የብዕር ዕንባ 🀄️📝

ከፍሰሃ ጋር መወለድ

ሰዎች ግራ እስከሚገባቸው ድረስ እጅግ በጣም ደስተኛ የነበረ አንድ ቅዱስ ሰው ነበር፡፡ ታዲያ ይህ ሰው አዝኖ ስለማያውቅ ሰዎች በጣም ግራ ይጋቡ ነበር፡፡ ይህ ሰው የመሞቻው ጊዜ እንደቀረበ «በሶስት ቀናት ውስጥ እሞታለሁ፡፡ ስለዚህ ስሞት እንዳታለቅሱ፡፡ እድሜ ልኩን ሲስቅ ለኖረ ሰው አይለቀስም፡፡ ይህንን የማሳውቃችሁ በዚህ ጎጆ ውስጥ ምንም አይነት ሃዘን እንዳይኖር ነው፡፡ ይቺ ጎጆ ሁልጊዜ ደስታ እንደተሞላች ነው፡፡ ስለዚህ ሞቴን ክብረ-በዓል እድርጉት፡፡ ሞቴን ሃዘን አታድርጉት” አላቸው፡፡

ሰዎቹ ግን በጣም አዘኑ፡፡ ሰውዬው ግን በጣም አስገራሚ ሰው ነበር፡፡ ሰውዬው አስገራሚነቱ ጥልቅ በሆነ ቁጥር ግን ሰዎቹ በሃዘን ተሞሉ። ብዙ የሚወዱት ሰዎች ነበሩ። ለሦስት ቀናትም ዙሪያውን ከበቡት እስኪሞትም ድረስ ለሰዎቹ ቀልዶቹን ይነግራቸው እና በፍቅር ያዋራቸው ነበር፡፡ ከመሞቱ በፊት ጧት ላይ መዝሙርን ዘመረ እና መዝሙሩን ከጨረሰ በኋላ ለተሰበሰቡት ሰዎች “አስታውሱ ስታቃጥሉኝ ልብሶቼን አታውልቋቸው፡፡ ሬሳ ማቃጠያው ስታስቀምጡኝ ከእነዚህ ልብሶች ጋር አስቀምጡኝ፡፡ ገላዬንም አትጠቡኝ” አላቸው፡፡ እነዚህም የመጨረሻ ትእዛዞቹ ነበሩ፡፡ እናም ሞተ። በሬሳ ማቀጣጠያው ላይ አስቀምጠው ሬሳውን ከነልብሱ ሲያቃጥሉት ስዎች በማዘን የሚቃጠለውን ሬሳ ቆመው እና ከበው እያዮ ነበር፡፡ በድንገት ግን ደነገጡ፡፡ ቅዱሱ ሰው በኪሶቹ ርችቶችን ደብቆ ነበር እና ርችቶቹ መፈንዳት ጀመሩ፡፡የሬሳ ቃጠሎው ወደ ክበረ-ባዓል ተቀየረ! ሰዎቹም መሣቅ ጀመሩ፡፡ “በህይወት እያለ ሲያስቀን ነበር ፤ ሞቶም አሣቀን” አሉ፡፡

ሕይወት ወደ ክብረ-በዓል መሽጋገር አለባት፡፡ ህይወት ፍስሃ መሆን አለባት። ሞት እንኳን ክብረ-በዓል መሆን አለበት፡፡ እናም ይህንን በማድረግ የሚሣካለት ሰው ደግሞ የተባረከ እና በምስጋና የተሞላ ይሆናል።

በዚህ ቦታ ውስጥ ወደ ተመስጥኦ የሚገባ ሰው አንድ ሰው ማሰብ ከሚችለው በላይ በሆነ ፍጥነት መጓዝ ይችላል። ልክ እንደ ቀስትም ይሆናል። ሸክም በበዛበት አእምሮ ጋር ታስሮ ወደ ተመስጥኦ የሚገባ ሰው ቀስት ላይ ድንጋይ አስሮ እንደሚወረውር አይነት ሰው ነው፡፡ ከዚያስ ቀስቱ ምን ያህል ርቆ ይጓዛል? በፍጥነት ለመጓዝ በፈለጋችሁ ልክ አእምሯችሁ የበለጠ ግድ የለሽ እና ቀላል መሆን ያስፈልገዋል፡፡ቀስቱ በፍጥነት ይጓዝ ዘንዳ በፈለጋችሁት ልክ ቀስቱ ቀላል መሆን አለበት፡፡ ከፍ ያለን ነገር ለመንጠላጠል በፈለጋችሁት ልክ ብዙ ኮተቶችን ታች ላይ መተው ይኖርባችኋል፡፡ እናም ታላቁ ሸክማችሁ ደግሞ መከራችሁ፣ ሐዘናችሁ፣ ጥላቻችሁ ነው፡፡ ከዚህ የበለጠ ሌላ ሸክም የለም፡፡ ሰዎችን አልተመለከታችሁምን? ሲራመዱ ጭንቅላታቸውን ሸክም ያጎበጣቸው ነው የሚመስሉት። ይህንን ሽክም አስወግዱት እና ደስታን ተቀበሉ! ምንም አይነት ህይወት ይኑራችሁ ወደ መዝሙር ሊቀየር ፣ በፍስሃ ሊሞላ እንደሚችል ለአለም ንገሩ፡፡ ህይወት ሙዚቃ መሆን ትችላለች።

ኦሾ

join
@poem06
@poem06
@poem06

142 viewsቃል ለ ቃል ፩፩, 06:31