پسر واقعا هفته بدی حساب می‌شه از نظر عملکرد.

قانونای دیگه که باید بذارم:
شب قبل یازده خواب باشم چه بسا ده.

هر روز برم کتابخونه و هر روزی که نرم، جریمه بشم. حتی اگه ساعت ۱۲ باشه، حتی اگه دیر بیدار شم. حتی اگر... فقط برم.

خوابم افتضاح عجیبه. ده شب خسته‌ام. یازده دوازده می‌خوابم، پنج خود به خود بیدار می‌شم‌. جونم نمی‌کشه یا تنبلیم میاد بیشتر می‌خوابم. معمولا چرت‌ترین خواب‌ها رو می‌بینم. تو روزای خوبش شش و نیم هفت پا می‌شم. تو روزای بد نه ده. یک تا یک و نیم ساعت طول می‌کشه ناهار و خوراکیم رو آماده کنم. صبحونه بخورم و بپوشم. بعدشم مغزم بهم پیروز می‌شه و می‌گه دیر شد و کل روزت رو از دست دادی.

چقدر خسته کننده‌ام‌.
هیچ وقت مدل نوشتنی که دوستش دارم رو پیدا نکردم. کلی مدل نوشتن هست تو روزانه نویسیا که عاشق خوندشونم و دنبالشون می‌کنم ولی هر طور خودم می‌نویسم بهم نمی‌چسبه.

دوست ندارم عکس غذا به اشتراک بذارم ولی دوست دارم غذاهایی که خودم درست می‌کنم رو خوشگل کنم و ازشون عکس بگیرم و به اشتراک بذارم:/

به نفر عکسای رشت رفتنمون رو نفرستاده👁👁🫵
وگرنه اونارو شاید به اشتراک می‌ذاشتم.

کلا الان دلم می‌خواد عکس به اشتراک بذارم😂😭

عکس از چیزی که درست کردم گرفتم، زشت شد.
پس عکس‌های غیر لاکچری و کج و کوله خوراکی‌های رشت رو داریم.

وای اون بنده‌خدا رو نیمکت رو الان دیدم.😭

این کتاب تقریبا برای دیوونه شدن یک انسان کافیه

«ارلانگ بی»

@sut_tw

مغناطیس و مخابرات میدان خیلی قشنگن و ازشون متنفرم.

رابطه hate-love عه قشنگ. خیلی فاکینگ سخت. در ۹۰ درصد مواقع نمیفهمم. اما خیلی باحال.

دیشب همکلاسی‌هامو تو کرج دیدم که داشتن می‌رفتن خونه. اونا سلام کردن و من ترکیبی از سلام + خداحافظ + خسته نباشید رو گفتم و بعدش تو تاکسی داشتم فکر می‌کردم چقدرش رو واقعا بلند گفتم بهشون و نکنه تو مغزم گفتم اینو چون هیچی نگفتن حتی بدتر از اون ترکیب از کلماته.