مژده مژده مژده

شمارهٔ سی‌وهفتم، سال چهارمِ دوهفته‌نامهٔ طلوع دانش به توفیق باری‌تعالی به نشر رسید!

در لابه‌لای این شماره می‌خوانید:

۱- ۲۴ اسد؛ یک تاریخ و هزار روایت(سرمقاله)؛ نوشتهٔ مصطفی توکلی؛

۲- ۲۴ اسد؛ پایان اشغال و اقتدار نظام امارت اسلامی؛ نوشتهٔ امام‌الدین سروری؛

۳- ۲۴ اسد؛ روزی که افغانستان نفسی تازه کشید؛ نوشتهٔ محمدقاسم قاسمی؛

۴- ۲۴ اسد؛ آغاز روشنایی؛ نوشتهٔ بلال احمد پویا؛

۵- گفت‌وگویی در بارهٔ پیشینه، اهمیت و پیام ۲۴ اسد؛ نوشتهٔ محمدالیاس رحمتی؛

۶- ۲۴ اسد؛ روزی که تاریخ ورق خورد؛ نوشتهٔ احمدشعیب قانت؛

۷- ۲۴ اسد؛ نمادی از استقلال؛ نوشتهٔ باسط سنوار؛

۸- ۲۴ اسد؛ روزی پیروزی، فداکاری و مسئولیت؛ نوشتهٔ مفتی محمدسرور رسولی، مدیریت محترم دارالعلوم هرات
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خط‌مشی
ادارهٔ طلوع دانش به‌منزلهٔ منادی خردورزی و معرفت، در جایگاه رسانه‌ای فرهنگی، علمی و اجتماعی بنیان نهاده شده است تا چراغ روشنگر آگاهی را در میان افق‌های جامعهٔ علمی و فرهنگی برافروزد. این نشریهٔ وزین، در پرتو ارزش‌های متعالی اسلامی و انسانی، عزم آن دارد تا میدانی پویا و سازنده برای تبادل اندیشه‌های ژرف، تقویت بنیان هویت فرهنگی، و تعالی دانش و بصیرت عمومی فراهم آورد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شما هم می‌توانید نوشته‌ها و آثار خود را به شماره‌های ذیل بفرستید:

0703822013 –

0781465484 –
کانال تلگرام طلوع دانش: https://t.me/tolodaneshp

۲۴ اسد؛ روزی که سرطان بدخیم از کشور عزیزمان بساطش جمع و به زباله‌دان تاریخ انداخته شد و رؤیاهای دیرنهٔ ملت مجاهد افغان به واقعیت مبدل گشته و  آرمان شهدا محقق گردید!
روزی که غلامان حلقه‌بگوش آمریکا سایهٔ ظلم و بربریت‌شان زائل و برای فرار از سرزمین پاک افغانستان یکی بر دیگری سبقت گرفته و فرار را برقرار ترجیح دادند.
روزی که ندای «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا» در دل‌ مؤمنان نور و شادی و در قلوب منافقین آتشِ خشم و غضب افروخت!
طلوع آزادی بر همگان مبارک!

📜: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

طلوع دانش باری دیگر طلوع کرد!
https://t.me/pkgtryu

۲۴ اسد؛ از رؤیا تا حقیقت

نویسنده: مصطفی توکلی

در طول تاریخ دشمنان اسلام تلاش ورزیده‌اند تا حاکمیت و سروری را از امت اسلامی سلب نموده و خود رهبر جهان معرفی کرده و چرخهٔ زعامت را بدوش گیرند، اشغال سرزمین‌های اسلامی و تحمیل فرهنگ‌های غیر اسلامی بجای اسلام، یکی از اهداف شوم آنها بوده که البته تا جایی موفقانه هم پیش رفته‌اند، نمونه‌اش را به چشم سر مشاهده می‌کنیم، از جمله: سقوط خلافت عثمانی، از دست رفتن اندلس و اشغال شدن سرزمین مقدس قدس و قانونی و عملی نمودن برنامه‌های پوچ و فرهنگ غرب و... به‌جای برنامه‌های دینی و اسلامی که نمونه‌اش در کشورهای اسلامی کاملاً نمایان است.

هیچ کشوری اسلامی از هجوم این دشمنان سیطره‌طلب و سلطه‌جو، در امان نمانده بود که آنها پای منحوس خود را در آنجا نگذاشته باشند، حتی کشوری عزیزمان افغانستان که از لحاظ مادیات خیلی ضعیف بوده، ولی باز هم از هدف یورش آنها در امان نمانده و برای اشغالش فرسنگ‌ها راه را پیموده و میلیاردها دلار را هزینه کرده‌ و هزاران انسان را به قتل رسانیده‌اند تا این سرزمین را اشغال و فرهنگ لادینت را بر سر ملت ما ترویج نمایند، آیا موفق و پیروز شدند؟

این دشمنان وحشی به بهانه‌های واهی، چون مبارزه با تروریزم، تأمین امنیت و آبادانی افغانستان وارد سرزمین ما شده‌ و آن را اشغال کرده بودند؛ آیا به وعده خود وفا کردند یا عکس آن را عملی کرده‌اند؟ شما خوب می‌دانید که چه کرده‌اند!

هر چند آمریکا با تمام همپیمانان و نوکرانش، بیست‌ سال با جوش‌وخروش، با تمام کب‌کبه و دب‌دبهٔ‌شان تاخت‌وتاز کرده و افغانستان را برای همیشه مستعمرهٔ خود پنداشته بودند و برای این امر خواب‌های مسرت بخش می‌دیدند؛ اما تعبیر رؤیایی آنها فرعون‌گونه بود و این رؤیایی شیطانی بجای راه آنها را به چاه هلاکت انداخت.


آری در هیاهویی که شیطان و سربان جان‌برکفش جهان را بازیچه خود ساخته و با هر کس و هر جا طبق میل خود رفتار کرده و مردم را همچون موش آزمایشگاهی مورد آزمایش قرار داده بودند و سرزمین ما هم از این قاعده مستثا نبود؛ اما سرانجام خداوند با فضل و کرمش، به وسیله گروه اندک، انسان‌های پا برهنه، فقیر، مسکین، اما مجاهد و فاتح، چنان ضربهٔ کاری بر پیکر این جانوران وحشی وارد کرده که خون‌چکان افغانستان را ترک و تا زنده‌اند طعم تلخ آن را فراموش  نمی‌کنند.
در حقیقت قدر آزادی را کسانی درک می‌کنند که طعم تلخ اشغال و آوارگی را چشیده باشند، نه آنهای که همیشه در امنیت و آسایش بوده‌اند.

رؤیایی اشغال این سرزمین را خیلی‌ از قلدران و مستکبران جهانی به سرپروانیده، انگلیس، شوروی و آمریکا؛ اما نتیجهٔ امر چه شد؟ نتیجه‌اش را شما خود دیده و یا در تاریخ خوانده‌اید که مجاهدان و فاتحان نگذاشته‌اند که آرمان دشمنان اسلام در این سرزمین محقق شود.

افغانستانی که روزانه بطوری میانگین ۳٠٠ تن از فرزندانش قربانی می‌شد و هیچ‌کس پاسخ گوی این قضیه اسفناک نبود و حتی برای شعله‌ور شدن و گسترش دامنهٔ جنگ دلارها کمک می‌شد؛ اما در ۲۴ اسد ۴٠٠٠، صفحهٔ تاریخ ورق خورد و افغانستان عزیز و ملت مظلومش این امتحان بیست ساله را به پایان رسانیدند.

با یقن کامل می‌توان گفت، با فتح افغانستان این ندای خداوندی «إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا» در دل‌ مؤمنان نور و شادی و در قلوب منافقین آتشِ خشم و غضب افروخت! با فتح سرزمین مجاهدان و فاتحان، تمام دسائس شرق و غرب علیه اسلام و ملت افغان، چون نقش بر آب گشتند و مکر آنها بر خود آنها برگشت: «وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ».


پس آزادی نعمت سترگی است که با سختی‌ها، آورگی‌ها و خیلی دشوارها به دست آمده است و باید به آن افتخار و از آن پاسداری و قدردانی کرد.
فتح افغانستان که از همچون رؤیایی بیش به نظر نمی‌رسد اما خداوند متعال آن را به حقیقت مبدل ساخت و وعدهٔ این آیه مبارکه را محقق ساخت: «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ»

طلوع آزادی بر همگان مبارک!


https://www.alemarahdari.af/?p=140450

• پنجرهٔ آرزوها

زیباست که زن و شوهر «پنجره‌ای از آرزوها» داشته باشند که هر دو از آن در کنار هم، یا به عبارت صحیح‌تر، از صمیم قلب به چیزهایی که آرزو دارند، نگاه کنند.

و ضروری است حتی اگر سلیقه‌هایشان متفاوت باشد، هر دو از این پنجره به آرزوی بزرگِ بهشت نگاه کنند؛ همان‌گونه که هر روز به آرزوهای دنیایی‌شان فکر می‌کنند، باید به بهشت نیز بیندیشند، و نگاهشان تنها بر خواسته‌های دنیا متوقف نماند.

زیرا طلبِ بهشت، اخلاق را لطیف می‌کند، کینه‌ها را کم می‌کند، و گاهی رابطه‌ها را اصلاح می‌نماید.

❀ محمود توفیق


https://t.me/pkgtryu

۲۸ اسد؛ افغانستان دیژ تسخیرناپذیر
نویسنده: مصطفی توکلی
برای اشغال و تسخیر سرزمین افغانستان، هر ابرقدرتی قدرت‌نمایی کرده که اگر فلان فرعون زمان نتوانسته این سرزمین را از افغان‌ها بگیرد، ما حتماً می‌توانیم بگیریم؛ اما، دریغا! تهی از تو، افغان‌زمین
همه زار و بیمار و اندوهگین.
رؤیای اشغال این سرزمین را خیلی از قلدران و مستکبران جهانی در سر پرورانده‌اند؛ انگلیس، شوروی و آمریکا؛ اما نتیجهٔ امر چه شد؟ نتیجه‌اش را شما خود دیده و یا در تاریخ خوانده‌اید…
‏ https://www.alemarahdari.af/?p=140534

🏷️جایگاه علم و دانش در سلطنت غوریان

🔻بخش دوم

✍️نویسنده: مصطفی توکلی

در نبشتۀ قبلی هم یادآور شدم که در بارۀ تاریخ غور و غوریان کتاب‌ها و مقالات زیادی نوشته شده؛ ولی متأسفانه مؤرخان و پژوهش‌گران تاریخ معلومات و اطلاعات آنچنانی از (جایگاه علم و دانش در سلطنت غوریان) را در اختیار ما نگذاشته‌اند که ما از آن‌ها کمال استفاده را ببریم و این دوران طلایی را از لحاظ «علم و دانش» به ما معرفی دقیق نکرده‌اند؛ بلکه در این زمینه سهلنگاری و فراموشِ از قلم قلم‌فرسایان و تاریخ‌نگاران‌زمان صورت گرفته است.

لذا ما در پی‌آنیم تا این دودمان سلطنتی غوریان را از نقل و قول‌های تاریخ‌دانان و تاریخ‌نگران، از روی شواهد و قرائن تاریخی، و آثاری که دال بر جایگاه علمی و فرهنگی سلاطین غوریان می‌کند، برسی و مورد واکاوی قرار بدهیم.

شماره هشتم ماهنامه آیینه