من نمی‌دونم این تفکر که انسانی به خاطر کاری که می‌کنه از دیگری برتره و ارزش‌ نفس‌هاش بیشتره از کجا می‌آد، امّا واقعا عصبانی‌ام می‌کنه و کلمه کم میارم برای توصیف احساساتم.

هیچ‌کس، به هیچ‌ عنوان نمی‌تونه در جایگاهی باشه که موفقیت و یا عدم موفقیت دیگران رو تعیین کنه و تا زمانی که واقعا موسیقی ندونیم هم نمی‌تونیم راجع به ارزش موسیقیایی کارهای افراد مورد بحث توی این استوری نظر بدیم. من کسی که این استوری رو گذاشته نمی‌شناسم و نمی‌دونم تا چه حد موسیقی می‌دونه امّا به نظرم کامنتی که داده خیلی غلطه. فمینیست بودن برچسبی نیست که فقط اثر مثبت داشته باشه و نمی‌شه به همین سادگی گفت که این آدم فقط برای توجه این برچسب رو به خودش زده. به نظرم یه آدم خیلی باید دیوانه باشه که صرفا برای جلب توجه چنین برچسب controversialای به خودش بزنه، چون بخواهیم صادق باشیم توجه منفی‌ای که فمینیست بودن جذب می‌کنه خیلی خیلی بیشتر از توجه مثبتشه.

از طرفی اصلا نمی‌فهمم که چرا این آدم داره زنان غربی رو با زنان ایرانی مقایسه می‌کنه (کاری به درست و یا غلطی مقایسه‌ش ندارم) امّا ما خاورمیانه‌ای‌های بدبخت کجای زندگی‌مون شبیه این غربی‌های خوشبخته که دادخواهی‌مون شبیه باشه؟

و واقعا نمی‌فهمم که چرا فکر می‌کنه عصبانیت سر تجاوز، تعرض و غیره به نظرش موج‌سواری می‌آد! بعدم، منوتو شبکه‌ی بد و فاسد، چه ربطی به مجری‌هاش داره؟ هرکسی که توی یه سیستمیه که فاسد نیست. این‌که داره به نوعی تحقیرشون می‌کنه رو هم نمی‌فهمم.

و واقعا چی باعث می‌شه فکر کنه No means no موج جدید فرهیختگیه؟ یعنی مثلا خودش وقتی می‌گه نه منظورش آره‌ست؟ اون بحث ناز و ادای اول متن هم منظورش خودش بوده؟ کافر همه را به کیش خود پندارد و این داستان‌ها؟

خلاصه که، سر تا پای این استوری غلطه و به ازای هرجلمه‌ای که گفته می‌تونم یه پاراگراف توضیح بنویسم که چرا غلطه و باز کافی نباشه.

«زیادی پیرم»، تو گویی تجاوز، تعرض و این موضوعات بچه‌بازی‌ای بیش نیستن!

احساس می‌کنم تمام عمرم داره صرف جنگیدن با ableism و ageism و نژادپرستی و هموفوبیا (و درکل +LGBTQفوبیا) و سکسیسم و مردسالاری و غیره می‌شه.

و مشکلم اینجاست که هیچ‌کدوم هیچ نتیجه‌ای ندارن.

شنونده‌ی نظراتتون راجع به این توییت هستم، تا بعد خودم برم بالای منبر.

آدم لال می‌شه گاهی.

نمی‌فهمم چرا به مبارزه‌ی مدنی و اعتراض به چشم مسابقه و موج‌سواری نگاه می‌کنن. یعنی چی امتیاز این مرحله رو از دست می‌دیم؟ کسی امتیازی قراره بده بهمون به خاطر عصبانی بودن و حرص خوردن‌هامون و من خبر نداشتم؟ به نظر من این دوتا موضوع دو بحث کاملا جدا و از دنیاهای جدا هستن. فکر نمی‌کنم پرداختن به یکیش ارزش دیگری رو از بین ببره! بعدم، خود شما راست می‌گی راجع به هواپیما صحبت کن، چرا به مردم حمله می‌کنی؟ کسی که باید بهش حمله بشه و مسئوله در قبال تمام بدبختی‌هامون کس دیگه‌ست!!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/pieuler/232
آره اینکه واکسن نداریم هم احتمالا مهم تره از نامجو. خیلی موردای دیگه هم هستن که بستگی داره از چه دیدی نگاهشون کرد و واسه ما اولویت چی باشه. کسی که تو زمینه فمینیسم و humanism فعاله شاید نسبت به یه کنشگر اجتماعی دیگه، قضیه نامجو براش اولویت بیشتری داشته باشه. ولی مگه اینا رو باید اولویت بندی کرد؟ مثلا شما می شینید اولویت بندی می کنید که براتون ماجرای آبان ۹۸ مهم تر باشه یا هواپیمای اوکراینی؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/pieuler/233
ببخشید ولی الان برای یه خانواده فقیر ایرانی که داشتن یا نداشتن پنیر برای صبحانه براشون مسئله ست، ممکنه هیچ کدوم این دو اونقدر اهمیت نداشته باشه به دلیل شرایطی که دارن. اینکه من الان از نداشتن حق واکسن زدن تا معلوم نیست کی، گلایه کنم منافاتی داره با اینکه ناراحت باشم برای اون ۱۷۶ نفر و یا مسئله نامجو برام مهم باشه؟

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
https://t.me/pieuler/234
یاد این افتادم که بعضیا میگفتن آزاده نامداری رو کشتن که حواسمونو از قرارداد ۲۵ ساله با چین پرت کنن. انقدر🤌🏻 توانایی هندل کردن اتفاقات رو ندارید؟

حواسم به چاق‌هراسی و diet culture نبود!

:)))))))))))))))

#آواهای‌بطن‌قلبم

«همه عمر برندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی
تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی»

https://open.spotify.com/track/6mQurYG4wLI2q8we1gMxL5?si=pzUdyvqiRz6FFscnX2l8YQ

یک انسان رندوم وسط پیاده‌رو جلوم رو گرفت و بهم گیر داد که چرا توی هوای آزاد ماسک زدی.

تمام وجودم زخمه.

من خودم استاد بی‌ارزش کردن تروماهای خودمم، امّا واقعا وقتی دو نفر، یکی تو عمق ۶ متری و دیگری توی عمق ۲۰ متری، غرق شدن، می‌آییم به اونی که توی عمق ۶ متری غرق شده بگیم تو حرف نزن فلانی بیشتر غرق شده؟ نه، نمی‌گیم. تروما هم همینه، برای یکی می‌تونه از دست دادن یه موقعیت شغلی خوب باشه، برای یکی مرگ عزیزان، برای دیگری جنگ، فقر و گرسنگی. چه دلیلی داره مقایسه کنیم؟