در مسیر زندگى هرگز نمى افتد به چاه
با چراغ دین و دانش گر بشر بینا شود

لُف دستار فضیلت و فراغت از دورهٔ حدیث نبوی را برای برادر عزیزمان مولوی صاحب مصطفی توکلی و فراغت از دورهٔ حفظ کلام الله مجید را برای قاری صاحب محمد رفیع جان، از صمیم قلب تبریک و تهنیت عرض می‌کنم.
ان‌شاءالله که پله‌های موفقیت را یکی، پی دیگری بپیمایند و به بلندترین قله‌های علم و دانش برسند.
موفق باشید!

#دارالعلوم_هرات
#جشن_فارغ_تحصیلی


#برگ‌های‌سبز
https://t.me/barghaysabz0093

مروری کوتاه بر زندگی شهید نصیرخان "تقبله‌الله"

از ولایت شهید پرور غورباستان

نویسنده: مصطفی توکلی

معرفی و پرداختن به تمام زوایایی زندگی شهید نصیرخان تقبله‌الله، از عهدهٔ این نوشته کوتاه خارج بوده و معرفی چنین شهدای بزرگ و شخصیت‌های از جان و مال گذشته، به گفتهٔ مولانا مثنوی هفتاد من می‌خواهد، ولی بااین وصف قاصر و کوتاه من، در یک کلام می‌توان گفت: این شهید همانند شمعی بود که پروانه‌وار دور شمع پرواز کرده و مدت زمانی درخشیده و بالاخره از دیدگان مان پنهان گشته است.

تولد و آغاز بهار زندگی

شهیدِ قهرمان، نصیرخان "ابوسهیل" «تقبله‌الله» فرزند دولت‌نظر، باشنده قریه اسپرفِ ولسوالی مرغاب ولایت غور، در سال ۱۳۶۴هجری شمسی در یک خانواده‌ای متدین و اسلامی دیده به جهان گشود بود.

وی تحصيلات ابتدائی‌اش را نزد عالِم روستای خود آغاز نمود. اما بعدها بنابر مشکلات اقتصادی و خانوادگی، نتوانست دروسش را ادامه بدهد؛ زیرا وی! تنها نان آورخانواده خود بود.

دوران سیاه جمهوریت و پیوستن به صفوف جهادِ مجاهدین امارت اسلامی

روزگارسیاه و دورانِ جاهلیتِ جمهوریت چنان بر چشمان ملت دین‌دوست‌ما پردهٔ تاریک انداخته بود که مجاهدین روستای ما در آن زمان به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسیدند، تا اینکه به برکت تلاش و دعوت مجاهدین، روز‌ به روز  به تعداد مجاهدین افزوده می‌شد که بعد از مدت به صدها نفر رسیدند، اینک این مجاهد نستوه و مبارز هم به دعوت دوستانش، همچون: ملامحمدعظیم بشارت و ملاصبغت‌الله زاهد به صفوف مجاهدین امارت اسلامی پیوست و دعوت جهاد را لبیک گفت.

خدمات جهادی و مهارت‌های نظامی

مسلمانی که در قلبش ذرهٔ‌ی از ایمان و اسلام موج می‌زد و شهامت و شجاعت افغانی در دل می‌داشت؛ هیچ‌گاه، تحمل و توان تماشای تهاجم و تجاوز اشغال‌گران کفری و نوکران داخلی‌شان را نداشت؛ شهید نصیرخان "تقبله‌الله" نیز از جمله سلحشورانی بود که همیشه لباس رزم و پیکار  را بر تن‌ و اسلحه جهاد را به دوش داشت، موهای سیاه‌ و فرفری‌اش بر شانه‌هایش بازی می‌کرد و برای پیوستن به قافله شهدا لحظه شماری می‌کرد. او یک قهرمان و مبارز قوی در راه جهاد بود، همیشه در تشکیلات حاضر بود؛ خیلی شجاع، دین‌دار، مخلص، مطیع و مجاهد هوشیار و زیرک بود.
خداوند متعال اخلاق نیکوی و سرشت زیبای به ایشان بخشیده بود، آثار تقوی، شجاعت و اخلاص از دور در پیشانی‌اش هویدا بود.

ابراز عشق و علاقه به دوستان و هم‌سنگران از ویژگی‌های خاص این شهید بود.
ایشان در انواع و اقسام اسلحه‌های جهادی مهارت کامل داشت و در سلاح‌های همانند کلاشینکوف، پیکا، راکت، هشتاد و دو، ده‌شکه، هاوان و ... حرفهٔ بود.

به زندگی طاقت‌فرسای سنگر‌، علاقه شدیدی داشت و‌ سختی‌ها را همواره تحمل می‌نمود به‌ویژه زمانی‌که عملیات پیروزمندانه در ولسوالی دولتیار شروع شد، بسیار غمگین بود، به‌خاطر اینکه آسیبی به دوستان سنگرش نرسد، مشغول نگهبانی و گزمه‌زدن بود.

تشکیلات که در آنها مشارکت فعّال داشت:

شهید تقبله‌الله در جنگ‌های زیادی شرکت کردند که ازجملهٔ جنگ‌ها:

۱- به چندین جنگی که در ولسوالی چهارصدهٔ ولایت غور رخ داده بود، مشارکت فعال داشته و مردانه رزمیدند.

۲ـ به چندین جنگ در ولسوالی دولتیار ولایت غور، که جنگ‌های این ولسوالی چندین سال ادامه داشت و هر روز حلقه محاصره بر مجاهدین تنگ و تنگ‌تر می‌شد، تا جایی که مشت‌بر یخن درگیر می‌شدند و با صبر و استقامت در کنار همسنگرانش مردانه می‌جنگیدند.

۳ـ مشارکت در جنگ درزاب/ شبرغان، در مقابل خوارج و دواعش تکفیری که دراین نبرد، ضربهٔ محکم و نابود کنندهٔ خوارج و داعشی‌های تکفری وارد کرده بودند.

۴- مشارکت در جنگ ولسوالی دولتیار، (جنگ قلعه‌ای ظریفک، جنگ انتخابات و جنگ پشته‌نور) به رهبری مولوی محمد ظریف تائب. این جنگ یک حمله تاکتیکی بود که بالا قرارگاه اربکی‌ها اجرا شده که در نتیجه ۲۰ نفر از اربکی‌ها کشته شده بودند.

۵- باردیگر هم در ولسوالی دولتیار مشارکت نمودند، دراین نبرد، با جنگ رویارویی با دشمن مواجه شدند که در نتیجه، مجاهدین پیروز میدان نبرد شدند و سه تانگ دشمن طعمه ماین شده و تعدادی زیادی از افراد دشمن کشته شدند و قوای مجهز دولت با شکست مفتضح‌هانهٔ مواجه شده بود.
ادامه مقاله:
https://www.alemarahdari.af/?p=129884

غزهٔ سربلند!

نویسنده: دکتورعلی صلابی
متـرجـم: مصطفـی توکلــی

بر ما لازم است تا صدای حق را بلند نماییم، چون سکوت دربرابر ظلم رسوایی بیش نیست.

چطور انسان از خانه‌اش طرد شود، زمین‌هایش غصب و وطنش ویران شود و بعد از آن به خیمه‌های دشت و بیابان رانده شود؟ گویا زندگی چنین انسانی اصلاً هیچ اهمیت و ارزشی ندارد؟
-کدام جرم سخت‌تر و بالاتر از این است؟
-مگر این مردم مرتکب کدام جرم و جنایت شده‌اند؟
ترد و کوچانیدن اهل غزه از سرزمین‌شان، ظلمی بالا‌تر از تصور انسان‌هاست و ستمی است که خشم و غضب الله را به دنبال دارد.
و این از عدالت فرسخ‌ها بدور است که اهل سرزمینی را قتل عام کنی، و بعد از آن هیچ حساب و کتابی باز ندهی و این هم از شأن انسانیت بدور است که ما در برابر ظلمِ ظالمان سکوت نماییم.

اللهم انصر إخواننا في غزة،
وسخّر لهم من جندك ما يهزم عدوك وعدونا، فأنت القوي العزيز.

The voice of truth must be heard because staying silent in the face of injustice is a betrayal. How can a person be forced out of their home, their land stolen, their country destroyed, and then be thrown into refugee camps as if their life means nothing?
What crime could be worse than this?

This is unimaginable oppression, a great injustice that brings the anger of God. It is not fair for the rightful owners of the land to be killed while the criminals go unpunished. And it is not human to reward the oppressor with our silence.

O Allah, grant victory to our brothers and sisters in Gaza.
Send them Your soldiers to defeat our enemy and Yours,
for You are the Almighty, the Most Powerful.

(این متن به زبان انگلیسی هم ترجمه شده تا به تمام ملت‌های بیدار برسد...)

https://t.me/pkgtryu

نقشهٔ جابجایی غزه و پنجره اورتون

نویسنده: احسان الفقیه
مترجم: مصطفی توکلی

به محض توقف جنگ در غزه و بازگشت آوارگان و بیجاشدگان به خانه‌های خود، به امید پیروزی براین مصیبت بزرگ و نفرت‌انگیز (جنگ و آوارگی) دونالدترامپ رئیس جمهور آمریکا، اهل غزه را با صحبت بی‌خردانه و جنگجال‌برآنگیز خود دوباره به آوارگی غافلگیرانه تهدید کرد و با غوغا و صحبت‌های ناموزن خود، درباره معامله قرن سخن به میان آورد.

ترامپ با نادیده گرفتن حق مسلمه و تعیین سرنوشت فلسطینیان، به خود این اجازه را داد که خطوط کلی آینده فلسطین را ترسیم کند که ساکنان نوار غزه آن را رد می‌کنند و ترامپ کشورهایی را که باید پذیرایی آوارگان باشند، مشخص کرد و مصر و اردن را برای این کار انتخاب کرد.

پس از این فکر ترامپ، ایده و تخیلی دیگری بر ذهن نتانیاهو آمد، و آن اینکه برای اهل غزه سرزمین دیگری را پیشنهاد کرد که می‌تواند پذیرای ساکنان نوار غزه -یعنی پادشاهی عربستان سعودی- باشد، و این را با وسعت و قدرت پادشاهی و ثروت آن توضیح می‌دهد.

ترامپ رئیس جمهور ایلات متحده آمریکا، ریس جمهور قدرتمندترین کشوری، رئس جمهوری که بالاترین شعارهای انسانیت و حقوق بشر را سر می‌دهد، به جای تحریم اسرائیل، اسراییلی که نوار غزه را ویران کرد و قتل‌عام و گسترده‌ای را علیه ساکنان آن راه اندازی کرد، با این ایده و فکر که فراتر از رویاهای خود نتانیاهو بود، ترامپ به آن جایزه داد و خواستار آواره شدن ساکنین این سرزمین به نفع رژیم غاصب شد.

این ایده دیوانه‌وار ترامپ توسط کشورهای عربی که امیدوار به احیای پروژه راه حل دو دولتی بودند، رد شد؛ چون این فراخوانی است که نفت را بر آتش می‌ریزد و دروازه‌های جهنم را در منطقه باز می‌کند.

ولکن در اینجا یک سوال مطرح می‌شود که: آیا ترامپ امیدوار بود که این خواسته‌اش در کشورهای عربی طنین انداز شود؟

پاسخ واضح و مبرهن است، انکار قطعی و یقینی، ترامپ به خوبی می‌داند که چه در داخل فلسطین و چه در جهان عرب، چه در سطح امت اسلامی و چه در سطح نظام‌ها، موانعی بر سر راهش وجود دارد که مانع رسیدن به این هدف قرار می‌گیرند، بالفرض اگر مدافعانی هم وجود داشته باشد که تصویب این طرح را بپذیرند، قطعاً می‌دانند که روزی زیر بار آن‌ می‌آیند. و این یک مصیبت و بلای بزرگ بر جامعهٔ عربی و اسلامی می‌شود.

چرا ترامپ در زمانی که قرار است فضا آرام باشد، تا راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز و دیپلماتیک در منطقه وجود داشته باشد، این درخواست دیوانه‌وار را مطرح کرده می‌کند؟ آیا این مرد دچار جنون گشته و از روی دیوانگی چنین سخنان را اظهار می‌دارد؟ آیا این اقدامات جنجال‌برانگیز بیانگر دیدگاهی یکجانبه است؟

مشکلی که ما همیشه به آن اشاره می‌کنم، این است که: این باور نادرستی است که آمریکا تنها به این تصمیم واهی و اشتباه است، یعنی آمریکا تنها نیست؛ اگرچه حقیقتی که با القای واقعیت سیاست‌های آمریکا تأیید می‌شود، این است که ایالات متحده سیاست‌های کلی را هم برای جمهوری‌خواهان و هم برای دموکرات‌ها، به‌ویژه در قبال مناقشه اعراب و اسرائیل تعیین کرده است، اما مرد صحنه‌ای وجود دارد که راه خودش را برای خدمت به این سیاست‌ها دارد.

نزدیک ترین و منطقی ترین توضیح برای فراخوان ترامپ چیزی است که به پنجره اورتون معروف است که به نام جوزف اورتون متفکر سیاسی آمریکایی نامگذاری شده و به پنجره سخنرانی نیز معروف است.

این تاکتیک مبتنی بر این ایده است که دوام سیاسی هر تفکر و ایده در درجه اول به میزان قرار گرفتن این ذهنیت در محدوده برخی ایده‌های پذیرفته شده در حوزه‌های عمومی بستگی دارد و نه به ترجیحات سیاستمداران تک‌رو.

این تاکتیک با ترویج ایده‌ها و استدلال‌های بسیار افراطی عمل می‌کند که حالت شوکه‌آور ایجاد می‌کند و توجه و بحث را برمی‌انگیزد و به مرور زمان به گزینه‌های قابل قبولی تبدیل می‌شود.

این همان کاری است که ترامپ با درخواست خود برای تخلیه نوار غزه انجام می‌دهد. او به یقین می‌داند که با رد قاطعانه همه جانبه مواجه خواهد شد و نقض آشکار حقوق و همه هنجارها و قوانین بین‌المللی تلقی می‌شود؛ اما صرف اینکه تنها وارد بحث شود، حتی اگر از طریق اعتراض و انتقاد باشد، با گذشت زمان، آرای حمایتی را به دست خواهد آورد، و تبدیل آن به یک ایده غیرممکن خواهد بود و پوشش سیاسی آن به یکی از راه حل‌های منطقی پیشنهادی تبدیل می‌شود و آنچه بعد از آن می‌آید آسان‌تر است.

این تاکتیک توسط آمریکا در بسیاری از مسائل از جمله پروژه انتقال سفارت آمریکا به بیت المقدس و به رسمیت شناختن آن به عنوان پایتخت اسرائیل مورد استفاده قرار گرفت.
ادامه مقاله:
https://www.alemarahdari.af/?p=129941

*مقصر واقعی کیست؟ آنها یا ما؟*
نویسنده: صبغت‌الله وصیل

*مترجـم: مصطفـی توکلــی*

مردم مظلوم، ستم‌دیده و آوارهٔ فلسطین در مسیر رهایی و استقلال آن مراحل سخت و دشواری را پشت سر گذرانیده/می‌گذرانند.

این همه مصیبت‌ها، آزمایش‌ها و بلاهایی که
جنگ به همراه دارد؛ مقاومت، صبر و استقامت می‌خواهد تا در برابر خطرات و مشکلات که ما را تهدید می‌کند، فایق آمده و آنچه روح و روان را به سوی آرامش فرا می‌خواند، گام برداریم.
و این امر از ما می‌طلبد تا از خود صبر و شکیبایی نشان بدهیم.

علی‌الخصوص کسانی که پرچم مقاومت و مبارزه را به اهتزاز در می‌آورند، آنها بیشتر در معرض فشارها و سختی‌های پی‌درپی قرار دارند…


ادامه👇


https://khorasan-af.com/%d9%85%d9%82%d8%b5%d8%b1-%d9%88%d8%a7%d9%82%d8%b9%db%8c-%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%a2%d9%86%d9%87%d8%a7-%db%8c%d8%a7-%d9%85%d8%a7%d8%9f/

آرزوهای در حال تحقق افغانستان

نویسنده: مصطفی توکلی

ما خود شهاهد هستیم که افغانستان عزیز، با روی‌کارآمدن امارت اسلامی و تلاش‌های بی‌وقفهٔ چهارسالهٔ بزرگان‌مان؛ کسانی که تمام هم‌وغم‌‌شان، تأمین امنیت و آزادی و آبادی افغانستان است، اینک گام‌های استوارتر و محکم‌تری را برای رشد و ترقی یک افغانستان آزاد و آباد برمی‌دارد، افغانستانی که نیم‌قرن رنج و مصیبت دیده و از هر کوچه‌پس‌کوچه آن بوی فقر به مشام می‌رسد. حالا با وزیدن نسیم ایمان و آزادی، امنیت و آبادانی، دردهای دیرینهٔ این ملت در حال التیام‌یافتن هستند.

بعد از حاکمیت امارت اسلامی روند کار و ساخت پروژه‌های کوچک و بزرگ، خطوط راه‌آهن، سرک‌ها، بندهای آبی و ساخت‌وساز در حال توسعه و گسترش‌ است و یکی از پروژه‌هایی که تازه افتتاح، سروی و دیزاین شده، خط آهن کندهار – هرات می‌باشد. به گفتهٔ مولوی ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی امارت اسلامی: «با تکمیل این پروژه زیربنایی، ترکمنستان و ایران از طریق افغانستان توسط خط‌آهن به پاکستان وصل خواهند شد» و همچنان می‌افزاید که افغانستان از طریق خط آهن با جهان وصل می‌شود.

طرح و اندازهٔ این پروژه را به مساحت ۷۳۷.۵ کیلومتر مربع اندازه‌گیری کرده‌اند که این مسافت طولانی نویدهای خوب و خوشی برای ملت افغانستان به دنبال دارد. با راه‌اندازی این پروژه، بسیاری از بیکاران، صاحب کار و شغل می‌شوند و این پروژه همانند سایر پروژه‌های تازه‌تأسیس، دارای مفادهای عمده و سترگ می‌باشد. از مفادهای سودآور و عمدهٔ این پروژه، وصل‌شدن این خط آهن، افغانستان را به یک کشور ترانزیتی مبدل ساخته و سبب کاهش در قیمت کالا‌ و اجناس داخل افغانستان می‌شود.

البته این اولین پروژه و خط آهنی نیست که در افغانستان پروژه‌اش طرح شده؛ بلکه از زمان حاکمیت امارت اسلامی تاکنون پروژه‌ها و زیرساخت‌های متعددی راه‌اندازی شده و در حال تکمیل و توسعه‌اند.

از جمله پروژه‌ها و خط آهن‌های تازه‌تأسیس و در حال کار، می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:

۱- پروژه‌هایی چون خط آهن قندهار - هرات؛
۲- خط آهن مزارشریف - ازبکستان؛
۳- خط آهن خواف - هرات.

پروژه‌های فوق‌الذکر و سایر پروژه‌هایی که امارت اسلامی مشغول به انجام آن‌ها است، دلالت بر صداقت و عزم جدی و مردانگی مردان امارت اسلامی دارد، که این مردان بزرگ با تمام توان برای ملت خود کوشش و تلاش می‌ورزند و شبانه‌روز هم‌وغم‌شان آسودگی و آبادانی ملت و کشور است.
https://www.alemarahdari.af/?p=130111

از برکات قرب الهی این است که:

✅مسؤلیت‌هایت خیلی زیاد باشد، امّا تو از جانب الله نصرت و یاری شوی؛

✅اینکه تمام انسان‌های دور و اطرافت مضطرب و پریشان باشند؛ اما تو با سکون و آرامش زندگی نمایی؛

✅اینکه مشغولیت‌هایت خیلی زیاد باشد؛ اما تو دارای برنامهٔ مؤثر باشی؛
اینکه وقتت خیلی کم باشد؛ اما در آن برکت باشد؛
✅اینکه برای روزی حلال تلاش کنی، برایت روزی حلال میسر شود و در چشمت زیبا نمایان شود؛

✅اینکه از حرام دوری کنی، بدون اینکه کدام احساس سختی و مشقت در ترک آن کنی؛

✅اینکه مردم قسی‌القلب و تند رو باشند؛ اما تو نرم دل و بدور از افراط و تفریط باشی؛

✅اینکه مردم با مردم در رقابت باشند؛ اما تو برای اصلاح نفس و رضامندی الله کوشش و تلاش بورزی.

آری، همه‌چیز زمانی زیباست که تو به الله نزدیک باشی!

برگردان: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

استواری امارت اسلامی در برابر توطئه‌ها و تبلیغات دشمنان

نویسنده: مصطفی توکلی

مخالفان، سکولاران، دموکراسی‌خواهان و جیره‌خواران نظام سابق؛ کسانی که با آبرو، عزت و شرف افغان‌ها سالیان‌سال بازی کردند و همچون زالو خون ملت ما را مکیدند، حالا بلندگوی تبلیغاتی برای عربده‌زدن دشمنان اسلام، علیه امارت اسلامی گشته‌اند و هرازگاهی جلسات و حلقاتی تشکیل داده و دهان به سخنانی می‌گشایند که دور از حق و حقیقت‌اند؛ سخنانی از قبیل این که: امارت اسلامی و افغانستان به برکت کمک‌های سازمان‌های بین‌المللی پیش می‌روند و کارمندان و نظامیانش از همین طریق تمویل می‌شوند، و با تحریم‌ها و قطع کمک‌های آمریکا، سازمان‌های بین‌المللی و... مسئولین این نظام، دیگر نمی‌توانند افغانستان را رهبری کرده و امور آن را به خوبی پیش ببرند.

دشمنان افغانستان همه روزه در تمنای این‌اند که نظام امارت اسلامی سقوط کند، و تحلیل‌گران جیره‌خوار، دست‌نشاندگان و تبلیغات‌گرانی که از آخور دشمنان تغذیه می‌کنند، گاهگاهی سخنانی به دور از عدل، انصاف، غیرت و شجاعت افغانی و اسلامی به خورد رسانه‌ها داده
ادامه مقاله


https://www.alemarahdari.af/?p=130204

مختصری از زندگی‌نامهٔ شهید محمدبهار «تقبله‌الله» از ولایت شهیدپرور ولایت غور باستان

نویسنده: عتیق‌الله عتیق
ترتیب‌دهنده: مصطفی توکلی


شهدا و دلدادگان شریعت و شهادت با خود چنین زمزمه می‌کردند و به لقای پروردگار خود می‌شتافتند:

لست اُبالی حین أقتل مسلما
علی أي شقٍ کان في الله مصرعي

شاعری دیگر در وصف عاشقان حیات جاویدان و رب منان چه زیبا می‌‌سراید:

اُقتلوني، اُقتلوني یا شقات
إن في قتلي حیات في حیات

بیایید تا یادآور خاطرات آن رفتگانی شویم که خود رفتند و رسم ماندگاری به‌جای گذاشتند. بیایید تا از آن‌ها بگوییم و بشنویم؛ زیرا فراموش‌کردن آن‌ها ظلم و جفا است، و این را بدانیم که اگر ما آن‌ها را فراموش بکنیم، تاریخ هرگز فراموش‌شان نخواهد کرد؛ زیرا آن‌ها همیشه در قید حیات‌اند.

ما ایمان داریم که شهدا نمرده‌اند و این امر با گواهی قرآن کریم ثابت شده است: «وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلکِنْ لَا تَشْعُرُونَ».
ادامه مقاله


https://www.alemarahdari.af/?p=130278

ما قضاوت‌گر نیستم؛ بلکه دعوت‌گر هستیم...

روزی از روزها از عالمی درباره حکم تارک‌الصلاة پرسیدند که حکمش چیست؟
درجواب گفت: حکمش این است که ما تارک‌الصلاة را از آتش جهنم نجات بدهیم و به سوی بهشت راهنمایی‌اش کنیم، نه اینکه حکم به تکفیر و تفسیق او بدهیم.
قاضی و هادی فقط خداوند است!

برگردان: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

۱٠ حوت؛ رمز موفقیت و کلید فتح افغانستان

نویسنده: مصطفی توکلی

کشور عزیزمان افغانستان یا به تعبیری دیگر، قلب قارهٔ آسیا، در طول تاریخ بارها مورد تعرض و تجاوز نظامی ابرقدرت‌های جهانی قرارگرفته‌ است، که برای اولین بار انگلیس‌ها و برای بار دوم، روس‌ها یا همان اتحاد جماهیر شوروی، و برای آخرین‌بار، آمریکای جنایت‌کار به بهانه‌های واهی و دروغین و مبارزه علیه تروریزم، بر این سرزمین تجاوز کرده و افغانستان را تبدیل به خرابه کردند.

این سه ابرقدرت، یکی پی دیگری تجربه تلخ شکست را در این سرزمین چشیدند. شاید برخی بر این گمان باشند که این متجاوزین شکست نخورده‌اند، بلکه با ارادهٔ خود از افغانستان خارج شده‌اند؛ اما این گمان آن‌ها، خیالی بیش نیست؛ زیرا خود دشمنان اعتراف کرده‌اند که ما از افغانستان شکست خورده‌ایم.

آمریکا با هم‌پیمانان خارجی و نوکران داخلی‌اش با چنان کبر و غروری اسب خود را می‌تاخت که گویا افغانستان دیگر صاحبی ندارد و برای همیشه زیر سلطه بیگانگان خواهد بود. به خاطر همین بود که آمریکا انواع تجهیزات نظامی، اسلحه‌های مدرن و مادربمب‌ها را وارد
ادامه مقاله


https://www.alemarahdari.af/?p=130329

10#_حوت
۱٠ حوت؛ روزی بهادری، شجاعت و شهامت افغان‌ها در برابر استعمار گران و قلدران زمان.


https://x.com/AlemarahDari

‏كان عمرُ بن الخطاب رضي الله عنه
يستقبلُ رمضانَ بقوله :
مرحبًا بمُطهِّرِ ذنوبنا ❤

اللهم أعنّا على صيامه وقيامه
واجعلنا فيه من عتقائك
واجمعْ شملنا ... ووحِّدْ كلمتنا
واصلحْ لنا ديننا الذي هو عصمة أمرنا
ودنيانا التي فيها معاشنا
وآخرتنا التي إليها معادنا

وكلّ عامٍ وأنتم بخير

https://t.me/pkgtryu

چرا هرات قطب اقتصادی افغانستان است؟

نویسنده: مصطفی توکلی

ذهن برخی را این سؤالات به خود مشغول کرده که چرا بسیاری از تاجران و صنعت‌پیشگان، از بین ۳۴ ولایات افغانستان، شهر هرات را برای تجارت، سرمایه‌گذاری و همچنین مسکن خویش انتخاب می‌کنند؟ مگر این شهر چه ویژگی‌هایی دارد؟ و چرا مردم از ولایت‌های مختلف به این ولایت روی آورده‌اند؟ و چرا باید هرات به عنوان مرکز تجارت و صنعت افغانستان انتخاب شود؟

اولاً باید گفت: تمام ولایت‌های افغانستان زیبا، قابل سرمایه‌گذاری و در امنیت نظام اسلامی قرار دارند؛ اما برخی ویژگی‌ها هستند که ولایت هرات را از دیگر ولایات افغانستان متمایزتر، برجسته‌تر، قابل اهمیت‌تر و استراتژی‌تر کرده‌اند.

آری، در طول تاریخ، هرات یکی از شهرهای تاریخی، باستانی و فرهنگی افغانستان بوده، و از آن با القابی چون؛ مهد تمدن، نگین خراسان، مرکز تمدن و تجارت، مرکز سلاطین، عالمان و عارفان دین، یاد شده است.

از ویژگی‌ها و مزایایی که این ولایت را از دیگر شهرها و ولایات خاص‌تر کرده‌اند، می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
ادامه مقاله


https://www.alemarahdari.af/?p=130403