پروانه‌ی غمگین من
هیچ وقت نبود تقصیر من
هیچ وقت نخواستم ببینم اشکتو
هیچ وقت نشد بگیرم دستتو

فدای انگشتات:)))

خدانکنه بچه

این بار دیگه نه قاصدک فوت کردم نه وقتی ماه کامل دیدم آرزو کردم نه راجبش با کسی حرف زدم. گفتم به جهنم و رها کردم.

همه جا و همیشه باید اون کلون درونمو نشون بدم و دماغ قرمزمو فشار بدم.

من خودمو در معرض شانس قرار نمی‌دم، خودمو در معرض گا قرار میدم.

از امید متنفرم، از درست میشه متنفرم، از آینده متنفرم، حتی کلمات هم برام غرق نفرتن، هیچ چیز جالبی وجود نداره همه چیز غرق نفرته.

معلوم وقتی هوا ابری و سرد و بارونیه آدم خوشحال‌تریم عزیزم، سگ تو گرما مهربونه آخه.

‏قلب او سرشار از حس‌هایی بی‌نام بود. حس‌هایی که فقط خود او درکشان می‌کرد.