به نظرم بعد از نات‌کوین و همستر بیشترین ایردراپ رو این بازی خواهد داشت. ۵ روزه لانچ شده و با سرعت چشم‌گیری داره مشارکت می‌گیره. در این بازی شخصیت ایلان‌ماسک هستید و شما تصمیم‌می‌گیرین کش‌فلوی شرکت رو چه جوری صرف توسعه کنید. تو این بازی فقط پروفیت مهمه و سکه مهم نیست. باید سکه‌هاتون رو تا قرون آخر خرج کنید.
هنوز وقت دارین جز اولین‌ها باشین.
👇
http://t.me/muskempire_bot/game?startapp=hero144480767

بازم رو این بازی تاکید می‌کنم. احتمالا ایردراپ خوبی بده که با دلار ۶۰ هزارتومنی بشه باهاش چاله چوله‌ای رو پر کرد.
روی این لینک کلیک کن و از امشب شروع کن.
👇
http://t.me/muskempire_bot/game?startapp=hero144480767

بالاخره داگز لیست شد تو کوین‌مارکت‌کپ و حدود ۳ سنت قیمت خورد. اگه یادتون باشه براساس عمر اکانت تلگرامتون بهتون کوین می‌داد. هنوز هم فرصت دارین. از لینک زیر می‌تونید تعداد کوینهاییکه بهتون تعلق می‌گیره و ببینید.
👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
https://t.me/dogshouse_bot/join?startapp=v3AbynAjT3CKT2lsV0ENZQ
Who let the DOGS out?

کم کم ۸هزارتا dogs می‌ده اگه ۷-۸ ساله باشه اکانتتون. چند تا تسک ساده هم داره. راحت ۲۰۰-۳۰۰ دلار می‌شه بین ۱۲ تا ۱۸ میلیون تومن. حتما استفاده کنید

تلویزیون ۱۳۷ اینچ با قابلیت جمع‌شدن
@propic

✈️ طومار درخواست آزادی دورف که از منابع رسمی همچون بلوم در حال انتشار است. تا این لحظه حدود 220 هزار نفر این طومار را امضا کرده اند. (با یک کلیک ساده امضا کنید و انتشار دهید.)

https://t.me/tgresistancebot/letter
به #DigitalResistance بپیوندید. نامه سرگشاده برای #FREEDUROV را امضا کنید.

فضاپیمای Starship با 120 متر ارتفاع
قوی ترین موشکِ ساختِ دستِ بشر.

@propic

ساخت کشتی کروز در طول ۴ سال

@propic

ایردراپ جدید. کاری نداره مثل داگز می مونه 👇

https://t.me/PAWSOG_bot/PAWS?startapp=XzDNPRWf
LFG!
PAWS is the new top dog! 🐾

تونل کندوان، ماشین خسته
سال ۱۳۳۸

@propic

بدون شرح
@propic

برف روبی باند فرودگاهی در ایسلند
@propic

فرار از سختیهای زندگی

*نشر:* گاهنامه مدیر
■هایدگر فیلسوف آلمانی میگوید: اگر بخواهم با شما رو راست باشم باید بگویم، که زندگی به شکل گُریزناپذیری سخت است و این ربطی به جایی که هستید و جوری که زندگی میکنید، ندارد. من به آن می‌گویم: *“اصل بقای سختی”*. یعنی سختی از شکلی به شکل دیگر تبدیل میشود ولی نابود نمیشود.
https://t.me/gahname_modir
□برای همین هم در يک زندگیِ خیلی خوب و عادی، جایی‌که هیچ کسی به هیچ کسی به خاطر عقایدش شلیک نمیکند و همه چیز آرام است؛ آدم‌های زیادی مشت مشت قرص ضد افسردگی می‌خورند که بتوانند خودشان را هر روز صبح از داخل رختخواب بیرون بکشند.

●خیلی‌‌ها معتقدند که پیشرفت تکنولوژی، اینترنت، نخود فرنگیِ غیر ارگانیک و گِلوتِن، ما‌ها را اینجوری کرده و قدیم‌ها مردم خوشبخت‌تر بودند. شما بشنوید و باور نکنید.

○هزار‌ها سال پیش شاهزاده‌ای هندی به نام سیزارتا یا همان بودا گفت که *“زندگی رنج است.”* رنج، یا به زبان بودا “دوکا”. هایدگر به این میگوید: *“اضطراب وجودی”* این‌ها را نگفتم که ناامیدتان کنم.

■چیزهای خوب و دلنشین هم در دنیا کم نیست. میتوانید از آنها در این راه کمک بگیرید. هر وقت داشتید در چاه غم فرو میرفتید مثل “رَسَن” به آن چنگ بیندازید و بیایید بیرون. یکی از این طناب‌ها؛ موسیقی است. اگر توانستید سازی بزنید؛ اگر نتوانستید به آن گوش کنید.

□وقتهایی که شاد هستید، موسیقی گوش کنید و وقتهایی که غمگین بودید، بیشتر موسیقی گوش کنید. آنجا که از هر حرکتی عاجز ماندید؛ برقصید، رقصیدن بهترین و مفید‌ترین کاری است که میتوانید برای روحتان بکنید. هرجا ریتمی شنیدید که میشد، با آن رقصید، خودتان را تکان بدهید، حتی اگر ریتم چکیدن قطره‌های آب از شیروانی باشد. رقص از نظر علمی، هم ارتعاش شدن با جریان هستی است. با خودتان و برای خودتان برقصید. راستی اگرصدای خوبی داشتید موقع رقصیدن یک کم هم آواز بخوانید، اما اگر نداشتید هم مهم نیست.

●چیز دیگری که میتوانید بخوانید کتاب است. خواندن کتاب به شما کمک میکند زندگیهای دیگری را که هیچ وقت نمی توانستید تجربه کنید را تجربه کنید.

●فیلم هم همین کار را در یک ابعاد دیگری میکند. اما کتاب همیشه یک سر و گردن بالا‌تر از فیلم است، چون قوه تخیلتان رو به کار میگیرد؛ و روند ذهنی‌تر و عمیق تری است. تا میتونید کتاب بخوانید. وسط کتابها حتما چند صفحه هم برای مطالعه در مورد ستاره‌ها و کهکشانها وقت بگذارید، چون کمکتان میکند که ابعاد چیز‌ها را بهتر درک کنید.

○یادتان نرود که در کل هستی کجا ایستاده‌اید. برای همین، قدیمها بیشتر فیلسوفها ستاره‌شناس هم بودند. شاید نخواهید یا نتوانیدمنجّم بشوید. ولی همیشه میتوانید وقتهایی که غمگین هستید، به آسمان نگاه کنید و ببینید که غم‌هایتان در برابر عظمت کهکشان چقدر کوچک است.

■طنابهای دیگری هم هست؛ چیزهایی مثل *نقاشی کردن*، *عکاسی*، *کاشتن یک درخت*، *آشپزی با ادویه‌های جدید*، *سفر کردن*، *حرکت…*

□ما برای نشستن خلق نشده‌ایم. صندلی یکی از خطرناک‌ترین اختراعات بشریست. به جای نشستن *قدم* بزنید؛ *بدوید*، *شنا* کنید. اگر مجبور شدید بنشینید؛ برای خودتان، همنشین‌هایی پیدا کنید و از مصاحبتشان لذت ببرید. پیدا کردن دوست خوب خیلی هم آسان نیست. اما اگر دوست خوبی باشید؛ دیر یا زود چند تا آدم خوب دورتان جمع خواهند شد. در ضمن، دایره دوستهایتان را به آدمها محدود نکنید.

●شما میتوانید تقریباً با همه موجودات زنده دنیا دوست باشید؛ *گل‌ها*، *علف‌ها*، *ماهی‌ها*، *پرنده‌ها*، و بله حتی *گربه‌ها*. حیوانها گاهی حتی از آدمها هم دوستهای بهتری هستند.

○در زندگی چاه غم زیاد است ولی طناب هم هست؛ سَرِ رَسَن را ول نکنید. اما مراقب باشید که به طنابهای پوسیده مثل الکل، دود، پول و حتی غرور و موقعیت و موفقیت آویزان نشوید، چون از داخل چاه بیرونتان نمی آورند و بدتر رهايتان میکنند.

■ته چاه… بگردید و طنابهای خودتان را پیدا کنید و اگر نتوانستید پیدایش کنید؛ *“ببافیدش”*. آدمهای انگشت شماری طناب بافی بلدند، دانشمندها، کاشف‌ها، مربیهای فوتبال، کمدینها و هنرمندها همه طناب باف هستند و طناب‌هایی را بافتند که آدمهای دیگر هم میتوانند سرش را بگیرند و با آن از داخل چاه بیرون بیایند.

□اگر ما امروز از سیاه سرفه نمیمیریم برای این است که طنابی را گرفتیم که لویی پاستور سالها پیش بافته است. “سمفونی شماره پنج” طنابی است که بتهوون با نُت‌ها به هم پیوند زده است. “صد سال تنهایی” طنابی است که مارکز با کلمه و خیال به هم بافته است.

●بیشتر طنابهای رهایی را یک روزی کسی که شاید ته چاه زندانی بوده بافته است. باید از آنها استفاده کنیم.

عید، دلار ۱۰۰ تومنی و سفره‌ای که آب می‌رود!


عیدتون مبارک… البته اگر چیزی برای جشن گرفتن مونده باشه! حالا که دور سفره هفت‌سین نشستین، یه نگاهی به سین‌ها بندازین:


۱. سکه – نماد سرمایه‌ای که دیگر سرمایه نیست

زمانی مردم سکه را برای روز مبادا نگه می‌داشتند، چون ارزشش در برابر تورم حفظ می‌شد. اما حالا؟ سکه دیگر یک دارایی باثبات نیست؛ شده زمین بازی سفته‌بازان و دولت. وقتی نقدینگی زیاد می‌شود، قیمت سکه بالا می‌رود، اما ناگهان با یک تصمیم دولتی یا سرکوب مصنوعی قیمت‌ها، سقوط می‌کند. نتیجه؟ سرمایه‌ای که روزی پناهگاه بود، حالا یک قمار است.

⸻

۲. سبزه – رشد اقتصادی؟ یا علف هرزی در زمین سوخته؟

سبزه همیشه نماد رشد و برکت بوده، اما در اقتصاد امروز، دیگر خبری از رشد واقعی نیست. اقتصاد ما بیشتر شبیه به زمینی شده که سال‌هاست بذر درستی در آن کاشته نشده. تولید نابود شده، صنایع تعطیل شده‌اند، و کشاورزی دیگر سودی ندارد. آنچه به‌عنوان “رشد اقتصادی” ارائه می‌شود، در واقع افزایش اسمی قیمت‌ها در اثر تورم است، نه توسعه واقعی. مثل سبزه‌ای که رشد می‌کند اما ریشه ندارد، چون زیرساختی برایش نمانده است.

⸻

۳. سیب – میوه‌ای که گران‌تر از طلا شده

سیب، نماد سلامتی است، اما امسال برای خیلی‌ها دیگر دست‌نیافتنی شده. قیمت میوه و محصولات غذایی در این یک سال، چندین برابر شده، چرا؟ چون تورم، هزینه‌های حمل‌ونقل، نهاده‌های دامی، و تولید را نابود کرده است. وقتی کشاورز دیگر توان تولید ندارد، وقتی همه‌چیز وارداتی شده، وقتی قیمت دلار سر به فلک می‌کشد، دیگر جای تعجب ندارد که میوه‌ای که روزی کالای روزمره بود، حالا لوکس شده باشد. سیب دیگر نماد سلامتی نیست، بلکه نماد فاصله طبقاتی است.

⸻

۴. سیر – محافظت در برابر بلا؟ ولی چه کسی از بلاهای اقتصادی محافظت می‌کند؟

سیر همیشه نماد محافظت در برابر بیماری بوده، اما این روزها، مردم از چه چیزی بیشتر می‌ترسند؟ بیماری یا سقوط ارزش پول؟ فقر، ناامنی شغلی، تورم افسارگسیخته، و سیاست‌های اقتصادی متزلزل، بلای واقعی زندگی شده‌اند. اما بر خلاف خاصیت ضدعفونی‌کننده سیر، هیچ پادزهری برای سیاست‌های ناکارآمد وجود ندارد، جز اصلاحات عمیق اقتصادی که هرگز انجام نمی‌شوند.

⸻

۵. سنجد – دانایی؟ یا توهم اقتصادی؟

در سنت‌های ایرانی، سنجد نماد خرد و دانایی است. اما آیا ما واقعاً از تجربیات اقتصادی‌مان درس گرفته‌ایم؟ سال‌هاست که یک سیاست اشتباه بارها و بارها تکرار می‌شود: چاپ پول برای جبران کسری بودجه، تثبیت مصنوعی نرخ ارز، سرکوب قیمت‌ها، سیاست‌های پوپولیستی، و در نهایت، تورم. اگر سنجد نماد دانایی است، باید بپرسیم: چرا همچنان در چرخه معیوب اقتصادی گیر افتاده‌ایم؟

⸻

۶. سرکه – طعم تلخ تورم

سرکه، نماد صبر و تحمل در برابر سختی‌هاست. اما چقدر دیگر باید صبر کرد؟ هر سال، مردم به امید بهتر شدن وضعیت اقتصادی، سال را آغاز می‌کنند، اما در پایان سال، با تورم چند برابری و کاهش ارزش پول مواجه می‌شوند. دولت‌ها می‌آیند و می‌روند، وعده‌ها داده می‌شوند، اما سفره مردم هر سال کوچک‌تر می‌شود. تلخی سرکه، در برابر تلخی اقتصاد، هیچ است.

⸻

۷. سماق – انتظار برای روزهای بهتر؟ یا توهمی بی‌پایان؟

سماق را نماد صبر و انتظار می‌دانند، اما صبر تا کی؟ منتظر ماندن برای اصلاح اقتصادی، در حالی که هیچ تغییری در سیاست‌های بنیادی ایجاد نمی‌شود، چیزی جز یک توهم نیست. انتظار برای پایین آمدن قیمت دلار، در حالی که نقدینگی روزانه افزایش پیدا می‌کند، خودفریبی است. اقتصاد با “صبر” درست نمی‌شود، بلکه با اصلاحات ریشه‌ای، مدیریت نقدینگی، رشد تولید، و بازگرداندن اعتماد عمومی به بازار.

⸻

دلار ۱۰۰ هزار تومنی؛ این فقط یک عدد نیست!

اینکه دلار به ۱۰۰ هزار تومان رسیده، نه یک شوک ناگهانی است، نه یک اتفاق تصادفی. این یک فرایند اجتناب‌ناپذیر بود که سال‌ها پیش آغاز شد. اقتصاد را نمی‌توان با “دستور” کنترل کرد. وقتی چاپ پول بی‌رویه، فرار سرمایه، کاهش تولید، و سیاست‌های اشتباه به‌صورت هم‌زمان ادامه داشته باشد، دلار ۱۰۰ هزار تومنی فقط یکی از نتایج طبیعی آن خواهد بود.

⸻

سال نو، اما آینده چه خواهد شد؟

اگر هیچ اصلاحی انجام نشود، این چرخه ادامه دارد. با این روند دلار ۱۰۰ هزار تومانی شاید روزی به ۲۰۰ هزار برسد و این یعنی تورم بالاتر، کاهش قدرت خرید، و بزرگ‌تر شدن شکاف طبقاتی. هر اقتصاد ضعیف، قربانی تورم است، مگر این که راهی برای خلق ارزش پیدا کند.

پس امسال، به‌جای صرفاً نشستن پای سفره هفت‌سین و آرزوی یک سال بهتر، باید به این فکر کنیم:

چگونه می‌توان آینده‌ای ساخت که در آن، “سین”های سفره هفت‌سین، دوباره معنای واقعی خود را پیدا کنند؟

سال نو مبارک، اما این بار با درک عمیق‌تر از آنچه بر اقتصاد می‌گذرد.

@cryptobyalireza