#نپذیریم_که
آدما به "خانم و آقا" / "مجرد و متاهل" محدود می‌شن.

ریپلای کردم و گفتم موضوع مناسبی برای شوخی نیست، گفت «حداقلش از وقتی باهاش شوخی شده بیشتر شناخته شده».

Okay then, thank you for speaking up for victims of domestic abuse. You activist hero. 🦦

این حریص بودن انسان‌ها که هرچیزی که متعلق به یک گروه سرکوب شده ست رو بگیرن مبتذل کنن برام جالبه.
یه عمره سیاه پوستا دارن بهشون می‌گن n-word رو نگو، می‌گن نه من منظوری ندارم دوستامو اینجوری صدا می‌کنم برای ابراز محبت و greet کردنشون. می‌گیم یه علامت خشونت خانگی رو بذار برای قربانی‌هاش بمونه، باهاش میم درست می‌کنن، می‌گیم فشن native American ها رو بذار برا خودشون بمونه، توو فرش قرمز از بین اینهمه لباس میرن دقیقا همونا رو می‌پوشن و به مسخره ترین وجه ممکن.
اینهمهه چیز در این دنیا هست و هیییچوقت کافی نیست، باز باید بریم چنگ بزنیم به اون چیزهایی که اقلیت‌ها و سرکوب‌شده ها برا خودشون ساختن و مال خود کنیمش.

#آواهای‌بطن‌قلبم

این آهنگ جدید از Damien Rice به مناسبت تولد پنجاه سالگی Berta Càceres ساخته و نوشته شده.

برتا (۲۰۱۶-۱۹۷۱) یک فعال محیط‌زیست اهل هندوراس بود که کارهای فوق‌العاده‌ای برای محیط‌زیست در جهان و در کشورش انجام داد. ماه‌های منتهی به قتل برتا ماه‌های آرومی نبودن. از اواسط دسامبر ۲۰۱۵ تهدید‌های همیشگی‌اش شدت پیدا کرده بودن و احساس خطر برتا در حدی بود که چندین بار تهدیدها رو به پلیس گزارش کرد. پروژه‌ی آخری که برتا قصد متوقف کردنش رو داشت ساخت یه سد هیدروالکتریکی روی یکی از مهم‌ترین رودخانه‌های هندوراس بود که زندگی کلی حیوان رو به خطر مینداخت و آسیب خیلی زیادی به محیط‌زیست می‌زد. شرکت Desa که مسئول ساخت این سد بود هرکاری کرد تا برتا رو متوقف کنه امّا موفق نشد. درنهایت با استخدام یه قاتل کار خودش رو راحت کرد. برتا بعد از ۴۵ سال مبارزه، برای دفاع از محیط‌زیست و حیواناتی که صدایی نداشتن، ظهر ششم مارچ ۲۰۱۶ توسط قاتلین قراردادی شرکت Desa کشته شد.

#آواهای‌بطن‌قلبم

"Song For Berta"

Walk into the room
The one you made of water
A river runs through
The one that you said made us two

Now that you're
Now that you're gone
Now that you're
Now that you're gone

I can see that you're still around
The seed that fell to the ground
Grew in and then it grew out
And out, out, out

And what can we say to the past, to the pain
To the pulse of a thought, to the blood, to the rain
To the fire of your song, to the river in our veins
To all that is gone and all that remains

Now that you're
Now that you're gone
Now that you're
Now that you're gone

I can see that you're still around
The seed that fell to the ground
Grew in and then it grew out
And now, ow, ow

I can see that you're still around
Your seed that fell to the ground
Grew in and then it grew out
And out, out, out

I can see that you're still around
The seed that fell to the ground
Grew in and then it grew out
And out, out, out

https://open.spotify.com/track/1dqPgWcKD5EUrH2QucKA7t?si=SRc3Vt5ITsqoNeYlWiIbPw

من واقعا در قبال آدم‌های اینجا احساس مسئولیت می‌کنم و وقتی از جزئیات بی‌خاصیت و اکثرا حاوی انرژی منفی زندگی‌ام می‌گم عذاب‌وجذان می‌گیرم. برای همینه که به ساعت نکشیده پاکشون می‌کنم. ببخشید اگر اذیت می‌شید خلاصه.

و شب به خیر!
#شب‌شنو

#شب‌شنو

خیلی فکر کردم امّا نفهمیدم چی باعث می‌شه تا والدین تصمیم بگیرن برای نگه داشتن بچه‌های (احتمالا) زیر ۶ سالشون توی تخت بهشون بگن که «حتی اگر به کنار تخت نزدیک شی گرگ می‌دزدتت و هیولا (ماشا) بیدار می‌شه»، امّا خب، همه‌چیز رو که نباید فهمید!

کریپی هست، امّا خوش‌آواست.

Russian lyrics:

Баю-баюшки-баю,
Не ложися на краю!
Придет серенький волчок,
И ухватит за бочок.
 
Он ухватит за бочок,
И потащит во лесок.
И потащит во лесок
Под ракитовый кусток.
 
К нам, волчок, не ходи!
Нашу Машу не буди!
Баю-баюшки-баю,
Не ложися на краю!
 
Придет серенький волчок,
И ухватит за бочок.
Он ухватит за бочок,
И потащит во лесок.
 
И утащит во лесок
Под малиновый кусток.
А малинка упадет
Прямо Машеньке в рот.
 
Баю-баюшки-баю,
Не ложися на краю!
Придет серенький волчок,
И ухватит за бочок.
 
Он ухватит за бочок,
И потащит во лесок.
И потащит во лесок
Под осиновый кусток.
 
Ты к нам, волчок, не ходи!
Нашу Машу не буди!
Баю-баюшки-баю,
Не ложися на краю!
 
Придет серенький волчок,
И ухватит за бочок.
Он ухватит за бочок,
И потащит во лесок.
 
А там бабушка живет,
И калачики печет.
И детишкам продает,
Ну а Маше так дает.

English translation:

Bayu Bayushki Bayu
Do not lie down near the edge of the bed
The grey wolfie will come
And grab you by your tiny side

He'll grab you by your tiny side
And drag you to the forest...
Drag you to the forest...
Down under a willow shrub.

Don't come round, wolfie, don't wake up our Masha.
Bayu Bayushki Bayu
Do not lie down near the edge of the bed
The grey wolfie will come

He'll grab you by your tiny side
And drag you to the forest...
Drag you to the forest...
Down under a raspberry bush.

And then one raspberry will fall down
Right into Katenka's mouth.
Bayu Baushki Bayu
Do not lie down near the edge of the bed

The grey wolfie will come
He'll grab you by your tiny side
And drag you to the forest...
Drag you to the forest...

Down under an aspen tree.
Don't come round, wolfie, don't wake up our Masha.
Bayu Bayushki Bayu
Do not lie down near the edge of the bed

The grey wolfie will come
He'll grab you by your tiny side
And drag you to the forest.
And drag you to the forest where Nana lives and bakes buns,
And sells them to the little ones, and Vanusha gets them free of charge.

https://open.spotify.com/track/6V2AEtrj1joc8lwkz9KmhQ?si=VzvKr8WAQISfVVKtRB3gsQ

فرزندانم! این لالایی‌ اولین بار حوالی ۱۹۵۰ خونده شده (قطعا ممکنه قبلش هم بوده باشه ولی این تاریخ ثبت شده) امّا همچنان هم خیلی توی روسیه و بلاروس محبوبه و خونده می‌شه.

اینو یادتونه؟ حالا اینو ببینید:

“There’s an urban myth in Britain that lesbianism was never criminalised, because Queen Victoria didn’t believe it could exist. The truth is more interesting – and, from a feminist perspective, more depressing. The legal definition of sexual intercourse has largely revolved around penises. Under
English law, rape is penetration with a penis. Adultery is defined as heterosexual penetration. And while sodomy was made a crime in 1533, and ‘gross indecency’ between men became a specific offence in 1885, politicians struggled to conceptualise what exactly lesbians could be doing with each other. In 1921, MPs debated adding a new clause to the 1885 Act: ‘Any act of gross indecency between female persons shall be a misdemeanour and punishable in the same manner as any such act committed by male persons.’
However, it was decided that merely acknowledging the existence of female homosexuality, might tip women off that it was a fun thing to try.
So the confusion remained.”

~Excerpt From “Difficult Women” by Helen lewis

Aight, Imma head outta here.

TW: R*pe, SA

رفتم دقیقا بخشی که راجع به تجاوزه رو خوندم از قانون اساسی بریتانیا و توی هرچهارتا کشور، تجاوز فقط از سمت مردان تعریف شده و مجازات هم فقط برای مردان نوشته شده. امّا می‌دونم که این روی کاغذه (اصلا برای همین به ذهنم نرسیده بود برم قانون رو بخونم) و اگر زن به مرد تجاوز کنه هم پیگیری می‌شه و زن هم مجازات یکسان دریافت می‌کنه. امّا به هرصورت، این‌که در سال ۲۰۲۱ همچنان به خودشون زحمت ندادن اون قانون لامصب رو عوض کنن مشمئزکننده‌ست.

TW: R*pe, SA

عجیبه، مردها می‌تونن قربانی باشن، امّا تنها در صورتی که متجاوز هم مرد باشه (روی کاغذ). 🤦🏻‍♀️

من عمیقا عذر می‌خوام که صبح اول وقت این‌ها رو آوردم جلوی چشمتون، ولی الآن نمی‌گفتم یادم می‌رفت.

خدایا این نژادپرستی علیه چینی‌ها، که به چینی ها هم منتهی نشده و کل خاور دور قربانیش شدن، واقعا ناراحتم می‌کنه چون به شدتت ریشه در ignorance و ناآگاهی داره. جدی فکر می‌کنن چینی ها یک روز صبح از خواب بیدار شدن و تصمیم گرفتن مارمولک بخورن و آشغال خورن و چندشن و ....
درحالی که این ادما زیر یوغ کمونیسم و حکومت mao zedong و قحطی های مکرری که برای چین ایجاد کرده *مجبور* شدن رژیم غذاییشون رو شیفت بدن به چیزهایی که بنظرمون چندشه. داوطلبانه نبوده🤦🏾‍♀️

گفتید که چینی‌ها (و آسیایی‌ها) از دوران باستان "آشغال‌خور" بودن و ربطی به مائو نداره. چندتا سند تاریخی هست (متأسفانه الآن پیداشون نکردم) که نشون می‌ده رژیم غذایی چینی‌ها توی اون دوران از فشار فقر و قحطی خیلی تغییر کرده. حتی اگر بگیم که غذاهای عجیب همیشه جزئی از رژیم غذایی شرق بودن باز هم دلیل نمی‌شه تا ازش به عنوان ابزاری برای نژادپرستی و تحت فشار گذاشتن افراد استفاده کنیم.

رژیم غذایی یه انتخاب شخصیه. من نوعی هم می‌تونم تصمیم به خوردن خفاش بگیرم امّا این هیچ ربطی به نژادم نداره. هرکس دیگه‌ای می‌تونست خفاش بخوره و باعث شروع این پاندمی بشه. حتی با توجه به یه مستند راجع به غذاهای "لوکس" شرقی (قبل از شروع پاندمی ساخته شده بود) غربی‌ها و غیرآسیایی‌ها بیشتر تمایل به خوردن این نوع غذاها دارن تا خود شرقی‌ها. چون هم گرونن، هم براشون عجیبه و دوست دارن امتحان کنن. اصلا بعضی‌ها به یه شهر خاص توی چین سفر می‌کنن و به یه هتل خاص می‌رن تا خفاش بخورن (امیدوارم بعد از پاندمی دیگه این کارو نکنن البته).

این نکته رو هم درنظر بگیرید که هنوز اثبات نشده که کل این موضوع به خاطر خوردن گوشت خفاش شروع شده. محققین می‌دونن که این ویروس توی خفاش‌ها هم هست، امّا هنوز نتونستن بفهمن چجوری به انسان منتقل شده و صرفا حدس می‌زنن از طریق مصرف گوشتش بوده باشه. پس اصلا منطقی نیست برای چیزی که نمی‌دونیم و اثبات نشده کلی آدم که کل زندگی‌شون به خاطر رنگ‌پوست (زرد!!!) و چهره‌شون اذیت شدن رو بیشتر اذیت کنیم.

درنهایت هم، اگر ویروس به این شدت پخش شد و تبدیل به پاندمی شد به خاطر بی‌کفایتی دولت‌ها بود. دولت چین چندین ماه وجود ویروس رو قایم کرد و اجازه داد تا همه‌جای دنیا پخش شه. پزشکی که اولین بار گفته بود سارس دوباره دیده شده رو سرکوب کرد و به هردری زد تا خبر پخش نشه و در آخر ۱۲ ژانویه‌ی ۲۰۲۰ اعتراف کرد که ویروس وجود داره. این تقصیر ملت نیست، تقصیر اون سیاست‌مدارهای احمقه. سرزنش کردن و توهین به چینی‌ها (و درکل آسیایی‌ها) درست مثل کاریه که مردم دنیا سال‌هاست دارن با ایرانی‌ها می‌کنن؛ تروریست خطاب کردن مردمی که خودشون قربانی حکومت دیکتاتورن، به خاطر اشتباه‌های همون دیکتاتورها. ما خوشمون می‌آد وقتی اینجوری رفتار می‌شه باهامون؟ نه، پس چرا خودمون اینجوری رفتار کنیم؟ این زنجیره‌ی کثیف و متعفن نژادپرستی باید یه جایی قطع شه بالاخره.

همچنین گفتید که توی ایران هم قحطی بوده و مردم کرمان رو آورده بودن به ملخ‌خوری و مردم تبریز حتی ممکن بود بچه‌هاشون رو بخورن (من راجع به موضوع تبریز اطلاعی ندارم، شما گفتید) امّا این موندگار نشد توی فرهنگ ما. بله، درسته. موندگار نشد. امّا چرا؟ جمعیت ایران رو با جمعیت چین مقایسه کنید. کمبود غذا همیشه (حتی امروز) در چین مسئله‌ست. چینی‌ها نمی‌تونستن انتخاب کنن که موش نخورن. حق انتخابی نداشتن. حالا هم که به مرور دارن (اونم صرفا توی شهرها و بخش‌های مدرن‌) جزئی از فرهنگشون شده. تا حالا دیدید فرهنگی یه شبه تغییر کنه و نو بشه؟ نه، بحث سال‌ها کاره و به همین سادگی‌ها نیست. اگرم به فرض محال به همین سادگی‌ها بود، باز دلیل نمی‌شه به خاطر انتخابات غذایی یه نفر، بیش از چهار میلیارد نفر (جمعیت آسیایی‌های جهان) رو اذیت کنیم.

فکر کنم ایشون کلا متوجه این‌که فرهنگ‌ رژیم چرا بده و چرا نباید چاق‌هراس باشیم نشده. کلا موضوع اینه که هرکسی مسئول بدن خودشه و هرجور که بخواد زندگی می‌کنه. یکی دوست داره لاغر شه؟ خب بشه. به ما چه؟ یکی دوست نداره؟ بازم به ما چه! مهم اینه که یاد بگیریم به تصمیمات بقیه احترام بگذاریم و همه رو هرجوری که هستن بپذیریم. کسی نباید به خاطر انتخابات شخصی‌اش قضاوت بشه. آدما ممکنه واقعا از چاق بودن افسرده باشن و به خودشون نرسن و واقعا ممکنه وقتی لاغر شدن شاداب بشن و بیشتر به خودشون برسن و لباس‌های بهتر بپوشن. به کسی چه ربطی داره؟ هرکسی نمی‌تونه body positive باشه و مجبور هم نیست که باشه، مهم اینه که بپذیریم. هر بدن و چهره‌ای رو بپذیریم.

You’re missing the whole point, mate.

و شب به خیر!
#شب‌شنو