❄️Кышын да чишмә юлында!

Әлеге фото, видеоларны редакциябезнең дуслары – Васыйл, Мәрзия Юнысовлар җибәрде. Үзләре яшәгән Тәтеш районының Зур Әтрәч авылында аларны бик актив, җырлы-моңлы гаилә дип беләләр. Шушы көннәрдә Юнысовлар уллары Фирдүс, кызлары Фирүзә, оныклары белән “Уракчы кизләве”нә барган. Чишмә юлларын, түбәне кардан чистартып, файдалы ял иткәннәр. Соңыннан исә бергәләп чәй эчкәннәр.
-Бу чишмәнең суы бик шифалы,- ди Мәрзия Юнысова. – Халык шуннан ел әйләнәсе су эчә. Кышын шулай еш кына авылдашлар белән бергәләп кар чистартабыз, үзебезгә бер бәйрәм ясыйбыз. “Уракчы кизләве” бик борынгы, аның үзенчәлекле тарихы бар. Безнең әби-бабайлар да аңа зур хөрмәт белән караган.

Дуслар, ә сез кышын чишмәгә йөрисезме? Сезнең якларда нинди үзенчәлекле исемле чишмәләр бар?

Журнал «Татарстан»

Эти письма хранятся в фондах Национального музея РТ и Тетюшского Музея родного края. Увидеть их непросто. От времени листочки пожелтели, стали хрупкими, буквы на них частично стёрлись… Написанные в полевых, а чаще в боевых условиях – на папиросной бумаге, химическим карандашом, наспех на коленке – сегодня они история и настоящие музейные реликвии, к которым сотрудники музеев прикасаются исключительно в белых перчатках. У многих из них читатели «Татарстана» - первые читатели после родственников, которые получили их в далёкие сороковые-пороховые. Орфография и пунктуация писем сохранена.

👉🏻ЛЕТИ С ПРИВЕТОМ, ВЕРНИСЬ С ОТВЕТОМ…