این خیلی اتفاق رایجیه و اگر دوست دارید بیشتر راجع بهش بدونید کتاب The Vanishing Half رو بخونید. من خودم نخوندم هنوز امّا برنامه دارم بخونم، اگر خوندید خواستید یه وویس‌‌چت راجع بهش می‌گذاریم. داستانه و فکر می‌کنم ترجمه نشده. کاندید دریافت جایزه‌ی Women’s Prize for Fiction هم هست که نتایجش سپتامبر اعلام می‌شه. شانس برنده شدنش هم زیاده.

قراره ازش یه سریال هم بسازن.

من هرلحظه بیشتر و بیشتر دارم عاشق The StoryGraph می‌شم.

بچه‌ها من دوتا یوتیوبر محبوب جدید پیدا کردم (هردو BookTube). بیایید در گوشتون بگم:
Uncarley
Fictional Fates

اینا رو هم خودش بافته برای خودش و بچه‌اش. 🥺

اینم برای شوهرش. 💘

ببخشید من روزی چهار بار می‌رم جناب تام دالی رو استاک می‌کنم، انگار نه انگار قبلا هزار بار تمام پست‌هاش رو دیدم. بعد دیگه گفتم این سری با شما هم با اشتراک بگذارم. 🤝

:(

بچه‌ها من توی کل عمرم (دقت کنید، کل عمرم) هییییچ‌وقت با هیچ سلبریتی‌ای انقدر آبسسد نبودم که با ایشون هستم.

راستی خوشگلا، تام دالی diver ئه. امروز هم دومین مدالش در المپیک ۲۰۲۰ رو برد.

تقدیم به کسانی که سابسکرایب نکرده‌اند، چون اینجا سیستم دیکتاتوریه.

طبق راي گيري ويس چت بادي شيمينگ رو ميذارم چهارشنبه ساعت ٧ 🖤

ولی واقعا هیییچ سلبریتی‌ای ارزش نداره انقدر اعصابتون رو سرش خرد کنید. 🤝 یه آدمیه نشسته اونجا داره پولش رو درمیاره، اصلا هم از وجود شما خبر نداره، اعصابتون ارزشش واقعا بیشتره.

Sam Collins
عزیزم رو هم سابسکرایب کنید. 💘

Jammidodger
Jack Edwards
Ruby Granger
Tom Scott

رو هم که قبلا گفتم. 💘

داشتم به این‌که چرا از رمان‌های عاشقانه (ژانر Romance) بدم می‌آد فکر می‌کردم و به این نتیجه رسیدم که حتی این هم تقصیر زن‌ستیزیه و نتیجه‌ی internalised misogynyام، چون از بچگی همه‌‌اش اینجوری تصویر شده برام که زنانی که از این کتاب‌ها خوششون می‌آد و در کل رمانتیک هستند ضعیفن و زنان باهوش و با پشت‌کار از داستان‌های عاشقانه خوششون نمی‌آد و درگیرش نمی‌شن. درکل در نظر جامعه شما یا باهوش، درسخون و قوی‌ای یا "رفتارهای زنانه" داری. باید روی این موضوع کار کنم.

https://t.me/pieuler/8663


ولی حقیقت اینه‌که رمان‌های عاشقانه خیلی کش‌دار و غیرواقعی و حوصله‌سربرن از فرط اگزجره بودن.

این هم هست، امّا قطعا رمان عاشقانه‌ی خوب هم هست و نیازی نیست به صورت اتوماتیک نسبت بهشون گارد داشت. سرچ هم کردم و تنها فردی که چنین حسی داره نبودم و یکی دوتا مطلب هم راجع بهش بود.

کلا internalised misogyny خیلی چیزها رو برای زنان خراب کرده، یکیش؟ رنگ صورتی. به تعجبی که وقتی یه فمینیست می‌گه صورتی دوست داره به وجود می‌آد فکر کنید.

این مطلب رو هم بخونید، راجع به ۶ چیزیه که زن‌ستیزی درونی برای زنان خراب کرده.

این رو هم اضافه کنم که زن‌ستیزی درونی (از ترجمه اصلا مطمئن نیستم، internalised misogyny) تقصیر زنان نیست، تقصیر مردسالاریه. ☝🏻

راجع به همین رنگ صورتی، من بچه‌تر که بودم سبز و صورتی باهم رنگ‌های موردعلاقه‌ام بودن، امّا به مرور صورتی رو کلا حذف کردم چون نمی‌خواستم "مثل بقیه‌ی دخترها باشم"، همون I’m not other girls معروف. ☝🏻