Dora Maar, Pablo Picasso (1937)

Henry Ford Hospital (La Cama Volando), Frida Kahlo (1932)

“I love you more than my own skin and even though you don’t love me the same way, you love me anyways, don’t you? And if you don’t, I’ll always have the hope that you do, and i’m satisfied with that. Love me a little. I adore you.”

Frida Kahlo

you folks don’t get to see a lot of my supposedly funny side and i think you should really appreciate that.

دختر سیاسی، بهتر از پسر سیاسی است.
مردان، انگار که برای حضور در معرکه‌ی سیاست به دنیا می‌آیند، اما زنان، بر این میدان منت می‌گذراند که پا در آن می‌نهند.
هر جا زنی هست که به خاطر عدالت می‌جنگد، آن‌جا عطری پیچیده است شیرین و شورانگیز و بهشتی.
ما بدون زنان خوب، مردان کوچکیم...

👤#نادر_ابرهیمی

@SoulofDream

چرا از نادر ابراهیمی بدم می‌آد به روایت متن.

پرسیدید چرا ازش بدم می‌آد؛ چون دهنش رو که باز می‌کنه کثافت می‌باره.

Cause she tastes like birthday cake, and storytime, and fall
But to her I taste of nothing at all.

Spotify.
@pieuler

بچه‌ها تا چندروز هم بات خاموشه، هم ناشناس. چیزی بفرستید نخواهم دید.

سلام، من برگشتم. 🥺

داشتم سعی می‌کردم به جای استفاده از گوشی کتاب بخونم و نتیجه؟ سه تا کتاب (مجموعا حدود ۸۰۰ صفحه) خوندم. اگر تا آخر امشب صبر می‌کردم احتمالا یکی دیگه هم می‌خوندم. یه سریال هم دیدم که واقعا ۱۰/۱۰ (کاملا فنجان چای من بود) و کمی هم به پروسه‌ی استفاده‌ام از چنل فکر کردم.

یادم رفت از «هزار خورشید تابان» عکس بگیرم، پس همچنان اون رو skip می‌کنیم. سه کتابی که در این هفته خواندم:

سریالی که دیدم و فنجان چای‌ام بود. ☕️

Crime thriller and gothic Irish fairytale? Sign me up.

#BookExcerpt

“All the people I was taught to admire were men, and so in my head power, influence, and ambition equated with maleness.”

Excerpt From: Caroline Criado Perez. “Invisible Women”.

«تمام کسانی که یاد گرفتم تا ستایش کنم مرد بودند؛ پس در سرم قدرت، تأثیرگذاری و بلندهمتی با مرد بودن مساوی بودند.»

برشی از «زنان نامرئی»، نوشته‌ی کرولاین کریادو پرز.

فصل چهاردهم این کتاب که «حقوق زنان هم حقوق بشر هستند» نام دارد با صحبت درباره‌ی هیلاری کلینتون و نفرتی که در پروسه‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا به سمتش روانه شد آغاز می‌شود. مردم او را جاه‌طلب می‌خواندند، زیرا هدفش رسیدن به سمتی بود که در مغز تمامی ما متعلق به مردان است.

دلم نیامد کتابخانه‌ی بسیار کوچکی که برای خودم سرپا کردم رو نشون ندم.

چرا من نمی‌تونم ژاپن رو دوست داشته باشم خدایا. هی ملت اینجوری‌اند که وای برنامه‌ریزی، وای مسئولیت، وای فلان، وای بهمان و من تا می‌آم یه ذره دلم رو باهاش صاف کنم یاد این میفتم که تا همین سه ماه پیش زنان سیاستمدار حق شرکت در جلسات دولتی رو نداشتن و الآن هم که دارن حق ندارن اظهار نظر کنن تا لحظه‌ای که تمام مردان حاضر حرفشون رو زده باشن. خب برنامه‌ریزی و زیبایی شکوفه‌هاشون بخوره توی فرق سر من!

تازه مردان ژاپنی تخفیف مالیاتی می‌گیرن اگر درآمد همسرانشون کمتر از یه حدی باشه و همین باعث شده در سال‌های اخیر همسران رو مجبور کنن از شغل‌های با درآمد بالاشون استعفا بدن که اینا شامل تخفیف مالیاتی بشن. خاک بر سرتون خب!

ربطش اینه که از زیبایی‌های طبیعی ژاپن استفاده می‌شه تا سرکوبش نادیده گرفته بشه. شما دیدی جایی بگن «وای دیوار چین خارق‌العاده‌ست، حالا اعدام‌هاش رو نادیده بگیریم»؟ فکر نمی‌کنم.

https://t.me/MyMonsterFriendandMe/22587

و همچنین ژاپن تنها کشوری به جز آمریکاست که در اون پورن fictional کودکان قانونیه، یک دلیل دیگر برای نفرت از ژاپن و توقف زیباسازی بیخودی‌اش.