ولی حالا که فکر می‌کنم ایرانی که تو زندگی می‌کنی جای جالبیه. :))

ولی خب تجارب متفاوته.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/pieuler/3783
به طور کلی زن ها تو ایران گفتن این فقهای عزیز که به لحاظ شرعی درست نیس! حالا نمیدونم قانونی براش اومده یا نه.
توی شهر ما من تنهایی با دوچرخه رفتنی گیر دادن( عصر بود) ولی یه بار با پدرم رفته بودیم با هم دیگه کسی چیزی نگفت.
ولی تنها بودنی گیر میدن.
و اینکه توی پارک ها و اینا که دوچرخه کرایه میدن به زن ها نمیدن اینجا

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
البته خداییش من هرچی آخوند دیدم واقعیتش آدمای درستی بودند تو زندگیم جاهای دیگه نبودم حقیقتش که بگم چرا اینجورین (جز آخوندای صدا و سیما:))ولی خب بازم به حجاب و اینجور چیزا حقیقتش زنها به نظرم بیشتر از مردها توجایی که من هستم گیر میدند😐🤦🏻‍♀

از خدا برات آرزوی بهروزی می‌کنم، چون احساس می‌کنم الآن تعداد افراد زیادی قراره بهت حمله کنن.

من شخصا مخالفم چون آخوند خوب آخوند مرده‌ست ولی خب در رابطه با دوچرخه تجارب شخصی فرق می‌کنن.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
سارا یه چنلی همون اوایل که کرونا تو ایران فاجعه شده بود و باعث همه گیری و مرگ بیشتر مردم شده بودن با اون حماقتاشون، یه چنلی پنج کیلو متن نوشت اره فلان کشور اروپایی این کارو کرد اون کارو کرد‌. خاک تو سر ایران بی عرضه ی فلانتقتثحثحثن
حالا میدونم اینا شاید از قصد نیست. حکومت ایرانم که تکلیفش مشخصه خودمون میدونیم چه بلایی سرمون اورد. ولی تعریف تو و فلان کشور این رویه و در پیش گرفت فلان کرد بهمان کرد، تنها نتیجه ای که برای منِ مخاطب ساکن ایران داشت خیره شدن در دیوار و اعصاب خوردی بود. 🦦

کاملا متوجه‌ام چی می‌گی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خب تجربه ها متفاوته شهری که من هستم قبلن اینجوری بوده که بیشتر طرفدار شاه باشند(البته الان فرق کرده) و زندگیها هم متفاوته (شهر من کوچیکه به نسبت) و خب میبینم اینجور افراد بهم کاری هم ندارند و خوشحال میشم که هنوز بعضیاشون شعورشون میرسه که به ارزشهای متفاوت طرف احترام بزارند...

آره گفتم که متفاوتن تجارب.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
من بیشتر حرصم میگیره از ایرانی هایی که میرن اونجا و تظاهر میکنن همه چی اونجا گل و بلبله....در حالیکه واقعا میدونم نیست:/

آره اینم هست امّا یه مشکل دیگه هم اینه که اگر بگیم اینجا مشکل داره هم می‌گن خب اگر راست می‌گی برگرد ایران و فلان.

به نظر شخصی بنده می‌تونیم دهانمون رو ببندیم و صحبت نکنیم مگر در مواقع ضروری و یا وقتی که واقعا دیگه چاره‌ای نیست. مثلا یکی داره از روزمره‌ش می‌گه نمی‌تونه تظاهر کنه ایرانه و یا جزئیات رو نگه.

She’s got a point ngl.

اینستاگرام اونقدری که همه می‌گن هم بد نیست به نظرم. 🤭

در این‌که کار کمپانی‌ای که قراره برای نقش سفید برفی از بازیگر سیاه‌پوست استفاده کنه جای انتقاد داره شکی نیست امّا این نباید فرصتی برای رو اومدن نژادپرستی‌های زیرپوستی باشه.

این rainbow washing که هست؟ یکی هم باید داشته باشیم تحت عنوان black washing.

حتی لینکدین عزیزم هم آپشن ضمایر رو اضافه کرد، امّا توییتر هنوز نتونسته.

چقدر بی‌رحم و بی‌انصافید آدم‌ها.

https://t.me/Interrupted_Girl/4643

CW: loss and grief.

یه هشتگی توی توییتر باب شده تحت عنوان #اگر_من_مردم و اکثرا یکی از اولین‌ چیزهایی که نوشتن اینه که «اگر من مردم گریه نکنید».

یکی از مهم‌ترین مراحل سوگواری گریه کردن و بروز احساساته چون فقدان بعد از مرگ عزیزان یکی از فقدان‌هاییه که با هیچ‌چیز قابل قیاس نیست و اگر این مرحله‌ی بروز به درستی انجام نشه سوگواری خیلی بیشتر از چیزی که باید طول می‌کشه و ممکنه آسیب‌های خیلی شدیدی به فرد عزادار بزنه. برای مثال، ممکنه باعث تثبیت و شدت یافتن دوره‌ی افسردگی ناشی از فقدان بشه و یا مشکلات عصبانیت در فرد به وجود بیاره.

شاید فکر کنید که این حرفه و در نهایت کسی قرار نیست بهش گوش بده امّا من شخصا این رو تجربه کردم و آسیبی بهم زده که هنوز هم آثارش رو می‌بینم. موقعی که باید گریه نکردم و الآن تقریبا سه ساله که دارم تلاش می‌کنم تا بگذرم و سوگواری رو تموم کنم امّا نمی‌تونم. لطفا، طبیعی‌ترین حقوق یک انسان رو ازش دریغ نکنید، چون افراد مختاری هرطور که می‌خوان برای عزیز از دست رفته‌شون سوگواری کنن و شما حق ندارید براشون تعیین تکلیف کنید حتی اگر اون عزیز خود شما باشید.

اگر دوست دارید راجع به سوگواری و مراحلش بیشتر بدونید این مطلب از کالج سلطنتی روان‌پزشکان انگلستان توصیه می‌کنم.

فارسی.
انگلیسی.

در کل وبسایت کالج سلطنتی روان‌پزشکان بریتانیا رو توصیه می‌کنم چون اکثر مطالبش به اکثر زبان‌های دنیا من جمله فارسی نوشته شدن و در حدی توضیح داده شدن که برای همه قابل فهم باشن.

https://www.rcpsych.ac.uk/

فرهنگ مردم بومی آمریکای شمالی (کانادا و آمریکا) همیشه برای من خیلی هیجان‌انگیز و قابل احترام بوده و هست امّا این به نظرم کمی زیاده‌رویه در روزگاری که به لباس‌هایی که از پوست حیوانات ساخته نشدن دسترسی داریم.

انقدر این بندگان خدا تحت فشار بودن و توسط استعمارگران (کسانی که ما امروزه به عنوان "کانادایی" و "آمریکایی" می‌شناسیم) اذیت و آزار شدن و مجبور به کنار گذاشتن فرهنگشون شدن که الآن کوچکترین انتقادی رو تجاوز به حریمشون می‌دونن. حفظ سنت‌ها خوبه، امّا به چه قیمت؟ چرا وقتی به لباس و پارچه‌ی مصنوعی دسترسی داریم باید از پوست فک استفاده کنیم؟ متوجه نمی‌شم.