علاوه بر این، زحمت مراقبت از مریض ها و افراد از کار افتاده خانواده هم همواره گردن زن‌ها بوده، و در مورد کرونا هم همینطوره، و این خیلی بیشتر در معرض خطر قرارشون می‌ده. شاید همه خانواده بتونن خودشون رو قرنطینه کنن و از عضو بیمار فاصله بگیرن ولی مادر خانواده نمی‌تونه.

یعنی خوشم می‌آد برای این‌که اثبات کنید من غلط می‌گم حاضرید از جمهوری اسلامی هم حمایت و دفاع کنید. 🤡

اینایی که چون چهارتا کتاب خوندن فکر می‌کنن رئیس جهانن کم بودن، حالا باید اونایی که چون چهارتا سریال/فیلم دیدن این فکر رو می‌کنن رو هم تحمل کنیم.

من پارسال خیلی درس خوندم و نتایج خیلی خوبی هم گرفتم و به همین دلیل فکر کردم الان به مناسبت شروع سال تحصیلی یه سری از چیزهایی که در طی این پروسه یاد گرفتم و امسال هم قراره استفاده کنم رو باهاتون به اشتراک بگذارم؛ امّا قبلش باید این رو به صورت واضح بیان کنم که چیزی که برای من و یا حتی برای کل جهان (منظورم از جهان چیزیه که در اینترنت می‌بینیم، StudyTube مثلا) کار می‌کنه لزومی نداره که برای شما کار کنه و اگر کار نمی‌کنه مشکل از شما نیست، حتی از روش هم نیست، صرفا شما و اون روش برای هم ساخته نشدید و با یه سری آزمون و خطا احتمالا می‌تونید روش مناسب خودتون رو که ممکنه ترکیبی از روش‌های مختلف باشه پیدا کنید.

۱) ابتدای سال برای خودتون یه سری هدف تعیین کنید. بهتره که این اهداف بر اساس معیارهای SMART باشن. حالا این یعنی چی؟ یعنی اختصاصی (specific)، قابل اندازه‌گیری (measurable)، قابل دسترسی (achievable)، واقع‌گرایانه (realistic) و دارای زمان‌بندی (time-bound) باشن. مثال:
❌ من می‌خوام امسال بیشتر درس بخونم.
✅ من می‌خوام در ترم یک در طول هفته بیشتر درس بخونم تا بتونم آخرهفته‌های آرام‌تری داشته باشم.

❌ نمی‌خوام امسال همه‌چیز رو بگذارم برای لحظه‌ی آخر.
✅ می‌خوام امسال تمام تکالیفم رو تا ۱۲ ساعت (مثال) قبل از ددلاین انجام بدم و سابمیت کنم.

❌ امسال می‌خوام در کنار درسم کتاب بخونم.
✅ امسال یک ساعت در هفته رو به خوندن کتاب‌های غیردرسی اختصاص می‌دم.

❌ امسال کم از گوشی‌ام استفاده می‌کنم.
✅ امسال به ازای هر دو ساعت و نیم درس فقط ده الی پانزده دقیقه از گوشی‌ام استفاده می‌کنم.

۲) بعد از یادداشت کردن این اهداف (دیجیتال یا فیزیکی؛ من شخصا اهداف کلی‌ام رو فیزیکی بنویسم و بزنم جلوی چشمم بهتر می‌تونم بهشون عمل کنم) شروع کنید به نوشتن قدم‌هایی که باید برای رسیدن بهشون بردارید. حواستون باشه که تعداد زیادی هدف ننویسید. کیفیت هدف مهم‌تر از کمیتشه. من شخصا برای پارسالم پنج تا نوشتم، برای امسالم سه تا.

۳) به عکس‌ها و فیلم‌های چشم‌نوازی که در اینترنت می‌بینید توجه نکنید. شما برای مفید بودن نیازی به شمع، لوازم‌التحریر زیبا، شونصد مدل دفتر، آی‌پد، شونصد مدل خودکار و غیره ندارید. همین‌که بتونید محیط راحت و ساده‌‌ای رو برای خودتون فراهم کنید که باعث حواس‌پرتی نشه کافیه. جزوه‌تون نیازی نداره پر از رنگ یا مرتب باشه که بهتون در پروسه‌ی تحصیل کمک کنه. همین‌که informative باشه کافیه.

۴) برنامه‌ی خواب منظم داشته باشید. نیازی نیست حتما ۹ شب بخوابید و ۵ صبح بیدار بشید. حتی اگر ۱ شب می‌خوابید هم سعی کنید هرشب همون ساعت بخوابید. سعی کنید کمتر از ۶ ساعت نخوابید و البته که سعی کنید قبل از ۱۲ بخوابید.

۵) سالم غذا بخورید. برای سالم غذا خوردن نباید حتما غذاهای گرون و عجیب بخورید. فقط اسموتی رنگی رنگی و تست آووکادو نیست که سالمه. نون و پنیر خودش می‌تونه صبحانه‌ی سالمی باشه اگر با خیار یا هر میوه‌ی دیگه‌ای همراهش کنید. سعی کنید دیر شام نخورید که بتونید بعد از شام خوردن هم درس بخونید. من خودم همیشه بین ساعت ۶ تا ۷ شام می
خورم.

۶) آب بنوشید! همیشه موقع درس خوندن یه بطری آب کنارتون نگه دارید و سعی کنید هر نیم ساعت یه جرعه بنوشید. متوجهم که آب نوشیدن چقدر می‌تونه سخت باشه، اگر یادتون می‌ره می‌تونید روی گوشیتون آلارم بگذارید.

۷) محیط درس خوندنتون رو از محیط خوابتون جدا کنید، این یعنی روی تخت درس نخونید. اگر دراز کشیدن موقع درس خوندن رو ترجیح می‌دید روی زمین دراز بکشید.

۸) موقع درس خوندن گوشی رو از دسترستون خارج کنید. من خودم می‌بردم می‌گذاشتمش بیرون اتاقم.

۹) خودتون رو با کسی مقایسه نکنید، شما از درون زندگی اونایی که فیلم و عکس از درس خوندنشون می‌گذارن خبر ندارید. توی تله‌ی سودمندی سمّی نیفتید. شما نباید هر لحظه در حال انجام یه کار به ظاهر مفید باشید.

۱۰) سعی کنید از درسی که می‌خونید لذت ببرید. می‌دونم که انجام این کار توی دبیرستان وقتی که خودتون نقشی در انتخاب درس‌هایی که باید بخونید نداشتید چقدر سخته. می‌تونید با خوندن درس‌هایی که دوست دارید به خودتون جایزه بدید.

۱۱) برای خودتون جایزه‌های کوچک تعیین کنید، این جوایز نباید حتما مادی باشن. می‌تونید پیاده‌روی کنید، ساز بزنید، حرکات کششی انجام بدید، نقاشی بکشید، کتاب بخونید، یا هرچیزی که دوست دارید و بهتون حس خوبی می‌ده.

این بود انشای من.

آها من شخصا از روش پومودور هم خوشم نمی‌آد چون ۲۵ دقیقه درس برام کمه و نمی‌تونم تمرکز کنم و تا می‌آم به flow state (حالتی که آدم تمرکزش ماکسیممه) برسم تموم می‌شه. من شخصا روزهایی که حوصله‌ی درس دارم به ازای هر یک ساعت، ده دقیقه استراحت می‌کنم، روزهایی که حوصله ندارم، هر ۴۵ دقیقه درس، نیم ساعت استراحت. شاید به نظرتون خیلی تن‌پرورانه بیاد این اعداد، امّا اینجوری درواقع دارم ذهن خیلی خسته‌ی خودم رو عادت می‌دم تا یکم درس بخونه تا بالاخره شاید وسطای روز بتونم برگردم به حالت عادی. اگر نشد هم تا آخر روز همونجوری ادامه می‌دم.

یه چیز دیگه هم یادم رفت بگم، هر دو سه هفته یک بار یه روز کامل استراحت کنید. استراحتتون هم جوری نباشه که فقط سر گوشی و سوشال مدیا هدر بره، کارهایی رو بکنید که دوست دارید، صرفا درس نخونید.

توی استراحت‌های بین درسی هم سعی کنید سراغ گوشی نرید چون تمرکزتون رو خیلی بهم می‌ریزه. به ازای هر چهارتا استراحت کوتاه (۱۰ الی ۱۵ دقیقه)، می‌تونید یه استراحت بلند داشته باشید که توی اون گوشی رو چک کنید.

آخ اینم یادم رفت بگم، هرروز صبح بعد از بیدار شدن لیست کارهای اون روزتون رو بنویسید.

من اهدافم رو توی این می‌نویسم و پرینت می‌گیرم. اگر خواستید می‌تونید استفاده کنید، یا دیجیتال یا پرینت بگیرید.

تا درودی دیگر بدرود. ✌🏻

یاد اون دوستمون افتادم که تا پاش رسید امریکا قشر خطرناک جامعه رو شناسایی کرد. گاهی واقعا از حجم کم شعور "انسان"ها زبانم بند می‌آد.

فقط دوست دارم فلسفه ی پشتشو بفهمم

این لباس برای گرامیداشت یاد هنرمند آمریکایی، دیوید ویناروویچ، که اکثر آثارش تحت تأثیر مشکلاتی که در نتیجه‌ی ابتلا به ایدز باهاشون دست و پنجه نرم می‌کرد خلق شدن طراحی شده بود. دیوید در سال ۱۹۹۲ بر اثر ایدز درگذشت.

نام اثر:
F*ck You F*ggot F*cker

“Self-Portrait of David Wojnarowicz (1954-1992),” 1983–84.

”Peter Hujar Dreaming/Yukio Mishima: St. Sebastian,” 1982.

By David Wojnarowicz.

“Untitled (One day this kid . . .),” 1990-91.

By David Wojnarowicz.

این دوتا پیام رو بخونید تا من بیام یه چیزی بهتون بگم.

#Feminism

این‌که بدن زنان پیچیده‌تره توجیه خوبی برای نادیده گرفته شدنشون توسط علم نیست. در حالی که هزاران تحقیق مختلف روی مشکلات جنسی مردان انجام شده (برای مثال اختلال نعوظ) و سال‌هاست که براش دارو ساخته شده، به پی‌ام‌اس و دیگر مشکلات سلامت زنان که می‌رسه بودجه تموم می‌شه. اکثر محققین حوزه‌ی سلامت زنان هنگام مراجعه به شرکت‌های تأمین بودجه با جواب «پی‌ام‌اس همه‌ش توهمه» مواجه می‌شن و بودجه‌ای بهشون تعلق نمی‌گیره. شرکت‌کنندگان ترایال‌های داروهایی که افراد فارغ از جنسیت ازشون استفاده می‌کنن (مثلا داروهای بیماری‌های قلبی) عموما مذکر هستند چون "بدن زنان پیچیده‌ست" و "ترایال‌هاشون رو خراب می‌کنه". وقتی گوگل کنید «سکته‌ی قلبی» توی بخش عکس‌ها، عکس یه مرد میان‌سال رو می‌بینید که دستش رو قلبشه و بیماری قلبی اصولا با مرد بودن هم‌پیونده. علائم سکته‌ی قلبی در زنان با مردان فرق داره امّا این موضوع هیچ‌وقت به پزشکان آموزش داده نمی‌شه و چه جان‌هایی که به همین خاطر از دست رفته‌اند. علائم اوتیسم در زنان با مردان متفاوته امّا سیستم سلامت علاقه‌ای به قبول کردن این موضوع نداره و همین باعث می‌شه که افراد مؤنث خیلی دیرتر از افراد مذکر تشخیصی که باید رو بگیرن. پزشکان علاقه‌ی زیادی به نادیده گرفتن مشکلات زنان دارن و زنان اکثرا با جمله‌ی «همه‌ش توی سرته» مواجه می‌شن. اندومتریوزیز یه بیماری بسیار شدید و دردناک در زنانه که تشخیصش به طور میانگین ۷ تا ۱۰ سال (بسته به کشورش) طول می‌کشه چون پزشکان یاد نگرفتن که به حرف زنان گوش کنن. تا فردا شب می‌تونم از این مثال‌ها بزنم براتون، امّا فکر می‌کنم همین الآنش موضوع دستتون اومده باشه.

خلاصه که، بله، علم بسیار جنسیت‌زده و حتی در مواردی زن‌ستیزه.


“The consensus is clear: women are abnormal, atypical, just plain wrong. Why can’t a woman be more like a man? Well, apologies on behalf of the female sex for being so mysterious, but no, we aren’t and no we can’t. And that is a reality that scientists, politicians and tech bros just need to face up to. Yes, simple is easier. Simple is cheaper. But simple doesn’t reflect reality.”

Excerpt From: Caroline Criado Perez. “Invisible Women”.

«توافق جمعی واضح است: زنان غیرعادی، بی‌قاعده و به طور ساده غلط هستند. چرا یک زن نمی‌تواند بیشتر شبیه یک مرد باشد؟ خب، از طرف تمام افرادی که با آناتومی زنانه بدنیا آمده‌اند بابت تا این حد رازآلوده بودن عذرخواهی می‌کنم. امّا نه، ما متأسف نیستیم و نمی‌توانیم باشیم. حقیقت این است که دانشمندان، سیاست‌مداران و افراد حوزه‌ی تکنولوژی باید با حقیقت مواجه شوند. بله، ساده آسان‌تر است. ساده ارزان‌تر است. امّا ساده نمایان‌گر حقیقت نیست.»

از کتاب «زنان نامرئی» نوشته‌ی کرولاین کریادو-پرز.

توی این وویس‌چت هم درباره‌ی موضوع نادیده گرفته شدن زنان توسط علم صحبت کردیم.

این موضوع قطعا شامل افرادی که با آناتومی زنانه بدنیا اومدن و زنان ترنس هم می‌شه*