Jorj Bernard Shou
“Eng muhimi — qalbingizda tartib o‘rnatishdir. Buning uchun uchta “yo‘q” qoidasiga amal qiling: shikoyat qilmang, boshqalarni ayblamang va o‘zingizni oqlamang”.
“Eng muhimi — qalbingizda tartib o‘rnatishdir. Buning uchun uchta “yo‘q” qoidasiga amal qiling: shikoyat qilmang, boshqalarni ayblamang va o‘zingizni oqlamang”.
Insonning haqiqiy kuchi tashqi sharoitlarni emas, balki o‘z ichki dunyosini boshqara olishida namoyon bo‘ladi. Doimiy shikoyat qilish odamni ojizlik hissiga o‘rgatadi, boshqalarni ayblash esa mas’uliyatni o‘z zimmasidan chetga suradi. O‘zini har doim oqlash esa xatolarni tan olish va ulardan saboq chiqarishga to‘sqinlik qiladi.
Aksincha, inson o‘z hayoti uchun javobgarlikni qabul qilsa, kamchiliklarini tan olsa va vaziyatni bahona emas, imkoniyat sifatida ko‘ra boshlasa, uning ruhiyati mustahkamlanadi. Ichki xotirjamlik va rivojlanish aynan mana shunday yondashuvdan boshlanadi. Qalbingizda tartib bo‘lsa, tashqi muammolar ham avvalgidek qo‘rqinchli tuyulmaydi.
Yapon maqoli
“Agar muammoni hal qilish mumkin bo‘lsa, u haqida ortiqcha tashvishlanishning hojati yo‘q. Agar uni hal qilib bo‘lmasa, tashvishlanishning esa umuman foydasi yo‘q”.
“Agar muammoni hal qilish mumkin bo‘lsa, u haqida ortiqcha tashvishlanishning hojati yo‘q. Agar uni hal qilib bo‘lmasa, tashvishlanishning esa umuman foydasi yo‘q”.
Tashvishning o‘zi muammoni hal qilmaydi. Agar vaziyatni o‘zgartirish imkoniyati bo‘lsa, kuch va vaqtingizni xavotirga emas, yechim izlashga sarflash kerak. Agar vaziyat sizning nazoratingizdan tashqarida bo‘lsa, ortiqcha tashvish faqat ruhiy holatingizni yomonlashtiradi va energiyangizni behuda sarflaydi.
Inson hayotida hamma narsani boshqarishning imkoni yo‘q. Ammo o‘z munosabatimizni, qarorlarimizni va harakatlarimizni boshqarish o‘z qo‘limizda. Donolik ham aynan shunda — o‘zgartirish mumkin bo‘lgan narsalar uchun harakat qilish, o‘zgartirib bo‘lmaydigan holatlarni esa xotirjamlik bilan qabul qilish.
Avreliy Avgustin
“Agar sen insonni qanday bo‘lsa, shundayligicha seva olsang — demak, sen uni chin dildan sevasan. Agar uni tubdan o‘zgartirishga urinayotgan bo‘lsang — demak, sen o‘zingni sevasan.”
“Agar sen insonni qanday bo‘lsa, shundayligicha seva olsang — demak, sen uni chin dildan sevasan. Agar uni tubdan o‘zgartirishga urinayotgan bo‘lsang — demak, sen o‘zingni sevasan.”
Haqiqiy sevgi insonni o‘z manfaatimiz yoki tasavvurimizga moslashtirishga intilmaydi. U insonning fazilatlari bilan birga kamchiliklarini ham qabul qilishni anglatadi. Albatta, yaqin insonning o‘sishi va yaxshilanishini istash tabiiy hol, biroq uni o‘zimiz xohlagan qolipga solishga urinish ko‘pincha sevgi emas, balki shaxsiy istak va ego ifodasidir.
Sog‘lom munosabatlarning asosi — o‘zaro hurmat, qabul qilish va erkinlikdir. Insonni o‘zgartirishga emas, uni tushunishga va qo‘llab-quvvatlashga intilgan munosabatlar uzoq umr ko‘radi va ishonchni mustahkamlaydi.
Fales
“Muammolaringizni energiyangiz bilan oziqlantirmang. Muammolar haqida qanchalik kam gapirsangiz, ular shunchalik tez yo‘qoladi”.
“Muammolaringizni energiyangiz bilan oziqlantirmang. Muammolar haqida qanchalik kam gapirsangiz, ular shunchalik tez yo‘qoladi”.
Bu hikmat muammolarni inkor etish haqida emas. Uning asl mazmuni shundaki, inson doimo bir xil muammo haqida o‘ylab, uni qayta-qayta tilga olsa, unga o‘zining va atrofidagilarning e’tiborini, vaqtini va hissiy kuchini sarflaydi. Natijada muammo kichrayish o‘rniga ongimizda yanada kattalashib boradi.
Hayotda ayrim vaziyatlarni ortiqcha muhokama qilish hech narsani o‘zgartirmaydi. Aksincha, bunday odat xavotirni kuchaytiradi, yechim topishga xalaqit beradi va insonni salbiy fikrlar girdobida ushlab turadi. Muammoni tan olish muhim, ammo butun e’tiborni unga emas, uni hal qilish yo‘llariga qaratish undan chiqishning eng to‘g‘ri usulidir.
Har bir qiyinchilikka energiya berish o‘rniga, uni xotirjam qabul qilib, amaliy harakatlarni boshlagan inson vaqt o‘tishi bilan muammolarning aksariyati o‘z ahamiyatini yo‘qotishini anglaydi. Chunki inson nimaga ko‘proq e’tibor bersa, hayotida aynan o‘sha narsa kuchayib boradi.
Esxil
Insonning haqiqiy aql-zakovati uning qancha ma’lumot bilishida emas, balki qaysi bilim muhimligini anglay olishi va uni kerakli vaqtda qo‘llay bilishida namoyon bo‘ladi.
Bugungi kunda istalgan ma’lumotni bir necha soniyada topish mumkin. Ammo barcha narsani bilishga urinish insonni dono qilmaydi. Muhimi — keraksiz ma’lumotlar orasidan o‘zingizga, maqsadingizga va vaziyatingizga kerak bo‘lgan bilimni ajrata olish.
Haqiqiy aqlli inson har bir savolga javob berishga intilmaydi. U avvalo: “Hozir menga aynan nimani bilish kerak?” degan savolni beradi. Chunki to‘g‘ri tanlangan bitta bilim ba’zan yuzlab keraksiz ma’lumotlardan ko‘ra qimmatroq bo‘lishi mumkin.
Xulosa:
Ko‘p narsani bilish — bilimdonlik belgisi. Kerakli narsani bilish va undan to‘g‘ri foydalanish esa — donolik belgisidir.
Aqlli inson ko‘p narsani biladigan emas, kerakli narsani biladigan insondir.
Insonning haqiqiy aql-zakovati uning qancha ma’lumot bilishida emas, balki qaysi bilim muhimligini anglay olishi va uni kerakli vaqtda qo‘llay bilishida namoyon bo‘ladi.
Bugungi kunda istalgan ma’lumotni bir necha soniyada topish mumkin. Ammo barcha narsani bilishga urinish insonni dono qilmaydi. Muhimi — keraksiz ma’lumotlar orasidan o‘zingizga, maqsadingizga va vaziyatingizga kerak bo‘lgan bilimni ajrata olish.
Haqiqiy aqlli inson har bir savolga javob berishga intilmaydi. U avvalo: “Hozir menga aynan nimani bilish kerak?” degan savolni beradi. Chunki to‘g‘ri tanlangan bitta bilim ba’zan yuzlab keraksiz ma’lumotlardan ko‘ra qimmatroq bo‘lishi mumkin.
Xulosa:
Ko‘p narsani bilish — bilimdonlik belgisi. Kerakli narsani bilish va undan to‘g‘ri foydalanish esa — donolik belgisidir.
Mayk Tayson
Hayotda har xil holatlar bo‘ladi. Masalan, inson charchaydi, natija ko‘rinmaydi va hammasini tashlab yuborgisi keladi. Aynan shunday vaziyatda o‘zingizga bitta savol berish muhim:
”Taslim bo‘lsam, vaziyat haqiqatan ham yaxshilanadimi?”
Ko‘pincha javob — yo‘q. Taslim bo‘lish og‘riqni vaqtincha yengillashtirishi mumkin, ammo maqsadga olib boradigan yo‘lni ham to‘xtatadi. Qiyinchilik esa doimiy emas — bugungi og‘ir kun ertaga o‘tib ketadi.
Ba’zan g‘alaba qozonish uchun kuchli bo‘lishning o‘zi yetarli emas. Shunchaki davom etishning o‘zi ham g‘alabaning bir qismidir.
Siz hozir natijani ko‘rmayotgan bo‘lishingiz mumkin. Ammo bu harakatlaringiz behuda degani emas. Balki siz maqsadingizga o‘ylaganingizdan ham yaqinroqdirsiz.
Taslim bo‘lishdan oldin, nega boshlaganingizni eslang.
Qiynalganimda doim o‘zimga shuni eslataman: agar hozir taslim bo‘lsam, holat o’zidan-o’zi yaxshiroq bo‘lmaydi.
Hayotda har xil holatlar bo‘ladi. Masalan, inson charchaydi, natija ko‘rinmaydi va hammasini tashlab yuborgisi keladi. Aynan shunday vaziyatda o‘zingizga bitta savol berish muhim:
”Taslim bo‘lsam, vaziyat haqiqatan ham yaxshilanadimi?”
Ko‘pincha javob — yo‘q. Taslim bo‘lish og‘riqni vaqtincha yengillashtirishi mumkin, ammo maqsadga olib boradigan yo‘lni ham to‘xtatadi. Qiyinchilik esa doimiy emas — bugungi og‘ir kun ertaga o‘tib ketadi.
Ba’zan g‘alaba qozonish uchun kuchli bo‘lishning o‘zi yetarli emas. Shunchaki davom etishning o‘zi ham g‘alabaning bir qismidir.
Siz hozir natijani ko‘rmayotgan bo‘lishingiz mumkin. Ammo bu harakatlaringiz behuda degani emas. Balki siz maqsadingizga o‘ylaganingizdan ham yaqinroqdirsiz.
Taslim bo‘lishdan oldin, nega boshlaganingizni eslang.
Platon
Ba’zan inson muammoga duch kelganda ko‘proq o‘ylashga, vaziyatni qayta-qayta tahlil qilishga va javob izlashga urinadi. Ammo haddan tashqari o‘ylash ko‘pincha aniqlik bermaydi — aksincha, miyani yanada charchatadi.
Jismoniy harakat esa fikrlash holatini o‘zgartiradi. Yurish, yugurish, mashq qilish yoki oddiygina tashqariga chiqib aylanish insonni muammoning ichida «qamalib qolish» holatidan chiqaradi. Tana harakatga kelganda, fikrlar ham tartiblana boshlaydi.
Bu yerda “harakat” faqat sport degani emas. Uning ma’nosi kengroq: biror ishni boshlash, muhitni o‘zgartirish, sayr qilish, yangi narsani sinab ko‘rish — ya’ni o‘zingizni bir joyda qotib qolishdan chiqarish.
Eng muhim fikr esa oxirgi jumlada: aniqlik ko‘pincha o‘tirib kutish orqali emas, harakat jarayonida paydo bo‘ladi.
Ba’zan bizga mukammal reja kerakdek tuyuladi. Aslida esa birinchi qadamni tashlashning o‘zi keyingi qadamni ko‘rsatishi mumkin.
Shuning uchun nima qilishni bilmay qolgan paytingizda o‘zingizga yana bir savol bering: “Men hozir nimani o‘ylashim kerak?” emas, “Men hozir qanday harakat qila olaman?”
Chunki ba’zi javoblar o‘ylash paytida emas, yo‘lga chiqqaningizda keladi.
Agar nima qilishni bilmay qolsang, tanangni jismoniy mehnat bilan band qil. Hatto oddiy sayr ham yangi anglashlarga olib keladi. Aniqlik doimo harakatda bo‘lgan insonning oldiga keladi.
Ba’zan inson muammoga duch kelganda ko‘proq o‘ylashga, vaziyatni qayta-qayta tahlil qilishga va javob izlashga urinadi. Ammo haddan tashqari o‘ylash ko‘pincha aniqlik bermaydi — aksincha, miyani yanada charchatadi.
Jismoniy harakat esa fikrlash holatini o‘zgartiradi. Yurish, yugurish, mashq qilish yoki oddiygina tashqariga chiqib aylanish insonni muammoning ichida «qamalib qolish» holatidan chiqaradi. Tana harakatga kelganda, fikrlar ham tartiblana boshlaydi.
Bu yerda “harakat” faqat sport degani emas. Uning ma’nosi kengroq: biror ishni boshlash, muhitni o‘zgartirish, sayr qilish, yangi narsani sinab ko‘rish — ya’ni o‘zingizni bir joyda qotib qolishdan chiqarish.
Eng muhim fikr esa oxirgi jumlada: aniqlik ko‘pincha o‘tirib kutish orqali emas, harakat jarayonida paydo bo‘ladi.
Ba’zan bizga mukammal reja kerakdek tuyuladi. Aslida esa birinchi qadamni tashlashning o‘zi keyingi qadamni ko‘rsatishi mumkin.
Shuning uchun nima qilishni bilmay qolgan paytingizda o‘zingizga yana bir savol bering: “Men hozir nimani o‘ylashim kerak?” emas, “Men hozir qanday harakat qila olaman?”
Chunki ba’zi javoblar o‘ylash paytida emas, yo‘lga chiqqaningizda keladi.
Franz Kafka
Inson uchun eng katta ehtiyojlardan biri — tushunilganini his qilish. Sizni tushunadigan odam har doim ham barcha fikrlaringizga qo‘shilmasligi mumkin. Ammo u sizning so‘zlaringiz ortidagi his-tuyg‘ularni, qo‘rquvlaringizni, sukutingizni va nima uchun aynan shunday yo‘l tutayotganingizni anglashga harakat qiladi.
Haqiqiy tayanch esa muammoingizni sizning o‘rningizga hal qilib beradigan odam emas. U — qiyin paytda yoningizda qoladigan, hukm qilmaydigan va o‘zingiz bo‘lishingizga imkon beradigan inson.
Ba’zan odamga maslahat ham, yechim ham kerak emas. Shunchaki uni eshitadigan va: “Men seni tushunaman, sen yolg‘iz emassan”, deya oladigan insonning o‘zi kifoya.
Shuning uchun hayotda ko‘p odamga ega bo‘lishdan ko‘ra, sizni chin dildan tushunadigan bir insonning borligi qimmatroq. Chunki bunday inson yoningizda bo‘lsa, eng og‘ir yo‘llardan ham yolg‘iz o‘tmayotganingizni his qilasiz.
Haqiqiy yaqinlik — bir-birining fikrlarini bilish emas, bir-birining qalbini tushunishdir.
Sizni chin dildan tushunadigan insonning yoningizda bo‘lishi — hayotdagi har qanday vaziyatda mustahkam tayanchga ega bo‘lish demakdir.
Inson uchun eng katta ehtiyojlardan biri — tushunilganini his qilish. Sizni tushunadigan odam har doim ham barcha fikrlaringizga qo‘shilmasligi mumkin. Ammo u sizning so‘zlaringiz ortidagi his-tuyg‘ularni, qo‘rquvlaringizni, sukutingizni va nima uchun aynan shunday yo‘l tutayotganingizni anglashga harakat qiladi.
Haqiqiy tayanch esa muammoingizni sizning o‘rningizga hal qilib beradigan odam emas. U — qiyin paytda yoningizda qoladigan, hukm qilmaydigan va o‘zingiz bo‘lishingizga imkon beradigan inson.
Ba’zan odamga maslahat ham, yechim ham kerak emas. Shunchaki uni eshitadigan va: “Men seni tushunaman, sen yolg‘iz emassan”, deya oladigan insonning o‘zi kifoya.
Shuning uchun hayotda ko‘p odamga ega bo‘lishdan ko‘ra, sizni chin dildan tushunadigan bir insonning borligi qimmatroq. Chunki bunday inson yoningizda bo‘lsa, eng og‘ir yo‘llardan ham yolg‘iz o‘tmayotganingizni his qilasiz.
Haqiqiy yaqinlik — bir-birining fikrlarini bilish emas, bir-birining qalbini tushunishdir.
Chingizxon
Bu fikr inson baxti va boyligini ko‘pincha noto‘g‘ri joydan izlashini eslatadi. Biz baxtni katta daromad, qimmatbaho buyumlar yoki yuqori mavqe bilan bog‘lashga odatlanganmiz. Aslida esa insonning eng katta boyliklaridan ikkitasi — sog‘liq va moliyaviy erkinlik.
Agar inson sog‘lom bo‘lsa, u hayotning oddiy quvonchlarini his qila oladi: yaqinlari bilan vaqt o‘tkazish, ishlash, sayohat qilish, orzu qilish va kelajak uchun rejalar tuzish. Sog‘liq yo‘qolganda esa ilgari oddiy tuyulgan narsalarning qadrini anglay boshlaymiz.
Qarz masalasi ham shunga o‘xshaydi. Ko‘p pul topish insonni avtomatik ravishda boy qilmaydi. Agar topgan daromadingizning katta qismi qarzlarni to‘lashga ketayotgan bo‘lsa, moliyaviy jihatdan erkin emassiz. Haqiqiy boylik — nafaqat qancha pulga egaligingiz, balki qancha pul sizniki ekanidadir.
Shuning uchun bu hikmatning mazmuni juda sodda, ammo chuqur: baxt — bor narsangizni qadrlashdan, boylik esa o‘zingizga tegishli narsani saqlab qolishdan boshlanadi.
Ba’zan inson ko‘proq narsaga ega bo‘lishga shunchalik intiladiki, aslida allaqachon ega bo‘lgan eng katta ne’matlarini — sog‘lig‘i, xotirjamligi va erkinligini unutib qo‘yadi.
Agar kasal bo‘lmasang — baxtlisan, agar qarzing bo‘lmasa — boysan.
Bu fikr inson baxti va boyligini ko‘pincha noto‘g‘ri joydan izlashini eslatadi. Biz baxtni katta daromad, qimmatbaho buyumlar yoki yuqori mavqe bilan bog‘lashga odatlanganmiz. Aslida esa insonning eng katta boyliklaridan ikkitasi — sog‘liq va moliyaviy erkinlik.
Agar inson sog‘lom bo‘lsa, u hayotning oddiy quvonchlarini his qila oladi: yaqinlari bilan vaqt o‘tkazish, ishlash, sayohat qilish, orzu qilish va kelajak uchun rejalar tuzish. Sog‘liq yo‘qolganda esa ilgari oddiy tuyulgan narsalarning qadrini anglay boshlaymiz.
Qarz masalasi ham shunga o‘xshaydi. Ko‘p pul topish insonni avtomatik ravishda boy qilmaydi. Agar topgan daromadingizning katta qismi qarzlarni to‘lashga ketayotgan bo‘lsa, moliyaviy jihatdan erkin emassiz. Haqiqiy boylik — nafaqat qancha pulga egaligingiz, balki qancha pul sizniki ekanidadir.
Shuning uchun bu hikmatning mazmuni juda sodda, ammo chuqur: baxt — bor narsangizni qadrlashdan, boylik esa o‘zingizga tegishli narsani saqlab qolishdan boshlanadi.
Ba’zan inson ko‘proq narsaga ega bo‘lishga shunchalik intiladiki, aslida allaqachon ega bo‘lgan eng katta ne’matlarini — sog‘lig‘i, xotirjamligi va erkinligini unutib qo‘yadi.
Sokrat
Baxtni ko‘pincha katta yutuqlar, boylik, ideal sharoit yoki kelajakdagi qandaydir voqea bilan bog‘laymiz: ”Shunga erishsam, baxtli bo‘laman”. Ammo hayot doimo yangi maqsadlarni qo‘yadi va inson bir maqsadga erishishi bilan boshqasini istay boshlaydi.
Sokratning fikri esa baxtni tashqi sharoitdan emas, hayotga bo‘lgan munosabatdan izlash kerakligini eslatadi.
Haqiqiy baxt — hamma muammolar yo‘qolgan payt emas. Bu mavjud hayotning o‘zida quvonch topa olish qobiliyatidir. Oddiy suhbat, yaqin insonning kulgisi, mehnatdagi kichik muvaffaqiyat, sokin tong yoki shunchaki bugungi kunning o‘zi ham inson uchun qadrlashga arziydigan narsaga aylanishi mumkin.
Agar inson baxtni faqat kelajakdagi katta voqeaga bog‘lab qo‘ysa, u hozirgi hayotini yashashni kechiktiradi. Ammo quvonchni oddiy narsalardan topishni o‘rgangan odam uchun baxt faqat manzil emas — u kundalik hayotning bir qismiga aylanadi.
Baxt — hayot mukammal bo‘lishi emas. Baxt — mukammal bo‘lmagan hayotning ichidan ham go‘zallik va quvonch topa bilishdir.
Baxt — hayotingdagi quvonchni topa bilganingda keladi. Qolgan barcha narsalar esa shunchaki quruq so‘zlardir.
Baxtni ko‘pincha katta yutuqlar, boylik, ideal sharoit yoki kelajakdagi qandaydir voqea bilan bog‘laymiz: ”Shunga erishsam, baxtli bo‘laman”. Ammo hayot doimo yangi maqsadlarni qo‘yadi va inson bir maqsadga erishishi bilan boshqasini istay boshlaydi.
Sokratning fikri esa baxtni tashqi sharoitdan emas, hayotga bo‘lgan munosabatdan izlash kerakligini eslatadi.
Haqiqiy baxt — hamma muammolar yo‘qolgan payt emas. Bu mavjud hayotning o‘zida quvonch topa olish qobiliyatidir. Oddiy suhbat, yaqin insonning kulgisi, mehnatdagi kichik muvaffaqiyat, sokin tong yoki shunchaki bugungi kunning o‘zi ham inson uchun qadrlashga arziydigan narsaga aylanishi mumkin.
Agar inson baxtni faqat kelajakdagi katta voqeaga bog‘lab qo‘ysa, u hozirgi hayotini yashashni kechiktiradi. Ammo quvonchni oddiy narsalardan topishni o‘rgangan odam uchun baxt faqat manzil emas — u kundalik hayotning bir qismiga aylanadi.
Baxt — hayot mukammal bo‘lishi emas. Baxt — mukammal bo‘lmagan hayotning ichidan ham go‘zallik va quvonch topa bilishdir.
Mark Avreliy
Hayotda hamma narsaning aniq javobi bo‘lishi shart emas. Ba’zan biz o‘zimizdan: “To‘g‘ri yo‘ldamanmi?”, “Keyin nima qilishim kerak?”, “Qanday yashashim kerak?” deb so‘raymiz. Javob topa olmaganimizda esa o‘zimizni boshqalardan ortda qolgandek his qilamiz.
Ammo aslida hayot yo‘lini to‘liq anglab olgan odam deyarli yo‘q. Kimdir o‘ziga ishongandek ko‘rinadi, boshqasi esa hamma narsani rejalashtirib yashayotgandek taassurot qoldiradi. Lekin har bir inson ich-ichida noaniqlik, qo‘rquv va shubhalar bilan kurashadi.
Mark Avreliyning bu fikri insonni noaniqlikdan qo‘rqmaslikka chaqiradi. Hayotning barcha javoblarini hozirdanoq bilishing shart emas. Muhimi — bugun qo‘lingdan keladigan to‘g‘ri ishni qilish, vaziyatni xotirjam qabul qilish va keyingi qadamni tashlash.
Ba’zan biz butun hayotimizning rejasini topishga urinib, bugungi kunni yashashni unutamiz. Aslida esa hayot tayyor ko‘rsatmalar bilan berilmaydi. Uni yashash jarayonida tushunib boramiz.
Shuning uchun hozir nima qilishni bilmayotgan bo‘lsangiz, o‘zingni ayblamang. Adashish — hayotning bir qismi. Noaniqlik esa siz noto‘g‘ri yo‘lda ekanligingizni anglatmaydi.
Bugun faqat bitta savolni bering: ”Hozir men qila oladigan eng to‘g‘ri ish nima?” Keyin shuni qil. Ertangi yo‘l esa o‘z vaqtida ko‘rinadi.
Qanday yashashni tushunmayapsizmi? Xotirjam bo‘ling — buni hech kim tushunmaydi.
Hayotda hamma narsaning aniq javobi bo‘lishi shart emas. Ba’zan biz o‘zimizdan: “To‘g‘ri yo‘ldamanmi?”, “Keyin nima qilishim kerak?”, “Qanday yashashim kerak?” deb so‘raymiz. Javob topa olmaganimizda esa o‘zimizni boshqalardan ortda qolgandek his qilamiz.
Ammo aslida hayot yo‘lini to‘liq anglab olgan odam deyarli yo‘q. Kimdir o‘ziga ishongandek ko‘rinadi, boshqasi esa hamma narsani rejalashtirib yashayotgandek taassurot qoldiradi. Lekin har bir inson ich-ichida noaniqlik, qo‘rquv va shubhalar bilan kurashadi.
Mark Avreliyning bu fikri insonni noaniqlikdan qo‘rqmaslikka chaqiradi. Hayotning barcha javoblarini hozirdanoq bilishing shart emas. Muhimi — bugun qo‘lingdan keladigan to‘g‘ri ishni qilish, vaziyatni xotirjam qabul qilish va keyingi qadamni tashlash.
Ba’zan biz butun hayotimizning rejasini topishga urinib, bugungi kunni yashashni unutamiz. Aslida esa hayot tayyor ko‘rsatmalar bilan berilmaydi. Uni yashash jarayonida tushunib boramiz.
Shuning uchun hozir nima qilishni bilmayotgan bo‘lsangiz, o‘zingni ayblamang. Adashish — hayotning bir qismi. Noaniqlik esa siz noto‘g‘ri yo‘lda ekanligingizni anglatmaydi.
Bugun faqat bitta savolni bering: ”Hozir men qila oladigan eng to‘g‘ri ish nima?” Keyin shuni qil. Ertangi yo‘l esa o‘z vaqtida ko‘rinadi.