امشب مرده بود

دوستم امشب به زعم خودش مرده بود ولی در حقیقت نمرده بود، خود را به مردگی زده و مرا خوب ترساند.

‏لا تستطيع أن تهزم الظالم؟
أزعجه...
لا تدعه يهنأ بجريمته...

نمی‌توانی ظالم را شکست بدهی؟
آن را پریشان کن!
نگذار که بر جرم و جنایت خود ادامه بدهد...

ترجمه: مصطفی توکلی
https://t.me/pkgtryu

🔻خانه ما را همسایه نمی سازد؛ خود مان باید خانه خود را بسازیم⬇️
🖌نویسنده: مصطفی توکلی

🔻خانه ما را همسایه نمی سازد؛ خود مان باید خانه خود را بسازیم

از دیر بازیست که ملّت افغان آواره و پناه‌جو به کشورهای بیگانگان گشته‌اند و این معضل تا به امروز ادامه دارد.
جوانان و نوجوانان افغان ‌زمین بیدار شوید، فریب وعده‌های توخالی و دروغین دشمنان اسلام و وطن را از این بیشتر نخورید، هر روز تبلیغات می‌کنند که ما پناهنده پنهاه‌ جویان هستیم. تمام این‌ها وعده های دروغین و توخالی هستند. مخاطبم تو جوان افغان هستی!
جوانانی که از هواپیما به زمین پرت شدند، جوانانی که در مرزها سوخته و کباب شدند، بی عزت و بی آبرو شدند، از دست هر کس‌وناکس مورد ضرب وشتم قرار گرفتند، جوانان که غرق در دریاها و یا هم طعمه‌ی نهنگ‌ها شدند...
همین گونه اطفال، زنان و مردان که در زندان‌ها و اردوگاه‌ها پوسیدند، در جعبه‌ ماشین‌ها خفه‌شدند، در برف‌ها منجمد شدند، در دشت ها از پا افتادند و خوراک حیوانات لاشخور شدند؛ این همه برای اینکه به کشورهای اروپا، امریکا، ایران و یا سرزمین دیگری برسند.
آیا این جوانان واقعاً چنین مجبور و درمانده هستند که دست به ترک خانه وکاشانه می زنند؛ یا اینکه خواهشات نفسانی آنها را به این حال روز کشانیده است؟
بله! بسیار این جوانان را میل به آزادی دروغین به این حال ‌و روز کشانیده و تعداد هم به دنبال یک لقمه نان هستند که آن لقمهٔ نان هم به قیمت جان به دست نمی ‌آید.
مگر خدایی که در اروپا هست با خدای افغانستان فرقی دارد؟ به والله قسم که پروردگار کوچکترین مخلوقش را که در زیر هزاران تن خاک و در دل تاریکی باشد فراموش نمی کند، چی برسد به انسان که اشرف مخلوقات است.
آری! اگر ریشه این همه را بررسی نماییم، در میابیم که مقصر اصلی خودمان هستیم؛ چون که از خانه خود فرار کردیم وبه خانهٔ دیگران پناه بردیم و برای دیگران خانه ساختیم و نتیجه‌اش این‌شد؛ که  دیگران صاحب خانه وکاشانه شدند و خودمان بی خانه وکاشانه ماندیم، آری! «خانه ما را همسایه... نمی سازد؛ بیایید که خود خانه خود را بسازیم!
این جمله برایم خیلی درد آور بود، زمانی که یک افغان از رئیس زندان سوال می‌کند: که گناه من چیست که مرا این‌جا حبس کرده‌ای؟ در جواب می‌گوید: « تو اگر مرد می بودی تو کشورت باقی می‌ماندی و کشورت را می ساختی، چرا تو کشور ما آمدی؟ کشور ما درب دارد، چرا از پنجره آمدی...؟» حالا که آمدی سزایت همین است.
جای بس تاسف است که خیلی از افغان‌ها با خانواده، زن، فرزند، کوچک و بزرگ، به صورت غیری قانون سفر می‌کنند-به صورت قاچاقی- که با هزار مشکلات مواجه می‌شوند. شاید شما گمان کنید که از آنها استقبال می‌شود؛ نه خیر چنین نیست، بلکه با آنان چنان برخوردی می‌شود که انسان با حیوان هم چنین برخوردی نمی‌کند.
تنها راه نجات از این آوارگی، این است که در کشور خود بمانید، فریب تبلیغات را نخورید و کشورخود را بسازید!
خانه مردم، هرگز خانه واقعی ما شده نمی تواند!

🆔https://t.me/UrojStudio_Af

شهادت؛ افتخار بزرگ‌مردان

✍نویسنده: مصطفی توکلی

اگر سیری به تاریخ ناب اسلام داشته باشیم و آن را با دقت مورد موشکافی و برسی قرار دهیم، درخواهیم یافت که هرگاه فتح و پیروزی و انقلاب و تحول در جامعه و امت اسلامی رخ داده، هرگاه درخت امت اسلامی تنومندتر و مثمرتر گشته و هرگاه امت اسلامی به آزادی و استقلال دست یافته است، از خود سبب و علتی داشته و آن چیزی نیست جز خون پاک رادمردان و شیرانی که از تمام اموال و آرزوهای دنیوی خویش گذشته و سرمایهٔ بزرگ اُخروی؛ یعنی شهادت را به جان خریده و با پروردگار خویش معامله کردند.

آری، شهادت و رشادت، تنها کار امروز و فردای امت اسلامی نبوده و نیست؛ زیرا پایه‌های اساسی و بنیادین این امت بر روی خون و نعش‌های رادمردان بزرگ و شجاع امت اسلامی تهداب‌گذاری شده است؛ از مشقت‌ها و آسیب‌هایی که شخصِ پیامبر گرامی -صلی‌الله‌عليه‌وسلم- در مسیر دین به جان خرید تا فداشدن جان صدها تن از یاران با وفایش، همچون: حمزه، مصعب، طلحه، زبیر و... -رضی‌الله‌عنهم-.

مثال دیگری از جان‌نثاری و ازخودگذشتگی یاران پيامبر -صلی‌الله‌عليه‌وسلم-:

ایشان در غزوهٔ موته، به ترتیب زید بن حارثه، جعفر بن ابی‌طالب و عبدالله بن رواحه -رضی‌الله‌عنهم- را برای فرماندهی سپاه اسلام تعیین نمود. این سه فرماندهٔ بزرگوار یکی بعد از دیگری به شهادت رسیدند و دشمنان اسلام دست‌های جعفر -رضی‌الله‌عنه- را قطع کردند و پیامبر اکرم -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- دربارهٔ وی فرمود: «او با دو بال در فضاى بهشت پرواز خواهد كرد».

همهٔ این بزرگان فدا شدند تا دین اسلام جان گرفته، تنومند شده و جاودان بماند؛ ولی دین فدای کسی نشد و در آینده نیز باقی خواهند ماند و فدای کسی نخواهد شد.

البته این شهادت‌ها و رشادت‌ها منحصر به زمان و مکان خاصی نبوده‌اند، بلکه در تمام ادوار تاریخ، از آغاز اسلام تا امروز، بعد از گذشت ۱۴۰۰ سال، باز هم کسانی هستند که بر نقش قدم پیامبر -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- و یارانش قدم بر می‌دارند و یاد و خاطرهٔ آن‌ها را زنده نگه می‌دارند و اجازه نمی‌دهند پرچم اسلام به زمین افتاده و دشمن غلبه حاصل کند.

یکی از این مردان بزرگ که بر نقش قدم‌های آن‌حضرت -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- قدم گذاشت، جانش را فدای دین خدا کرد و به قافلهٔ شهدا پیوست، شهید یحیی سنوار -تقبله‌الله- بود؛ رادمردی شجاع و نترس که دلاورانه رزمید و مردانه شهید شد.

وی در یک ساختمان نیمه‌ویرانه، با انتخاب نوع شهادتش، آخرین پیام را به عنوان فرماندهٔ خط مقدم نبرد به فرزندان رشید امت اسلامی اعلام داشته و با زبان حالش گفت: «تا آخرین لحظه تسلیم نشوید!» و با شهادتش برای همیشه در اذهان آزادی‌خواهان و رهروانش زنده ماند.

او جعفرگونه با وجود قطع‌شدن انگشتش، باز هم از جنگ و جهاد، از مقاومت، از نشان‌دادن رشادت و مردانگی دست بر نداشته و به امت اسلامی آموخت که تا آخرین رمق حیات، از رزمیدن با یهودیان غاصب و نا بخرد، دست بر ندارد.

رادمردان شجاع و دلیر امت اسلامی شهادت را پایان زندگی نه، بلکه آغاز زندگی دانسته و برای به‌دست‌آوردن آن سال‌ها تلاش به خرج می‌دهند تا اینکه به این آرزوی دیرینهٔ خویش می‌رسند.

خلاصه اینکه یقین دشته باشیم ملتی که رهبران آن وارد میدان نبرد شده و لباس رزم پوشیده و جان و مال خود را  قربان دین و آزادی می‌کنند، آن ملت پیروز خواهد شد.

اگر امت اسلامی می‌خواهد مجد و عزت از دست‌رفته‌اش را دوباره به دست آورد، باید ازخودگذشتگی نشان داده و آماده هر نوع قربانی -چه جانی و چه مالی- باشد.

خوشا آنان که با عزت ز گیتی
بساط خویش برچیدند و رفتند

ز کالاهای این آشفته‌بازار
محبت را پسندیدند و رفتند

ڪانال جهادے الْاِمارة الإِسْلامية🏳↓
@alemarahkhabar14

شماره بیست‌وششم دوهفته‌نامه طلوع دانش به توفیق باری‌تعالی به نشر رسید!

در لابه‌لای این شماره، موضوعات ذیل را فرا خواهید گرفت:

1. سرمقاله: یک سال نبرد کفرشکن با رژیم صهیونسیتی؛
2. حقوق زن از دیدگاه غرب؛ نوشتهٔ مصطفی توکلی؛
3. راهکارهایی برای تشویق جوانان به حضور در مسجد؛ نوشته:‌ شيخ عبداللطيف مناحي، با ترجمه: استاد عبدالخالق احسان؛
4. حقوق زن و پالیسی متضاد غرب؛ نوشتهٔ احمدالله مهاجر؛
5. معرّفی کتاب؛ تاریخ اسلام: مؤلف: محمد ابراهیم شریقی، با ترجمهٔ: عبدالرحمن عزام.

دوهفته‌نامۀ طلوع‌دانش پذیرای نوشته‌های زیبای‌تان بوده و شما هم می‌توانید در این زمینه سهیم باشید!

ارتباط با:
شمارۀ مدیرمسئول: 0730818104
شمارۀ سردبیر: 0711500737
کانال تلگرام طلوع دانش
https://t.me/tolodaneshp

عصای موسی در دست سنوار

حضرت موسی با عصای چوبی، شأن و شوکت گوساله‌پرستان، فرعونیان‌زمان، کسانی که می‌گفتند: أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ؛ را به خاک سیاه کشاند و سبب نابودی فرعون و فرعونیان و هدایت جمعی از فرعونیان گردید.
امروزه گوساله‌پرستان‌دغل‌باز و ساحران مهار، آنهایی که ندای عشق موسی سر می‌دهند، ولی با عشق سامریی می‌رقصند و می‌رزمند، امروز با همان عصای موسی ضربهٔ محکمی بر پیکر ناپاک‌شان وارد شده است. امروز همان عصای موسی بردست پیروان واقعی موسی "یحیی سنوار" افتاده و برای نابودی و ابطال سحر عاشقان گوساله اعصایش را رها کره و با جسم و جان، با نفس‌های آخر، بوزینه‌صفتان را جلو دید همگان رسوا ساخت. با به حرکت انداخته آن عصا، سحر و افسانه‌های چشم اندازشان را به باد تمسخر گرفته بود.

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

‏یحیی سنوار؛ مردی که مردانه زیست و مردانه شهید شد!

📝نویسنده: ادهم شرقاوی
✍مترجم: مصطفی توکلی

یحیی سنوار، تحت تعقیب کثیف‌ترین سازمان‌های استخباراتی جهان قرار داشت، و به دنبال تعقیب وی، تمام خاک غزه را زیر و رو کردند.

تنها جرم سنوار آزادی‌طلبی بود، و  این دنیای برده‌صفت را هیچ‌چیزی بیشتر از دیدن یک مرد آزاد و تفنگ‌به‌دست، گیج و دیوانه نمی‌کند!

چه‌بسا انسان‌های درنده‌خویی هستند که دنیا را جنگلی می‌پندارند که در آن هیچ چیزی آزاد نبوده و کسی از حق سخن نمی‌گوید، و بدین ترتیب هرگاه خواستی کاری را انجام دهی، برای انجامش اقدام کن و از اجرا و عملی‌کردن آن دست برمدار، گرچه تمام دنیا بر خلاف میل و خوسته‌ات باشد و به قوانین جنگل پشت‌پا بزن!

این‌جا با افتادنت در دام مصایب، کسی فریادت را نمی‌شوند و از تو نمی‌پرسد که چه بر سرت آمده است، و کسی هم به زخم توجه نمی‌کند، هرچند که خون‌ریزی کرده و آه و ناله‌ات بالا بگیرد، بلکه جهان صدایت را لحظه‌ای می‌شنود که در دست تو موشک، تفنگ و گلوله باشد. وقتی که گلولهٔ آل یاسین داشته باشی؛ آن‌گاه است که صدایت شنیده شده و چهره‌ات در سرخط روزنامه‌ها قرار خواهد گرفت.

به دنبال سنوار خاک غزه را شخم زدند، تونل‌ها را نیز گشتند و به همهٔ دنیا می‌گفتند که سنوار با اسیران مخفی شده تا کشته نشود؛ اما با انتشار آخرین عکسش، رژیم سفاک و تمام دنیا را شوکه و بهت‌زده کرد.

بر خلاف تصور رژیم غاصب که او را به عنوان طعمه و خار دام پنداشته بود، اما در نهایت متوجه شد که او خودش شکارچی و در انتظار صید بوده است. رژیم غاصب گمان می‌کرد که ما به دنبال سنوار هستیم، غافل از اینکه او به دنبال آنها بود.

او را در تونل‌ها جست‌جو می‌کردند، ولی وی را در صف مقدم جنگ یافتند؛ طوری که از مرگ هیچ هراسی نداشت و خود در دهان و جلوی مرگ ایستاده بود، نه از رژیم غاصب هراسی داشت و نه از تمام دنیا.

تصویر مرگ و جسدش، بیشتر از تصویر زندگی‌اش شگفت‌انگیز بوده و همواره همین‌طور باقی خواهد ماند. آری، تفنگ در دست، تپانچه به کمرش و پرتله بر سینه‌اش، قرآن همنشین و همراه‌اش، تسبیح در جیبش، ورق اذکار توشه‌اش و خون که از وی ریخت، همه‌وهمه گواه بر شهادتش هستند.

او وظیفه‌اش را عملی کرد، جمجمه‌اش شکافته شد، برسرش ضربهٔ محکم وارد شد، دستش قطع شد و زانویش نیز شکسته شد و تا آخرین ثانیه‌های زندگی‌اش به مبارزه ادامه داد و وقتی تفنگ از دستش افتاد، مبارزه را با چوب ادامه داد. همان‌طور که در حیات خود رژیم سفاک را شکست داده بود، با مرگش نیز آنها را مغلوب کرد.

یحیی سنوار کتاب را با تمام قوت و نیرو گرفت و هیچ بهانه‌ای برای هیچ‌کس باقی نگذاشت. اگر کسی او را به خاطر خون دیگران سرزنش کند، پس ما با چشم‌سر جسد خون‌آلودش را مشاهده کردیم، و اگر کسی او را به خاطر تخریب غزه مقصر بداند، می‌بینیم خودش در زیر خرابه‌ها افتاده است، و اگر کسی او را به خاطر عدم جهاد سرزنش کند، ما جسدش را در میدان جهاد می‌بینیم. اگر کسی او را به خاطر این‌همه شهدا سرزنش می‌کند، این شهادت و جسد خودش است.

اگر کسی او را متهم به تن‌پروری و زندگی مرفه کند، اینجاست که می‌بینیم وی زندگی خود قدم‌به‌قدم تحت تعقیب بود و یا زندانی بود و یا در میدان مبارزه بود. همیشه در تحرک و نبرد بود و بالاخره در میدان جنگ و جهاد شهید شد.

اگر کسی او را به خاطر عدم خستگی سرزنش کند، می‌بینیم که تمام عمرش را به خستگی سپری کرده است. و اگر کسی او را به خاطر کسانی که قبر برایشان میسر نشده، سرزنش کند، می‌بینیم که جنازه او در دست دشمنانش افتاده است و حتی از تشییع‌جنازه‌ای که حق هر انسان است، محروم گشته است.

بله! «وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ؛ آنچه نزد خداست بهتر و ماندگارتر است».

بله عزیزانم، حالا از سرزنش او دست بردارید، خیلی زشت است که مرد را به خاطر مردانگی‌اش سرزنش کنیم. برای او گریه نکنید، زیرا مرد وقتی به آرزوهایش می‌رسد، برای او گریه نمی‌کنند، بلکه زمانی برای او گریه می‌کنند که چیزی را از دست داده باشد، در حالی که سنوار چیزی را از دست نداده، بلکه به دست آورده است.

اگر خواستهٔ هر یکی از ما شهادت نیست، پس چرا در این مسیر قدم بر می‌داریم، و برای چه چیزی دست بلند می‌کنیم و دعا کنیم: «اللهمَّ خُذ من دمائنا حتی ترضی»

و به چه دلیلی صبح و شام عهد می‌بندیم که هرگز میدان را رها نمی‌کنیم و اسلحه را به زمین نمی‌گذاریم؟!

ما هرگز توسط دشمنان به طور کلی نابود نمی‌شویم، چون حرکت "حماس" ساخته نشده، بلکه متولد شده و می‌شود و این شکاف جانشینی‌ست که احساس می‌شود و اگر رفتن دلاورانی که از ما پیشی گرفتند، نبود، ما قدر ومنزلت این بزرگان را نمی‌دانستیم.

سلام بر تو ای ابوابراهیم!

سلام بر تو، روزی که برانگیخته می‌شوی، به همان حالی که با آن از دنیا رفتی. روزی که تفنگ در دستت، پرتله‌ بر سینه‌ات بسته و تسبیح در جیبت قرار دارد، و از زخم‌هایت همانند روز شهادتت خون جاری است!

سلام بر تو روزی که با سر شکافته و انگشت بریده و استخوان‌های متلاشی شده در پیشگاه پروردگارت حاضر شوی و بگوی:

پروردگارا، از من راضی شدی؟!

اما در آخر خطاب به شما عزیزان و راه‌روانش، برادران و اقوامش، توصیه می‌کنم که:

خبر شهادت سنوار خبری بسیار بزرگی است، پس برای اوسوگواری و عزاداری نکنید. این‌ عمل‌کرد شما به دور از انصاف به نظر می‌رسد، بلکه عزایش این است شما هم در مسیر بمیرید!

ای ابوابراهیم: روحت شاد و جاودان باد!

ڪانال جهادے الْاِمارة الإِسْلامية🏳↓
@alemarahkhabar14

افغانستانِ پر افتخار

ولایات افغانستان هر یک دارای لقب یا نام مستعاری هستند که معمولاً به دلیل ویژگی‌های خاص تاریخی، فرهنگی، یا جغرافیایی آن ولایت به کار می‌روند. در زیر برخی از این القاب آمده است:

1. کابل - پایتخت
2. هرات - شهر علم و عرفان
3. قندهار - شهر بنیان‌گذار
4. بلخ - مادر شهرها
5. مزار شریف - شهر زائرین
6. کاپیسا - دارالسلطنه
7. بامیان - شهر بودا
8. ننگرهار - دروازه شرقی
9. کندز - دروازه شمالی
10. تخار - شهر آریانا
11. لوگر - منطقه تاریخی
12. پنجشیر - دره قهرمانان
13. غور - مرکز تمدن
14. بادغیس - شهر آب و آینه
15. فاریاب - شهر ادب و فرهنگ
16. هلمند - سرزمین رودخانه‌ها
17. غزنی - شهر غازی‌ها
18. بدخشان - سرزمین لعل
19. پروان - شهر نیک‌نامان
20. خوست - شهر کوچی‌ها

این فهرست ممکن است کامل نباشد و القاب دیگری نیز برای برخی ولایات وجود داشته باشد.
https://t.me/pkgtryu

‏كيف التعلل لا أهلٌ ولا وطنُ
ولا عراقٌ ولا شامٌ ولا يمنُ

يسومنا القوم تهجيرا وتفرقةً
أنّى نُسامُ ومنّا يؤخذُ الثمنُ؟!

- محمّد صالح

شماره بیست‌وهفتم دوهفته‌نامهٔ طلوع دانش به توفیق باری‌تعالی به نشر رسید!

در لابه‌لای این شماره، موضوعات ذیل را فرا خواهید گرفت:

1. سرمقاله: شهادت افتخار بزرگ‌مردان؛ نوشتهٔ مصطفی توکلی؛
2. گذری کوتاه بر زندگی و شهادت یحیی سنوار؛ نوشتهٔ محمدداوود اسحاق‌زهی یوسفی؛
3. شهادت، آبیاری بوستان آزادی؛ نوشتهٔ احمدالله مهاجر؛
4. یحیی السنوار؛ مردی از جنس عمل؛ نوشتهٔ مبارز هروی؛
5. یحیی سنوار، شعلهٔ جاودان در مسیر آزادی؛ نوشتهٔانوارالحق مولوی‌زاده.

دوهفته‌نامۀ طلوع‌دانش پذیرای نوشته‌های زیبای‌تان بوده و شما هم می‌توانید در این زمینه سهیم باشید!

ارتباط با:
شمارۀ مدیرمسئول: 0730818104
شمارۀ سردبیر: 0711500737
کانال تلگرام طلوع دانش
https://t.me/tolodaneshp

ثابت قدم باشید که وعدهٔ حق نزدیک است!
نویسنده: ادهم شرقاوی
مترجم: مصطفی توکلی

سلام برشما خوانندگان عزیز!
چیزی جدیدی که برای گفتن باشد، نیست؛ اما از گذشته باید گفت، شنید و درس گرفت!

همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود، مراحل برنامه بسیار خوب و دقیق طراحی شده، جنگ کمابیش جریان دارد و نیروی تیراندازی ما خـوب قوی است! گردان‌های “قسام” به ما گفته‌اند که تیرکمان حضرت داوود علیه‌السلام هنوز هم می‌تواند جالوت را نابود کند؛ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ؛ شما آنها را نزدید، بلکه خدا آنها را زده است.

بله خوانندگان عزیز! زمان همانطوری که دوست دارد می‌چرخد! البته متوجه باشید که شما را رسا و بلند بودن صدای باطل فریب ندهد. طبل بلندترین و رساترین آلات موسیقی است؛ چون توخالی است که صدا می‌دهد...

ادامه👇...

https://khorasan-af.com/%d8%ab%d8%a7%d8%a8%d8%aa-%d9%82%d8%af%d9%85-%d8%a8%d8%a7%d8%b4%db%8c%d8%af-%da%a9%d9%87-%d9%88%d8%b9%d8%af%d9%87%d9%94-%d8%ad%d9%82-%d9%86%d8%b2%d8%af%db%8c%da%a9-%d8%a7%d8%b3%d8%aa/

‏عاجل || وزير الخارجية الأفغاني أمير خان متقي يركب دراجة نارية😎❤️
وهذا هو أكبر دليل على أن أفغانستان أصبحت أكثر أمنا من العديد من دول المنطقة.
سنلحق بكم بإذن الله.
#أبو_عبيدة_النقادي