دیدار با والی هرات

دیدوبازدید از مقام ولایت هرات و ملاقات با شیخ نوراحمد اسلام‌جار و معاون‌شان مهاجر فراهی در مقام ولایت

امروز به بهانهٔ عیدمبارکی سری به مقام ولایت هرات و دیدار با مقامات بلند پایه و بزرگان امارت اسلامی داشتیم.
قبلا شنیده بودم که ملاقات با مقامات بلند پایهٔ امارت اسلامی، امر بس دشواریی‌ست، ولی آنچه می‌گفتند، من عکس آن‌را یافته‌ام: انسان‌های مهربان، علمایی‌که سر و سیرت آنها مطابق با سنت نبوی بود. بدون کدام تکلیف، با شناس و نا شناس، مصافحه و معانقه می‌کردند. جواب تمام به تمام سؤالات پاسخ‌ می‌دادند. گروه‌های مختلفی با والی و بزرگان امارت اسلامی دیدار می‌کردند.

مسؤلین که آنجا تشریف داشنتد؛ در همان مجلس عیدی‌شان هم روی بهترشدن اوضاع امنیتی کشور بحث و گفت‌وگو داشتند.
در همین گفت‌وشنود یکی از والی پرسید: امروز "روز عیدقربان" در هرات که کدام اتفاقی یا رویدادی رخ نداده است؟
شیخ پاسخ داد: نه تنها در هرات؛ بلکه در کل کشـور الحمدلله هیچ اتفاقی ناگواری رخ نداده است.
پ ن: قدر و منزلت خادمان، حاکمان و نظام اسلامی خود را بدانید و اگرنه روزی حسرت می‌خورید!

✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

عید و فرهنگ‌های مردمی

عادت دیرنهٔ افغان‌هاست که سه‌روزعید درب‌خانهٔ‌شان به روی همه‌ باز و سفرهٔ‌شان برای‌همگان پهن است؛ اما هر قومی را رسمی‌ست.
دیروز با چندی از دوستانم جای دعوت بودیم، سفرهٔ میزبان را مزین با انواع میوه‌های تر‌وخشک و با یک چیده‌مان خاص یافتیم.
بعد از کمی خوردونوش؛ یکی از دوستان به میزبان گفت، "غذا را زودتر بیار که ما رفتنی هستیم" این بیچاره هم نمی‌دانست که غذای عرفی این مردم، همین است وبس. من خوب متوجه میزبان بودم که چطور کلافه شده و سریع رفت تا ببیند که غذا هست یانه، بعد از پرس‌وجو، کمی غذا دستش افتاد و آن هم معلوم نبود که از کی باقی مانده است.
پ ن: متوجه رسم‌ورسومات مردمی باشیم تا نشود سبب خجالت وکم آوردن میزبان، نزد مهمانش شود!


✍مصطفی توکلی


https://t.me/pkgtryu

آخرت را فراموش نکنید

از رسول پاک صلی‌الله علیه‌وسلم روایت است که می‌فرماید: «تمام چشم‌ها در روز قیامت گریه می‌کنند؛ مگر چشمی که از خشیت خدا اشک ریخته و چشمی که فروبستهٔ آن را از محارم الله و چشمی که شب گزرانیده و نگهبانی کرده در راه الله.»

ای بندگان خدا، در فرخنای زندگی خویش، زاد و توشه بفرستید"برای قیامت خود" تا شما را از حول و هراس روز بزرگ حافظت کند.
از واقع شدن در روز بزرگ، از زلزله روز بزرگ، و از عذاب دائمی؛ در حراس باشید؛ چون عمر انسان خیلی کم و وقت بسیار کوتاه، توشه‌را خیلی اندک، هول و حراس زیاد، عذاب دراز مدت، روزهولناک و سنگینی، در انتظار شماست.

ما از خداستیم و بسوی خدا بر می‌گردیم.
پس کسی که رزوگارش را با معصیت سپری کرده و بهشت را به جهنم بدل کرده، بجای سود، زیان کرده و عزت را به ذلت بدل کرده؛[افسوس و حسرتش باد!]

ابن الجوزی|بستان الواعظین
ترجمه: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

ز قصه‌اش شرم می‌آید مرا

قسمت اول

او سراپا غرق در خون بود. لباس‌هایش مندرس و تمام وجودش بوی خون می‌داد. چرک و چروک سر و صورتش را آلوده و گرسنگی کمرش را خم کرده بود. چنان لاغر و نهیف شده بود که رگ‌های جسمش از دور نمایان بود، تو گمان می‌کردی که پیر مردِ هشتاد سالهٔ‌یست، حالا که کودکِ ده سالهٔ‌ بیش نبود، کودکی که هنوز دهانش بوی شیر مادر می‌داد، او آرمان‌های دور و درازی به سر می‌پرورانید،  اما روزگار زندگیش را تیره و تار، ناسازگاریِ زمان، امیدهایش را به نا امیدی مبدل کرده بود.
او دیگر مکتب و مدرسه، آموزش و پرورش را فراموش کرده و چون یوسف‌ گم گشته، کوچه به کوچه دنبال پدر و مادر می‌گشت، آدرس خانه را گم کرده، قوم و قبیله‌اش همه و همه به باد نابودی رفته و هم اکنون هیچ‌کسی را نمی شناسد، خانه‌وکاشانه‌اش به تله‌خاک مبدل گشته، تو با دیدنش به یاد اصحاب کهف می‌افتی و گمان می‌کنی که از قرن‌ها قبل خوابیده و حالا سر از مغاره‌ها  بالا کرده که نه پولی می‌شناسد و نه رسم و رسومِ مردمی را؛  البته مقصر هم نیست؛ چون از هشت ماه بدین‌سو، نه آبی دیده و نه نانی. خوراکش علوفهٔ حیوانات و بوته‌های کوه‌وصحرا بوده، یا هم  به علت غرش گوش خراش توپ و تانک از زمین و آسمان، دلی در دلبندش نگذاشته بود و تماماً حواس باخته شده بود.
او بعد از تفحص و تجسس به دنبال خانواده‌اش، نا امید گشته و کنار دیواری می‌نشیند و حُق‌حُق‌کنان می‌گیرید، من با مشاهدهٔ چنین صحنهٔ "طاقتم تاق گشت" گریه‌های زار زارش، نجوای‌ طفلکانه‌‌اش، همچون بُم در گوشم صدا می‌داد، عرق شرم جبینم را تر کرده و با خود می‌گویم، ای کاش ای کاش، خداوند چنین صحنهٔ غم‌انگیز را به من نشان نمی‌داد و قبل از دیدن چنین صحنهٔ دل‌خراش، جانم را می‌گرفت! دیدن چنین صحنهٔ غم‌انگیز دلِ بس سخت می‌خواهد.
آری! این طفل همان طفلک فلسطینی‌ "غزهٔ"است، همان طفلکی که از ماه‌ها بدینسو آواره‌گشته، این کودک معصوم نه از من و نه از تو؛ بلکه از تمام عالم اسلام شکوه کرده و با خودش چنین زمزمه می‌کرد:
من از بیگانه گان هرگز ننالم
که با من هرچه کرد آن آشناکرد

او علت نابسامانی‌های امت مسلمه و مصیبت‌های پی در پی را، از کب‌کبه‌ و دب‌دبهٔ دشمنان اسلام نمی‌داند؛ و می‌گوید: هر آنچه که امروزه از درد و مصیبت به سر ما مسلمانان می‌آید، مقصر واقعی خود مسلمانان‌اند و همچنان به شکوه خود ادامه می‌دهد و مسلمین خواب رفته و خود فروخته را خطاب قرار می‌دهد:
من از اسرائیل غدار نمی ترسم؛ ولی از نامردی  نامردان، می‌ترسم
ز کافران هراسم نیست؛ ولی از مُسلمِ‌‌خائن
که ما را ترک کرد در میدان، هر بار و هردم، می‌ترسم
فلسطین را می‌‌توان آزاد، ز اشغال صهائین‌کرد
بر آن‌ملت که‌باشد تحتِ‌استثمار نا اهلان، می‌ترسم

هراسم نیست درین‌دنیا اگر آتش‌زنند من‌را
از آن مسلم که‌‌‌ او با من، بُوَد غدار، می‌ترسم

تنم‌سوزد بدن‌سوزد  مرا باکی نیست
ولی سوزد همه سوزد، من از ارتداد خیلی‌ها، می‌ترسم.

این کودک بلندهمت از جسم و تنش، از غم‌های چون کوه بر سرش، از شکم گرسنه‌اش، هراسی ندارد، ولی او به قول رسول پاک: از ایمان و حفظ دین مسلمانان در هراس است...

ادامه دارد...

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

ز قصه‌اش شرم می‌آید مرا

قسمت دوم

گرچه کودکم؛ اما فکر و ذهنم خوب درک می‌کند که امروز در جهان اسلام و علی‌الخصوص در غزهٔ غم‌زده‌ام چه‌می‌گذرد و وضعیت جهان و غزه را گام‌به‌گام رصد می‌کنم. او با افکارش کلنجار می‌رفت و همانند سلطان صلاح‌الدین ایوبی سکوت را ترجیح داده و ذهن و فکرش گرفتار بود، خنده و شوخی را تا آزادی قدس از زندگیش بدورد گفته بود. چطور خنده و شادی کنم، در حالی که قدس اسیر و مردم مظلوم هر روز قتل عام می‌شوند؟

او با همان طفولیت و افکار بچه‌گانه‌اش، می‌خواهد درسی برای حاکمان و خبرگان این عصر بدهد، و خطاب به آنها می‌گوید: شما به‌مقدار یک طفل درک و احساس ندارید، شما وجدان ندارید، شما که خودفروخته هستید؛ همه چیز را بفروشید ولی نه دین و اسلام را. شمایی که غیرت اسلامی را به باد فراموشی سپرده‌اید؛ چرا مانع جهاد و جان فشانی دیگران می‌شوید؟

چرا و هزار چراهای دیگر، ذهن این طفلک معصوم را به خود درگیر کرده بود، ولی بازهم همانند یک سیاست مدار از سیاستش دست بر نمی‌داشت و مردانه‌وار سخن‌ می‌گفت. او نه تنها حاکمان؛ بلکه تمام اقشار جامعه اسلامی را مقصر دانسته و آنها را به جهاد و بیداری اسلامی فرا می‌خواند.

وی از علمایی که مهر سکوت را بر دهان زده‌اند
و حقایق را واضح بیان نمی‌کنند؛ سخت شکوه می‌کند و علت نا بسامانی‌های کنونی را سکوت علما و حاکمان اسلامی می ‌داند.

او همچنان پا فشاری می‌کند و می‌گوید: آزادی قدس آرمان من است. قدس، مقدس است و ابنای نجس و نا پاک قرده و خنازیر در این سرزمین پاک، جا ندارند. إن الله جمیل، یحب‌الجمال؛ خدا پاک و پاکان را دوست دارد. لذا با مشرک و نجس سازش و مدارا، حرام است.

تا آزادی یک و جب‌خاکم که زیر اشغال نا بخردان باشد؛ بر من حرام است که از جنگ و جهاد دست بر دارم و به زندگی خود ادامه بدهم. سختی‌‌ و دشواری‌های دنیا را بجان می‌خرم؛ اما بردگی و غلامی را هرگز. یک روز آزادانه زندگی کردن، برایم بهتر است از صد سال غلام‌گونه‌ زندگی کردن. یا به تعبیر دیگر، یک روز شیرگونه زندگی کردن، بهتر از صدسال روباه گونه زندگی کردن است.

ادامه دارد...


✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

فراخوان همکاری با دوهفته‌نامه طلوع‌دانش

کوتاه‌نویسی، زیبا‌نویسی و شاد‌نویسی، هدف ماست!

دوهفته‌نامهٔ دینی، فرهنگی و آموزشی طلوع‌دانش در آستانهٔ انتشار شماره جدید خود (شمارهٔ بیست‌دوم)، از شما پژوهشگران، دانشجویان، طلاب و اهل قلم، درخواست همکاری دارد.

نوشته‌های خود را اینجا بفرستید!👇
@Tawakuli
@BahirAfgh

https://t.me/pkgtryu

https://t.me/pkgtryu

مولانا میگه:با قضاوتِ مردم چِه کنم؟
شمس: تو اَگر عاشقی؛
تو را با رَد و قَبول خَلق چِکار..!؟


https://t.me/pkgtryu

#نشر_الفباء منتشر کرد؛

تاریخ اسلام
(مروری بر تاریخ اسلام از دیروز تا امروز)

نوشته‌ی دکتور محمد ابراهیم شریقی
ترجمه‌ی عبدالرحمن عزام

نشر الفباء/ چاپ اول/ ۴۵۸ صفحه


سر از روز شنبه می‌توانید این کتاب را از آدرس‌های زیر👇در هرات دریافت کنید:

مراکز پخش:

▫️هرات؛ شهرنو، پای‌حصار، کوچه گدام، انتشارات آفاق؛

▫️هرات؛ شهر نو، پای‌حصار، کوچه گدام، نشر محمدی؛

▫️هرات؛ شهر نو، پای‌حصار، کوچه گدام، نشر نون؛

▫️هرات؛ چوک گل‌ها، جنب کتاب‌خانه عامه، انتشارات مؤمنی.

▫️هرات؛ چوک گل‌ها، جنب کتاب‌خانه عامه، انتشارات اقصی.

#تاریخ_اسلام
#کتاب_خوب_بخوانیم
@Alefba99 | الفباء

جمع همه جمع‌ها در همجا جمع است
جمعیت‌ بدون مصطفی بازهم کم است

جمع‌ها از حد افزون؛
اما جمعی بدون شما گویا هیچ است
جای خالی شما تا امروز؛ بلکه تا قیامت خالی است.
درود و سلام از ما بر منجی عالم بشریت جناب حضرت محمد مصطفی (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).


✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

حجاب عزت زن است

قدیما می‌گفتند، فرق بین کنیز و زن آزاده در اماکن عمومی معلوم میشه؛ به اینصورت که زن آزاده محجبه بود و کنیزک‌ها بدون حجاب و آرایش و مزین شده بودند؛ چون خردید و فروش می‌شدند.
اما کنیزکان امروزه چقدر زیاد شدند؟!

برگردان: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

گزارش دورۀ آموزش روش‌های ترجمه‌

ترجمه تنها انتقال مفاهیم از یک زبان به زبان دیگر نیست؛ بلکه روزنه‌ای است برای انتقالِ اندیشه‌ها، فرهنگ‌ها، روش‌های زیستی، موضع‌گیری‌ها و عملکردهای یک ملت به ملت دیگر. ترجمۀ کتاب در درازای تاریخ بشر یکی از مهم‌ترین گزاره‌های پیشرفت ملت‌ها بوده است، لازم می‌نماید تا ملت عزیز ما هم رو به ترجمۀ کتاب‌های ارزنده بیاورند، کانون علمی و فرهنگی فروغ، برای گسترش فرهنگِ ترجمه، دورۀ سه‌روزۀ آموزش روش‌های ترجمه‌ را با ارایه زیبا، علمی و جذاب استاد عبدالخالق احسان، مترجم مشهور شهر ما، راه‌اندازی نمود، تا جرقۀ باشد برای راهیان این راهِ مبارک.

این دوره که با استقبال گرم مشترکین مواجه شد، عناوینی هم‌چون: اهمیت ترجمه، تاریخ ترجمه، انواع ترجمه، مراحل ترجمه و... در آن تدریس شد و در فرجام با اهدای تصدیق‌نامه این دورۀ ارزشمند را به پایان بردیم.

https://t.me/pkgtryu