فرهنگ سیاسی
2.58K members
3.7K photos
537 videos
9 files
401 links
گامی به سوی دوستی و زندگی متعالی شهروندی در جامعه ایرانی با رعایت قوانین و مقررات
Download Telegram
to view and join the conversation
روز آدینه تان پر از خوشی و نشاط🌹

@politicalculture
ترامپ، استاد اقتصادِ توجه!


در روزگار انفجار اطلاعات معادلۀ ساده‌ای وجود دارد که هر کس به آن پی ببرد، در بسیاری از حوزه‌های کوچک و بزرگ، برنده است. در زمانۀ ما اطلاعات و مجاری کسب اطلاعات «بی‌پایان» و «نامحدود» است؛ اما «توجه» «تمام‌شدنی» و «محدود» است. «توجه» مانند کالاست، مانند نان و بنزین و مواد خام است، «کمّیت» دارد. به این ترتیب، نسبت ساده‌ای در جهان ما وجود دارد: هر چه اطلاعات فراوان‌تر شود، توجه کمیاب‌تر می‌شود؛ زیرا اطلاعات نامحدود و توجه محدود است. در واقع، «توجه» که «امری محدود» است، با فوران اطلاعات، دائم میان واحدهای بیش‌تری تقسیم می‌شود. این مباحث در «اقتصاد توجه» (Attention economy) مطرح می‌شود. «توجه» دقیقاً همان ثروتی است که سلبریتی‌ها دارند.

کسی که می‌خواهد در دنیای سیاست برنده شود، باید «اقتصاد توجه» بداند و یکی از دلایل موفقیت ترامپ این است که او «استاد اقتصاد توجه» است و این دانش تجربی را از شغل خود، یعنی دنیای بیزینس، با خود به سیاست آورده است. او می‌دانست چطور از کالای کمیابِ «توجه» بهره برد و به همین شیوه خود را به جمهوری‌خواهان تحمیل کرد. حال توضیح می‌دهیم ترامپ چگونه خود را نامزد جمهوری‌خواهان کرد، با آنکه بزرگان جمهوری‌خواه به او می‌تاختند.

ترامپ شانزدهم ژوئن ۲۰۱۵، برای انتخابات ۲۰۱۶ اعلام نامزدی کرد. از همان ابتدا بر نقاطی که به گمانش «توجه»‌برانگیز بود انگشت فشرد: مسئلۀ مهاجران مکزیکی. او گفت (نقل به مضمون): «مکزیکی‌ها خوب‌هاشون رو نمی‌فرستند آمریکا! اون‌هایی که به آمریکا میان، جرم و جنایت و مواد مخدر با خودشون میارن!» همین گفته بس بود تا خیلی‌ها از همان اول از او فاصله بگیرند، دو شبکۀ بزرگ، ان‌بی‌سی و یونیویزیون (پرمخاطب‌ترین شبکۀ اسپانیایی‌زبان آمریکا) و شمار زیادی از جمهوری‌خواهان!

حالا باید پرسید، نتیجۀ این «بی‌ادبیِ سیاسی» چه بود (پیش‌تر در نوشتاری دربارۀ «ادب سیاسی» (political correctness) صحبت کرده‌ام). نتیجۀ این پشت کردن به آداب سیاسیِ دنیای سیاستمداران برای ترامپ بسیار خوب بود: تنها یک ماه بعد، اواسط ژوئیه، ترامپ در نظرسنجی‌ها شانه‌به‌شانۀ جِب بوش، نامزد پرامید جمهوری‌خواهان؛ قرار گرفت (جِب، برادر جورج بوشِ پسر بود). او ابتدا آداب سیاسیِ رایج را زیر پا می‌گذاشت و در مرحلۀ بعد با بزرگان جمهوری‌خواه درگیر می‌شد (گام دوم «کسب توجه»).

در همین برهه با مک‌کِین، یکی از بزرگان جمهوری‌خواهان درگیر شد. مک‌کین در جنگ ویتنام خلبان بود. در جنگ، هواپیمایش سرنگون شد و با چند شکستگی شدید اسیر شد. بیش از پنج سال در اسارت بود و شکنجه می‌شد. پدر مک‌کین فرمانده کل نیروهای آمریکایی در پاسیفیک بود. ویتنامی‌ها می‌خواستند او را زودتر آزاد کنند، اما خود مک‌کین نمی‌پذیرفت، زیرا این را امتیازی اخلاقی برای دشمن می‌دانست. مک‌کین قهرمان جنگ بود. اما ترامپ گفت، مک‌کین قهرمان نیست، چون اسیر شده بود! ترامپ یک بار دیگر ارزش‌های سیاسی آمریکا و جمهوری‌خواهان را زیر پا گذاشت (همان سیاستِ بی‌ادبیِ سیاسی و توجه‌برانگیزیِ سلبریتی‌گونه). نتیجۀ این رفتار او چه بود؟ با آنکه خشم و انزجار از ترامپ در حزب جمهوری‌خواه به اوج رسیده بود، اواخر همان ماه ژوئیه، ترامپ در نظرسنجی‌ها رقبای جمهوری‌خواه را با فاصلۀ زیاد پشت سر گذاشت: ترامپ ۲۰، جِب بوش ۱۴ و اسکات واکر ۱۳ درصد. موضع ترامپ روشن بود، به صراحت می‌گفت: «من وقتی برای آداب سیاسی ندارم!»

در پرده‌ای دیگر، وقتی میگن کِلی، مجری زن فاکس نیوز، مصاحبه‌ای تند با ترامپ انجام داد، ترامپ با اشارۀ تلویحی زشت به قاعدگی ماهانۀ زنان گفت: «از همه‌جای کِلی خون می‌چکید!» تا مثلاً تندمزاجی زن مصاحبه‌گر را توضیح دهد. چنین حرفی که آشکارا تمسخر جنسیتی در خود دارد، بدترین شکلِ زیر پا گذاشتن آداب سیاسی بود، اما نتیجه چه شد؟ تمایل مخاطبان فاکس نیوز به ترامپ بیشتر شد و مدیر این شبکه ترجیح داد با ترامپ سازش کند.

حالا ترامپ می‌توانست جمهوری‌خواهان را کیش‌ومات کند:

او دائم تهدید می‌کرد به طور مستقل در انتخابات شرکت خواهد کرد و با این رأیی که تا اینجا جمع کرده بود، خروج او از اردوگاه جمهوری‌خواهان تنها یک نتیجه داشت: آرای جمهوری‌خواهان می‌شکست و احتمالاً هیلاری آن سوی میدان برنده‌ای بی‌رقیب می‌شد! نتیجه این شد که رئیس کمیتۀ ملی جمهوری‌خواهان با فشار جمهوری‌خواهان در سپتامبر از ترامپ «تعهد وفاداری» گرفت، یعنی تعهد دهد به طور مستقل نامزد نخواهد شد. اما این امتیاز بزرگی برای ترامپ بود، چون دیگر جمهوری‌خواهان چاره‌ای جز پذیرش او نداشتند... تا آخر سال ۲۰۱۵ ترامپ به صدر نظرسنجی‌ها رسید...

مهدی تدینی

@politicalculture
سؤالی که موجب دگرگونى شديدى در زندگى عده اى، از جمله پيتر دراکر (نظریه پرداز معروف مدیریت) شده است!!

معلم او در سيزده سالگى، سؤالى پرسيده و گفته انتظار ندارم بتوانيد به سؤال من پاسخ دهيد. اما اگر در پنجاه سالگى هم نتوانيد پاسخى براى آن بيابيد، در اين صورت، حتم بدانيد که زندگي تان را ضايع کرده ايد.

آن سؤال اين است:

" به خاطر چه چيزي بايد از شما ياد كنند؟"

@politicalculture
کمک ۵ میلیون دلاری دیزنی برای بازسازی کلیسای نوتردام

کمپانی دیزنی که سال ۱۹۹۶ انیمیشن «گوژپشت نوتردام» را برمبنای رمان ویکتور هوگو ساخته بود، اعلام کرد ۵ میلیون دلار به بازسازی کلیسای نوتردام کمک می‌کند.

@politicalculture
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلمی تاریخی از بازیگری
مظفرالدین شاه در اثری با کارگردانی ابراهیم صنیع السلطنه در سال 1284 خورشیدی....

نخستین دوربین فیلمبرداری در زمان این شاه به ایران آمد....


@politicalculture
قابل توجه علاقه مندان

ثبت نام هیات تجاری فوق تا ۱۰ اردیبهشت تمدید شده است.

@politicalculture
زمانی که ایرلند اعلام استقلال از انگلستان کرد و در طی آن 9 جوان شورشی ایرلندی دستگیر و محکوم به مرگ شدند، از آنجایی که ملکه ویکتوریا
تحمل اعدام کردن آنان را نداشت، دستور داد تا آنان را به زندانی در مستعمره انگلستان یعنی استرالیا منتقل کنند .

حدود 40 سال پس از آن ، ملکه ویکتوریا
از استرالیا دیدن کرد و مورد استقبال
نخست وزیر آنجا یعنی آقای چارلز دافی قرار گرفت .

وقتی آقای چارلز به اطلاع ملکه رساند که او یکی از 9 نفر ایرلندی محکوم به مرگ بوده است ، ملکه به راستی شوکه شد .
ملکه از او پرسید که آیا از سرنوشت
آن هشت زندانی دیگر خبری دارد یا نه؟
او به آگاهی ملکه رساند که آنان
همگی با یکدیگر در تماس هستند :

توماس فرانسیس به ایالات متحده
مهاجرت کرد و خیلی زود به مقام
فرمانداری مونتانا رسید.
ترنس مک مانس و پاتریک دونا او
هر دو ژنرال ارتش ایالات متحده شدند
و بسیار عالی خدمت کردند .
ریچارد اوگورمان به کانادا مهاجرت
کرد و فرماندار کل نیوفوندلند شد .
ماریس لین و مایکل ایرلند هر دو از
اعضای هیئت دولت استرالیا شدند و
جدا از هم به عنوان دادستان کل استرالیا
انجام وظیفه کردند .
دارسی مگی نخست وزیر کانادا شد .
و در آخر جان میچل نیز در مقام
شهردار نیویورک خدمت کرد .

مخالفان ما لزوما ناشایسته نیستند و لزوما فقط خود ما درست نمیفهمیم ، شاید به همین علت است که در کشورهای توسعه یافته به آسانی جان انسانها را نمیگیرند .

@politicalculture
صبحتان بخیر، سرافراز باشید🌹

@politicalculture
سخت ترین کار در مذاکره این است که اطمینان یابید که از احساسات خالی شده اید و بر مبنای شواهد مذاکره می کنید .

هوارد هنری بیکر
@politicalculture
دعواکن، ولی با کاغذت!

اگر از کسی ناراحتی، یک کاغذ بردار و یک مداد،
هرچه خواستی به او بگویی، روی کاغذ بنویس،
خواستی هم داد بکشی؛
تنها سایز کلماتت را بزرگ کن نه صدایت را؛
آرام که شدی، برگرد و کاغذت را نگاه کن،
آنوقت خودت قضاوت کن؛
حالا میتوانی تمام خشم نوشته هایت را با پاک کن عزیزت پاک کنی. دلی هم نشکانده ای، وجدانت را نیازرده ای؛
خرجش همان مداد و پاک کن بود، نه بغض و پشیمانی
گاهی میتوان از کوره خشم پخته تر بیرون آمد!

@politicalculture
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این سخنان روشنگرانه علی دایی را که مربوط به چند سال پیش است، گوش دهید. اشاره دارد به حضور گروه های نفرت پراکن تجزیه طلب در سکوهای تراکتورسازی. این تیم نیاز به اصلاحات جدی و رادیکال دارد.

@politicalculture
عمر عقاب ۷۰ سال است ولی به ۴۰ که رسید چنگال هایش بلند شده و انعطافِ گرفتن طعمه را دیگر ندارد..
نوک تیزش کند و بلند و خمیده میشود و شهبال های کهنسال بر اثر کلفتی پَر به سینه میچسبد و دیگر پرواز برایش دشوار است.

آنگاه عقاب است و دوراهی:
--> بمـیرد یـــــا دوباره متولد شود<--

ولی چگونه؟

عقاب به قله ای بلند میرود نوک خود را آنقدر بر صخره ها میکوبد تا کنده شود و منتظر میماند تا نوکی جدید بروید. با نوک جدید تک تک چنگال هایش را از جای میکَند تا چنگال نو درآید. و بعد شروع به کندن پَرهای کهنه میکند.
این روند دردناک 150 روز طول میکشد ولی پس از 5 ماه عقاب تازه ای متولد میشود که میتواند 30 سال دیگر زندگی کند.

برای زیستن باید تغییر کرد.
درد کشید...
از آنچه دوست داشت گذشت.
عادات و خاطرات بد را از یاد برد و دوباره متولد شد.
یـــــا بايد مُرد...

«انتخاب با خودِ توست...!»

@politicalculture
عید شعبان و ولادت با سعادت حضرت مهدی (عج) مبارک باد🌹

@politicalculture
روزتان خوش باد🌹

@politicalculture
"افراد باهوش از همه چیز و همه کس می آموزند،
افراد متوسط از تجربیات خود،
و احمقها همیشه جواب همه پرسش ها را دارند"

سقراط

@politicalculture
ترس سرچشمه اصلی خرافات و یکی از منابع اصلی بی رحمی است ؛
فائق آمدن بر ترس آغاز دانایی است ...


برتراند راسل

@politicalculture
در مذاڪره پاهاى خود را تڪان ندهید و روی زمین نڪوبید، صورت خود را نیز زیاد لمس نڪنید. شما می‌خواهید در مقابل طرف مذاڪره تان آرام و با اعتماد به نفس به نظر برسید و اينڪار شما را ناآرام به نظر می رساند.

@politicalculture
تصویری دردناک از مجسمه «مادر بافنده» در کنار ویرانه‌های نساجی قائم شهر!

روزی این کارخانه با ۲۵۰۰ کارگر در ۳ شیفت کار می‌کرد.

@politicalculture
ورشکستگی، چاقی، تنبلی یا حماقت زمانی رخ می دهند که شما هیچ طرح و نقشه ای ندارید.

@politicalculture
صبحتان بخیر🌹

@politicalculture
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ده ویروس کلامی که موجب تخریب ارتباط می‌شوند...

دقت کنیم!

@politicalculture