هفدهمین شماره دوهفته نامه طلوع دانش منتشر شد!

فروش؛ اما نه همه چیز فروش!

در عصر تکنولوژی و فناوری هرکس دنبال فروشات است؛ یکی زمین می‌فروشد و دیگری زمان، یکی دین می‌فروشد و دیگری دنیا. یکی تن می‌فروشد و دیگری وجدان.
خیلی چیزی‌ها را می‌باید فروخت؛ ولی نباید همه چیز را فروخت؛ بعضی موارد فروششان لکهٔ‌ننگ و عار برای انسان است، همانند دین، وطن، غیرت....


مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

قرآن بخوان تا که مسرور شوی
از غم رها گشته و مخمور شوی
قرآن صفا سینه‌های مضطرب
ز نور و صفایش آرام سرور شوی

مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

باشیم چنان که هستیم!

در طول زندگی، با انسان‌های گوناگونی در اخلاق و عادات روبرو می‌شویم. برخورد همه‌ای‌ انسان‌ها دل‌پذیر و خوش‌آیند نخواهد بود، شاید بعضی‌شان صاحب دلِ پُرکین و چرکین باشند، بعضی‌شان از کمالات و ترقیات ما، سخت غمگین و رنجیده‌خاطر شوند، ممکن است بعضی خفّاش‌گونه‌ها از تابیدنِ خورشیدِ سعادت در زندگانی ما خودشان را ببازند، «رنجیده شود ز ضیا، خفاش» و شاید کسانی را که دوست‌شان داریم، ما را ترک کنند و تب‌و‌تاب صحبت و نشست با ما را گم کنند؛ اما ما باید برخوردمان را تغییر ندهیم، «باشیم چنان‌‌که هستیم». مصیبت، چه از آدرس دوست‌نماها می‌آید یا از آدرس دشمنان، ما باید از اندیشه‌های اساسی‌مان دور نشویم.

اگر زمین هم خوردیم، با گفتن «بازگشت به سوی عزت از دست‌رفته» برخیزیم! آغوش‌مان را همیشه به روی آنها بگشاییم و به هرکس گلدسته‌های محبت اهدا کنیم.
ما باید در لطف و مهرورزی چون خورشید باشیم. در نهفتن عیب دیگران چون شب باشیم. در خشم و کین چون مرده باشیم. در تحمل دیگران چون دریا باشیم. در فروتنی و افتادگی چون خاک باشیم.
در بهاران کی شود سرسبز سنگ
خاک شو تا گل برویی رنگ رنگ
در مقابل کسانی که به ما تیر می‌اندازند، گل بیندازیم و دنیای آنان را گل‌باران کنیم. شاید چشم‌ بصیرت‌شان باز هم نتواند خوبی‌های ما را ببیند؛ اما به مصداق
تو نیکی کن و در دجله انداز/که ایزد در بیابانت دهد باز
نتیجه‌ای کار را به ایزد منان بسپاریم و با سرایش «کار ما کوشیدن است و بس، مابقی کار ما نیست»، خودمان را تسلی دهیم!
گر مسیرشان را تغییر دهند، چشم‌شان روشن، در غیر این صورت بگذاریم در آتش حسادت‌شان بسوزند، بمیرند و نابود شوند! این جزا، قطعاً سزای کجروی‌‌ها و انحراف‌های‌شان خواهد بود!

✍بدرالدین متقی

https://t.me/pkgtryu

گزیدهٔ از افتتاحیهٔ مدرسه علوم دینی دارالعوم هرات، سال تحصیلی۱۴۴۵هـ ق.

این محفل علمی با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و بعد از آن حضرت مفتی سرور رسولی (مدیر و بانی این مدرسه) به سخن پرداختند.
ایشان بعد از حمد و ثنای خداوند متعال سخنان خود را این‌گونه آغاز کرد: امروز گام های شما در مسیر حرکت می‌کند که انبیا حرکت کردند، صحابه و تابعین در این مسیر حرکت کرده‌اند، مسیری که امام ابوحنیفه و شافعی و مالکی و احمد، حرکت کرده‌‌اند.

این مسیریست که هرچه در باره آن بگویم و بشنویم باز هم کم است؛ چون رسول پاک(صلی‌الله‌علیه‌وسلم) این مسیر را تعریف کرده و گفته: «پا های شما بر بال‌های فرشتگان گذاشته می‌شود.» انتخاب این مسیر بر شما مبارک باشه!
نکات مهم برای کسانی که در این مسیر قدم می گذارند: اخلاص و للهیت. این حدیث بخاری را تلاوت کردند: «انما الاعمال بنیات»، نیت‌های خود را درست کنید!
و از طلاب سوال کردند که چرا این راه (مدرسه) را انتخاب کردید؟
خودشان پاسخ دادند: برای معرفت این که: «من خلقنی و لماذا خلقنی». برای معرفت و شناخت خدا به‌یگانگی و راه‌های ارتباطی با خدا را باید شناخت و کسب کرد. ما آمده‌ایم تا خدا را بشناسیم وهدف خلقت خویش را بشناسیم.
بله طلاب عزیز! این مسیر خیلی مبارک‌ایست به شرطی که اخلاص داشته باشیم.

چند نکته:
۱- شما دعا کنید که خدایا ما را از بین این جامعه انتخاب کردی، ما را توفیق خدمت و قبولیت نصیب بفرما.

۲- ما بر تعهدی که کردیم «موقع ثبت نام» بر آن پایبند باشیم. نظام و قانون مدرسه را رعایت کنیم.

۳- مردم هزینه شخصی خود را سرمایه شما کردند که شما علوم قرآن و حدیث...می آموزید، بر شما لازم است، تصمیم بگیرید که هیچ آسیبی به مال مدرسه نرسانید.

۴- این فضا و مکان مقدسی است، پس قداسیت وحرمت آن را حفاظت کنید، خیلی‌ها از بی ادبی از همین مکان رفتند ولی امروز کارهای همچون دکان داری و دام داری....مشغول‌اند وکاری برای دین انجام نمی دهند.

۵- رعایت ادب اساتید، این علم از زبان پاک و به جای پاک جا می‌گیرد. بزرگان دین حتی پای خود را به سوی خانه استاد دارز نمی‌کردند.
هرچه ما می‌آموزیم از همین اساتید است. نه تنها ادب اساتید، بلکه رعایت ادب کتب درسی و...

۶- رابطهٔ مستحکم با رب العلمین، پابندی به اذکار و اوراد ماثوره، نماز تهجد و حریص بودن بر عبادت باشید.
تلاوت مستمر، یک قرآن شخصی داشته باشید.
مناجات مقبول را حتما روزانه یک منزل بخوانید!

۷- شکل و شمایل خود را مطابق سنت و یک طلبه واقیعی بگردانید. لباس سفید و عمامه را حتما بپوشید، عمامه که حتی لباس رسمی افغانی ما و شما است.

۸- در دعای خود مردم و خیرین را فراموش نکنید. برای کم و کاستی های مدرسه دعا کنید.
برای امت اسلامی و برای پدر و مادر و برای حفظ و بقای نظام اسلامی دعا کنید. برای آبادی این سرزمین دعاکنید.

✍🏻مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

آنهایی که
از پل صراط می گذرند
قبلا
از خیلی چیزها گذشته اند...!

باید بگذری، تا بگذری...

#نقل
https://t.me/pkgtryu

کتاب‌های صحاح سته(دورهٔ حدیث) به فروش می‌رسد.

۲۵۰۰ افغانی
آدرس هرات، درب قندها، بلوغای دلقرار، دالعلوم هرات.

من و معشوقِ من

📝 بدرالدین متقی

دیر وقتی گذشته بود و با گذشت هر لحظه دلم از فراقش تنگ و تنگ‌تر می‌شد و پرندۀ شوقم به‌سویش پروبال می‌کشید. به سویش رهسپار شدم و رفتم‌ورفتم، خسته شدم و روحم به حلقومم رسید، باز هم ندا سر دادم:
دست از طلب ندارم تا کام من برآید
یا جان رسد به جانان یا جان ز تن برآید
بالآخره شکرلله که نمردیم و رسیدیم به دوست
آفرین باد بر این همتِ مردانۀ ما

واه! چه حالتی بود! گویی بعد از هفت سال رنج و مشقت مریضی، طبیبم را یافته بودم! «ماه رخسارت طبیب و قلب من بیمار تو!» بی‌اختیار سرشک از دیدگان می‌باریدم و می‌سرودم:
حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه‌ساله لاله‌گون بود
در آسمان تعجب بالا رفت و گفت: چه عشقی!؟ چه سرایشی!؟
گُلی از مزرعۀ دهان خارج کردم: «آنکه او عالِم سِرّ است به این امر گواه است» که «اشتیاق دیدنت از آنچه گویم خوش‌ترست!»

چه زیبا گفت، وقتی گفت:
هنوزت گر سر یاری است بازا
کزان محبوب‌تر هستی که بودی
داخل اتاقش شدم که هفت سال پیش در آن می‌زیستم. چه حال و هوای لذت‌بخشی را در وجودم حس می‌کردم! «خوش‌تراز این گوشه پادشاه ندارد.» از خود بی‌خود و در آن نیست می‌شدم! «حالتی رفت که محراب به فریاد آمد.» از نگاه به همدیگر لذت می‌بردیم! «وصال چون به‌سر آمد، فراق هم به‌سرآید.»

وای بر من! سخن به درازا کشید و از شناخت معشوق به مخاطبین خبری نیست!
معشوق من، آن مدرسه‌ای (کیله‌گی) پر معنویتی است که از منبع فیاض سرچشمه گرفته است و درخت وجودش از چشمه‌های زلالِ تقوا و اخلاص آب‌یاری شده است. مرا در دامنِ پر فیضِ خویش پرورش داد و حس خداجویی را در اعماق وجودم تزریق کرد! از این‌رو، آن را به عنوانِ بهترین مدرسه در بین مدارس که درس خوانده‌ام، می‌شناسم.

https://t.me/pkgtryu

ببین تاکجاست مقام آدمیت

بالاترین مقام، مقام نبوت، بعد از آن صداقت، بعد از آن شهادت و بعدش صالح بودن است.
این چهار مقام بالایی‌ست که خدا آن را در کلامش ذکر کرده، آنجا که می‌فرماید: «وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقًا».

پس کسی که در جستجو علم باشد تا اسلام را زنده نگه‌دارد؛ آن فرد از صدیقین است، که یک درجه از نبوت فاصله دارد.

📝مفتاح دار السعادة لابن القيم رحمه الله
ترجمه: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

غورباستان را دریابید!

باران و سیل‌های طغیان‌گر و وضیعت ناگوار مردم غور:


ولایت غور یکی از ولایات محروم، درمانده و عقب افتادهٔ کشور می‌باشد. ولایتی که مدت زمان عدیدی با مشکلات طاقت فرسایی دست‌وپنجه نرم کرده و همواره با بی برنامه‌گی دولت‌مردان و خیانت خیانت‌کاران به ویرانگی به سر می‌برد.

با طوفان‌های زیاد و سرازیر شدن سیلاب های‌ویران‌گر و مدهش تمام کشور و علی‌الخصوص چندین ولسوالی ولایت غور، این مناطق صعب‌العبور و راه‌های نیمه ویرانهٔ آن به ویرانه کامل مبدل گشته و مردم آن را بامشکلات عدیدی مواجه گردانیده است.

تا جایی که اگر راه‌های این مناطق باز گشای نشود و دولت رسیدگی نکند، باز شدن راه‌های مواصلاتی این مناطق غیر ممکن به نظر می‌رسد و مردم آن با سختی‌های متعددی مواجه‌گردانیده است.
از جمله مناطق که خیلی آسیب دیده؛ ولسوالی مرغاب، چهار صده، پسابندو...

تصاویر ارسالی عمق فاجعه را نشان می‌دهد، تا جایی که زندگی و سرمایه برخی به طور کامل از بین رفته است. نابودی خانه‌های مسکونی، ازبین رفتن مواشی، ویرانی سرک‌ها و زیرساخت‌ها، غرق شدن زمین‌های کشاورزی زیر آب‌وسیل، ازبین رفتن درختان مثمرووو.... از خسارت‌های اولیه این فاجعهٔ می‌باشد.

خواست مردم از حکومت:

مردم سیل‌زدهٔ ما نیازمند کمک و یاری جدی حکومت امارت اسلامی دارند و اولویت‌های مورد نیاز، برای بازگشت مردم به حالت عادی از کوه‌ومغارها به خانه‌های‌‌شان می‌شد.

حکومت باید سه مورد را در اولویت کار خویش قراردهد: ۱- بازسازی سرک‌های تخریب شده در اسرع وقت۲- تکمیل پروژهای نیمه‌کارهٔ قریه‌جات ۳-اعطای کمک‌های بلاعوض دولت برای بازسازی منازل مسکونی...

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

سلیمان ابن قاسم رحمه الله می‌فرماید:
هر عمل اجر و پاداشش شناخته می‌شود(یعنی مشخص است) جز صبر که خداوند متعال می‌فرماید: قطعاً به شکیبایان اجر و پاداششان به تمام و کمال و بدون حساب داده می‌شود.
گفت: مانند آب روان.

📙 [عدة الصابرين(١٧٧)].
ترجمه: حسیب‌الله حماسی

https://t.me/pkgtryu

پروازکن و سرعت پروازت را چنان بالا ببر تا جایی که به افق‌ها برسی، تاجایی که جز خدا کسی دیگر نبیند.

همانند رسول پاک صلوات الله علیه:
اگر یک سر موی بر تر پرم
فروغ تجلی بسوزد پرم
نماند بعصیان کسی در هزر
که دارد چنین سیدی پیش رو

که حضرت جبریل به پرواز کم‌آمد
ولی رسول پاک به سر آمد

رسد انسان بجای که جز خدا نبیند
ببین تا کجاست مقام آدمیت

✍مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

بعضی از سلف صالحین چنین نقل می‌کنند:
شیطان جنی با پناه بردن به خدا از تو منصرف می‌شود؛
اما شیطان انسی از تو دست بر نمی دارد تا تو را به گناه آغشته نکند.
لطائفُ المعارِف - ٧٧
ترجمه: مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

در تاریکی درخشیدن کمال مردانگی‌ست،
پس بدرخش تا که درخششت از همه‌گان بیشتر و هویداتر باشد.

✍🏻توکلی

بی طاعت حق، بهشت و رضوان مَطَلَب
بی‌خاتَم دین، مُلک سلیمان مطلب

گر منزلت هر دو جهان می خواهی
آزارِ دلِ هیچ مسلمان، مطلب

#ابوسعید_ابوالخیر

https://t.me/pkgtryu

بعد 11 عاما من انقلاب السيسي على #محمد_مرسي، وممارسته خلالها أشد أنواع الظلم ضد خيرة شباب #مصر، حتى غدوا بين قتيل وسجين ومطارد.. راية إسرائيل ترتفع على الحدود، و“خير أجناد الأرض” يتفرجون!

کمی دقت کنیم که دشمنان اسلام چقدر با افکار این امت بازی کردند که حتی از مسلمانان بر علیه مسلمانان استفاده کردند/می‌کنند.
پس؛

ای غنچهٔ خوابیده چو نرگس نگران خیز
کا شانهٔ ما رفت به تاراج غمان‌ خیز
از خواب گران خواب گران خواب خیز!

غم‌ در غم

خداوند بندگان و دوستان خود را گاهاً می‌آزماید که آیا این بنده من صبر می‌کند یا خیر، و این از معتقدات ماست و قرآن و سنت ما را براین امر توصیه‌ می‌کند که هنگام مصایب جزع‌فزع نکنیم، آنجا که می‌قرماید: «ولَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ؛ این صبر و بردباری ویژهٔ مومنان است؛ منافقین وقت مواجه با مصایب دست به کفریات و یاوه‌گوی می‌زنند. پس دنیا جای آزمون است و گاهی انسان امتحان می‌شود. ادهم شرقاوی می‌نویسد: گاهی راه نجات این است که باید چیزهایی را از دست بدهید!
دنیا دارالامتحان است و انسان باید برای هر امتحان آمده‌گی داشته باشد، حتی از دست جان و مال خویش...
مصیبت‌های پی هم که ملت مرغاب ما با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و علی‌الخصوص حادثهٔ در گذشت «نصرالدین، برادر مولوی غوث‌الدین کریمی» را برای ملت رنج دیدهٔ مرغاب تسلیت گفته و خود را غم‌شریک شما عزیزان می‌دانم. الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ😭😭😭
رفتگان را به دعائی یاد نمودن و باز ماندگان را تسلیتی گفتن؛ وظیفۀ است ایمانی و وجیبۀ است انسانی" خداوند به شما ملت صابر اجر عظیم نصیب بفرماید و انا بفراقکم لمحزونون.

✍🏻مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu

به‌داد بی‌کسان رسید!

مرغابـم پُـر از آب گـشتهٔ
از یادها رفته وبرباد رفتهٔ
من از دور دعایت می‌کنم:
رب اجعلهم سالما و غانماً

آری! هر چیز از خود قلبی دارد و با یقن کامل می‌توان گفت که قلب آسیا افغانستان و قلب افغانستان غورباستان و قلب غورباستان مرغاب آن می‌باشد.

مرغاب کجاست؟ مرغاب همان سرزمین مجاهدان و مجاهد پروران، سرزمین که در دوران حکومت جاهلیتِ‌ جمهوریت، مأمن و پناه‌گاه مجاهدین، مهاجرین و انصار بود.
سرزمینی که از لحاظ استراتژی از جایگاه ویژهٔ برخورداراست. هیچ‌گاه زیر بار اشغال و تجاوز تجاوزگران نرفته و همچون دژ تسخیر نا پذیر در برابر متجاوزین مستحکم بوده و می‌باشد.

این دره گرچه تنگ و کوچک است، آنچنان وسعتی ندارد، ولی در این دره"دره مرغاب" شهدای پاک و انسان‌های مخلص غنوده‌اند. این قلب تپنده هیچ‌گاه از تپش خود باز نیستاده و همواره انسان‌ها مجاهد و مبارز و علمای نابی را در دامن خود تربیت کرده است. دیگر قلب است، گاهی دچار دگرگونی می‌شود.

در نوشته چه می‌خواهم بگویم؟

این خطهٔ دوردست و بی‌کس امروز به طاق‌نسیان سپرده شده و پر از آب گشته و تمام هست‌ونیست مردم نابود شده و تمام راه‌های مواصلاتی آن قطع شده که حتی مریضان به دلیل عدم دس‌رسی جان می‌دهند، مردم با مشکلات سخت و طاقت فرسایی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. آب راه‌های اصلی و فرعی آن طوری کامل بسته و چندین قریه زیر تحدید آب‌وسیلاب قراردارد و اگر رسیدگی جدی صورت نگیرد فاجعه انسانی رخ می‌دهد.

لذا از مسؤلین ذی‌ ربط و تمام ادارات امارت اسلامی امید می‌رود که به داد این مردم مظلوم برسند و مردم را از این مخمصه و نگرانی نجات دهند.
حقیقتا اگر در چنین موقع حساس به داد این ملت مظلوم نرسید؛ پس کی به داداشان می‌رسید و این مردم آواره به کی چشم بدوزند و به سوی کی دست دراز کنند؟

بنابراین درخواست ما از ادارات ملکی و نظامی اینست که کمر همت را ببندند و برای نجات مردم بسیج شده و با کمک های انسانی و اسلامی خود، وظیفهٔ‌شان را ایفا نمایند.

✍🏻مصطفی توکلی

https://t.me/pkgtryu