هیچ چیز ارزش آن را ندارد که برایش توقف کنم، من همانند رود هستم، تا آخرین لحظه روان هستم.

✍️ایمن العتوم

https://t.me/pkgtryu

چرا جشن و اسقلال؟

خیلی از مغرضان، فراریان‌ِوطن‌فروش یا ملحدان ضددینی... اعتراض می‌کنند که چرا و به چه‌مناسبتی جشن و استقلال می‌گیریند؟ مگر چه‌کار کردیند که جشن می‌گیریند؟!

در جواب باید گفت: چرا استقلال نگیریم، درحالی که شوکت‌ و عزت ابرقدرت‌های مستکبر جهانی را به خاک یکسان کرده و آنها را با بدن‌های خون چکان روانهٔ گورستان ساختیم!

چرا جشن و استقلال نگیریم درحالی که بیست سال در مقابل طاغوت جهانی، جنگ و جهاد کردیم و دین و وطن خود را از زیر یوغ ناپاکان، پاک کردیم؟

چرا جشن و استقلال نگیریم درحالی که نظام اسلامی و احکام شرعی را آزادنه در کشور خود اجرا کرده و به عنوان یک کشور اسلامی در جهان حکم‌رانی می‌کنیم!

چرا جشن و استقلال نگیرم درحالی که فساد و فحشا را ریشه‌کن ساخته و فساد پیشگان را از مسیر انحراف بسوی توبه و انابت الی الله فرا می‌خوانیم!

چرا جشن استقلال نگیرم؛ شما پرندهٔ که در قفس باشد را حتماً دیده‌اید که چقدر آرزوی آزادی و پرواز می‌کند و بعد از آزادی چقدر اظهار شادی می‌کند؛ پرنده تنها برای آزادی جانش آنقدر خوشحال می‌شود، او که یک حیوان است و تنها جانش را نجات داده؛ درحالی که ما نه تنها جان، بلکه دین، عزت، ناموس و تمام امور خود را آزاد کرده‌ایم؛ پس چرا ابراز و اظهار خوشحالی نکنیم‌، چرا جشن و استقلال نگیریم؟
چرا و صدها چراهای دیگر؟

و جشن استقلال سبب خوشحالی مؤمنان و سبب خشم و همچون خار بردیدگان دشمان دین و وطن‌فروشان فراری‌است.

وطن استقلال و آزدی‌ات مبارک🏳

✍️مصطفی توکلی


https://t.me/pkgtryu

هم‌دیگرپذیری و غرس نهال عشق و محبت چنان است که دشمنی را به دوستی مبدل ساخته و از خارستان، گلستانِ ببار می‌آورد!

درخت دوستی بنشان، که کام دل ببار آرد
نهال دشمنی برکن، که رنــج بیشمار آرد

✍توکلی

شام سیاه رخت بست صبح درخشان آمد

✍️مصطفی توکلی

امت اسلامی امتی‌ست که هرگز نمی‌میرد و نابود نمی‌شود، چنان امت زنده و پویایی‌ست که هرگاه از گوشهٔ غروب کند، از گوشهٔ دیگر طلوع کرده و شعای نورش جهان را روشن و تابناک می‌سازد. این امت هرچه ضربهٔ محکم‌تر بخورد، بیشتر قوی‌تر و مستحکم‌تر می‌شود، شیشه گر بشکند، بران‌تر شود.

اگر نگاهی گذرا به دو دههٔ قبلِ کشورعزیزمان افغانستان بیندازیم، در می‌یابیم که چطور دشمنان دین و وطن بر خاک و میهن‌مان تجاوزکرده و همانند ظرف غذایی بر آن هجوم آورده بودند و برای بلعیدن آن از همدیگر سبقت می‌گرفتند.

کمی با دقت بنگریم که چطور تمام ملل‌کفری و سازمان‌های به‌هم‌پیوسته دست‌به‌دست هم داده و برای نابودی یک کشور کوچک و فقیر فرسنگ‌ها را پیمودند تا اینکه دین و اسلام ما را از ما بربایند و ما را از اسلام تهی سازند؛ ولی این نابخردان مسیر طولانی را اشتباه پیمودند و مسیر ترکستان، آنها را به‌گورستان منتهی ساخت. آدرس را اشتباه گرفتند یا از گذشتگان‌شان درس عبرت نگرفته‌اند، کدام یکی؟

آمریکای جانی از شکست آبا و اجدادش (انگلیس و روس) درس عبرت نگرفته و بعد از رسوایی و شکست آن‌ دو، طبل جنگ را محکم‌تر کوبیده و خود را یکه‌تاز میدان معرفی کرده و پا را فراتر از گلیم‌خود دراز کرده و مکارنه همچون روباه در بین شیران عرضِ اندام کرد و وارد خاک پاک افغانستان شد.

آمریکای جنایت‌کار؛ البته نه تنها آمریکا، بلکه دوشادوش وی ۴۷ کشور کفری، همراه با نوکران و بردگان داخلی، با تمام کب‌کبه و دب‌دبهٔ‌شان به‌جنایت‌های ضد‌انسانی و ضد‌بشری خود، مدت طولانی کوشش و تلاش ورزیدند تا بساط اسلام، غیرت، عزت و شجاعت افغان‌ها را از این سرزمین برچینند؛ ولی این‌ را ندانسته که با دوستان خدا هرکس در افتاد، ورافتاد.

افغان‌ها قومی‌اند که اسلام در رگ‌وریشهٔ آنها عجین‌گشته و غیرت و حمیت اسلامی‌شان ضرب‌المثل برای همگان قرار گرفته است.
هرگاه ببینند که بر اسلام و عزتشان تعرض و تجاوز شود، آنگاه یا جان می‌دهند یا جان می‌گیرند.

زمانی‌که آمریکا با آبروی، ناموس و عزت افغان‌ها بازی کرد، آنجا بود که شیران از هر کوه‌وبرزنی بر شغالان اشغال‌گر یورش برده و دشمنان کینه‌توز و گستاخ را یکی پی دیگری روانه قبرستان کردند.
مجاهدینی‌که معروف به طالبان بودند، وارد کارزار شده و زندگی را برای اهل باطل تنگ و تاریک کردند، تا جایی‌که خواب را از دیدگان دشمنان ربودند و افغانستان را برایشان تبدیل به جهنم‌ سرمدی کرده بودند.

نبرد میان حق و باطل سالیان متمادی در این سرزمین ادامه داشت، دراین مدت زمان جنایت‌کاران به چه جنایاتی‌ که نپردخته‌اند، چه بسا کودکان، زنان، جوانان و پیرمردان را قتل کرده‌اند، و هیچ‌کس و هیچ‌کشوری از مظلومان این مرز و بوم دفاع نکرده و حتی جنایاتِ جنایت‌کران را تقبیح هم نکردند و بجای آن، از جنایت‌کاران دفاع کرده و برای آنها شعار مبارزه با تروریست را سر می‌دادند.
این بود شعار جهان اسلام و سازمان‌های بین‌المللی، با و جود این همهٔ مشکلات بازهم مجاهدین دست از نبرد و قتال برنداشته و همواره با این شعار جنگیدند که: دست از قتال نداریم، تا کام‌مان برآید/یا جان رسد به جانان، یا جان زتن برآید.

مجاهدین غیور و جان‌بر کف اسلام، کبر و غرور آمریکا و ناتو را زیر پای خود له کرده و افغانستان را تبدیل به گورستان برای آمریکایی‌ها و متحدین‌شان ساختند، تاجایی‌که آمریکا راه فرارش را گُم‌کرده بود و در پی این افتاده بود که چطور بیرون شود، چطور بر لکهٔ ننگ خود پرده بیاندازد تا پیش جهانیان رسوا نشود. تا اینکه بالأخره راه گفتمان را در پیش گرفت و مجبور شد به میدان مذاکره روی‌آورد. آمریکا بعد از گفتمان‌های طولانی، آخر فرار را بر قرار ترجیح داد و از تمام دار و‌‌ دسته‌اش کشور عزیزمان از لوث این ناپاکان، پاک گردید و افغانستان دوباره استقلالش را به‌دست آورد.

نتیجهٔ شهادت، جان‌فشانی‌ها، از خود گذشتگی‌ها و آوارگی‌ها و زحمات چندین سالهٔ امارت اسلامی در ۲۴ اسد رقم خورده و افغانستان در این روز از زیر یوغ استعمار و اشغال‌گران، آزادگردید.
و اینک افغان‌ها آزاد و دارای نظام مستقل و مقتدر اسلامی گشته‌اند و می‌باید که شاکر این نعمت بزرگ رب العالمین باشند!
استقلال و آزدی نعمتی‌ست که فقط با خون به دست می‌آید، باید از آن پاس داری شود، تا خون رفتگان ضایع و بدون ثمر واقع نشود.

شاد زی، آزاد‌ زی ،آباد زی و دیر زی
ای وطن در پرتو نور قانون الهی.

https://www.alemarahdari.af/?p=126102

‏"يا مُحَمَّد :
إنَّ فُلانَ ابنَ فُلانٍ يُصلِّي عليكَ
.
الملائكة لرسولِ اللهِ ﷺ" ❤️
صلُّوا عليه
https://t.me/pkgtryu

سرزمین تسخیرناپذیر

نویسنده: مصطفی توکلی

افغانستان یا به تعبیر اقبال قلب قارهٔ آسیا، سرزمینی که به مثابۀ قلب برای تمام کشورهای آسیایی و اسلامی‌ست. این سرزمین از جایگاه ویژه و استراتژیکی خاصی برخوردار است؛ این سرزمین در طول تاریخ گلوه‌گاه مهاجمان و کشورگشایان قرار گرفته که ردپای آنها تا هنوز که هنوز است، در این سرزمین به‌چشم می‌خورد.

این کشور با وجود کوچک و فقیر بودن، صفت ویژهٔ دیگری بنام دین و اسلام دارد؛ ازاین‌رو در طول تاریخ چندین بار مورد حمله و تاخت‌وتاز نظامی ابر قدرت‌های جهانی قرارگرفته‌ است.

برای اولین بار خواب اشغال این سرزمین را انگلیسی‌ها در لوح‌‌خیال خویش مشق و تمرین کرده و بر این مرز و بوم تجاوز کرده بودند.
برای بار دوم، روسیه؛ یاهمان اتحاد جماهیرشوروی، این کشور را زیر سلطهٔ خود در آوردند.
برای بار سوم، آمریکا، شیطان‌بزرگ،
به بهانه‌های واهی و دروغین و مبارزه علیه تروریسم، این سرزمین‌ نیمه مخروبه را به خرابه کامل مبدل ساخت.

البته در تمام مراحل اشغال این سرزمین، در میان خود افغان‌ها، افراد وطن‌فروش و خائینی وجود داشت که این سرزمین را به گونه‌های مختلف فروختند و زمینه‌ را برای ورود دشمنان دین و وطن فراهم ساختند.

امّا نتیجهٔ امر چه‌شد و دشمنان شرقی و غربی چه دست‌آوردی به دست‌ آوردند؟ نتیجه امر این‌شد که با مقاومت جانانه‌ی ملت مسلمان افغان، ملتی‌که اسلام در تاروپود آنها ریشه دوانیده و اسلام بسان روح درجسم آنهاست؛ چنان درسی به متجاوزین و مستکبرین دادند که تا زنده‌اند، تلخی آن را به‌کام خود احساس می‌کنند.

آری از ناحیه مردان سلحشور و دین‌دوست افغان چنان ضربه‌‌ی‌محکمی بر پیکر این جان‌وران وحشی وارد شده که با پیکر خون‌آلود، این سرزمین را ترک کردند و باید سالیان سال درس خودشناسی بخوانند تا دیگر چشم تجاوز به‌سوی این سرزمین نبندند.

این سه ابرقدرت، یکی پی‌دیگری تجربهٔ تلخ شکست را در این سرزمین چشیدند، شاید برخی براین گمان باشند که آنها خود از افغانستان خارج شده‌اند و آنها شکست نخورده، ولی این خیالی بیش نیست و بر این امر خود آنها اعتراف کرده‌اند که ما از افغانستان شکست خورده‌ایم.

بله! افغانستان در طول تاریخ قبرستان مستکبران جهانی قرار گرفته و هر مستکبر و سرکشی که چشم طمع به این کشور داشته باشد، سرنوشتش چنین خواهد شد.

پس کسانی‌که رؤیاهای انگلیس و روس و غیره را به سر می‌پرورانند؛ از آنها درس عبرت بگیرند و رویای اشغال را از سر خود دور نمایند تا به عواقب آنها گرفتار نشوند.

۲۴اسد۱۴۰۰/هـ‌ ش، روز استقلال و شکست خفت‌بار آمریکا از افغانستان بود. امروز ۲۸اسد شاهد شکست ذلیلانه انگلیس بعد از گذشت یکصدوپنجمین‌سال، و راندن آنها از سرزمین پاک و میهن آزاد خود بوده‌‌ایم.
استقلال تمام ادوار وطن عزیزم را برای تمام ملت رنج دیدهٔ افغانستان تبریک و تهنیت عرض می‌دارم!
و از خداوند متعال خواهانیم که نظام اسلامی و میهن آزاد‌مان را محفوظ نگهدارد و دیگر آن را به چنگال اختاپوت‌های لاش‌خور و درنده صفت نیندازد! آمین یارب العالمین!

https://www.alemarahdari.af/?p=126180

گزیدهٔ از سخنان مفتی سرور رسولی به مناسبت استقلال افغانستان و پیروزی امارت اسلامی، در جمع طلاب و با حضور مهمان گرامی مهاجر فراهی


موضوع: برکات امارت اسلامی

۱- امروز ما در حالی زندگی می‌کنیم که تمام گروه‌های که به نوعی در افغانستان حکم رانی می‌کردند، نابود شدند.

۲- مادر حالی زندگی می‌کنیم که در چهل و پنج سال‌گذشته هیچ حکومتی نتوانسته همانند امروز تمام کشور را زیر سلطه خودداشته و عادلان حکوم رانی کند.

۳- برچیده شدن فساد اخلاقی؛ فسادی که به انتهایش رسیده بود.

۴- برچیده شدن رشوت و فساد اداری؛ فسادی که این سرزمین را فاسدترین سرزمین معرفی کرده و هم اکنون فسادش به زیر صفر رسیده.

۵- حاکمیت اسلامی؛ اینکه در این سرزمین حاکمیت اسلامی و قرآنی بر قرارگشته و ما در سایه آن آزادانه زندگی و به باورهای خود عمل می‌کنیم و هیچ‌کس مانع ما نمی‌شود. و صدها موارد دیگر...
تمام اینها نتیجه قربانی و شهادت بهترین فرزندان این سرزمین است.

ما همه باید برای حفاظت و تداوم این نظام دعا کنیم. و برای کسانی که در فضای مجازی برعلیه این نظام تبلیغات سؤ می‌کنند روشن اندازی نماییم!

https://t.me/pkgtryu

💠دعوا بر سر سطل آشغال!

✍مهدی غضنفری؛ رئیس صندوق توسعه ملی با انتشار ویدئویی از مجادله یک پیرزن و پیرمرد برای زیر و رو کردن محتویات سطل آشغال نوشت:

پزشکیان، حافظ نهج البلاغه، میگوید سخنرانی از حفظ را بد انجام میدهد، روخوانی را بدتر...

دعواهای سیاسی برای رای اعتماد به وزرا بالا گرفته، اینکه بر سر منافع مردم است یا گروه‌های سیاسی را، نمیدانم.

کلیپی در فضای مجازی دست بدست می‌شود که پیرمردی یک پیرزن را از سر سطل آشغال هل می‌دهد و می‌گوید فقط من باید از درونش مایحتاجم‌ را بردارم.

همچنان در مجموع ذخایر زیرزمینی نفت و گاز مقام‌ اول جدول را در دنیا داریم.

در حالیکه مصوبه مجلس در برنامه هفتم برای حضور صندوق توسعه ملی در میادین مشترک، بطرز مرموزی در مجمع تشخیص حذف می‌شود، میادین مشترک همچنان توسط همسایگان به یغما می‌رود.

وزرای پیشنهادی نفت و نیرو بدون آگاهی از منابع صندوق توسعه ملی و ضوابط آن، ظاهرا با پول‌های خیالی، قول‌های واهی می‌دهند.

این روزها، قطعی برق هم داریم. البته همه می‌دانیم این برق نیست که خاموش می‌شود؛ بلکه اینها خامی‌ها و خاموشی‌های حکمرانی است که روشن می‌شود...

@Kolbe_Andishe_Farhang

دعوای پیرمرد و پیرزال ایرانی بر سر سطل آشغال...
ببین تفاوت ره از کجا تابکجا؟
التماس تفکر برای اهل فکر!

تحلیل‌گران جیره‌خوار یا بردگان دیگران؟!
مصطفی توکلی
https://www.alemarahdari.af/?p=126279

وضعیت اهل غزه

وضعیت ما در غزه مانند وضعیت حضرت یونس علیه‌السلام در شکم نهنگ است، ما در تاریکی زندگی می‌کنیم، تنها راه نجات از این ظلمات متراکم و انباشته، ترک مخلوق و ندای خالق یکتاست: لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ!!

اگر خود را به خدا واگذار کنیم، نتیجه قطعا و یقینا مثبت خواهد بود: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ ۚ وَكَذَٰلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ؛ پس ما دعای او را اجابت کردیم و او را از اندوه نجات دادیم و این گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم»

📝نویسنده: جـــهاد حلس
✍برگردان: مصطفی توکلی


https://t.me/pkgtryu

گزیدهٔ سخنان مفتی سرور رسولی در جمع طلاب دارالعلوم هرات/پنجشنبه شب‌ها، ۲۴صفر المظفر ۱۴۴۶ قمری

جناب مفتی صاحب در درس امشب اسباب هدایت را برشمردند:

1- اولین پله هدایت: الاعتصام بهدایة الله/ و من یعتصم بالله فقد هدی الی صراط مستقیم. ابن کثیر می‌فرماید: اعتصام اولین پله و قدمِ برای هدیت یک شخص می‌باشد.

2- ابطغاء الحق، در طلب حق بودن،
تمام دغدغه‌های یک فرد حق طلبی باشد، نفس خود را کنترل کند... وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا، هدایت خودش به در خانهٔ ما نمی‌آید، باید آن را جستجو کرد.

3- الاالتجاء الی الله؛ دعا خواستن از رب العالمین، همانطوری که در سوره فاتحه می‌خوانیم: اهدینا الصراط المستقیم، دعا نقش مهم و اساسی در زندگی انسان دارد.

4- ارتباط برقرار کردن با یک عالم ربانی و واقعی. این توصیه اکابر و بزرگان مابوده و هست. البته نه دنبال کسانی که امروز بنام عالم دین، دکان باز کرده‌اند.

5- مداومت بر عمل صالح، مواظب باشیم که اعمال صالح و مداومت آن از ما زائل نشود، عمل مهم است. صحابه تا چیزی را یاد میگرفتند به آن عمل می‌کردند.

6- تلاوت قرآن، با قرآن زندگی کردن، طوری که تلاوت آن هیچگاه ترک نشود.
تدبر وتفکر کردن در آیات و احکام قرآن،
قرآن را طوری تلاوت کنید که خود را مخاطب آن قرار دهید و گویا بر من نازل شده...چون قرآن احسن الحدیث است.

7- انتخاب و برگزیدن دوست خوب، دوستی که شما را به عبادت و یاد الله بیندازد. المرء علی دین خلیلیه...بعضی از دوستان باید از زندگی حذف و بعضی اضافه بشه. پس دراین زمینه بیشتر دقت نمایید!

ترتیب دهنده: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

آخرین تاخت‌وتاز رژیم غاصب

نویسنده: ادهم شرقاوی
مترجم: مصطفی توکلی


نابودی و ریشه‌کن شدن وجود اسرائیل غاصب، یک حقیقت قرآنی و بشارت نبوی است، ازین‌رو نمی‌پرسیم که زود نابود می‌شود یا دیر؟
چون که زوال و نابودی این رژیم سفاک قطعی و یقنی است؛ اما سؤال اینجا است که این شکست و زوال چه زمانی است؟!

من هم براین عقیده و باور نیستم که دست از جنگ و جهاد بردارم و منتظر معجزه باشم، بلکه من براین باورم که معجزه زمانی به وقوع می‌پیوندد که ما نهایت کوشش و تلاش خود را به خرج بدهیم!
معجزه زمانی به سراغ ما می‌آید که ما با تمام قدرت و توان خود علیه باطل یورش ببریم، انگار در یک قدمی پیروزی یا شکست برسیدیم؛ اینجاست که گام‌های نخست فتح و ظفر یکی بعد از دیگری پیموده می‌شود، اینجاست که پرچم حق تا آخرین قلهٔ خود بالا می‌رود، اینجاست که معجزه و نصرت الهی به سراغ ما می‌آید.


قرآن کریم به ما یک حقیقت ثابت را می‌آموزد و آن این است که نبرد ما با دشمن غاصب نبرد عقیده و نبرد حق و باطل است نه مبارزه برای به دست آوردن جا و مقام.

جنگ و پیکاری که به خاطر سلطه طلبی باشد،
خداوندمتعال طرفین جنگ را به همان اسباب ظاهری‌شان واگذار می‌کند و هیچ یکی از آنها نصرت و یاری خدا به سراغشان نمی‌آید، هرکس قوی باشد؛ غالب می‌شود و هرکس ناتوان باشد بیچاره می‌شود.
اما در نبرد عقیده، در نبرد حق و باطل، عدد و عُدد طرفین معیار نیست، چون در این نبرد به اسباب ظاهری اکتفا نشده است!
تمام طاغوتیانی را که به نوعی خداوند تنبه کرده و یا آنها را سخت عذاب داده؛ درحالی بوده که آنها به قدرت و جبروت خود می‌بالیدند.

خداوندمتعال فرعون را تا مادامی که دم از قدرت و سلطه توازن می‌زد، هلاک نکرد؛ او را زمانی به غذابش گرفتار کرده که چنین اعلان کرد: أنا ربکم الأعلی، من خدای بزرگی شماستم!
خداوند او را زمانی به عذابش گرفتار کرد که در اوج قدرت و قوت بود و سرلشکر سپاه بزرگ و مسلح خود بود.

خداوند نمرود را در حالت ضعف و ناتوانی‌اش هلاک نکرد؛ بلکه او را در اوج تکبر و غرورش هلاک کرد، آنگاه که در بین مردم ندا سر می‌داد: أنا اُحیی و اُمیت، من زنده می‌کنم و می‌مرانم!

خدواند قوم عاد را با تغییر و کمی در ترازو و دادوستد هلاک نکرد؛ بلکه آنها را هنگام هلاک کرد که می‌گفتند: من أشدُّ منّا قوَّة، چه کسی از ما نیرومندتراست؟!

و خداوند قوم ثمود را هلاک نکرد، اما هنگامی که آنها در سخرهای کوه دم از قدرت و عدم فرارسیدن عذاب را می‌زدند؛ هلاک‌شان ساخت.

خداوندمتعال در روز خندق هنگامی احزاب را متفرق کرد و شرشان را از سر مؤمنان کوتاه کرد که زمین با تمام وسعتش بر مؤمنین تنگ شده بود و قلب‌ها به حلقوم رسیده بود.

هنگامی که جنگ غزه آغاز شد، گمان می‌کردم این یک نبرد چند روزه باشد و به زودی پایان می‌یابد، همانطوری که جنگ‌های قبلش به پایان رسید؛ اما حالا قلبم گواهی می‌دهد که این آخرین جنگ است که در غزه ادامه دارد و این جنگ به حال فعلی‌اش باقی نمی‌ماند، و حتما تندبادی که احزاب را به هم زد، ان شاءالله به زودی می‌وزد و رژیم غاصب را درهم می‌شکند، و عذاب‌های الهی همیشه یکسان نیستند، به هزار شکل عذاب نازل می‌شود
و لشکریان خدا را فقط خودش می‌شناسد!

این جنگ مانند جنگ‌های قبلی به پایان می‌رسد و پایان این جنگ همانند آغاز آن می‌باشد!
یک امر قطعی است که اختیار این جنگ مدتی‌است که از دست دوطرف خارج شده و آسانی و خاموشی آن بدست خداست!

من مخالف امور عقلانیت و دلیل حساب کردن و نگاه به حقایق نیستم!
اما عقل تقاضای این همه ثبات و پایداری را نمی‌کند، و آنچه اکنون رخ می‌دهد با عقل در تضاد است، واقعیت این است که با این همه بمباران بی وقفه رژیم غاصب، نه تنها غزه، بلکه قدرت های بزرگ هم که می‌بود، حالا نابود می‌شد، فرو می‌ریخت، پس چطور قطاع غزه با وجود کوچک و کمیت مساحت، طوری که از تمام پایتخت‌ کشورهای دنیای کوچک‌تراست؛ بازهم در حال صعود و پیروزی است؟!

بدتر از آن جغرافیایی این باریکه مسطح و بدون کوه، جنگل و وادی می‌باشد، غزه منطقهٔ‌یست که بدون نیروی جنگی، در وهلی اول هجوم رژیم اشغالگر، تمام دور اطراف این باریکه را محاصره کرده، از دریا، خشکه و آسمان، ولی با وجود این همه فشار، رژیم غاصب به هیچ نتیجهٔ نرسیده است.

قبلا جنگ ما با اسرائیل مدت اندکی طول می‌کشید و به پایان می‌رسید، اما در حقیقت اینبار جنگ طول کشده، چون که نبرد میان ایمان و مادیات است.
ادامهٔ مقاله را در لینک زیر بخوانید!

https://www.alemarahdari.af/?p=126457

نوشته بنده را تحت عنوان«از امارت اسلامی تا عمارت و آبادانی» در روزنامه انیس، روزنامه ملی افغانستان مطالعه کنید!

قوانین شرعی و افواهات رسانه‌ی
مصطفی توکلی

دین مبین اسلام، دین جامع و کاملی‌ است که برای تمام زوایایی زندگی بشریت برنامه و قانونی منظم و استواری دارد که نیاز به قوانین وضعی؛ قوانین خود ساخته و پرداخته بشر ندارد، دینی که خداوند دستور می‌دهد که شما همه‌تن در آن داخل شوید و تسلیم آن باشید، آنجا که می‌فرمایید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ.» در زمان پیامبر گرامی صلی‌الله‌عليه‌وسلم گروه‌های مختلفی می‌آمدند و می‌گفتند: یا رسول‌الله ما اسلام را قبول می‌کنیم ولی فلان دستور العمل را معاف کن، فلان چیز را به ما تخفیف بده، اینجا بود که آیه مبارکه فوق نازل شد و خدواندمتعال مردم را دستور داد که به تمام معنا اسلام را بپذیرند و در غیر آن قابل قبول نیست.

مسئله عدم پذیرش برخی مسائل شرعی، ریشهٔ تاریخی دارد و در هر مقطعی از تاریخ، معاندین و سرکشانی بودند که برای پذیرش و اجرای احکام الهی شانه خالی می‌کرند و به نوعی احکام شرعی را تأویل و تفسیر بالرئ می‌کردند. این مساله دراین عصر پرفتنه و فساد، عصری که اجرای شریعت یک امر خیلی شگفت‌آور، برای غیر اهل دین و کسانی که از دین فرسخ‌ها فاصله دارند، بیشتر و بیشتر سخت‌ودشوار به نظر می‌رسد. درحالی که تمام امور شرعی و در اجرای آن، حکمت‌ها و فلسفه‌ها نهفته است؛ حکمت‌های چون؛ امنیت و آرامش، حریت و آزادی، رعایت حق خالق و مخلوق و...

یک از اهداف مهم نظام اسلامی قیام و اجرای شریعت اسلامی بوده و هست، امارت اسلامی افغانستان هم که سالیان سال جنگ و جهاد کرده، هزاران تن جان خود را فدای این مسیر کرده‌اند، الکی و بی‌خود نبوده است؛ بلکه از خود هدف و برنامه‌ها داشته؛ که هدف اصلی و اساسی‌اش؛ آزدی وطن از زیر یوغ استعمار و استحمار و برپایی نظام اسلامی و اجرای قوانین شریعت اسلامی بوده است.

آری! با روی‌کار آمدن و برقراری نظام امارت اسلامی و اجرای قوانین شرعی؛ یک مشت افرادی شهوت‌ران و خواهشات‌پرست، سکولار و ملحد، با راه اندازی و به صدا در آوردن بوق و کرنایی شیاطین انسی(رسانه‌های غرب و شرق، رسانه‌های بی‌قد و بند) دهان انتقاد و اتهام نسبت به نظامی اسلامی باز کرده و نظام و امارت اسلامی را به بی عدالتی و ظلم بر ملت افغانستان متهم کرده‌اند؛ این اعتراضات را درحالی مطرح می‌کنند که نه از اصل آن آگاهی دارند و نه خود پابند آن هستند و حتی پابند اصول و قواعد خودساختهٔ‌بشری(دموکراسی) خودشان هم نیستند.

کسانی که با دین و اسلام سروکاری ندارند، و با بی‌دینی مأنوس و مألوف گشته‌اند، با مشاهده کردن و اجرا اصول دین: دین و اجرای قوانین آن برایشان یک امر خارق العاده بنظر رسیده و همچون کوه بر دوششان سنگینی می‌کند.

گرچه حکومت و نظام اسلامی اختیار تام دارد و می‌تواند برای ملت و زیر دستان خود قوانین شریعت را اجرا نماید و حتی که به اجبار هم که شده این‌کار را می‌تواند، البته این نه تنها در اسلام، بلکه در تمام نظام‌های بشری و ادیان قابل مشاهده است.

این روزا که قوانین شرعی تدریجا در حال اجرا و راه اندازی در بین جامعه‌ می‌باشد، منافقین و معاندین علیه اسلام و نظام اسلامی دهان اعتراض بازکرده و قوانین شرعِ اسلام را تحملی و ظلم بر ملت افغان خوانده‌اند؛ دنیا غرب و نوکران حلقه بگوششان از حق و حقوق مردم مظلوم فلسطین کور و کر گشته و برای ملت افغان اشک تمساح‌گونه می‌ریزند. گرچه این یک نمایش تمثلی بیش نیست و این دشمنان قسم خورده هیچگاه برای ما غمخوار نبوده و نیستند!

ای آنهای که دنبال احقاق حق هستید؛ چرا از حقوق مردم فلسطین چیزی نمی‌گویید؟!
چرا از قتل کودکان، پیران، زنان، جوانان، نوجوانان و غیر نظامیان چیزی بخورد رسانه‌ها نمی‌دهید؟! چرا از مظلومیت مسلمانان در کشورهای مختلف جهان سخن نمی‌گوید؟! که خود مسبب تمام این بدبختی‌ها در کشورهای اسلامی هستید و فقط دست به دامن افغانستان انداخته‌اید؟ مگر در قانون جنگلی شما؛ در دموکراسی پوشالی و توخالی شما، دموکراسی که دم از آزادی می‌زنید، نیامده که: هیچ‌کس حق دخالت بر رسم‌ورسومات ادیان و مذاهب دیگر را ندارد. پس چرا خود قول خود را نقض کرده‌اید؟! چرا دنبال بهانه و بهانه تراشی هستید و چرا خود را گرگ در پوستین میش جلوه می‌دهید؟!

امربالمعروف و نهی از منکر در دین اسلام از جایگاه ویژهٔ بر خوردار است و اجرای این امر وظیفه و رسالت امت اسلامی است و کسی حق دخالت بر آن را ندارد. قوانین که در نظام اسلامی ما وضع می‌شود/شده، همه برگرفته از قرآن، سنت و فقه حنفی‌است که هیچ افراط و تفریطی در آن و جود ندارد.

https://www.alemarahdari.af/?p=126388

ترجمه جلد اول صحیح البخاری