دعوای پیرمرد و پیرزال ایرانی بر سر سطل آشغال...
ببین تفاوت ره از کجا تابکجا؟
التماس تفکر برای اهل فکر!

تحلیل‌گران جیره‌خوار یا بردگان دیگران؟!
مصطفی توکلی
https://www.alemarahdari.af/?p=126279

وضعیت اهل غزه

وضعیت ما در غزه مانند وضعیت حضرت یونس علیه‌السلام در شکم نهنگ است، ما در تاریکی زندگی می‌کنیم، تنها راه نجات از این ظلمات متراکم و انباشته، ترک مخلوق و ندای خالق یکتاست: لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ!!

اگر خود را به خدا واگذار کنیم، نتیجه قطعا و یقینا مثبت خواهد بود: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ؛ پس ما دعای او را اجابت کردیم و او را از اندوه نجات دادیم و این گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم»

📝نویسنده: جـــهاد حلس
✍برگردان: مصطفی توکلی


https://t.me/pkgtryu

گزیدهٔ سخنان مفتی سرور رسولی در جمع طلاب دارالعلوم هرات/پنجشنبه شب‌ها، ۲۴صفر المظفر ۱۴۴۶ قمری

جناب مفتی صاحب در درس امشب اسباب هدایت را برشمردند:

1- اولین پله هدایت: الاعتصام بهدایة الله/ و من یعتصم بالله فقد هدی الی صراط مستقیم. ابن کثیر می‌فرماید: اعتصام اولین پله و قدمِ برای هدیت یک شخص می‌باشد.

2- ابطغاء الحق، در طلب حق بودن،
تمام دغدغه‌های یک فرد حق طلبی باشد، نفس خود را کنترل کند... وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا، هدایت خودش به در خانهٔ ما نمی‌آید، باید آن را جستجو کرد.

3- الاالتجاء الی الله؛ دعا خواستن از رب العالمین، همانطوری که در سوره فاتحه می‌خوانیم: اهدینا الصراط المستقیم، دعا نقش مهم و اساسی در زندگی انسان دارد.

4- ارتباط برقرار کردن با یک عالم ربانی و واقعی. این توصیه اکابر و بزرگان مابوده و هست. البته نه دنبال کسانی که امروز بنام عالم دین، دکان باز کرده‌اند.

5- مداومت بر عمل صالح، مواظب باشیم که اعمال صالح و مداومت آن از ما زائل نشود، عمل مهم است. صحابه تا چیزی را یاد میگرفتند به آن عمل می‌کردند.

6- تلاوت قرآن، با قرآن زندگی کردن، طوری که تلاوت آن هیچگاه ترک نشود.
تدبر وتفکر کردن در آیات و احکام قرآن،
قرآن را طوری تلاوت کنید که خود را مخاطب آن قرار دهید و گویا بر من نازل شده...چون قرآن احسن الحدیث است.

7- انتخاب و برگزیدن دوست خوب، دوستی که شما را به عبادت و یاد الله بیندازد. المرء علی دین خلیلیه...بعضی از دوستان باید از زندگی حذف و بعضی اضافه بشه. پس دراین زمینه بیشتر دقت نمایید!

ترتیب دهنده: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

آخرین تاخت‌وتاز رژیم غاصب

نویسنده: ادهم شرقاوی
مترجم: مصطفی توکلی


نابودی و ریشه‌کن شدن وجود اسرائیل غاصب، یک حقیقت قرآنی و بشارت نبوی است، ازین‌رو نمی‌پرسیم که زود نابود می‌شود یا دیر؟
چون که زوال و نابودی این رژیم سفاک قطعی و یقنی است؛ اما سؤال اینجا است که این شکست و زوال چه زمانی است؟!

من هم براین عقیده و باور نیستم که دست از جنگ و جهاد بردارم و منتظر معجزه باشم، بلکه من براین باورم که معجزه زمانی به وقوع می‌پیوندد که ما نهایت کوشش و تلاش خود را به خرج بدهیم!
معجزه زمانی به سراغ ما می‌آید که ما با تمام قدرت و توان خود علیه باطل یورش ببریم، انگار در یک قدمی پیروزی یا شکست برسیدیم؛ اینجاست که گام‌های نخست فتح و ظفر یکی بعد از دیگری پیموده می‌شود، اینجاست که پرچم حق تا آخرین قلهٔ خود بالا می‌رود، اینجاست که معجزه و نصرت الهی به سراغ ما می‌آید.


قرآن کریم به ما یک حقیقت ثابت را می‌آموزد و آن این است که نبرد ما با دشمن غاصب نبرد عقیده و نبرد حق و باطل است نه مبارزه برای به دست آوردن جا و مقام.

جنگ و پیکاری که به خاطر سلطه طلبی باشد،
خداوندمتعال طرفین جنگ را به همان اسباب ظاهری‌شان واگذار می‌کند و هیچ یکی از آنها نصرت و یاری خدا به سراغشان نمی‌آید، هرکس قوی باشد؛ غالب می‌شود و هرکس ناتوان باشد بیچاره می‌شود.
اما در نبرد عقیده، در نبرد حق و باطل، عدد و عُدد طرفین معیار نیست، چون در این نبرد به اسباب ظاهری اکتفا نشده است!
تمام طاغوتیانی را که به نوعی خداوند تنبه کرده و یا آنها را سخت عذاب داده؛ درحالی بوده که آنها به قدرت و جبروت خود می‌بالیدند.

خداوندمتعال فرعون را تا مادامی که دم از قدرت و سلطه توازن می‌زد، هلاک نکرد؛ او را زمانی به غذابش گرفتار کرده که چنین اعلان کرد: أنا ربکم الأعلی، من خدای بزرگی شماستم!
خداوند او را زمانی به عذابش گرفتار کرد که در اوج قدرت و قوت بود و سرلشکر سپاه بزرگ و مسلح خود بود.

خداوند نمرود را در حالت ضعف و ناتوانی‌اش هلاک نکرد؛ بلکه او را در اوج تکبر و غرورش هلاک کرد، آنگاه که در بین مردم ندا سر می‌داد: أنا اُحیی و اُمیت، من زنده می‌کنم و می‌مرانم!

خدواند قوم عاد را با تغییر و کمی در ترازو و دادوستد هلاک نکرد؛ بلکه آنها را هنگام هلاک کرد که می‌گفتند: من أشدُّ منّا قوَّة، چه کسی از ما نیرومندتراست؟!

و خداوند قوم ثمود را هلاک نکرد، اما هنگامی که آنها در سخرهای کوه دم از قدرت و عدم فرارسیدن عذاب را می‌زدند؛ هلاک‌شان ساخت.

خداوندمتعال در روز خندق هنگامی احزاب را متفرق کرد و شرشان را از سر مؤمنان کوتاه کرد که زمین با تمام وسعتش بر مؤمنین تنگ شده بود و قلب‌ها به حلقوم رسیده بود.

هنگامی که جنگ غزه آغاز شد، گمان می‌کردم این یک نبرد چند روزه باشد و به زودی پایان می‌یابد، همانطوری که جنگ‌های قبلش به پایان رسید؛ اما حالا قلبم گواهی می‌دهد که این آخرین جنگ است که در غزه ادامه دارد و این جنگ به حال فعلی‌اش باقی نمی‌ماند، و حتما تندبادی که احزاب را به هم زد، ان شاءالله به زودی می‌وزد و رژیم غاصب را درهم می‌شکند، و عذاب‌های الهی همیشه یکسان نیستند، به هزار شکل عذاب نازل می‌شود
و لشکریان خدا را فقط خودش می‌شناسد!

این جنگ مانند جنگ‌های قبلی به پایان می‌رسد و پایان این جنگ همانند آغاز آن می‌باشد!
یک امر قطعی است که اختیار این جنگ مدتی‌است که از دست دوطرف خارج شده و آسانی و خاموشی آن بدست خداست!

من مخالف امور عقلانیت و دلیل حساب کردن و نگاه به حقایق نیستم!
اما عقل تقاضای این همه ثبات و پایداری را نمی‌کند، و آنچه اکنون رخ می‌دهد با عقل در تضاد است، واقعیت این است که با این همه بمباران بی وقفه رژیم غاصب، نه تنها غزه، بلکه قدرت های بزرگ هم که می‌بود، حالا نابود می‌شد، فرو می‌ریخت، پس چطور قطاع غزه با وجود کوچک و کمیت مساحت، طوری که از تمام پایتخت‌ کشورهای دنیای کوچک‌تراست؛ بازهم در حال صعود و پیروزی است؟!

بدتر از آن جغرافیایی این باریکه مسطح و بدون کوه، جنگل و وادی می‌باشد، غزه منطقهٔ‌یست که بدون نیروی جنگی، در وهلی اول هجوم رژیم اشغالگر، تمام دور اطراف این باریکه را محاصره کرده، از دریا، خشکه و آسمان، ولی با وجود این همه فشار، رژیم غاصب به هیچ نتیجهٔ نرسیده است.

قبلا جنگ ما با اسرائیل مدت اندکی طول می‌کشید و به پایان می‌رسید، اما در حقیقت اینبار جنگ طول کشده، چون که نبرد میان ایمان و مادیات است.
ادامهٔ مقاله را در لینک زیر بخوانید!

https://www.alemarahdari.af/?p=126457

نوشته بنده را تحت عنوان«از امارت اسلامی تا عمارت و آبادانی» در روزنامه انیس، روزنامه ملی افغانستان مطالعه کنید!

قوانین شرعی و افواهات رسانه‌ی
مصطفی توکلی

دین مبین اسلام، دین جامع و کاملی‌ است که برای تمام زوایایی زندگی بشریت برنامه و قانونی منظم و استواری دارد که نیاز به قوانین وضعی؛ قوانین خود ساخته و پرداخته بشر ندارد، دینی که خداوند دستور می‌دهد که شما همه‌تن در آن داخل شوید و تسلیم آن باشید، آنجا که می‌فرمایید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ.» در زمان پیامبر گرامی صلی‌الله‌عليه‌وسلم گروه‌های مختلفی می‌آمدند و می‌گفتند: یا رسول‌الله ما اسلام را قبول می‌کنیم ولی فلان دستور العمل را معاف کن، فلان چیز را به ما تخفیف بده، اینجا بود که آیه مبارکه فوق نازل شد و خدواندمتعال مردم را دستور داد که به تمام معنا اسلام را بپذیرند و در غیر آن قابل قبول نیست.

مسئله عدم پذیرش برخی مسائل شرعی، ریشهٔ تاریخی دارد و در هر مقطعی از تاریخ، معاندین و سرکشانی بودند که برای پذیرش و اجرای احکام الهی شانه خالی می‌کرند و به نوعی احکام شرعی را تأویل و تفسیر بالرئ می‌کردند. این مساله دراین عصر پرفتنه و فساد، عصری که اجرای شریعت یک امر خیلی شگفت‌آور، برای غیر اهل دین و کسانی که از دین فرسخ‌ها فاصله دارند، بیشتر و بیشتر سخت‌ودشوار به نظر می‌رسد. درحالی که تمام امور شرعی و در اجرای آن، حکمت‌ها و فلسفه‌ها نهفته است؛ حکمت‌های چون؛ امنیت و آرامش، حریت و آزادی، رعایت حق خالق و مخلوق و...

یک از اهداف مهم نظام اسلامی قیام و اجرای شریعت اسلامی بوده و هست، امارت اسلامی افغانستان هم که سالیان سال جنگ و جهاد کرده، هزاران تن جان خود را فدای این مسیر کرده‌اند، الکی و بی‌خود نبوده است؛ بلکه از خود هدف و برنامه‌ها داشته؛ که هدف اصلی و اساسی‌اش؛ آزدی وطن از زیر یوغ استعمار و استحمار و برپایی نظام اسلامی و اجرای قوانین شریعت اسلامی بوده است.

آری! با روی‌کار آمدن و برقراری نظام امارت اسلامی و اجرای قوانین شرعی؛ یک مشت افرادی شهوت‌ران و خواهشات‌پرست، سکولار و ملحد، با راه اندازی و به صدا در آوردن بوق و کرنایی شیاطین انسی(رسانه‌های غرب و شرق، رسانه‌های بی‌قد و بند) دهان انتقاد و اتهام نسبت به نظامی اسلامی باز کرده و نظام و امارت اسلامی را به بی عدالتی و ظلم بر ملت افغانستان متهم کرده‌اند؛ این اعتراضات را درحالی مطرح می‌کنند که نه از اصل آن آگاهی دارند و نه خود پابند آن هستند و حتی پابند اصول و قواعد خودساختهٔ‌بشری(دموکراسی) خودشان هم نیستند.

کسانی که با دین و اسلام سروکاری ندارند، و با بی‌دینی مأنوس و مألوف گشته‌اند، با مشاهده کردن و اجرا اصول دین: دین و اجرای قوانین آن برایشان یک امر خارق العاده بنظر رسیده و همچون کوه بر دوششان سنگینی می‌کند.

گرچه حکومت و نظام اسلامی اختیار تام دارد و می‌تواند برای ملت و زیر دستان خود قوانین شریعت را اجرا نماید و حتی که به اجبار هم که شده این‌کار را می‌تواند، البته این نه تنها در اسلام، بلکه در تمام نظام‌های بشری و ادیان قابل مشاهده است.

این روزا که قوانین شرعی تدریجا در حال اجرا و راه اندازی در بین جامعه‌ می‌باشد، منافقین و معاندین علیه اسلام و نظام اسلامی دهان اعتراض بازکرده و قوانین شرعِ اسلام را تحملی و ظلم بر ملت افغان خوانده‌اند؛ دنیا غرب و نوکران حلقه بگوششان از حق و حقوق مردم مظلوم فلسطین کور و کر گشته و برای ملت افغان اشک تمساح‌گونه می‌ریزند. گرچه این یک نمایش تمثلی بیش نیست و این دشمنان قسم خورده هیچگاه برای ما غمخوار نبوده و نیستند!

ای آنهای که دنبال احقاق حق هستید؛ چرا از حقوق مردم فلسطین چیزی نمی‌گویید؟!
چرا از قتل کودکان، پیران، زنان، جوانان، نوجوانان و غیر نظامیان چیزی بخورد رسانه‌ها نمی‌دهید؟! چرا از مظلومیت مسلمانان در کشورهای مختلف جهان سخن نمی‌گوید؟! که خود مسبب تمام این بدبختی‌ها در کشورهای اسلامی هستید و فقط دست به دامن افغانستان انداخته‌اید؟ مگر در قانون جنگلی شما؛ در دموکراسی پوشالی و توخالی شما، دموکراسی که دم از آزادی می‌زنید، نیامده که: هیچ‌کس حق دخالت بر رسم‌ورسومات ادیان و مذاهب دیگر را ندارد. پس چرا خود قول خود را نقض کرده‌اید؟! چرا دنبال بهانه و بهانه تراشی هستید و چرا خود را گرگ در پوستین میش جلوه می‌دهید؟!

امربالمعروف و نهی از منکر در دین اسلام از جایگاه ویژهٔ بر خوردار است و اجرای این امر وظیفه و رسالت امت اسلامی است و کسی حق دخالت بر آن را ندارد. قوانین که در نظام اسلامی ما وضع می‌شود/شده، همه برگرفته از قرآن، سنت و فقه حنفی‌است که هیچ افراط و تفریطی در آن و جود ندارد.

https://www.alemarahdari.af/?p=126388

ترجمه جلد اول صحیح البخاری

#جزوه #دوره_حدیث #سال_نهم


🔰 همیار طلاب | ویژه طلاب مدارس علوم دینی اهلسنت
https://telegram.me/tollab_tabyeen
⬅️ کانال خودتان را به طلاب دیگر معرفی کنید.

✅نشر پیامهای دینی ،موجب نیکی است✅

‏وَأخجل مِن وَقتٍ لا أذكُرُكَ فيه وأنتَ الغنيَُ عَن ذكرِيْ

لا إله إلا أنت سبحانك إني كنت من الظالمين

اوضاع کنونی فلسطین و سکوت حکام مسلمین

✍️مصطفی توکلی

وضعیت کنونی جهان اسلام و علی‌الخصوص قبله نخست امت مسلمه، بیت‌المقدس "فلسطین" چنان بغرنج و ظلمانی به نظر می‌رسد که «ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا» قرار گرفته است. اسلام و مسلمین از دست ظالمان خون‌ آشام، سفاکان زمان و اوضاع نابسامان حاکم در جامعه اسلامی، دارند خون گریه می‌کنند، ناله‌‌وزجه سر می‌دهند، با این حال تمام امت اسلامی را به نصرت و یاری می‌طلبند.

چنان اوضاعی که قلب هر مسلمان بیدار و روشن ضمیر را به درد آورده و به او می‌آموزد که امروزه در جهان چه جرایان دارد و وظیفه یک مسلمان واقعی و حکام امت اسلامی در این اوضاع درهم شکسته چیست؟!

آیا در این اوضاع نابسامان، سکوت مسؤلین و حکام کشورهای اسلامی خیانت بر اسلام و مسلمانان مظلوم محسوب نمی‌شود؟ آیا این به‌دور از عدل و انصاف نیست که کمتر از نه میلیون یهودی بی‌جاه و بی‌مکان، آواره و خانه‌بدوش؛ دو ملیارد مسلمان را این‌گونه خوار و زبون ساخته‌ و هر روز جان تعدادی زیادی از بی‌کسان را می‌گیرند؟ مگر آگاه نیستید که امت اسلامی را اینگونه جلو چشمانمان شکار می‌کند و عزتشان را به تاراج می‌برند؟ مگر از وضعیت فعلی فلسطین/غزه آگاهی ندارید؟
آیا قتل عام کودکان و زنان بی‌گناه را با چشم سر مشاهده نمی‌کنید، «یا ناله بگوش‌تان نمی‌رسد یا اینکه کر هستید» یا منتظر ظهور مهدی موعود هستید؟
مگر طفلان معصوم، جوانان، نوجوانان، زنان، غیر نظامیان؛ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ؛ به کدامین گناه قتل عام می‌شوند؟
ای حکام عرب و عجم(البته در این میان نظام نوپای امارت اسلامی مستثنی‌است که به فرصت و فراهم شدن زمینه‌اش، آماده هر نوع کمک به مظلومین غزه هست) ای زمام داران کشورهای اسلامی، چقدر دل‌های شما سخت شده؛ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً؟!
مگر شما احساس و عاطفهٔ انسانی ندارید، مگر شما زن و فرزند ندارید که دلتان به آنان بسوزد؟ آیا مادّیات شما را چنین کروکور کرده که هیچ‌چیز و هیچ‌کس را نمی بینید، درد و رنج هم‌نواعانتان را فراموش کرده‌اید؟
مگر نشنیده‌اید که سعدی بزرگ علیه انسان‌های بی احساس و بی مسؤلیت چه زیبا سروده است:

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگـر عضوها را نماند قــرار
تو کز محنت دیگران بی‌غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

وقتی که احساس و درد انسانیت را بر شما حکام دست‌نشانده نمی‌بینیم؛ ضایع و بی‌فایده است که اسم شما را آدم/انسان بگذاریم! مگر حدیث پیامبر صلی الله وسلم را نشنیدهٔ‌اید که می فرماید: «المؤمن لمؤمنِ کالبنیان یشد بعضه بعضا»؟ حدیث دیگر را نشنیدهٔ که «المؤمنین کاجسد واحد، ان اشتکی عینه اشتکی کله و ان اشتکی رسه اشتکی کله»؟ آیا با دیدن صحنه‌های دلخراش و هولناک قتل دست جمعی مسلمانان درمند نمی‌شوید؟
چقدر دل‌های حکامی امروزی سخت شده که با مشاهده چنین اوضاع آشفته بازهم سکوت کرده و هیچ واکنشی از خود نشان نمی‌دهند، درحالی که اگر واقع بینانه بنگریم در می‌یابیم که امت اسلامی همانند درختی هستند که یک شاخهٔ آن به‌سوی شرق سرکشیده و دیگری بسوی غرب سرکشیده است، ولی اگر کسی بخواهد ریشه این درخت را قطع نماید؛ هم شاخهٔ شرقی و هم شاخهٔ غربی آن می‌خشکد.

آری! دشمنان قسم خوردهٔ اسلام، شکست خوردگان بدر و حنین، دیروز خواستند ریشهٔ این درخت تنومند را از سرزمین‌های همچون عراق، افغانستان و سوریه...بخشکانند که-این آرمان را بگور ببرند- و امروز دست به دست هم داده‌اند و می خواهند ریشه این در خت را از سرزمین پاک و مقدس فلسطین بخشکانند که «این خیال است و محال است و جنون»

ای جوانان سلحشور امت اسلامی! بیایید اختلافات ذات البینی و کینه‌های که در دل‌پنهان کرده‌اید را کنار گذاشته و دست بر دسته هم نهاده و با مشت‌های چون گرگه آهنین بر سر دشمنان سفاک بکوبیم و عزت از دست رفتهٔ‌مان را دوباره با فلسفه جهاد و شوقی به شهادت احیا نماییم و دوباره درس جهاد و شجاعت را از لابلای اوراق قرآن و حدیث، در زندگی خود پیاده سازیم!

آری! ما مسلمانا معتقد براین اصل و باور هستیم که عزت و سرفرازی امت اسلامی تنها و تنها در جهاد نهفته است؛ چی پیروز میدان شویم یا هم شهید راه الله شویم، خلاصه ناکامی و ناامیدی در قاموس ما راه ندارد.
اما افسوس و صد افسوس به مردانی که امروز در بین ما نیستند و در نبود آنها اینگونه امت اسلامی زجر می‌کشد:

یادِ آن ایام که ما مردانِ داشتیم
راد مردان و سلحشوران داشتیم
نه که‌تنها مردان سلحشور داشتیم؛
بل زنانِ سمیه‌گونه‌ها هم داشتیم!
با تأسف فاقد آن راد مردان گشتهٔ‌ایم
نه که‌مردان، بل فاقدشیر زنان گشتهٔ‌ایم
ادامهٔ مقاله را در لینک زیر بخوانید!

https://www.alemarahdari.af/?p=126630

سخنان مفتی سرور رسولی در جمع طلاب دارالعلوم هرات به مناسبت تعطیلات چهارو نیم ماه

زندگی سراسر امتحان است، در این امتحان فرق نمی‌کند که امتحان دهنده چه کسی باشد، مؤمن یا کافر. این را به یاد داشته باشیم که اگر در امتحان دنیا ناکام شویم، شاید قابل جبران باشد، ولی در امتحان اخروی اگر ناکام شدیم، دیگر قابل جبران نیست.
دراین دنیا مهمترین امتحان این است که در امتحان دین کامیاب شویم.

طلاب عزیز! شما به مدت یک هفته تعطیل هستید و از این تعطیلات استفاده بهینه را ببرید و برای خود برنامه خوبی داشته باشید و از این فرصت کم، بیشرین فایده را ببرید و کسانی که به خانه می‌روند برای تمام افراد جامعه برنامه داشته باشند.

در تعطیلات اولین وظیفه شما این است که نماز خود را با جماعت بخوانید و نماز را به دیگران آمـورش بدهید، نماز و قواعد آن را برای خانواده خود یاد بدهیم، چون غالبا در خانه‌های ما کسانی هستند که نماز و سوره‌های قرآن را خوب بلد نیستند.

دوم؛ وظیفه وظیفه اخلاقی است: ملاقات با خیشاوندان و اقارب، به مسجد رفتن، ملای مسجد را ملاقات کردن و هدیه دادن، سلام و رفتار خوب با جوانان و تشویق به سوی دین و جماعت تبلیغ کردن.

سوم؛ طلابی که در مدرسه باقی می مانند برای آنها برنامه مطالعه از طرف مدرسه هست و کسانی که می‌روند هم مطالعه داشته باشند.

چهارم؛ امسال خشک سالی است و از شما تقاضای دعا برای دفع این مصیبت است.

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu