هیچ تمدنی را نمی‌توان عادلانه دانست اگر زنانش را تنها در سطح بقا نگه دارد و امکان شکوفایی را از آنان دریغ کند. هیچ جامعه‌ای انسانی نیست اگر زن را تا مرز زنده ماندن همراهی کند و پس از آن رویاهایش را نادیده بگیرد. عدالت زمانی آغاز می‌شود که هیچ زنی ناچار نباشد میان نان و گل یکی را انتخاب کند زیرا زن همان‌قدر که به نان نیاز دارد به گل نیز نیازمند است

فردا گرون ترین ماه سال شروع میشه