#تازه_های_کتاب
مدارا و ریشه‌های نامدارایی،فرصت‌های هم‌زیستی ادیان و فرهنگ‌ها
ماجد الغرباوی
ترجمه مرتضی رحیمی‌نژاد
نشر نگاه معاصر
چاپ اول۱۴۰۰
قطع رقعی
جلد نرم
۱۷۰صفحه
۴۵۰۰۰تومان
@ketabeshahr578

https://www.instagram.com/ketabeshahr578?r=nametag

دومین نمایشگاه مجازی کتاب تهران
۳ تا ۱۰ بهمن ۱۴۰۰
۲۰ درصد تخفیف، ارسال رایگان
لینک دسترسی به صفحۀ خرید کتاب اخلاق در نمایشگاه:
https://book.icfi.ir/book/451474/%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D8%AB%D8%B1%D8%AA-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%87?paginatedParams=page%3D1%26size%3D12%26sort%3Dtitle%26exhibitorId%3D367

عکس آخوند با عمامه و پیراهن یقه‌دار کم‌ نیست، اما اگر تا به حال عکسی از یک آخوند با عمامه و کراوات ندیده بودید این شما و این هم عکس جوانی شیخ محمدجواد شِرّی (۱۹۹۴-۱۹۱۱) روحانی لبنانی تحصیل‌کرده‌ی نجف و مبلغ شیعه در آمریکا. او از جمله کسانی بود که توانست شیخ شلتوت مفتی الازهر را در مصر قانع کند تا مذهب شیعه‌ی جعفری را در کنار مذاهب فقهی اهل سنت به رسمیت بشناسد. شیخ شِرّی نویسنده‌ی کتابی دو جلدی به انگلیسی در زندگی‌نامه‌ی امام علی است. عنوان این کتاب این است: «برادر پیامبر، امام علی»، لینک آمازون: https://www.amazon.com/Brother-Prophet.../dp/B0041NKE26 رضا شاه‌کاظمی دین‌پژوه و استاد محقق در مؤسسه‌ی مطالعات اسماعیلی در مدخل «امام علی» در «دائره المعارف دین» (۲۰۰۵) می‌گوید کتاب محمدجواد شرّی تا کنون به‌ترین تک‌اثر در باب زندگی امام علی به زبان انگلیسی است. بیش‌تر در باب زندگی او: https://fa.wikishia.net/view/محمدجواد_شری برای نسخه‌ی پی‌دی‌اف این اثر بنگرید به این‌جا: https://t.me/YMirdamadi/736

🔴جدیدترین کتاب پژوهشکدۀ اخلاق و معنویت:
«مدل‌های اخلاق کاربردی؛ پژوهشی روش‌شناختی» تالیف دکتر محمدتقی اسلامی.
🔸جدیدترین کتاب گروه اخلاقِ پژوهشکدۀ اخلاق و معنویت با عنوان مدل‌های اخلاق کاربردی؛ پژوهشی روش‌شناختی، تالیف حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر محمدتقی اسلامی چاپ و روانه بازار نشر شد.

🔸اخلاق کاربردی را به رشته‌ای می‌شناسند که در پی رویارویی روشمند با معضلات، دو‌راهی‌‌ها و مسائل پیچیدۀ اخلاقی در عرصه‌های مختلف زندگی انسانی است و شیوۀ رویارویی با این مسائل، ما را به بحث از روش در اخلاق کاربردی سوق می‌دهد؛ که البتّه این بحث به تعریف موضوع و نیز به هدفی که برای اخلاق کاربردی ترسیم می‌کنیم، وابسته است.
🔸بحث اصلی این کتاب، در باب روش‌های مواجهه با نظریه‌های اخلاقی، به هنگام چالش این نظریه‌ها با معضلات، دو‌راهی‌ها یا معمّاهای اخلاقی است که این روش‌ها به روش‌های توجیه اخلاقی نیز نامیده شده‌اند.
🔸این اثر پژوهشی در 430 صفحه توسط پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی چاپ و منتشر شده است.

👆👆 فهرست مطالب و مقدمه کتاب مدل‌های اخلاق کاربردی (پژوهشی روش‌شناختی)
👇👇👇

✅ «عمامه‌برداری» در خیابان؛
چگونه به اینجا رسیدیم و چه باید کرد؟
۱۴۰۱/۸/۲۳
محمد مطهری

نکات اصلی یادداشت

🔹 دشمن دشمن است و از هیچ تلاشی برای ترویج عمامه‌برداری در خیابان دریغ نمی‌کند؛ باید دید دوستان چه کرده‌اند که برخی جوانان ولو اندک به چنین اقدامی دست می‌زنند.

🔸 برای مقابله با این پدیده، یک ذهن امنیتی بیش از یک راه نمی‏بیند: دستگیری و ترساندن این افراد، اظهار پشیمانی در مقابل دوربین و احیانا محکومیت سنگین. اما به نظر می‌رسد راه حل دیگری وجود دارد و آن اینکه اجازه داده شود تصویری واقعی درباره روحانیت و آنچه در عالم روحانیون می‌گذرد به مردم ارائه شود. 

🔹در تصویرگری رسانه ملی از روحانیت، روحانی «منتقد نظام» (و نه معاند) اساسا وجود خارجی ندارد. روحانی‌ کسی است که نسبت به عملکرد نظام  صرفا «ثناگو»ست، در برابر هر ظلمی که به نحوی به نظام برگردد «ساکت» است و مواضعش «کپی - پیست» مواضع رسمی نظام است. این است که برای جوان امروزی لباس روحانیت معنایی جز «یونیفورم حکومتی» پیدا نکرده است.

🔸 چون روحانیت مساوی نظام تعریف شده، نه از روحانیون منتقد - که علاقه و دغدغه آنان به حفظ نظام اگر از انقلابیون بیشتر نباشد کمتر نیست -  در رسانه ملی خبری هست و نه از در معرض نقد گرفتن روحانیت ولو همراه با پاسخ.
 
 🔹 چقدر جای استاد مطهری این روزها خالی «نیست». خوشا به حال او که رفت و ندید. از همان روزهای اول فریاد برآورد که روحانیت در نظام اسلامی، درست مانند پیش از انقلاب، باید در کنار مردم بوده و نقش ناظر و منتقد را داشته باشد و پست اجرایی نگیرد مگر به ضرورت.

🔸 امروز به جایی رسیده‌ایم که اگر کسی از نظریه شهید مطهری در لزوم استقلال حوزه و روحانیت دفاع کند «سکولار» خوانده شده و عامدانه و رذیلانه مخالف رهبری قلمداد می‌شود و به جای «جذب حداکثری» با ناجوانمردی مشمول «لجن‌مالی حداکثری» می‌شود. عمامه‌پرانان واقعی همین کسانی هستند که با تفکر امنیتی، رسالت روحانیت را تملق‌گویی از نظام دانسته و با این بدعت، حیثیث روحانیت را به هوا می‌پرانند، نه آن جوان غافلی که گستاخانه عمامه سفید و سیاه را می‌رباید.

🔹 قبلا در یادداشت «آبان ۱۴۰۰، نقطه عطفی در روحانیت پس از انقلاب؟» توضیح داده‌ام که استقلال روحانیت هرگز به معنای تقابل با نظام نیست. روحانیت مستقل چون در مقابل هیچ ظلم حکومتی سکوت نمی‌کند در دل مردم جای می‌گیرد. این نوع روحانیت است که می‌تواند همواره در معترضان نفوذ داشته باشد و از به انحراف رفتن اعتراضات جلوگیری کند (بحث در آشوبگران نیست).

🔸 این امر که نباید تفکر امنیتی در غیر جای خود به کار گرفته شود و افراد امنیتی نباید در «امور غیرامنیتی» سیاست‌گذار و تصمیم‌گیر اصلی باشند، بر خلاف تهمت مشهور و پرتکرار، به معنای قدرناشناسی از زحمات نیروهای امنیتی نیست تا متلک بیندازند که بله، ای نمک‌نشناس! اگر آنها نبودند الان ناموست چنین و چنان بود.
مغالطه نکنیم؛ اینکه کسی حق حیات بر کسی داشته باشد یک مسئله است و سپردن همه چیز به دست او مسئله‏ای دیگر. اگر زحمت جراح قلب نبود بیماری به نام آقای الف اکنون در دیار باقی بود. اما از این امر نباید نتیجه گرفت که بنابراین تصمیم‌گیری در همه امور فرهنگی و اقتصادی و خانوادگی و صنفی آن بیمار تا آخر عمر باید با رویکرد پزشکی و با تصویب آن پزشک انجام شود. از بزرگترین خدمت‌ها به نظام، جلوگیری از دخالت تفکر امنیتی در امور غیرامنیتی است.

🔸 یک راهکار فوری و غیرامنیتی برای کاهش پدیده عمامه‌برداری، گفتگوی رسانه ملی با برخی روحانیونی است که به دلیل مواضع‌ سیاسی از کرسی تدریس یا تبلیغ محروم شده و یا از محل کار اخراج شده‌اند. البته گاهی از محکومیت به حبس و شلاق نیز بی‌نصیب نبوده‌اند (یکی از این افراد اخیرا در  یادداشتی خطاب به «عمامه‌پرانان»، از سرگذشت خود گفته است). اگر مصاحبه با این افراد از محالات امنیتی است، حداقل ارائه آماری از تعداد، نوع اتهام و مجازات در چنین برخوردهایی از طرف دستگاه‌های قضایی و امنیتی، کمترین کمکی است که می‌توان نسبت به طلاب بی‌پناه در خیابان انجام داد.

🔹 طلبه‌ای که تنها در خیابان راه می‌رود معمولا نه اهل قدرت است و نه ثروت، و چه بسا هزینه اسنپ هم ندارد. تنها جرمش این است که ترجیح داده به جای تحصیل مکانیک، جامعه‌شناسی یا هنر در دانشگاه، از طریق فراگیری علوم اسلامی به جامعه خدمت کند. بی‌شک او به ویژه در این ایام، مصداق «وَ أُوذُوا فی سَبيلی» است که خداوند با چنان لحن لطیفی آنان را در آیه ۱۹۵ سوره آل‌عمران مورد خطاب قرار داده است.

متن کامل را می‌توانید با لمس INSTANT VIEW در انتهای این پست بخوانید.
http://shorturl.at/bcV13

یا در دو پست بعدی در همین‌ کانال


🔻کانال محمد مطهری در تلگرام‌ و ایتا:

http://t.me/m_motahari
http://eitaa.com/m_motahari

🔸کتاب مدیریت و اخلاق؛ تالیف دکتر محمدتقی اسلامی، در 326 صفحۀ رقعی و توسط انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی به تازگی چاپ شده و در دسترس علاقه‌مندان به ویژه اندیشمندان عرصۀ مدیریت و کسب و کار قرار دارد.

🔴«مدیریت و اخلاق»🔴

🔸کتاب «مدیریت و اخلاق؛ درنگی در شناسایی و کاربست هنجارهای اخلاقی در مدیریت کسب و کار با رویکرد اسلامی"
این کتاب که حاصل کاری پنج‌ساله بر روی پروژۀ «اخلاق مدیریت» است پاسخ به پرسش‌های ذیل را دنبال می‌کند:
آیا چارچوب یگانه و پایداری برای تعریف و تعیین هنجارهای اخلاقی در مدیریت و کسب و کار وجود دارد که هدایتگر تصمیم‌های مدیریتی باشد؟ اگر آری، این چارچوب کدام هنجارهای اخلاقی را تعیین می‌کند؟ این هنجارها از منظر اخلاق اسلامی چگونه ارزیابی می‌شوند؟ اخلاق اسلامی چه نقدها و افزوده‌هایی می‌تواند بر این هنجارها داشته باشد؟ مدیران در سازمان‌های کسب و کار با چه مسائلی اخلاقی روبه‌رو هستند؟ آنان چگونه باید با این مسائل رویارویی داشته باشند؟ راه‌حل بی‌تفاوتی مدیران نسبت به مسائل اخلاقی در سازمان‌ها چیست؟
ادامه 👇👇

🔸فصل نخست این کتاب به کلیات، مفاهیم و به اصطلاح، ترسیم ادبیات بحث می‌پردازد.
🔸فصل دوم از چگونگی تشخیص صحت و خطای اخلاقی منش‌ها، رفتارها و تصمیمات در سازمان‌های کسب و کار سخن‌ می‌گوید و به این منظور هنجارهایی را تعریف و تعیین کرده، با ارزیابی آن‌ها از نظر اخلاق اسلامی به افزوده‌هایی می‌رسد که اخلاق اسلامی بر آن هنجارها دارد.
🔸فصل سوم تحت عنوان به سوی کاربست، با مرور بر نوع مسائلی اخلاقی که مدیران در سازمان‌های کسب و کار ممکن است با آن‌ها مواجه شوند، از شیوۀ درست رویارویی با آن مسائل بحث می‌کند و در ادامۀ این بحث، راه‌حل بی‌تفاوتی مدیران به مسائل اخلاقی در سازمان را جویا می‌شود.
🔸در پایان هر فصل پرسش‌هایی برای گفت‌وگو و درنگ آمده است. این پرسش‌ها علاوه بر اینکه تلاش فکری خواننده را برای تثبیت مطالب خوانده‌شده در فصل برمی‌انگیزد، نظر او را دربارۀ مطالب جویا می‌شود و نشان‌دهندۀ بی‌پایانی درنگ و تأمل در عرصۀ تفکر اخلاقی است.

✍🏼به خودتان بپردازید!

سال‌هایی که دو فرزندم دوران نوجوانیشان را سپری می‌کردندچالش‌های زیادی با آنها داشتم. واقعاً متحیر بودم، نمی‌دانستم آیا آنها مرا آزار می‌دهند یا من راه تعامل با آنها را بلد نیستم. خلاصه روزگار سختی بود.
به فکرم رسید از بزرگی راهنمایی بخواهم؛ اما از که؟! چالش‌هایم از نظر خودم چنان پیچیده بودند که نمی‌توانستم آنها را برای کسی جز خداوند بازگو کنم.
تا اینکه شبی در حالی که خیلی مضطرب بودم به خواب رفتم و در عالم رؤیا مرحوم آیت الله العظمی محمدتقی بهجت را دیدم که جمعیت زیادی اطرافش را گرفته‌اند و از او راهنمایی می‌خواهند. گفتم چه خوب است من هم مشکلاتم را با ایشان در میان بگذارم، اما جمعیت به قدری بود که نمی‌توانستم به ایشان نزدیک شوم. داشتم نقشه می‌کشیدم چگونه از لابلای جمعیت به ایشان برسم که دیدم با لبخندی گرم به من نگاه می‌کند.
فرصت را غنیمت شمردم و با صدای بلند، بی آنکه یادم باشد ابتدا سلام کنم، گفتم: آقا! این بچه‌ها اذیتم می‌کنند، با اینها چه کنم؟!!
ایشان قدری چهره درهم کشید و گفت:

به خودتان بپردازید!!

پ.ن: چندان اعتقادی به خواب ندارم. ولی این از کم‌شمار رؤیاهایی بود که واقعاً معنی داشت!