00:00
کاش میدانستی
آنطور که میگویم
و آنطور که نشان میدهم نیست !

من بیشتر از آنچه میگویم و نشان میدهم
بیشتر از آنچه میدانی و میبینی

"دوستت دارم"

اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه:

دل خراب من دگر خرابتر نمیشود
که خنجر غمت از این خراب تر نمیزند.

و گاهی تنها در پیِ کسی هستی، که تو را بفهمد. گوش شنوایی برای کلماتی باشد، که هیچ‌گاه جسارت به زبان آوردن‌شان را پیدا نکردی...

باور کن گاهی، من هم برای من نمی‌ماند.

چشم قشنگِ من
قربون اون قلب پاکت بشم
که خونه ی امن منه..
میخوام بدونی نقش تو توی زندگیِ من
فقط یه ادم ساده نیستا..
تو انگیزه روزای سختمی..
روزایی که از همه جا بریدم
خسته و ناامیدم یادم میوفته تورو دارمت
یهویی انگار خوشبختی و خوشحالی رو یه جا تزریق میکنن به روحم..
تو با بودنت دنیارو برام قشنگ کردی..
دلخوشیِ روزای غمگینم شدی..
مرسی واسه بودنت همیشگیِ من.

هرکس به وسعت زیبایی‌اش عاشق می‌شود.
به عمق معرفتش، به پاکی نفس‌هایش
بلندای پروازش. تو زیباترینی ماهِ من!
تو تنهاترینی..

دکترم حال مرا دید و چنین نسخه نوشت
اندکی شانه، کمی بوسه، شبی هم آغوش :)

‏تو‌ همونی هستی که بودنت باعث میشه
تا کم نیارم،
همونی که شنیدن صداش حالمو خوب میکنه،
همونی که خنده هاش روزمو میسازه،
تو دقیقا همونی هستی که منو بلده،
و‌من بیشتر از خودم دوسش دارم.
قلبِ من :)

رزق که همیشه پول نیست، آدم های خوب اطرافمون هم رزق و روزین!
مثلا یکش همین خودِ تو♥️

نیازمندی ها :
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل
بغل

فقط اونجا که قیصر امین پور میگه:

مثل آن مرداب غمگینی که نیلوفر نداشت
حال من بد بود اما هیچ کس باور نداشت!

اونجا که سعدی میگه:

دیده را فایده آن است که دلبر بیند
ور نبیند چه بود فایده بینایی را

عاشقان را چه غم از سرزنش دشمن و دوست
یا غم دوست خورد یا غم رسوایی را

اونجا که محمد علی بهمنی میگه:

تو چه کردی که دلم
این همه خواهان تو شد؟

ولی من اگه هزار بارم برگردم به عقب بازم انتخابم تویی نه فقط بخاطر اینکه خیلی عاشقمی چون تنها کسی هستی که آرامشُ باهاش میفهمم ((:

اصن انگار خدا منو تورو بهم رسوند ، میدونست که قراره مرحمِ زخمایِ هم بشیم (:

تاریخ هم ممکنه تکرار بشه
ولی تو هیچ وقت تکراری نمی‌شی قلبِ من .

تو همه رازِ جهان ریخته در چشمِ سیاهت
من همه محوِ تماشای نگاهَت

شانه ؛
کلمه‌‌ی‌ِ به شدت عاشقانه‌ای‌ست !
که فرقی ندارد
مالِ تو باشد،
که بِکِشم به موهایت ...
یا مالِ من،
که سَرَت را بگذاری رویش‌.

تو، آسمان آبی آرام و روشنی
من، چون کبوتری که پَرم در هوای تو...