شرط می‌بندم نویسنده‌ی این توییت خیلی هم خودش رو حامی حقوق زنان و فمینیست می‌دونه.

این White saviour complex که هست؟ باید یک male saviour complex هم داشته باشیم.

چند وقتیه از اونی که می‌گفت «من از پریود حرف زدم پس فمینیستم» یاد نکردم.

[یاد کردن از او]

این بنده خدا فکر کنم ایران زندگی نمی‌کنه.

رفتم چنل اینو نگاه کردم و فکر کنم با اطمینان می‌تونم بگم جزو تاپ ۱۰ انسان زردیه که در عمرم دیدم. چقدر زرد آخه؟ :))

چندین نفر پرسیدید چرا و اومدم وویس بدم توضیح بدم، دیدم برای نادر ابراهیمی دلیل خاصی ندارم، جز زرد و موردپسند ارزشی‌ها بودنش. امّا بقیه رو قبلا گفتم، پس فوروارد می‌کنم:

https://t.me/MashaAndHerStories/16063

چقدر ناراحت می‌شم وقتی می‌بینم از Call me by your name به عنوان یه شاهکار هنری رادیکال که خیلی صریح به مشکلات جامعه‌ی +LGBTQ پرداخته نگاه می‌شه. این فیلم مشکل زیاد داره و خیلی جاها افراد جوان این جامعه رو بیشتر در خطر گذاشته، افرادی که همینجوری‌اش هم به خاطر مشکلاتی که دارن در خطر مشکلات سلامت روان و خودکشی هستن.

اولا که یکی از شخصیت‌های اصلی ۱۷ سال و دیگری ۲۴ سالشه، این اختلاف سنی برای هر نوع رابطه‌ای زیاده، چه هم‌جنس‌گرا، چه استریت، چه غیره. امّا چون سن قانونی رضایت (consent) توی ایتالیا ۱۴ ساله و داستان این فیلم هم توی ایتالیا اتفاق میفته خیلی نمی‌شه روی این موضوع مانور داد. امّا قطعا می‌شه به این پرداخت که این فیلم در حال رمانتیک‌سازی (۱) یه رابطه‌ی استثماری (۲) بین یه مرد بالغ و یه نوجوانه. به طور واضحی شکار جنسی (۳) رو رواج می‌ده و آزار یه چیز خیلی عادیه توش. فکر کنم همه‌مون از تأثیرات بد و طولانی‌مدتی که یه رابطه‌ی کنترل‌گر (۴) می‌تونه روی روان آدم بگذاره خبر داریم و رواج و زیباسازی این اصلا درست نیست.

دوما، سلامت روان پسر ۱۷ ساله اصلا برای مرد ۲۴ ساله اهمیت نداشت و همواره ازش سؤالاتی از قبیل «داری به چی فکر می‌کنی؟» می‌پرسید. ممکنه این سوال عادی به نظر بیاد امّا در اون زمینه (۵) این سؤال ابزار ورود به مغز و شخصی‌ترین احساسات اون نوجوان بود.

در آخر هم صرفا می‌خوام بگم، رابطه‌ بین یه بزرگسال و نوجوان نه تنها رمانتیک نیست، بلکه توافقی (۶) هم نیست. امّا متأسفانه این فیلم به خاطر جو ‌پروانه‌ای‌ای که داره بدجوری مورد استقبال قرار گرفته و اکثرا به مشکلات وحشتناکی که داره و چیزهای وحشتناکی که عادی جلوه می‌ده توجه نمی‌شه.

1. Romanticise
2. Exploitive
3. Sexual predation
4. Manipulative
5. Context
6. Consensual

از سریال امیلی در پاریس اصلا خوشم نمیه، خیلی نژادپرستانه، توهین‌آمیز و American-centric بود. همه توی پاریس بیکار مونده بودن یه امریکایی بیاد نجاتشون بده؟ یادداشت می‌کنم.

جین آستین یک رمان رو نوشته و برای بعدی‌ها یکمی اسم‌ها و جزئیات رو تغییر داده؛ همه از دم یک مرد مرموز و یک زن جلوتر از زمان خودش در یکی از شهرهای کوچک انگلیس و مهمونی رقص.

That’s it, that’s the reason.

چقدر هم جدیدنا از این فیلم‌های گوگولی نمایی روابط ابیوسیو می‌سازن بعنوان فیلم و سریال رمنس. 🚶🏻

Just to clarify, I’m by no means trying to make you agree with me. You like them? Sure, go for it. But maybe consider giving them a second thought.

فکر روزانه ی یهویی:
چقدر کلمه ی Slutty کلمه ی بیخود و رومخیه. :///

دنیای روان‌شناسی: *هزاران مطلب جالب و ارزشمند*
من: *صدمین مقاله درباره‌ی تروما را می‌خواند*

آمدم عینک شکسته‌ام رو تعمیر کنم کاشف به عمل اومد نمره‌ی چشمم تغییر کرده و مجبور شدم عینک جدید بگیرم. این پول رو نگه داشته بودم کتاب بخرم. 😭

آقاهه با پوزخند گفت متأسفم که باید این خبر رو بهت بدم، امّا به بزرگسالی خوش آمدی، دیگه دولت هزینه‌ی عینکت رو تقبل نمی‌کنه. :)))))))

من هی می‌گم باید ۱۸ ساله می‌موندم، هی بگید نه.

اوج بود واقعا، باید همونجا خداحافظی می‌کردم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یه سم درجه یک برات دارم:
ما سعی می کنیم لباس و استایل رو به جنسیت محدود نکنیم چون می خوایم از این طریق ادای مردا رو دربیاریم...
چرا؟؟‌چون از زن بودنمون خجالت میکشیم میخوایم زیر کت و‌شلوار قایمش کنیم:)
روز بخیر:)

یادی کنیم از میم عزیزم:

Thank you, toxic masculinity.