اونجا که حافظ میگه:

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آن که یوسف به زر ناسره بفروخته بود

اونجا که علیرضا بدیع میگه:

هزار صحبت ناگفته در نگاه من است
ولی دریغ که ‌این شوق در نگاه تو نیست

اونقدر
قوی
باش
که
بتونی
تو
اوج
خواستن
رها
کنی...!

دوست دارم همه‌ی روزمرگی‌هامون باهم باشه. باهم آشپزی کنیمو باهم برای پیشرفت هم تلاش کنیم. دوست دارم نذارم هیچ اخمی بین ابروهات بشینه...

وقتی‌بهت میگم دوست دارم درواقع یعنی هروقت کنارمی‌خوشحال ترینم، فکر کردن بهت حالمو خوب میکنه، یعنی‌هر اتفاقی هم برام بیوفته بازم دلم به بودنِ تو خوشه، حتی با صداتم میتونی تو اوج عصبانیت آرومم کنی و بغلت یه پناهگاهه واسه من و دردام.

انگار فقط به دنیا اومدم که باهات دیوونه باشم:))

نمیدونم تا کِی، ولی قراره منتظرت بشینم
قراره از دور نگاهت کنم و از دور دوستت داشته باشم. البته اینم بگم،شاید یه روزی دیگه نتونم صبر کنم ، خنگ بازی در بیارم و بیام جلو پته‌مو بریزم رو آب!
ولی خب، تا اون روز هم صبر میکنم
صبر نکنم چیکار کنم؟
بیخیالت که نمیتونم بشم،
یه بار امتحان کردم نشد،نتونستم!
هی اومدم جلویِ خودمو، جلویِ دلمو بگیرم که برات ضعف نره ولی نشد.
نتونستم با دیدنت جلویِ کیلو کیلو تو دلم قند آب شدنو بگیرمو با یه نگاهِ ساده ازت بگذرم..
پس صبر میکنم، آره عزیزِ من، صبر میکنم..

نوشته بود که:
"تا استخوان به تو مبتلایم."
انقدری به تو مبتلام که اگه یه ساعت نباشی، بدن درد بگیرم و بیقراریت رو کنم.

اباد نمناک زمان می‌گذرد
رنگ می‌ریزد از پیکر ما..!

قلبت را می بوسم
در لحظه ای، که چشم هایم
چشم تو را می بوسد!
و نفسم هوایت را
و صدایم صدایت را
و جانم، جان تو را بوسه باران می کند،
قلبت را مے بوسم
در لحظه ای، که عشق قلبم را بوسیده،
قلبت را می بوسم ...

گاهی قصه‌هایی که ازش ساختی، داستانی که ازش تو ذهنته و تصوراتت از اون آدم رو زندگی می‌کنی و بعد به خودت میای می‌بینی طی این مدت، فقط تو بودی با یه آدم فرضی و رویاگونه‌ که اصلا مال تو نیست...
و این‌بار حس تنهایی، وسط سینه‌ت دفن می‌شه و می‌مونه.