‌ ‌ ‌‌‌ ‌
فیلم انگیزشی میشه معرفی کنی

من هیچ فیلم انگیزشی‌ای ندیده‌ام و راستش با اکثر فیلم‌هایی که به طور خاص هدفشون انگیزه دادنه مخالفم چون بیشتر از انگیزه دادن وارد حیطه‌ی مثبت‌اندیشی سمّی می‌شن.

امّا این رو اینجا گذاشتم تا هرکی هرچی می‌دونه بگه. 🤝

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
به اون دوستمون بگو کلا چیز‌های “انگیزشی” برای مدت طولانی کار نمیکنن ولی سریال Gilmore girls هم راجب درس خوندنه و هم روابط (مخصوصا روابط بین زن‌ها مثل مادر و دختر یا دو تا دوست) رو نسبتا به درستی نشون میده. البته من فقط فصل‌ اول رو دیدم.

اگه آدم فقط کتاب هایی رو که معروف شدن بخونه، آهنگ هایی رو که وایرال شدن گوش بده، به موضوعاتی که بقیه راجبش صحبت می کنن واطلاعاتی که بهش می دن بسنده کنه؛ خودش بودن رو فراموش می کنه.
شبیه بقیه می شه، خلاقیتش رو از دست می ده و ممکنه یادش بره که خودش یه ذهن مستقل داره که می تونه مسیر و خط فکری جداگونه ای داشته باشه.

موافقم امّا یاد گرفتن چیزهایی که بقیه راجع بهش صحبت می‌کنن هم چیز بدی نیست اگر به صرف تکیه به حرف‌های اونا نباشه.

می‌دونید، به نظر من مثل عموم مردم شدن و ایده‌های رایج داشتن هیچ اشکالی نداره اگر باهاش خوشحال باشیم و با تحقیق شخصی به این نتیجه برسیم که mainstream media چیزیه که می‌خواهیم یاد بگیریم.

و به نظرم این حرف کمی مشکل‌ساز ممکنه بشه چون امروزه اگر کسانی که دنبال می‌کنیم رو درست انتخاب کنیم اکثرا دارن راجع به نژادپرستی و فمینیسم و از این قبیل مسائل حرف می‌زنن و اگر آدمی بخواد متفاوت باشه ممکنه بگه این‌ها غلطه و شروع به مخالفت کنه چون می‌خواد بگه من متفاوتم و سوار موج نمی‌شم و مطمئنم که مثالش رو هم کم ندیدیم.

خلاصه بخوام بگم، نحوه‌ی یادگیری مسائل مختلف هم در ساختن و شکل دادن نقش دارن و صرف این‌که موضوعاتی که بهش علاقه دارید شبیه اکثریت مردمه باعث نمی‌شه شما شبیه بقیه باشید.

پیام شناس.

یه فیلمی هست، The professor، که برای سال ۲۰۱۸ عه.
فیلم قشنگیه و توی دسته‌بندی انگیزشی هم میشه قرارش داد.
مهم‌ترین نکته‌ای که میگه به نظرم اینه که تک‌بعدی زندگی کردن جواب نمیده.
به نظرم ارزش دیدن می‌تونه داشته باشه.
Sing street, The pursuit of happyness, 3 idiots
اینا هم فیلم‌های خوبی‌ هستن.

چقدر امروز عبث بود.

واقعا چی توی مغزم می‌گذشت که توی یک روز «دختری که رهایش کردی - جوجو مویز» رو تموم کردم؟ ۶۰۰ صفحه بود اگر اشتباه نکنم.

جوان بودم و جاهل.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/pieuler/3065
منظورت اینه که خیلی زیاد خوندی یا کتاب خوبی نخوندی؟ 🙄

کتاب خوبی نخوندم.

درواقع، انرژی زیادی برای تمام کردن یک کتاب مزخرف در یک روز گذاشتم.

فکر کنم تنها کتاب تکنیکلی زردی که خوندم و پشیمون نیستم The Fault in Our Stars بوده.

وای بچه‌ها من ملت عشق رو هم توی یک روز تموم کردم. :))

I’m seeing a pattern, not gonna lie.

چشم‌هایش بزرگ علوی رو هم همینطور، که خب بد نبود، پس الگو رو بهم می‌ریزه.

ساعت‌هاست روی تخت دراز کشیده و به سقف خیره شده‌ام.

وضعیت.

I’m very tempted to read Ulysses but no thank you.

I mean—

Actually maybe I should. It’s only 730 pages and I have literally nothing else to do.

باید از یکسری رمان‌هایی که برنامه داشتم تا این تابستون بخونم بگذرم چون کتاب‌های مهم‌تری برای خوندن دارم، هرچند نمی‌دونم چه کسی معیار اهمیت و عدم اهمیت کتاب‌ها رو تعیین می‌کنه و مطمئن نیستم این فشار بیخودی که روی خودم می‌خوام بگذارم درسته یا نه. مامان چند روز پیش می‌گفت کم توی این دو سال استرس کشیدی که الآن استرس تموم نکردن کتابت رو سر موقع داری؟ کی اصلا این ددلاین رو برات تعیین کرده که انقدر پریشونی؟ و راستش درست می‌گفت.

امّا بهرحال حس می‌کنم این تابستون آخرین زمانی در کل زندگی‌ام خواهد بود که بدون کوچک‌ترین مسئولیتی می‌توانم برای خودم وقت بگذرونم و به همین دلیل باید تا جایی که می‌شه کتاب بخونم.

فکر کنم بهتره لیست کتاب‌هایی که باید این تابستون تمام کنم رو بنویسم تا انقدر سردرگم نباشم.