اگر تتو داشته باشم می‌تونم تو وقت ناراحتی به جای سقف به تتوم خیره شم.

چلیپا، صلیب، زلوبیا!

«واژۀ چلیپا را برآمده از صليبا در آرامی دانسته‌اند؛ ليک حبیب الله نوبخت این واژه را، در بنیاد، ایرانی انگاشته است و صلیب را تازی شده چلیپا شمرده است: صلیب معرب چلیپاست با فارسی نو و چلیپا محترف لغت ذولیه است که ایرانیان قدیم بر نوعی صلیب اطلاق کرده‌اند، بر همین نوعی که در عصر ما آن را صلیب می‌نامند و به گونه دو شاخه یا دو خط متقاطع است...
نوعی از شیرینی‌های عصر قدیم ایران «زلوبيا» است که مردم فارسی آن را «زلیبی» تلفظ می‌کنند و این شیرینی به گونۀ نوعی از صلیب کامل است که چهار خط اصلی و خطوطی فرعی از مرکز آن منشعب گردیده و دایره‌ای به گرد این اشعه به رسم «سور» نجسیم شده است؛ نام این شیرینی نیز اسمی است که از عصر مهرپرستان به یادگار مانده و صورت اصلی آن «ذوليبی» است یا «ذوليبا» که معرب آن صلیبی است و محرف آن چلیپا؛ و این لغتی است که در عصر هخامنشی به کار رفته است و در تاریخ داریوش بزرگ، بر حسب نقل هرودوت، آمده است که شاهنشاه هخامنشی در پایتخت ایران معبدی به نام آفتاب برآورد و آن را «زليبا» نام کرد و نقشه این معبد به شکل صلیب بوده است .
نالان نامبردار نای، مسعود سعد سلمان، زلوبیا را در بیتی در ریخت «زليبيا» به کار برده است که به صليبا و چلیپا نزدیکتر و ماننده‌تر است:
نان کشکین اگر بیابم هیچ
راست گویی مرا زليبيا باشد»


#نامه_باستان، جلد سوم، میر جلال‌الدین کزازی؛ ص ١٧٢
.

مردسالاری و مردانگی سمّی به هیچ‌کس رحم نمی‌کنن.

https://t.me/red_boasty/8387

هرچقدر فکر می‌کنم نمی‌فهمم مشکل با پرداختن به موی بدن زنان و غیره چیه. مهمه بچه‌ها، این هم مهمه. چون مسئله فقط زدن و نزدن مو نیست، بلکه تأثیریه که وجود این فشار و این نرم‌های مسخره‌ی جوامع روی روان آدم‌ها می‌گذاره. این‌که زن موهای بدنش رو باید بزنه و اگر نزنه کثیفه، امّا اگر مردی تصمیم بگیره همون موها رو بزنه می‌شه "زن" و از مردانگی‌اش کم می‌شه و بحث "تمیزی" کلا از بین می‌ره. مسئله اینه که دختران نوجوان چقدر سر نزدن موهای پاها و دست‌هاشون بولی می‌شن و این فشارها چه تأثیری روی جوری که خودشون رو می‌بینن می‌گذاره. مسئله اصلا این نیست که موهای بدن رو نزنیم، مسئله اینه که حق انتخاب داشته باشیم، فارغ از جنسیت.

و در کنار اون، متوجه نمی‌شم چرا فمینیسم نامساوی با برابری‌خواهی در نظر گرفته می‌شه. نمی‌گم فمینیست رادیکال وجود نداره و نمی‌گم تمام فمینیست‌ها برابری‌خواهن امّا اصل و هدف فمینیسم برابریه، که اگر نبود چیکار مردانگی سمّی داشت و چرا باید برای از بین بردن مردسالاری تلاش می‌کرد؟ ما جامعه‌ی برابر می‌خواهیم، نه جامعه‌ی زن‌سالار. تمام.

https://t.me/Banafsheyavash/2491

نمی‌فهمم چرا به خودمون اجازه می‌دیم تا اینجوری یه آدم رو قضاوت کنیم. امّا یه چیزی! اولا که اگر قرار باشه اینجوری به موضوع نگاه کنیم بیلی هنوز هم مطابق با استاندارهای مزخرف لاغری نیست و "اسکینی" به حساب نمی‌آد. دوما که، بیلی قبلا گفته بود لباس‌های گشاد می‌پوشه چون نمی‌خواد sexualise و objectify بشه و الآن به این نتیجه رسیده که به درک که مردم چی فکر می‌کنن و چیکار می‌کنن. مهم اینه که خودش رو همونطور که هست باور داشته باشه و قبول کنه بعد از انتشار عکس‌های اخیرش یه مصاحبه‌ی خیلی خیلی قشنگ هم ازش منتشر شد که کاملا مسیری که طی کرده تا اینجا باشه و چی شده به این باور رسیده رو هم توضیح داده. می‌تونید اینجا اون مصاحبه رو بخونید. :>

و در ضمن، من بیلی آیلیش رو قبلا دوست نداشتم امّا بعد از عکس‌ها و مصاحبه‌ی اخیرش واقعا احترام خیلی زیادی براش قائلم!

این هم عکس‌های مذکور اگر آلردی ندیدید.

آها این رو هم اضافه کنم که یه سری گفتن که این کار رو به خاطر جذب مخاطب کرده.

Man, she has already outsold the entire world, wtf?

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
فکر کنم مهم ترین چیز اینه که من هر وقت بخوام سکسی میشم، هر وقت بخوام کول میشم، هر وقت بخوام هر کاری بخوام میکنم، هر چی بخوام میپوشم! این به خاطر خودمه نه بقیه! نه جامعه!
چون من ادمم حق انتخاب پوششم با خودمه

+++

در جواب «بمیرم»اش گفتم «از کلکسیون بدبختی مرگ دوست رو کم دارم» و چند لحظه‌ی بعد یادم افتاد که بیش از پنج ماهه که کمش ندارم. گاهی وقتا جدی جدی یادم می‌ره که اون شب خوابید و دیگه هرگز بیدار نشد. گاهی وقتا یادم می‌ره که سؤالات ریاضی‌ای که قرار بود باهم حل کنیم هیچ‌وقت حل نشدن، یادم می‌ره که اگر اون روز زودتر متوجه نبودش توی کالج می‌شدم الآن ممکن بود زنده باشه. یادم می‌ره، من اینا رو یادم می‌ره.

گاهی میون این از یاد بردن‌ها می‌رم و می‌خوام که بهش پیام بدم، پیام رو تایپ می‌کنم و حتی تا زدن دکمه‌ی ارسال هم می‌رم، امّا یهو به خودم می‌آم و دنیا روی سرم خراب می‌شه. چندباری شده که به خودم نیومدم البته، پیام رو فرستادم و منتظر جواب شدم، بعد از پنج دقیقه که جواب نیومده فهمیدم که چی شده. آخه می‌دونید؟ توی بایوش هنوز نوشته شده maximum responding time: 30 seconds. :))))))))

https://t.me/MashaAndHerStories/16063

چقدر ناراحت می‌شم وقتی می‌بینم از Call me by your name به عنوان یه شاهکار هنری رادیکال که خیلی صریح به مشکلات جامعه‌ی +LGBTQ پرداخته نگاه می‌شه. این فیلم مشکل زیاد داره و خیلی جاها افراد جوان این جامعه رو بیشتر در خطر گذاشته، افرادی که همینجوری‌اش هم به خاطر مشکلاتی که دارن در خطر مشکلات سلامت روان و خودکشی هستن.

اولا که یکی از شخصیت‌های اصلی ۱۷ سال و دیگری ۲۴ سالشه، این اختلاف سنی برای هر نوع رابطه‌ای زیاده، چه هم‌جنس‌گرا، چه استریت، چه غیره. امّا چون سن قانونی رضایت (consent) توی ایتالیا ۱۴ ساله و داستان این فیلم هم توی ایتالیا اتفاق میفته خیلی نمی‌شه روی این موضوع مانور داد. امّا قطعا می‌شه به این پرداخت که این فیلم در حال رمانتیک‌سازی (۱) یه رابطه‌ی استثماری (۲) بین یه مرد بالغ و یه نوجوانه. به طور واضحی شکار جنسی (۳) رو رواج می‌ده و آزار یه چیز خیلی عادیه توش. فکر کنم همه‌مون از تأثیرات بد و طولانی‌مدتی که یه رابطه‌ی کنترل‌گر (۴) می‌تونه روی روان آدم بگذاره خبر داریم و رواج و زیباسازی این اصلا درست نیست.

دوما، سلامت روان پسر ۱۷ ساله اصلا برای مرد ۲۴ ساله اهمیت نداشت و همواره ازش سؤالاتی از قبیل «داری به چی فکر می‌کنی؟» می‌پرسید. ممکنه این سوال عادی به نظر بیاد امّا در اون زمینه (۵) این سؤال ابزار ورود به مغز و شخصی‌ترین احساسات اون نوجوان بود.

در آخر هم صرفا می‌خوام بگم، رابطه‌ بین یه بزرگسال و نوجوان نه تنها رمانتیک نیست، بلکه توافقی (۶) هم نیست. امّا متأسفانه این فیلم به خاطر جو ‌پروانه‌ای‌ای که داره بدجوری مورد استقبال قرار گرفته و اکثرا به مشکلات وحشتناکی که داره و چیزهای وحشتناکی که عادی جلوه می‌ده توجه نمی‌شه.

1. Romanticise
2. Exploitive
3. Sexual predation
4. Manipulative
5. Context
6. Consensual

این لیست فیلم‌های خوب در مورد هم‌جنس‌گراییه که می‌تونید به جای Call Me by Your Name ببینید:

And Then We Danced - 2019
Beau Travail - 1999
120 Beats per Minute - 2017
A Fantastic Woman - 2017
Fire - 1996
Portrait of a Lady in Fire - 2019

و چند‌تای دیگه که اینجا می‌تونید پیداشون کنید.

همچنین با نویسنده‌ی پیام اصلی که صحبت کردم گفت این فیلم صرفا بهش در درک هم‌جنس‌گراها کمک کرده و براش مهم نیست که چه مشکلاتی داره و خب با تمام احترام به نظرم این فیلم زندگی یه هم‌جنس‌گرا رو نشون نمی‌داد، بلکه زندگی یکی که داره آزار می‌بینه و یه آزارگر رو نشون می‌داد، پس گزینه‌های بهتری برای درک هم‌جنس‌گراها وجود داره.