرب‌المثل‌ها و متل‌ها جنبه‌ی پندآموزی دارند و به این معنا نیست که در همه‌ی شرایط قابل تحقق هستند. مثلا وقتی می‌گوئیم خواستن توانستن است به این معنا نیست که هرکس به هرچه که خواسته (در حد معقول) لاجرم رسیده است. بسیاری از انسان‌ها تلاش می‌کنند تا به چیزی برسند اما گاهی به آن خواسته‌ی مطلوب نمی‌رسند. اما برخی نیز هستند که خود مصداق بارزی از تحقق و شکل‌گیری آن خواسته هستند. از قول ژان پل سارتر سخنی نقل می‌شود که گفت: «اگر یک فلج مادرزاد، قهرمان دو میدانی نشود، تقصیر خودش است!» این سخن می‌خواهد بگوید که اراده‌ی انسان می‌تواند نشدنی‌ها را نیز شدنی کند. همه می‌دانیم که این سخن رگه‌های زیادی از اغراق دارد.
این ویدئو را ببنید. ایشان یکی از کسانی هستند که مصداق بارز «خواستن توانستن است» است.

🧿 t.me/excp_chil 🧿

عقب ماندگی ذهنی (mental retardation ) اصطلاحی است که قبل از معادل کم‌توانی‌ذهنی (intellectual disability) به کار می‌رفته است و در واقع هر دو به یک اختلال مشابه و به افراد یکسانی اشاره دارند. جدیدترین تعریف این اصطلاح به صورت زیر است:
کم‌توانی‌ذهنی بر اساس آخرین ویرایش یعنی ویرایش یازدهم انجمن کم‌توانی‌های ذهنی و تحولی آمریکا (شالوک و همکاران، 2010)، کم‌توانی است با محدودیت‌های معنادار در کنش وری هوشی و رفتار سازشی؛ به‌گونه‌ای که رفتار سازشی به صورت مهارت‌های سازشی مفهومی، اجتماعی، و عملی بیان می‌شود. این کم‌توانی قبل از سن 18 سالگی به وجود می‌آید.
در متن تجدید نظر شده ویرایش چهارم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2000) از اصطلاح mental retardation برای توصیف افراد دارای ضریب هوشی به طور معنادار پایین تر از حد متوسط که همچنین دارای محدودیت های اساسی در رفتارهای سازشی بودند، به کار می رفت که در واقع همسو با اصطلاح به کار رفته شده در ویرایش دهم انجمن عقب ماندگی ذهنی آمریکا (لوکاسون و همکارن، 2002) بوده است. اما از سال 2007، اصطلاح intellectual disability جایگزین mental retardation شده و AAIDD جایگزین AAMR شده است. همین موضوع یعنی جایگزینی intellectual disability به جای mental retardation هم در ویرایش یازدهم انجمن کم توانی ذهنی آمریکا و هم در ویرایش پنجم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (DSM-5، انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013) رخ د اده است.
برای شفاف سازی بیشتر به طور خلاصه:
- تا قبل از ویرایش یازدهم انجمن کم توانی های ذهنی و تحولی آمریکا (شالوک و همکارن، 2011) از اصطلاح mental retardation استفاده می شده است و نام انجمن American of Association on Mental Retardation (AAMR، لوکاسون و همکاران، 2002) بوده است.
- در ویرایش یازدهم انجمن کم توانی های ذهنی و تحولی آمریکا (شالوک و همکارن، 2011) برای نخستین بار اصطلاح intellectual and developmental disabilities به جای mental retardation به کار رفته است و نام انجمن از AAMR به AAIDD تغییر کرده است.
- تا قبل از ویرایش پنجم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (DSM-5، انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013) یعنی در ویرایش چهارم و همچنین متن تجدید نظر شده ویرایش چهارم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (انجمن روانپزشکی آمریکا، 1998 و 2000) از اصطلاح mental retardation استفاده می شده است، ولی در ویرایش پنجم این راهنما، intellectual and developmental disabilities جایگزین mental retardation شده است.
- بر اساس این نکات مطرح شده می توان با نگاه تحلیل مقایسه ای نتیجه گرفت که معادل و توصیف به کار رفته شده در ویرایش چهارم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (DSM) و همچنین متن تجدید نظر شده آن با ویرایش نهم و دهم انجمن عقب ماندگی ذهنی آمریکا (AAMR) مطابقت دارد و معادل و توصیف به کار رفته شده در ویرایش پنجم راهنمای آماری و تشخیصی اختلال های روانی (DSM) با ویرایش یازدهم انجمن کم توانی های ذهنی و تحولی آمریکا (AAIDD)، مطابقت دارد.
- هر دو مجموعه تشخیصی مذکور در سال های 2011 و 2013، اصطلاح (intellectual and developmental disabilities) را جایگزین mental retardation کرده اند؛ ولی بیشتر متخصصان در عمل از اصطلاح کوتاه‌تر کم‌توانی ‌ذهنی (intellectual disability) به جای اصطلاح گسترده و طولانی کم‌توانی‌های ذهنی و تحولی (intellectual and developmental disabilities) استفاده می‌کنند. شاید مهم‌ترین نکته این باشد که کم‌توانی‌ذهنی (intellectual disability) در توصیف محدودیت‌های اصلی این گروه از افراد، از اصطلاح عقب‌ماندگی ذهنی (mental retardation) صحیح‌تر باشد؛ زیرا mental اغلب برای اشاره به هیجان‌ها مانند بیماری روانی به کار می‌رود.
- چون در ویرایش نهایی هر دو مجموعه تشخیصی ذکر شده، تعریف و توصیف و تشخیص این اختلال، بیشتر بر اساس محدودیت های معنادار در هر یک از حوزه های رفتار سازشی (مفهومی، اجتماعی، عملی) انجام شده است، در نتیجه بهتر است از اصطلاح کم توانی ذهنی به جای کم توانی هوشی استفاده شود تا حرکت از سمت و سوی سازه هوش به سازه رفتار سازشی در معادل گذاری نیز رعایت شود و تأکید بر سازه رفتار سازشی به جای سازش هوش، حتی در معادل گذاری، نمود آشکار داشته باشد. https://t.me/childmentalhealth

ادامه:
- چون در ویرایش نهایی هر دو مجموعه تشخیصی ذکر شده، تعریف و توصیف و تشخیص این اختلال، بیشتر بر اساس محدودیت های معنادار در هر یک از حوزه های رفتار سازشی (مفهومی، اجتماعی، عملی) انجام شده است، در نتیجه بهتر است از اصطلاح کم توانی ذهنی به جای کم توانی هوشی استفاده شود تا حرکت از سمت و سوی سازه هوش به سازه رفتار سازشی در معادل گذاری نیز رعایت شود و تأکید بر سازه رفتار سازشی به جای سازش هوش، حتی در معادل گذاری، نمود آشکار داشته باشد.
- متأسفانه در برخی از منابع حتی تخصصی از سمت و سوی حتی متخصصان برجسته، این ذهنیت در جامعه علمی تزریق شده است که تعریف و تشخیص کم توانی ذهنی بر اساس سازه هوش هم در AAIDD و هم در DSM5 حذف شده است (باور بفرمایید این طور نیست؛ البته اشتباه مشابه از سوی برخی ... داخلی متأسفانه در تعریف و تشخیص LD در DSM5 نیز رخ داده است). من موافقم تغییراتی در میزان تأکید بر دو سازه هوش و رفتار سازشی در تعریف، تشخیص، طبقه بندی، و ارائه حمایت ها برای این اختلال در ویرایش نهایی این دو مجموعه تشخیصی انجام شده است؛ ولی این نکته الزاماً بدین معنا نیست که سازه هوش به طور کلی در تعریف و تشخیص و طبقه بندی کم توانی ذهنی حذف شده باشد.
- آخرین نکته اینکه در پارگراف های بالا به طور مداوم از اصطلاح عقب ماندگی ذهنی و کم توانی ذهنی و معادل های انگلیسی این دو به جای یکدیگر استفاده کردم. علت این کار را فعلاً توضیح نخواهم داد، شاید روزی دیگر ...
https://t.me/childmentalhealth