قوانین شرعی و افواهات رسانه‌ی
مصطفی توکلی

دین مبین اسلام، دین جامع و کاملی‌ است که برای تمام زوایایی زندگی بشریت برنامه و قانونی منظم و استواری دارد که نیاز به قوانین وضعی؛ قوانین خود ساخته و پرداخته بشر ندارد، دینی که خداوند دستور می‌دهد که شما همه‌تن در آن داخل شوید و تسلیم آن باشید، آنجا که می‌فرمایید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ.» در زمان پیامبر گرامی صلی‌الله‌عليه‌وسلم گروه‌های مختلفی می‌آمدند و می‌گفتند: یا رسول‌الله ما اسلام را قبول می‌کنیم ولی فلان دستور العمل را معاف کن، فلان چیز را به ما تخفیف بده، اینجا بود که آیه مبارکه فوق نازل شد و خدواندمتعال مردم را دستور داد که به تمام معنا اسلام را بپذیرند و در غیر آن قابل قبول نیست.

مسئله عدم پذیرش برخی مسائل شرعی، ریشهٔ تاریخی دارد و در هر مقطعی از تاریخ، معاندین و سرکشانی بودند که برای پذیرش و اجرای احکام الهی شانه خالی می‌کرند و به نوعی احکام شرعی را تأویل و تفسیر بالرئ می‌کردند. این مساله دراین عصر پرفتنه و فساد، عصری که اجرای شریعت یک امر خیلی شگفت‌آور، برای غیر اهل دین و کسانی که از دین فرسخ‌ها فاصله دارند، بیشتر و بیشتر سخت‌ودشوار به نظر می‌رسد. درحالی که تمام امور شرعی و در اجرای آن، حکمت‌ها و فلسفه‌ها نهفته است؛ حکمت‌های چون؛ امنیت و آرامش، حریت و آزادی، رعایت حق خالق و مخلوق و...

یک از اهداف مهم نظام اسلامی قیام و اجرای شریعت اسلامی بوده و هست، امارت اسلامی افغانستان هم که سالیان سال جنگ و جهاد کرده، هزاران تن جان خود را فدای این مسیر کرده‌اند، الکی و بی‌خود نبوده است؛ بلکه از خود هدف و برنامه‌ها داشته؛ که هدف اصلی و اساسی‌اش؛ آزدی وطن از زیر یوغ استعمار و استحمار و برپایی نظام اسلامی و اجرای قوانین شریعت اسلامی بوده است.

آری! با روی‌کار آمدن و برقراری نظام امارت اسلامی و اجرای قوانین شرعی؛ یک مشت افرادی شهوت‌ران و خواهشات‌پرست، سکولار و ملحد، با راه اندازی و به صدا در آوردن بوق و کرنایی شیاطین انسی(رسانه‌های غرب و شرق، رسانه‌های بی‌قد و بند) دهان انتقاد و اتهام نسبت به نظامی اسلامی باز کرده و نظام و امارت اسلامی را به بی عدالتی و ظلم بر ملت افغانستان متهم کرده‌اند؛ این اعتراضات را درحالی مطرح می‌کنند که نه از اصل آن آگاهی دارند و نه خود پابند آن هستند و حتی پابند اصول و قواعد خودساختهٔ‌بشری(دموکراسی) خودشان هم نیستند.

کسانی که با دین و اسلام سروکاری ندارند، و با بی‌دینی مأنوس و مألوف گشته‌اند، با مشاهده کردن و اجرا اصول دین: دین و اجرای قوانین آن برایشان یک امر خارق العاده بنظر رسیده و همچون کوه بر دوششان سنگینی می‌کند.

گرچه حکومت و نظام اسلامی اختیار تام دارد و می‌تواند برای ملت و زیر دستان خود قوانین شریعت را اجرا نماید و حتی که به اجبار هم که شده این‌کار را می‌تواند، البته این نه تنها در اسلام، بلکه در تمام نظام‌های بشری و ادیان قابل مشاهده است.

این روزا که قوانین شرعی تدریجا در حال اجرا و راه اندازی در بین جامعه‌ می‌باشد، منافقین و معاندین علیه اسلام و نظام اسلامی دهان اعتراض بازکرده و قوانین شرعِ اسلام را تحملی و ظلم بر ملت افغان خوانده‌اند؛ دنیا غرب و نوکران حلقه بگوششان از حق و حقوق مردم مظلوم فلسطین کور و کر گشته و برای ملت افغان اشک تمساح‌گونه می‌ریزند. گرچه این یک نمایش تمثلی بیش نیست و این دشمنان قسم خورده هیچگاه برای ما غمخوار نبوده و نیستند!

ای آنهای که دنبال احقاق حق هستید؛ چرا از حقوق مردم فلسطین چیزی نمی‌گویید؟!
چرا از قتل کودکان، پیران، زنان، جوانان، نوجوانان و غیر نظامیان چیزی بخورد رسانه‌ها نمی‌دهید؟! چرا از مظلومیت مسلمانان در کشورهای مختلف جهان سخن نمی‌گوید؟! که خود مسبب تمام این بدبختی‌ها در کشورهای اسلامی هستید و فقط دست به دامن افغانستان انداخته‌اید؟ مگر در قانون جنگلی شما؛ در دموکراسی پوشالی و توخالی شما، دموکراسی که دم از آزادی می‌زنید، نیامده که: هیچ‌کس حق دخالت بر رسم‌ورسومات ادیان و مذاهب دیگر را ندارد. پس چرا خود قول خود را نقض کرده‌اید؟! چرا دنبال بهانه و بهانه تراشی هستید و چرا خود را گرگ در پوستین میش جلوه می‌دهید؟!

امربالمعروف و نهی از منکر در دین اسلام از جایگاه ویژهٔ بر خوردار است و اجرای این امر وظیفه و رسالت امت اسلامی است و کسی حق دخالت بر آن را ندارد. قوانین که در نظام اسلامی ما وضع می‌شود/شده، همه برگرفته از قرآن، سنت و فقه حنفی‌است که هیچ افراط و تفریطی در آن و جود ندارد.

https://www.alemarahdari.af/?p=126388

ترجمه جلد اول صحیح البخاری

#جزوه #دوره_حدیث #سال_نهم


🔰 همیار طلاب | ویژه طلاب مدارس علوم دینی اهلسنت
https://telegram.me/tollab_tabyeen
⬅️ کانال خودتان را به طلاب دیگر معرفی کنید.

✅نشر پیامهای دینی ،موجب نیکی است✅

‏وَأخجل مِن وَقتٍ لا أذكُرُكَ فيه وأنتَ الغنيَُ عَن ذكرِيْ

لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين

اوضاع کنونی فلسطین و سکوت حکام مسلمین

✍️مصطفی توکلی

وضعیت کنونی جهان اسلام و علی‌الخصوص قبله نخست امت مسلمه، بیت‌المقدس "فلسطین" چنان بغرنج و ظلمانی به نظر می‌رسد که «ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا» قرار گرفته است. اسلام و مسلمین از دست ظالمان خون‌ آشام، سفاکان زمان و اوضاع نابسامان حاکم در جامعه اسلامی، دارند خون گریه می‌کنند، ناله‌‌وزجه سر می‌دهند، با این حال تمام امت اسلامی را به نصرت و یاری می‌طلبند.

چنان اوضاعی که قلب هر مسلمان بیدار و روشن ضمیر را به درد آورده و به او می‌آموزد که امروزه در جهان چه جرایان دارد و وظیفه یک مسلمان واقعی و حکام امت اسلامی در این اوضاع درهم شکسته چیست؟!

آیا در این اوضاع نابسامان، سکوت مسؤلین و حکام کشورهای اسلامی خیانت بر اسلام و مسلمانان مظلوم محسوب نمی‌شود؟ آیا این به‌دور از عدل و انصاف نیست که کمتر از نه میلیون یهودی بی‌جاه و بی‌مکان، آواره و خانه‌بدوش؛ دو ملیارد مسلمان را این‌گونه خوار و زبون ساخته‌ و هر روز جان تعدادی زیادی از بی‌کسان را می‌گیرند؟ مگر آگاه نیستید که امت اسلامی را اینگونه جلو چشمانمان شکار می‌کند و عزتشان را به تاراج می‌برند؟ مگر از وضعیت فعلی فلسطین/غزه آگاهی ندارید؟
آیا قتل عام کودکان و زنان بی‌گناه را با چشم سر مشاهده نمی‌کنید، «یا ناله بگوش‌تان نمی‌رسد یا اینکه کر هستید» یا منتظر ظهور مهدی موعود هستید؟
مگر طفلان معصوم، جوانان، نوجوانان، زنان، غیر نظامیان؛ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؛ به کدامین گناه قتل عام می‌شوند؟
ای حکام عرب و عجم(البته در این میان نظام نوپای امارت اسلامی مستثنی‌است که به فرصت و فراهم شدن زمینه‌اش، آماده هر نوع کمک به مظلومین غزه هست) ای زمام داران کشورهای اسلامی، چقدر دل‌های شما سخت شده؛ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً؟!
مگر شما احساس و عاطفهٔ انسانی ندارید، مگر شما زن و فرزند ندارید که دلتان به آنان بسوزد؟ آیا مادّیات شما را چنین کروکور کرده که هیچ‌چیز و هیچ‌کس را نمی بینید، درد و رنج هم‌نواعانتان را فراموش کرده‌اید؟
مگر نشنیده‌اید که سعدی بزرگ علیه انسان‌های بی احساس و بی مسؤلیت چه زیبا سروده است:

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگـر عضوها را نماند قــرار
تو کز محنت دیگران بی‌غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

وقتی که احساس و درد انسانیت را بر شما حکام دست‌نشانده نمی‌بینیم؛ ضایع و بی‌فایده است که اسم شما را آدم/انسان بگذاریم! مگر حدیث پیامبر صلی الله وسلم را نشنیدهٔ‌اید که می فرماید: «المؤمن لمؤمنِ کالبنیان یشد بعضه بعضا»؟ حدیث دیگر را نشنیدهٔ که «المؤمنین کاجسد واحد، ان اشتکی عینه اشتکی کله و ان اشتکی رسه اشتکی کله»؟ آیا با دیدن صحنه‌های دلخراش و هولناک قتل دست جمعی مسلمانان درمند نمی‌شوید؟
چقدر دل‌های حکامی امروزی سخت شده که با مشاهده چنین اوضاع آشفته بازهم سکوت کرده و هیچ واکنشی از خود نشان نمی‌دهند، درحالی که اگر واقع بینانه بنگریم در می‌یابیم که امت اسلامی همانند درختی هستند که یک شاخهٔ آن به‌سوی شرق سرکشیده و دیگری بسوی غرب سرکشیده است، ولی اگر کسی بخواهد ریشه این درخت را قطع نماید؛ هم شاخهٔ شرقی و هم شاخهٔ غربی آن می‌خشکد.

آری! دشمنان قسم خوردهٔ اسلام، شکست خوردگان بدر و حنین، دیروز خواستند ریشهٔ این درخت تنومند را از سرزمین‌های همچون عراق، افغانستان و سوریه...بخشکانند که-این آرمان را بگور ببرند- و امروز دست به دست هم داده‌اند و می خواهند ریشه این در خت را از سرزمین پاک و مقدس فلسطین بخشکانند که «این خیال است و محال است و جنون»

ای جوانان سلحشور امت اسلامی! بیایید اختلافات ذات البینی و کینه‌های که در دل‌پنهان کرده‌اید را کنار گذاشته و دست بر دسته هم نهاده و با مشت‌های چون گرگه آهنین بر سر دشمنان سفاک بکوبیم و عزت از دست رفتهٔ‌مان را دوباره با فلسفه جهاد و شوقی به شهادت احیا نماییم و دوباره درس جهاد و شجاعت را از لابلای اوراق قرآن و حدیث، در زندگی خود پیاده سازیم!

آری! ما مسلمانا معتقد براین اصل و باور هستیم که عزت و سرفرازی امت اسلامی تنها و تنها در جهاد نهفته است؛ چی پیروز میدان شویم یا هم شهید راه الله شویم، خلاصه ناکامی و ناامیدی در قاموس ما راه ندارد.
اما افسوس و صد افسوس به مردانی که امروز در بین ما نیستند و در نبود آنها اینگونه امت اسلامی زجر می‌کشد:

یادِ آن ایام که ما مردانِ داشتیم
راد مردان و سلحشوران داشتیم
نه که‌تنها مردان سلحشور داشتیم؛
بل زنانِ سمیه‌گونه‌ها هم داشتیم!
با تأسف فاقد آن راد مردان گشتهٔ‌ایم
نه که‌مردان، بل فاقدشیر زنان گشتهٔ‌ایم
ادامهٔ مقاله را در لینک زیر بخوانید!

https://www.alemarahdari.af/?p=126630

سخنان مفتی سرور رسولی در جمع طلاب دارالعلوم هرات به مناسبت تعطیلات چهارو نیم ماه

زندگی سراسر امتحان است، در این امتحان فرق نمی‌کند که امتحان دهنده چه کسی باشد، مؤمن یا کافر. این را به یاد داشته باشیم که اگر در امتحان دنیا ناکام شویم، شاید قابل جبران باشد، ولی در امتحان اخروی اگر ناکام شدیم، دیگر قابل جبران نیست.
دراین دنیا مهمترین امتحان این است که در امتحان دین کامیاب شویم.

طلاب عزیز! شما به مدت یک هفته تعطیل هستید و از این تعطیلات استفاده بهینه را ببرید و برای خود برنامه خوبی داشته باشید و از این فرصت کم، بیشرین فایده را ببرید و کسانی که به خانه می‌روند برای تمام افراد جامعه برنامه داشته باشند.

در تعطیلات اولین وظیفه شما این است که نماز خود را با جماعت بخوانید و نماز را به دیگران آمـورش بدهید، نماز و قواعد آن را برای خانواده خود یاد بدهیم، چون غالبا در خانه‌های ما کسانی هستند که نماز و سوره‌های قرآن را خوب بلد نیستند.

دوم؛ وظیفه وظیفه اخلاقی است: ملاقات با خیشاوندان و اقارب، به مسجد رفتن، ملای مسجد را ملاقات کردن و هدیه دادن، سلام و رفتار خوب با جوانان و تشویق به سوی دین و جماعت تبلیغ کردن.

سوم؛ طلابی که در مدرسه باقی می مانند برای آنها برنامه مطالعه از طرف مدرسه هست و کسانی که می‌روند هم مطالعه داشته باشند.

چهارم؛ امسال خشک سالی است و از شما تقاضای دعا برای دفع این مصیبت است.

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

ستاره‌ای بدرخشید و نور عالم شد

✍️مصطفی توکلی

در چنین روزی رحمةللعلمین، محمدمصطفی، احمد مجتبی، قدوه دو عالم، شفیع و غم‌خوار امت چشم به جهان گشودند و دنیایی تاریک را صفا و ضیا بخشیدند، دنیایی که تاریکی سراسر بر آن پرده کشانده بود، دکتر حبیب‌الله مختار در باره عصر جاهلیت و قبل از بعث پیامر می‌نویسد: «جهان هنگام بعثت پیامبر گرامی صلّی‌الله‌علیه‌و‌سلّم به ‌دلیل فرورفتن در تاریکی‌های ضلالت ‌و ‌گمراهی و غرق‌شدن در اقیانوس عمیق کفر ‌و ‌معصیت، تلخ‌ترین لحظات خود را سپری می‌کرد و بزرگ‌ترین دغدغه‌اش تامین خوراک و پوشاک و اشباع غریزه ‌جنسی قرار گرفته بود؛ در غفلت ‌و ‌گمراهی از حیوانات نیز گامی فراتر نهاده بود، علائم و نشانه‌های یکتاپرستی، برادری، همدردی، حیا و غیرت در آن جامعه به‌طور کامل محو شده بود. مبارزات و درگیری‌های بسیار ویران‌گری به‌خاطر مسائل بسیار جزئی بپاخاسته و تا مدت‌های مدیدی ادامه پیدا می‌کردند. جز کینه، حسادت و بغض چیز دیگری به دست نمی‌آمد. فضای ظلم، خودخواهی، سرکشی و باج‌گیری بر آن جامعه حکم‌فرما بود.»

آری! دیری نگذشت که در روز دوشنبه ۱۲ ربیع‌الاول آفتاب عالمتاب بشر طلوع کرد و با تلألأ و درخشش‌نورش، جهان ظلمانی را به روشنایی محض مبدل ساخت و به قول معروف: ستاره‌ای بدرخشید و نور عالم شد.
بله عزیزانم! این نور عالمتاب جهان، همان محمد رسول‌الله است. همان شخص متواضعی که خودش لباس‌هایش را می‌شست و با غلام خود غذا می‌خورد و مریضان را عیادت می‌کرد.
خیلی مهربان بود، توصیه می‌کرد که درختان را قطع نکنید و به حیوانات ظلم نکنید و در باره کوه احد می‌فرمود: «این کوهی‌است که ما را دوست دارد و ما او را دوست داریم.»
او اصحابش را از تعظیم باز می‌داشت و می‌گفت: شما در برابر من همانند عجم‌ها در مقابل پادشاهانشان، قیام و تعظیم ننمایید!

این همان محمد اُمی لقبی بود که نه به مکتب رفته و نه به مدرسه، ولی با وجود این، برای جهان درس خودشناسی و خدا شناسی، درس حیات و سرنوشت را، درس طیب و فلسفه و ادبیات... آموزش داد.
این همان محمدی است که امروز بعد از گذشت هزاروچهارصد سال ما به نام و مقامش، افتخار می‌کنیم و بشر تا قیامت ممنون راه‌نمودهای ایشان می‌باشد.

جهان اسلام در عصر حاضر در زمینه‌‌های دانش ‌و ‌فرهنگ، سیاست ‌و ‌حکومتداری، اقتصاد ‌و ‌تجارت، صنعت‌ و ‌اختراع، تزکیه ‌و ‌اصلاح و… چنان درگیر مشکلات، موانع و بحران‌های خارجی و داخلی گشته است، که تمام اقشار و طبقات جامعه‌ی اسلامی به تناسب مسئولیت و رابطه‌شان با جامعه ‌و ‌محیط، از آنها رنج می‌برند.
روابطی چون صلح‌ و ‌آرامش، محبت ‌و ‌دوستی، اعتماد‌ و ‌همدلی، عشق‌ و ‌عاطفه، انسجام ‌و اتحاد، اعتماد‌ به ‌نفس و خود‌باوری، صداقت‌ و ‌راستی، تقوا ‌‌و پرهیزگاری از جوامع و اقشار مختلف اسلامی حتی از میان اعضای یک خانواده رخت بربسته است. در حقیقت، علّت اصلی مجموعه این بحران‌ها، دغدغه‌ها و نقاط ضعف جامعه‌ی اسلامی، دوری از آموزه‌ها و گفته‌های پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وسلّم) و عدم اجرای سیرت و سنت ایشان در زندگی روز مرهٔ ما می‌باشد.
امروز اگر رژیم غاصب اشغالگر یهود و امریکای غدار در سرزمین‌های اسلامی مرتکب هر جرم و جنایت که دلشان بخواهد، می‌شوند و امت اسلامی و حکامی مسلمان خواموش‌ و ساکت‌اند، یکی از علل این خواموشی و عدم اظهار مسؤلیت، همین است که سنت وسیرت، عشق و محبت‌مان نسبت به پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم کم‌رنگ گشته است، همین است که اقبال پیش خدا شکوه می‌کند:
شبی پیش خدا بگریستم زار
مسلمانان چرا زارند و خوارند؟
ندا آمد ، نمیدانی که این قوم
دلی دارند و محبوبی ندارند.

 https://t.me/pkgtryu

افغانستان از سقوط تا صعود

مصطفی توکلی

خیلی از تحلیلگران و کسانی که به زعم خود، خود را سیاست‌مدار، اقتصاددان، کارشناس، دانشمند و برسی‌کننده اوضاع کنونی می‌دانستند و می‌دانند، بعد از روی‌کار‌آمدن نظام امارت اسلامی، براین پندار بودند که افغانستان به زودی‌زود سقوط می‌کند و طالبان حکومت کرده نمی‌توانند و اقتصاد کشور رو به اضمحلال و رکود می‌رود.

امّا برخلاف این ایده و زعم باطل‌شان، بعد از پیروزی و فتح افغانستان، افغانستان عزیز را روزبه‌روز درحال رشد و ترقی می‌بینیم، و هرروز شاهد یک افغانستان آزادتر و آبادتر هستیم!

حالا از شما سؤال می‌کنم: افغانستانی که به مدت بیست‌سال تمام ذخایر و معادنش، اقتصاد و داریی‌اش توسط خارجی‌ها و چپاول‌گران به تاراج رفته‌بود، و اقتصادش زیر خط صفر قرار گرفته و تمام نیروی کاری‌اش از کشور فراری شده بود، و تمام خِبرگان و اهل فن‌‌آن مهاجرت کرده بودند، چطور توقع داشتید که امارت اسلامی آن را به مدت سه‌سال به اینجا برساند؟
چطور توقع دارید و داشتید؛ افغانستانی که به مدت بیست‌سال زیر چتر جمهوریت و ملل‌کفری زندگی می‌کرد و همه روزه دم از آبادی و امنیت می‌زدیید، کجا بود امنیت و کجاست آبادی، اگر بود یا هست به ما هم نشان بدهید؟

بیایید الحق و الانصاف، کارها و زحمت‌های سه‌ساله امارت اسلامی را با فعالیت‌های بیست‌سالهٔ جمهوریت مقایسه کنید و بعد ببینید که "تفاوت راه از کجاست تابه کجاست" اما کجاست چشمی که حقایق را ببیند و گوشی که صدای حق را بشنود؟!
کجا هستند آنهایی که می‌گفتند، افغانستان رو به قهقرا می‌رود؟ بیایید و ببینید که در افغانستان چه جریان‌هایی و جود دارد و چه فعالیت‌های عمده و پروژهای بزرگی درحال راه اندازی است!
نمی‌دانم از کجا آغاز و به کجا خاتمه دهم: از کدام پروژه و خدمات و دست‌آوردهای این سه‌سال بنویسم؟
از کانال بزرگ قوشتپه تا ترمیم سالنگ و یرانه، یا از بازسازی شاه‌ راهی هرات تا کابل یا از اعمار و باز‌سازی بندهای آبی منطقه تا راه اندازی پروژه بزرگ تاپی؟!
خدمات و شاهکارهایی که امروزه عملی می‌شوند و تقدیم ملت و جامعه مظلوم و رنج دیده افغانستان قرار می‌گردند، تا دیروز (دوران سیاه جمهوریت) فقط و فقط در حد شعارهای توخالی بیش نبوده‌اند، ولی الحمدلله که آن رویاهای دیرینه افغانستان درحال محقق شدن‌اند!

افغانستانی که تا دیروز بوی باروت، ویرانی و اشغال، گوش‌ها را می‌آزارید و دل‌ها را آزرده خاطر کرده بود؛ این میهن، اینک درحال تبدیل شدن به گلستانی‌ست، گلستانی که هر افغان از آن می‌‌تواند خود را خوشبو و معطر به عطرش کرد و گلی از گلشنش چید. گلستان و باغستانی که مردم ما دردها و رنج‌های دیرنه خود را در سایهٔ آن فراموش کرده و آزادانه و آبادانه زندگی کرد.

به امید موفقیت‌های روز افزون!

https://t.me/emirateislamic

این‌کار اوج بی‌فرهنگی و انحطاط علمی را نشان می‌دهد.

https://t.me/pkgtryu

این جا ایرانشهر، نام آشنای یکی از شهری های استان سیستان و بلوچستان است.
سومین شهر پر جمعیت استان است. آب و هوای این شهر گرم و خشک می‌باشد.
در یک از اماکن این شهر چشمم به جمع غفیر از مردم می‌افتد. نمایشگاه هفته سلامت برگذار شده است. در این نمایشگاه غرفۀ پزشکان خیلی کم رونق به نظر می‌رسد؛ ولی مثل همیشه سرازیر شدن سیل از زنان و مردان بلوچ به چشم می‌خورد.
در این نمایشگاه به مدیریت ورزشکاران و دوچرخه سوران لوحی سپاس اهدا می‌شود.
در بین دوچرخه‌سواران دختر و پسر بلوچ و فارس مشاهده می‌کنم.
چیزی که خیلی برایم ناخوش آیند بود؛ اختلاط زن و مرد، بدون حجاب، خنده و شوخی‌های رک و بدون پرده.
به امید تفکر!
✍مصطفی توکلی

‌7شوال 1443

بهار آزادی و شکوفایی میهن

مصطفی توکلی

امنیت، آزادی و آبادی همچون هوای بهاری‌ست که هرکس و هر جامعه‌ای می‌خواهد در فضای آن آزادانه و آبادانه زندگی کرده و از هر گُل و گلشن آن، از هر زیبایی آن، از هر نقش‌ونمای آن و از هر بوی خوش و معطر آن استشمام کرده و خود را معطر به عطر آن سازد. «چه صفایی دارد بهار آزادی، افسوس نه؛ بلکه صد افسوس گر ندانی قدر و بهای آزادی!».

مفهوم آزادی و استقلال

آزادی همان نعمت و هدیهٔ بزرگ خداوندی‌ست که برای آزاد و آباد زیستن انسان‌ها تقدیم‌شان گردیده است. ارزش و جایگاه آزادی و امنیت تا آن‌جاست که حضرت عمر -رضی‌الله‌عنه‌- می‌فرماید:
«متى استعبدتم الناسَ وقد ولدتهم أمهاتهم أحراراً؟» از چه زمانی مردمان را به بردگی گرفته‌اید، درحالی که آنها آزاده به دنیا آمده‌اند؟

آزادی و استقلال‌طلبی مفهومی‌ست که با تاروپود افغان‌ها گره خورده و تاریخ‌شان مملو از چنین شاهکارها است.


جایگاه امنیت و آزادی برای یک کشور

آزادی و امنیت در یک کشور و سرزمین به مثابهٔ سر برای تن و به‌عنوان بدنه برای یک جامعه و حتی برای تمام انسانیت و بشر می‌باشند. آزادی و امنیت چترش چنان گسترده است که از بهار آن، نه تنها انسان‌ها؛ بلکه خزندگان، پرندگان و درندگان هم لذت برده و احساس آرامش می‌کنند.

نسیم و باد بهار آزادی به هر سرزمین و کشوری که بوزد، آن سرزمین اگر خارستان هم باشد، تبدیل به گلستان می‌شود و رنج‌های دیرینهٔ ملتش التیام یافته و شفای دل‌ رنج‌دیدگان وداغ‌دیدگان آن مرزوبوم قرار می‌گیرد.

بهای آزادی چیست؟

در کشور عزیز ما افغانستان، نسیم بهار آزادی بعد از سال‌ها جوروجفا، اشغال و تجاوز، هرج‌ومرج، ظلم و استبداد، وزیدن گرفته و اکنون درحال شکوفه‌زدن و تنومندشدن است.

البته آزادی و امنیت هم به آسانی به دست نمی‌آید، و درختش به ثمر نمی‌رسد تا زمانی که صاحبش رنج و تکلیف بسیاری نکشد. برای آزادی و برپایی نظام اسلامی باید سال‌ها زحمت کشید، خون داد، جان داد و مال هزینه کرد، تا این نعمت بی‌بدیل الهی جاری شده و بندگان خدا و تمام انسانیت در زیر چتر آن آزادانه نفس بکشند.

امروز خیلی از ملت‌ها آرزو دارند که مانند ما آزادانه و با امنیت زندگی کنند، اما آزادی را سرابی بیش نمی‌بینند!

آری! ما هم روزی آرزوی آزادی در سر می‌پروراندیم و برای آن تلاش می‌کردیم، تا اینکه این رویای دیرینهٔ ما متحقق شد و به آرزوی خود رسیدیم. پس ما ملت دین‌پرور افغان هم این را فراموش نکرده و به یاد داشته باشیم که این نعمت بزرگ رب‌العالمین، این آزادی و امنیت که اکنون در کشورمان حاکم است، بدون زحمت و به راحتی به دست نیامده و برای حصول آن هزاران شهید تقدیم این راه گردیده، هزاران خانه‌وکاشانه ویران شده، هزاران زن بیوه و هزاران طفل یتیم گشته‌اند.

آزادی و چالش‌های فراروی

به فضل خداوند متعال آزادی و امنیت در کشور ما جاری گشته و مردم ما با امنیت تمام به زندگی روزمرهٔ خود ادامه می‌دهند؛ اما چیزی که باید ما را بیدارتر کند، این است که حفاظت و پاس‌داری از یک کشور، مهم‌تر از فتح و آزادی آن است. چه بسا کشورهایی بوده که فتح شده‌اند ولی حاکمان‌شان نتوانسته‌اند پایه‌های حکومت را مستحکم و استوار نمایند، بنابراین دیری نگذشته که حکومت‌شان منحل شده و سرزمین از دستشان رفته است. پس می‌طلبد که بیشتر و بیشتر روی استقرار و استحکام پایه‌های اساسی حکومت و حکم‌رانی خود دقت داشته و برای مبارزه با چالش‌های فراروی‌مان آمادهٔ مبارزه و مقابله باشیم!

وظیفهٔ ما در قبال آزادی وطن

پس به پاس آزادی میهن و امنیت سرتاسری کشور و آبادانی وطن، نه تنها دولت، بلکه هر یکی از هم‌وطنان عزیزمان، در هر موقعیت و جایگاهی که قرار دارد، باید در حد توانش برای بهترشدن وضعیت میهن عزیزمان کوشش و تلاش ورزیده، و وطن‌مان را که حیثیت خانهٔ‌مان را دارد، آباد نموده، و برای بقای آزادی و آبادی آن از هیچ تلاشی دریغ نکند؛ چون آزادی و امنیت با مشارکت همگانی مثمر ثمر واقع می‌شود، و یک‌دست هیچ‌گاه صدا نخواهد داشت.

بیا تا خاک وطـن سرمهٔ چشمان کنیم
آزادی و آبادی را پیشهٔ هر افغان کنیم!

https://www.alemarahdari.af/?p=127046

♨️ بنرهایی که در خیابان های طرابلس نصب شده‌اند تا کسانی که از جنوب لبنان آواره شده‌اند آن را ببینند!!

(به شهر سیده عایشه
دختر خلیفه پیامبر ﷺ ابوبکر صدیق
و همسر پیامبر خدا محمد ﷺ
و محبوبترین همسر ایشان
خوش آمدید....)

منظور این بنر همان روافض گستاخی است که به حضرت ام المؤمنین بد و بی‌راه می‌گفتند.