شماره بیستم دوهفته‌نامه طلوع دانش، بنشر رسید!


در لابلای این شماره، می‌خوانید:

1- سرمقاله: روابط دیپلماتیک با امارت اسلامی افغانستان، نیاز دوجانبه کشورها است!؛ نوشتهٔ احمدالله مهاجر؛

2- سعی کنیم بالی برای جامعه باشیم، نه وبالی؛ نوشتهٔ امام‌الدین سروری؛ عضو هیئت تحریر دوهفته‌نامه طلوع دانش؛

3- دفاع از اسلام و مبارزه برای اسلام؛ نوشتهٔ احمدفواد سلطانی؛

۴- ز قصه‌اش شرم آید مرا؛ نوشتهٔ مصطفی توکلی؛ سردبیر دوهفته‌نامه طلوع دانش؛

۵- رویاهای امروز، واقعیت‌های فردای ما را رقم می‌زند!؛ نوشتهٔ احمدخالد راشدی؛ عضو هیئت تحریر دوهفته‌نامه طلوع دانش.

       https://t.me/pkgtryu

https://t.me/tolodaneshp

مصلحت نیست که این زمزمه خاموش شود

ملاقات با خواجه مولانا فضل‌الرحمن انصاری "حفظه‌الله"
شرف حضور با جمع از دوستان و استفاده از صحبت‌ها و نصاحح مشفقانه‌ و عالمانه جناب خواجه مولانا وصف ناپذیر است؛ اما فقط یک جمله از سخنانی که در جواب سؤال ما گفتند را می‌نویسم: من طلبه بودم و طلبه هستم و طلبه می‌مانم!

با اهدای کتاب «یادنامهٔ خادم الاسلام شهید خواجه مولانا مجیب‌الرحمن انصاری"تقبله‌الله"» از خدمت ایشان مرخص شده و با زمزمه کردن این قطعه شعر نا مسجع و شکسته‌ام با آنها مصافحه کرده و جدا می‌شویم:
عجب شور وصفای داره خواجه
عجـب مهر وفای داره خــواجـه
ز نسل اندر نسل تو انــصار باشه
تو را با مصطفـــــی دیدار باشــه

✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

جایگاه نعمان ابن ثابت، ثابت است

علما می فرمایند، کسی که نسبت به امام ابوحنیفه بد و بیراه بگوید از دو حال خالی نیست، یا جاهل است و یا حسود.
امام مالک می‌فرمایند: اگر امام ابو حنیفه بگوید که این ستون از طلاست برایش دلیل می‌آورد.

🎙خواجه فضل‌الرحمن انصاری
✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

درخت علم و عرفان در این برههٔ زمانی، درحالی رخت بستن و قطع شدن است.
درختی که از بین بردن آن خیلی آسان ولی پیوند زدن آن کار بس دشوار است.

توکلی

چرا می‌نویسم؟

می‌نویسم؛ چون نوشتن وظیفه و رسالت من است.
می‌نویسم چون می‌خواهم همانند ماندگاران در صفحه تاریخ ماندگار شوم.
می‌نویسم؛ تا با شد که نوشته‌هایم مرحم برای دردهای ستم‌دیدگان و آوارگان و تلنگری برای خفته‌گان امتی اسلامی باشد.
می‌نویسم؛ برای نوشتنم همین دلیل بس که ذات رب‌العلمین بر نوشتن و داوت آن قسم یاد کرده است.

مصطفی توکلی
https://t.me/pkgtryu

جلسه اصلاحی پنجشنبه شب‌های دارالعلوم هرات

سخنران مهمان: مولوی علاءالدین

موضوع: جایگاه علم

سخنان خود را با این آیه آغاز کردند: «قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ.»
بنی آدم از علم یابد کمال
رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌فرماید: «من سلک طریق یلتمس فیه علما سهل‌الله له به طریقاً الی الجنة».

چند نکتهٔ ضروری برای یک طالب علم:
۱-ساخت و درست‌کردن نیت؛ انما الاعمال بالنیات؛

۲- عشق و محبت به علم دین و طلب داشتن آن؛

۳- خود را مُزین کردن بر لباس تقوا و للهیت؛ تزودوا فان خیر الزادی التقوا؛ همان طوری که لباس زینت و سبب حفاظت انسان است، با تفوا ایمان و شخصیت انسان حفاظت می شود؛

۴- ایجاد انگیزه عمل بر خود، عمل صالح؛ و قل اعملوا فسیرالله عملکم؛

۵- تمرکز فکر و هواس؛ انسان زمانی که علم را با تمرکز نخواند؛ علمش مفید و مثمر نخواهد بود. هواس طالب باید با کتاب و گفته‌های استاد باشد که حتی زمانی تکرار آن را فراموش نکند؛

۶- یک طالب باید هدفمند درس بخواند؛ هدفش همچون انبیای الهی، نجات کشتی که هر آنی احتمال غرق آن می‌رود، در پی نجات آن باشد. هدف طالب باید خیلی بلند و مشخص باشد. شما کسی را دیده‌اید که بدون تعین مسیر به هدفش برسد، حتی مسافر؟؛

۷- خود باوری؛ عزت نفس و عدم دست کم گرفتن خود، تمام دنیا به خاک پای طالب العلم نمی‌رسد. فرشتگان بال‌های خود را زیر پای پول داران و سرودمندان پهن نمی‌کنند؛ بلکه زیر پای طالب العلم پهن می‌کنند؛

۸- طالب العلم باید مؤدب باشد، بی ادب محروم گشت از فضل رب، الدین کله ادب.
لا میراث کلأدب. الادب جنةللناس. کوچکان به بزرگان و بزرگان به کوچکان احترام کنند.

از استادم حضرت شیخ الا اسلام؛ همیشه تاکید می کرد که حتی پای خود را به سوی کتاب دراز نکنید؛

۹- شکر گزار این نعمت رب العالمین، که من را از خانواده و قومم انتخاب کرد. و مرا جزی میراث‌بران انبیا قرار داد. این عزت را نباید دست کم گرفت. طالب العلم نباید از هیچکس و هیچ چیزی متاثر شود.
از اینکه ثروت ندارید هیچ غمگین نباشید و روزی می رسد که ثروتمدان پا بوس و کفش راستگر شما می‌شوند.

📝مصطفی توکلی


https://t.me/pkgtryu

نویسندگی یعنی؟

مصطفی توکلی

در سودان چه‌می‌گذرد؟

امروز آنچه در سودان اتفاق می‌افتاد از دید جهان اسلام پنهان مانده است.
از برخی‌ها سخنان عجیب و غریبی به گوش می‌رسد؛ اتفاقات ناگواری که در سودان رخ می‌دهد، چندین برابر سخت‌تر و دشوارتر از غزه اند.
وا اسلاما وا معتصما وا عمرا!!! 😭
چرا قلم‌ها خشکیده و بردهان‌ها مهر سکوت زده شده و وجدان‌ها خوابیده‌اند؟
چرا ریشهٔ درخت اسلام، در اکناف جهان، از دست هرکس و ناکس با تبر زده می‌شود؟

از کجا گویم و از که شکوه کنم؟!
ای که دستت می‌رسد کاری بکن، حد اقل دعای!

✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

نویسنده‌ای که عاشق می‌شود، روز را شب می‌بیند و شب را زیباتر از روشنایی روز. او می‌داند آرامش بامداد، قلمِ افسارگسیخته‌اش را کمی رام می‌کند. به مهتاب می‌نگرد و از محبوبش می‌نویسد. لبخندی بر لب دارد. گویا چهرهٔ معشوقه‌اش در نگاه مهتاب می‌درخشد. می‌نویسد تا آنجا که جوهر قلم یاری کند. قلم نیز رقص‌کنان و بی‌منت واژگان را پشت هم ردیف می‌کند. دیگر ناز نمی‌کند و بر صفحهٔ کاغذ دفتری روان می‌شود. دوستی می‌شود بی‌همتا. نمی‌گذارد دل شکستهٔ دوستش بیشتر بشکند. نمی‌گذارد اندیشه‌های پریشان او در کوچه‌پس‌کوچه‌های ذهنش خاک بخورد. از جوهر وجودش برای رفیق گرمابه‌وگلستانش مایه می‌گذارد.
اینجا تنها جایی است که قلم خود پا پیش می‌گذارد و مرهمی بر دل رنجیدهٔ دوستش می‌شود.

✍محمدعلی کاظمی نصرآبادی

https://t.me/pkgtryu

تو که از عشق نگویی و نخندی و نخوانی؛
پس از عشق چه دانی؟

توکلی

https://t.me/pkgtryu

💢 آیا هنوز قلم به دست نگرفته‌اید؟
#خلاقیت_در_نویسندگی

شاید بارها به خود گفته‌اید "وقتی بیشتر یاد گرفتم، شروع می‌کنم به نوشتن"، یا "هنوز آماده نیستم، باید بیشتر بخوانم و تمرین کنم". اما حقیقت این است که هیچ‌وقت زمان کاملی برای شروع وجود ندارد. نویسندگی، مهارتی است که با تمرین و ممارست به دست می‌آید.

منتظر آموختن تمام فوت و فن‌های نویسندگی نباشید. بهترین راه برای یادگیری، نوشتن است. با نوشتن، می‌توانید سبک خود را پیدا کنید، نقاط قوت و ضعف خود را بشناسید و به مرور زمان پیشرفت کنید.

پس همین حالا یک دفترچه بردارید و شروع کنید به نوشتن. یک پاراگراف، یک صفحه، یک داستان کوتاه... مهم نیست چقدر می‌نویسید، مهم این است که شروع کنید.

https://t.me/pkgtryu

از اینجا می‌بوسمت

دراین ایام حاجیان پروان‌وار دورشمع عشق می‌سوزند و می‌بوسند و می‌سازند.
آره! صفات عاشقان هم‌چنین است.

یــارب! دل یادی ز کعــبه و جمع حـاجـیان کرده

آرزوی بوسه برگنبد خضراء و قبر نبی‌جان کرده

مـن که دورم ز یـثرب و بطــحـای آن

لیک بوسه می‌زنم و دل تسلی می‌دهم

✍️مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

صبح امروز❤️ بیت الله❤️

شمارهٔ بیست‌ویکم دوهفته نامه طلوع دانش منتشر شد!

اشتراک کننده7️⃣
آقای: مصطفی”توکلی”

متن: به گُل گفتم عِشق را تفسیر کن!
در جوابم بگفتا، عشق عشق است، از من زیبا و رنگین‌تر است

به شمع گفتم عشق را تفسیر کن!
در جوابم بگفتا؛ از من روشن‌تر و سوزان‌تر است

به جناب عشق بگفتم که توچیستی؟
بگفتا من دلربای بیش نیستم!

اشتراک کنید و پرمیوم جایزه بگیرید.✔️

@Pesar_nawisnda

پیام عید سعید قربان

تقبل‌الله منا و منكم صالح الأعمال،
عيدكم مبارك، كل عام وأنتم بخير

فرارسیدن عید سعید اضحی، عید یاد آوری و جان فشانـــی مخلصانه ابــراهــیــم‌ خلیل‌الله"عــلیه‌السلام" را بر شما دوستان عزیزم، خانواده شهدا و تمام امت اسلامی و علی‌‌الخصوص بر ملت مظلوم و رنجدیدهٔ غزه که فرزندان خود را ابراهیم‌وار تقدیم ربشان کرده و می‌کنند و همچنان مجاهدین که در میدان نبرد در حال‌رزمیدن‌اند؛ تبریک و تهنیت عرض می‌دارم و از صمیم قلــب‌ آرزوی خوبی و خوشی را برای شما از ژرفای قلــب خواهانم.

به امید روزی که تمام سرزمین‌های اسلامی از لوث دشمنان اسلام پاک‌گشته و مسلمانان آزادانه به زندگی خویش ادامه بدهند!

اخوکم؛ مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

عید در دیار غربت

#بازنشر

امروز ساعت شش صبح است که باچندی از دوستانم روانۀ مصلی می‌شوم، شهر زاهدان بوی خوشی از صفا و صمیمیت را به مشامم می‌رساند؛ شبش چراغانی و روزش نورانی و عطرآگین است؛ چون امروز عید قربان است، عید گسستن و رهایی از قید زنجیرهایی نفسانی است که از دیر زمان اسیر آن‌هستیم، امروز روزی شادی و سرور است. همه مردم را شاد می‌بینم ولی خود را غمگین. سرازیر شدن سیل‌آسای مردم، انسان را به یاد میدان محشر می‌اندازد.
ساعت ۶/۳۰ به مصلی زاهدان می‌رسیم. سخنرانی شیخ بدری تمام می‌شود و حضرت (شیخ الاسلام مولاناعبد الحمید "حفظه الله") به سخنرانی می پر دازند و در لابه‌لای سخنرانی‌اش این جمله به گوشم می‌رسد: «ما مسلمانان به ملت[دین[ ابراهیم افتخار می‌کنیم.»

بعد از اتمام نماز و خطبه، هرکس طبق رسم مروجه عزیزان خود را به آغوش گرفته ( مصافحه و معانقه) می‌کنند ولی هاج واج نگاه می‌کنم، من تگ‌وتنها مانده‌ام، دور واطرافم را نگاه می‌کنم، شاید دوستی یا آشنایی را مشاهده کنم، تا همراهش کمی درددل کنم؛ اما در بین این‌جمع غفیر هیچ آشنایی به چشمم نمی‌خورد، همه نا آشنا و بیگانه‌اند.

این جاست که بغض گلویم را می‌فشارد و غم بالای‌غم افزوده می‌شود؛ اما چاره ای جز تحمل این تنهایی‌ها و دوری‌ها نیست، بازهم خودم را تسلی می‌دهم و چنین زمزمه می‌کنم «کلبۀ احزان شود روزی گلستان غم مخور» اینجاست که سطل آبی بر نا امیدهایم‌ می‌پاشم. در این چند لحظه دوران طفولیت، دوستان، پدر و مادر... را در ذهنم مرور می‌کنم؛ باخود می‌گویم: سپری کردن ایام عید در کنار پدر و مادر... داستان دیگر دارد!
به یاد آوری مهمانی‌ها دید و بازدیدهای گذشته، این جاست که شادی را تبدیل به غم‌واندوه می‌‌کند.
در مسیر برگشت وقت از اتوبوس پیاده می‌شوم، هرکس را می‌بینم که به سوی خانه‌وکاشانه خود روان هستند، برای ذبح قربانی خویش، حالا پاهایم توان رفتن به سوی مدرسه را ندارد.
با یک جهان غم‌وغصه به‌مدرسه بر می‌گردم، مدرسه را خالی از همه‌کس و همه‌چیز می یابم؛ اینجاست که به حسترتم افزوده می‌شود و آزرده‌خاطرتر می‌شوم.
بله! مسافرت و دوری از شهر و دیار مشکلات عدیدۀ را به دنبال دارد که باید تحملشان‌کرد.
«بسیار سفر باید تا پخته شود خامی»
تا سختی را متحمل نشوی، راحتی را نخواهید دید. از پس هر سختی آسانی‌ست.
اما؛ نباید در مقابل هرچیز و ناچیز سر تسلیم خم کرد، از خود صبر و شکیبای نشان بدهیم؛ چون هدف یک مسلمان بالاتر از زندگی آن است، پس بیایید برای هدف خود زندگی کنیم نه برای تن خود!
سال۱۳۹۷

نکته: این روزگار سخت‌ بعد از گذشت سال‌ها بازهم به پایان نرسیده است.

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu